Tibetan
ར་རོ། །དེས་ན་མ་ཞུམ་པའི་སེམས་ཀྱིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ཉིད་ཏིང་འཛིན་རིག་པ་སྟེ། །ཤིན་ཏུ་སྟོན་པ་ཉིད་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་དེ་ལ་ཆགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ཡང་དག་པའི་དོན་མ་མཐོང་བ་ནི་མྱོས་པའོ། །དེ་འདྲ་བའི་གནས་སུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མ་བསྐུལ་ན་མི་ཁོམ་པ་དང་འདྲ་བར་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་དང་མི་ལྡན་པར་གནས་སོ། །དེས་བསྐུལ་ན་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། བསྐུལ་བས་ལྷ་ཚོགས་གཟུགས་དག་གི །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྲུལ་པས་གདུལ་བྱའི་སྐལ་བ་དང་སྦྱོར་བའི་གཟུགས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བསྐུལ་མ་ཐག་ཏུ་ཉན་ཐོས་དེ་དག་སེམས་ཅན་དོན་ལ་ཞེས་ཏེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཞུགས་ནས་དོན་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གསོས་ཏེ་སྦྱིན་པ་ནས་བཟོད་པའི་བར་དུ་བསོད་ནམས་ཐ་མ་གཉིས་ནི་ཡེ་ཤེས་སོ། །བརྩོན་འགྲུས་ནི་གཉིས་ཀའི་གྲོགས་སོ། །དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་གསང་ཆེན་མཆོག་ལས་གསུངས་པ། མ་རིག་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །ཚོགས་ནི་རྣམ་པར་འབྱུང་བ་ཡིན། །ཞེའོ། །དེ་གཉིས་ཀྱིས་རྒྱས་པར་བྱེད་པ་ནི་གསོས་པའོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་མ་ཐག་ཏུ་ནི། །སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །དེ་ཁོ་ནའི་དོན་ནི་བག་ཆགས་གཉིས་ཀྱི་ཕྱིར། །ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་བག་ཆགས་བསགས་པའོ། །བག་ཆགས་ས་བོན་དུ་ནི་གསུངས། །བག་ཆགས་དེ་ནི་སྲིད་པའི་ས་བོན་དུ་གྱུར་པའོ། །ས་བོན་རྫས་མཐུན་གྲོགས་མཐུན་ནས། །དེ་ལྟར་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་ཡོད་མ་ཐག་ཏུ་ཕུང་པོའམ་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་སྟེ་ཆོས་སམ་དེའི་ཉེ་བའི་རྒྱུ་ཕ་མ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ཡིས་སྲིད་པའི་མྱུ་གུ་བསྐྱེད། །དེས་ནི་འཁོར་བ་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཐེག་པ་གཅིག་ཡིན་པ་ལས་ཐག་པ་ཆུང་དུ་བསྟན་པ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བསྟན་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་བསམ་པའི་རིགས་དང་དབང་པོ་དང་བསམ་པའི་དབང་གིས་ཐ་དད་པའོ། །དེའི་དབང་ གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ནི་གདུལ་བྱའི་བསམ་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའོ། །དེའི་ཕྱིར། འཇིག་རྟེན་རྣམ་པ་མང་པོ་ཡིས། །ཐབས་ཀྱི་རྣམ་པ་མང་དུ་ཕྱེ། །རྣམ་པ་མང་པོ་ནི་རིགས་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པ་སྟེ། རིགས་ནི་མུ་སྟེགས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དབང་པོ་ནི་ཆུང་དུའི་ཆུང་དུ་ལ་སོགས་པའོ། །སྐལ་བ་ནི་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་སྐལ་བ་ཅན་ནོ། །ཐབས་ནི་བསྒོམ་པའི་མཚན་ཉིད་མངོན་རྟོགས་ཀྱི་རིམ་པ་དགུ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ཀྱི་ཐེག་པའི་བར་རོ། །དེ
Chinese
如是。因此，就像“以不退缩之心”等所说的那样。那即是禅定智慧。因为对完全的导师本身一心一意而执着。因此，没有见到真实的意义就是迷惑。在这样的状态中，有如来的事业等等。如果不去劝请，就像没有空闲一样，不住于与心和心所法相应。如果劝请了会怎样呢？“劝请使天众形象”等所说的是，如来的化身以调伏对象的根器和相应的各种形象劝请之后，立刻那些声闻“为了众生之利益”即进入大乘而行利益之事。之后以福德智慧滋养，从布施到忍辱之间，最后的两种福德是智慧。精进是两者的朋友。如是，一切都从大秘密殊胜中宣说。“无明灭尽之智慧，乃是积聚之显现。”就是这样说的。以那二者使之增长就是滋养。如是转变之后立刻，将会获得佛陀菩提。那唯一的意义是为了两种习气。积累二资粮的习气。习气说是种子。那习气是轮回的种子。种子，同类之物，友伴和合。如是有习气的种子之后，立刻与蕴或者心和心所，即法或者其近取因父母等相应。由此生起有之苗芽。因此，意思是说从轮回中产生。如是，从一乘中显示细微的差别。为什么呢？因为“教法”等，众生的意乐种类和根器以及意乐的力量各不相同。以其力量，薄伽梵所教导的是随顺调伏对象的意乐。因此，“以世间众多之相，开显众多方便之相。”众多之相是种类等各不相同，种类是外道等。根器是小中之小等。根器是有二资粮的根器者。方便是修行的体性，现观的九个次第，从声闻到如来种姓的乘之间。
English
