Tibetan
།ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཨའི་རིགས་སུ་གྱུར་བ་དང༌། ཨ་རྒྱུར་གྱུར་པ་དང༌། ཨ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་སྟེ། བརྗོད་བཞིན་པ་ན་འགག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ངག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་ཉིད་ཤེས་ན་སྒྲ་དང་སྒྲ་མ་ཡིན་པ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་སེམས་ཅན་གྱི་བསམ་པའི་དབྱེ་བས་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལང་ཀར་གཤེགས་པའི་མདོ་ལས། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་དོན་ལ་རྟོན་པར་བྱའི་ཡི་གེ་ལ་རྟོན་པར་མི་བྱའོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཡི་གེའི་ཕྱིར་འབྲང་བའི་རིགས་ཀྱི་བུ་ཕོའམ། རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་ནི་བདག་ཀྱང་དོན་དམ་པ་ལས་ཉམས་པར་བྱེད་ཅིང་གཞན་ཡང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་མི་བྱེད་དོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ལ་ལས་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་སོར་མོའི་རྩེ་མོས་ཅི་ཞིག་བསྟན་ན་སོར་མོའི་རྩེ་མོ་ཉིད་ལ་ལྟ་ཞིང་འབྲང་བ་དེ་བཞིན་དུ་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་སྡེ་རྣམས་ཀྱིས་བྱིས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ལྟ་བུ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་གྱི་སོར་མོའི་རྩེ་མོ་ལ་མངོན་པར་ཆགས་ཤིང་ཞེན་ཏོ། །མངོན་པར་ཞེན་ཅིང་དུས་བྱེད་དེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའི་ སོར་མོའི་རྩེ་མོ་ལྟ་བུའི་དོན་སྤངས་ནས་དོན་དམ་པ་ལ་ཚོལ་བར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་བས་ན་དོན་འདོད་པས་དེ་བསྟེན་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་གང་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དེ་ནི་སྤང་བར་བྱའོ། །དོན་བཙལ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་ལ་འཇུག་པ་ཡང་རྣམ་བ་བཞིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་འདི་ཉིད་ལས་གསུངས་ཏེ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཚིག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་བཞི་ཡོད་དེ། འདི་ལྟར་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་དང༌། རྨི་ལམ་གྱི་ཚིག་དང༌། གནས་ངན་ལེན་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཚིག་དང༌། ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཚིག་གོ ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་དེ་ལ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་ནི་རང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཟུགས་ལ་མཚན་མར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལས་བྱུང་ངོ༌། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་རྨི་ལམ་གྱི་ཚིག་ནི་སྔོན་མྱོང་བའི་ཡུལ་རྗེས་སུ་དྲན་ནས་རྟོག་པའི་ཡུལ་མེད་བཞིན་དུ་འབྱུང་བའོ། །ཡང་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་གནས་ངན་ལེན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཚིག་ནི་སྔོན་སྒྲས་བྱས་པའི་ལས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ལས་འབྱུང་ངོ༌། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཚིག་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་གནས་ངན་ལེན་གྱི་རང་གི་ས་བོན་ལས་འབྱུང་སྟེ། འདི་ནི་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཚིག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་བཞིའོ་ཞེས་གང་བརྗོད་པ་དེའི་ཕྱིར་བཤད་པའོ། །རིགས་པ་འདིས་ན་སྒྲ་རྣམས་ནི་ཡི་གེ་ཨ་ལས་བྱུང་བས་ན་མི་འགྱུར་བ་སྟེ། འགྱུར་བ་ནི་འཇིག་པའོ། །མི་འགྱུར་བ་ནི་མི་འཇིག་པ་སྟེ། མི་བདེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲའི་སྒོ་ནས་རབ་ཏུ་བསྟན་པ་དེ་ཡང་མ་བཅོས་པའི་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །ཇི་སྐད་དུ་ཚུལ་གཅིག་བར་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། ཆོས་འདི་སྒྲ་སྐད་དག་གིས་ལུང་བསྟན་ཏེ། །ཆོས་དང་སྒྲ་དག་འདིར་ནི་སྣང་མི་འགྱུར། །ཆོས་ཉིད་ཚུལ་གཅིག་དངོས་ལའང་འཇུག་བྱེད་པ། །བཟོད་མཆོག་བླ་ན་མེད་ལ་རེག་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྤྱོད་པའི་རྒྱུད་ལས། གསང་བའི་བདག་པོ་གཞན་ཡང་གསང་སྔགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མ་བྱས་བྱེད་དུ་མ་བཅུག །རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ནི་ཆོས་ཐམས་ ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བྱུང་ཡང་རུང་མ་བྱུང་ཡང་རུང་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་ནི་ཡེ་ནས་གནས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་འདི་ལྟར་གསང་སྔགས་རྣམས་ཀྱི་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་གསང་བའི་བདག་པོ་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ལ་མྱོས་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རིག་སྔགས་ཡོད་དེ། དེས་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ལྷའི་བུ་ཐམས་ཅད་མྱོས་པས་བརྒྱལ་བར་བྱེད་ཅིང༌། མེ་ཏོག་མང་པོ་སྣ་ཚོགས་དང་ལྡན་པའི་ས་ཕྱོགས་ཉམས་དགའ་བ་སྣ་ཚོགས་ཀྱང་སྟོན་ལ། ཡོངས་སུ་སྤྱད་པ་དང༌། ཉེ་བར་སྤྱད་པ་རྣམ་པ་ཐ་དད་པ་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་མངོན་པར་སྤྲུལ་ནས། །གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ལ་ཡང་སྦྱིན་ལ། བདག་ཉིད་ཀྱང་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་དོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་ལྷའི་བུ་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་ལ་ཡིད་མགྱོགས་ཞེས་བྱ་བའི་གསང་སྔགས་ཡོད་དེ། དེས་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སུ་སེམས་ཅན་གྱི་དགོས་པ་བྱེད་ཅིང་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་སྤྱད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མངོན་པར་སྤྲུལ་ནས་གནས་གཙང་མའི་རིས་ཀྱི་ལྷའི་བུ་རྣམས་ལ་ཡང་སྦྱིན་ལ། བདག་ཉིད་ཀྱང་ཀུན་དུ་སྤྱོད་དོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་མིག་འཕྲུལ་མཁན་གྱིས་གསང་སྔགས་ཀྱིས་ཀུན་དགའི་ར་བ་དང༌། མཚོ་དང་འབབ་ཆུ་དང༌། མི་ལ་སོ
Chinese
如是说。 这样，所有如来都成为阿的种姓，成为阿的血统，必定从阿中产生。 正在述说时，如果知道止息的自性，即是语言分别的体性，以及真实如是，那么无需依赖声音和非声音，就能以众生的思想差别，为所化机众生宣说佛法。 因此，薄伽梵在《楞伽经》中说：大慧菩萨摩诃萨，应当依赖意义，不应依赖文字。 大慧，为了文字而追随的善男子或善女子，自己也会从胜义谛中退失，也不能使他人通达。 例如，大慧，如果有人用指尖指示某物，如果只看指尖并追随，同样，大慧，各种愚笨的众生群体，就像愚笨的自性一样，对如其语的指尖非常执着和贪恋。 非常贪恋和执着，并因此而死，舍弃了如其语的 指尖般的意义，而不去寻求胜义谛。 因此，想要意义的人应当依止它。 因此，应当舍弃对如其语的颠倒的执着。 应当寻求意义。薄伽梵也在这部经中说了四种进入词语的方式：大慧，词语分别的体性有四种，即体性的词语、梦的词语、对恶趣执着的词语和无始时期的分别的词语。 大慧，其中的体性的词语，是从对自己的分别之相执着为相而产生的。 大慧，梦的词语，是忆念先前经历的境，即使没有分别的境也会产生。 还有，大慧，对恶趣分别执着的词语，是从忆念先前以声音所作的业而产生的。 大慧，从无始时期以来的分别的词语
English
Thus it was said. Thus, all the Tathagatas become of the lineage of A, become the lineage of A, and will certainly arise from A. While speaking, if one knows the nature of cessation, which is the nature of verbal discrimination, and the truth as it is, then without relying on sound and non-sound, one can teach the Dharma to the beings to be tamed according to the differences in their thoughts. Therefore, the Blessed One said in the Lankavatara Sutra: "Mahamati, the Bodhisattva-Mahasattva should rely on meaning, not on letters. Mahamati, a son or daughter of good family who follows after letters will cause himself to fall away from the ultimate meaning, and will not cause others to understand either. For example, Mahamati, if one person points out something to another with the tip of his finger, if he only looks at the tip of his finger and follows it, likewise, Mahamati, the various groups of foolish beings, like the nature of foolishness, are very attached and cling to the finger tip of the word as it is. They are very attached and cling, and then die, abandoning the meaning like the finger tip of the word as it is, and do not seek the ultimate meaning. Therefore, those who desire meaning should rely on it. Therefore, one should abandon attachment to the perversion of the word as it is. One should seek meaning." The Blessed One also said in this sutra that there are four ways of entering into words: "Mahamati, there are four characteristics of verbal discrimination, namely, the words of characteristics, the words of dreams, the words of attachment to evil destinies, and the words of discrimination from beginningless time. Mahamati, the words of characteristics arise from attachment to the form of one's own discrimination as a characteristic. Mahamati, the words of dreams arise from remembering previously experienced objects, even though there is no object of discrimination. Furthermore, Mahamati, the words of attachment to the discrimination of evil destinies arise from remembering the actions previously done with sound. Mahamati, the words of discrimination from beginningless time
Chinese
是从无始时对戏论显现执着的恶业习气之自种而生。此乃大智慧以言词之形态起分别之四种体性，是为宣说彼义而说。以此理，声皆从字母阿（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）所生，故不变化，变化即是坏灭。不变化即是不坏灭，以非真实的自性之声门而善为开示者，亦是无造作的无始无终之自性。如《一法中间开示经》云：“此法以音声语言作授记，法与音声于此不显变，法性一法亦入于实事，能触无上最胜之安忍。”如是说。于《毗卢遮那现证菩提续》中云：“秘密主，复次，真言之体性，非诸如来所作，亦不令作，亦非随喜。何以故？此乃一切法之法性。犹如诸如来出现与不出现，法之法性乃本然安住，如是真言等之真言之法性。复次，秘密主，有能使欲界自在者迷醉之明咒，以此于欲乐中受用之诸天子皆因迷醉而昏厥，亦示现具足众多杂色花卉之悦意处所，且显现种种各异之受用及近受用，亦布施于他化自在天之诸天，而自