So it is. Therefore, it is like saying, "With an unflinching mind," and so on. That is meditative wisdom. Because one is attached to being single-minded towards the perfect teacher himself. Therefore, not seeing the true meaning is delusion. In such a state, there are the activities of the Tathagata, and so on. If one is not urged, it is as if one has no leisure, and one does not abide in accordance with mind and mental factors. If urged, what will happen? "Urging causes the assembly of gods to appear," and so on, is that the emanation of the Tathagata, with various forms that combine with the capacity of the trainee, immediately after being urged, those Shravakas, "for the benefit of sentient beings," that is, enter the Mahayana and do beneficial things. Then, nourished by merit and wisdom, from generosity to patience, the last two merits are wisdom. Diligence is a friend to both. Thus, everything is spoken from the Great Secret Supreme. "Wisdom without ignorance is the manifestation of accumulation." That's what it says. To increase it with those two is to nourish it. As soon as it transforms like that, Buddhahood will be attained. That sole meaning is for the sake of the two habitual tendencies. Accumulating the habitual tendencies of the two accumulations. Habitual tendency is said to be a seed. That habitual tendency becomes the seed of existence. Seed, similar substance, harmonious companions. As soon as there is a seed of habitual tendency, it is immediately associated with aggregates or mind and mental factors, that is, Dharma or its proximate cause, parents, and so on. From this, the sprout of existence arises. Therefore, it means that it arises from samsara. Thus, subtle differences are shown from the One Vehicle. Why? Because "teachings," and so on, the types of aspirations of sentient beings, and the faculties and the power of aspirations are different. By that power, what the Bhagavan teaches follows the aspirations of the trainee. Therefore, "With many aspects of the world, many aspects of means are revealed." Many aspects are different types, and so on, types are heretics, and so on. The faculties are small to small, and so on. Capacity is one who has the capacity of the two accumulations. Means are the nature of meditation, the nine stages of the order of realization, from the Shravaka to the Vehicle of the Tathagata lineage.
Tibetan
་ལྟར་ཐམས་ཅད་ཐ་དང་ཀྱང་དོན་དམ་པར་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དོན་གསུངས་པ་ནི། ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ནི་ཟབ་པ་སྟེ། རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱ་ཆེ་བ་ནི་བསྒོམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཐབས་ཏེ་རང་བཞིན་ཕྱེ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་གཉིས་སུ་གྱུར་པ་ནི་དབྱེ་བ་དང་ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་ཞིག་མཚན་ཉིད་གཉིས་ཀ་ཡང་སྟེ་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་སྤྱི་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་ཕྱེ་ཡང་དོན་དམ་པར་དབྱེར་མེད་དེ་ཞེའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྟོང་ཉིད་གཉིས་མེད་མཚན་ཉིད་ཕྱིར། །སྟོང་པ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །ཅི་འདྲ་ཞེ་ན། གཉིས་མེད་གཉིས་ནི་འོང་བ་དང༌། འགྲོ་བ་དང༌། སྐྱེ་བ་དང༌། འགག་པ་དང༌། རྟག་པ་དང༌། ཆད་པ་དང༌། གཅིག་དང་དུ་མའོ། །དེ་རྣམས་མེད་པ་ནི་གཉིས་མེད་པའོ། །དེའི་ངོ་བོ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་གཉིས་མེད་མཚན་ཉིད་དོ། ། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དོན་འགྲེལ་པ། ད་ནི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དོན་འགྲེལ་པ་ནི་གཟུངས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཚིག་དང་དོན་དང་སྤོབས་པ་དང༌། དེས་པའི་ཚིག་ནི་གཟུངས་སོ། །ཡང་ན་ཚིག་དང་དོན་དང༌། སྔགས་གསུམ་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱིས་འཆང་བས་ཀྱང་ངོ༌། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཤས་ཆེ་མ་ཐག་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་ཆེར་རྒྱས་པར་ཉན་ཐོས་དང༌། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཡེ་ཤེས་གནས་སྐབས་དུ་མའམ། སྤྱོད་ཡུལ་ཞེས་ཁྱད་པར་མི་རྟག་པ་ནི་སའོ། །དེའི་རྒྱུར་གྱུར་པས་ན་སངས་རྒྱས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ཞེས་ ཏེ་ས་བཅུའོ། །དེ་ཡང་ཟང་ཟིང་ལ་སོགས་པ་ནི་སྦྱིན་པའོ། །སྡོམ་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །ཆོས་ཟབ་མོ་ལ་བཟོད་པ་ནི་བཟོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་དང་ཆོ་ག་དང་མི་འགོང་མི་ལྡོག་ཆོག་པར་མི་འཛིན་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །མི་གཡོ་བ་དང་སེམས་ཅན་དོན་དང་ཡོན་ཏན་ཆེན་པོ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་ནི་བསམ་གཏན་ནོ། །ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཤེས་རབ་པོ། །རང་གི་སྐྱོན་སེལ་བ་དང་སེམས་ཅན་འཛུད་པར་བྱེད་པ་དང༌། མྱུར་དུ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ནི་ཐབས་སོ། །སྟོབས་ལས་བཟློག་པར་བྱ་བ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་བཟློག་པར་བྱ་བའི་སྟོབས་དང༌། བདུད་དང་སྨྲ་བ་གཞན་བཟློག་པར་བྱ་བའི་འོ། །སྨོན་ལམ་ནི་བདག་ཚོགས་དང་འབྲེལ་པའི་ལམ་མོ། །གཞན་གྱི་དོན་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱེད་པའི་སྨོན་ལམ་མོ། །ཡེ་ཤེས་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དང་རྟོག་པ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་དང༌། ཐབས་ཐམས་ཅད་མེད་པ་མ་
Chinese
如是，所有他与亦，就胜义而言，宣说无二之义者，即是甚深且广大的等等。其中，无二之智慧是甚深的，因为无自性之故。广大者，是修习之体性方便，因为是自性分别之故。如是二者成为差别等。因此，凡是二者之体性，亦即二谛之总相与自相。如是，虽以二谛之门显示差别，然就胜义而言，是无有差别也。何以故？空性无二体性故。空性是无自性。如何呢？无二之二是来与去，生与灭，常与断，一与多。彼等不存在即是无二。彼之自性即是空性无二之体性。 圆寂之义释。 现在解释圆寂之义，即是总持等等。其中，词与义与无碍辩才，彼之词即是总持。或者，词与义与，咒三者以身语意受持也。度母波罗蜜多为主，随即以愿力之加持而广大，声闻与，不共之智慧，于诸多处所，或行境，即是地，以差别无常故。以彼为因，故名佛陀波罗蜜多，即是十地。彼亦，财物等等即是布施。律仪即是戒律。于甚深之法忍耐即是忍辱。结合与仪轨，以及不畏惧不退转，不执着即是精进。不摇动与利益有情及现证大功德即是禅定。听闻等等即是智慧。遣除自之过患与引导有情，以及迅速现证菩提即是方便。从力量中遣除，以及遣除烦恼之力量，以及遣除魔与他论之。愿是与我等相联之路。为利他与清净佛土之愿。智慧是了知无分别与分别平等性，以及无有所有之方便。
English
Thus, all others and also, in terms of ultimate truth, what is taught as the meaning of non-duality, is the profound and vast, and so on. Among them, the wisdom of non-duality is profound, because it is without self-nature. The vastness is the characteristic method of meditation, because it is the differentiation of self-nature. Thus, the two become distinctions and so on. Therefore, whatever the nature of both, that is, the general and specific characteristics of the two truths. Thus, although the teachings are distinguished through the gateway of the two truths, in terms of ultimate truth, there is no distinction. Why is that? Because of the nature of emptiness being non-dual. Emptiness is without self-nature. How is it? The non-dual two are coming and going, birth and death, permanence and cessation, one and many. The absence of these is non-duality. Its essence is the nature of emptiness being non-dual. Explanation of the meaning of complete Nirvana. Now, the explanation of the meaning of complete Nirvana is dharani and so on. Among them, words, meanings, and eloquence, those words are dharani. Or, words, meanings, and mantras, the three are also held by body, speech, and mind. The Paramita of Tara is mainly immediately expanded by the power of aspiration, Sravakas and uncommon wisdom, in many places, or the realm of practice, which is the earth, because of the distinction of impermanence. Because it is the cause of that, it is called Buddha Paramita, which is the ten bhumis. That also, wealth and so on is generosity. Discipline is morality. Patience with the profound Dharma is patience. Combination and rituals, and not fearing or retreating, not clinging is diligence. Not moving and benefiting sentient beings and realizing great qualities is meditation. Hearing and so on is wisdom. Eliminating one's own faults and guiding sentient beings, and quickly realizing enlightenment is skillful means. Eliminating from strength, and the strength to eliminate afflictions, and eliminating demons and other arguments. Aspiration is the path connected with our group. The aspiration to benefit others and purify the Buddha field. Wisdom is knowing the equality of non-discrimination and discrimination, and the absence of all means.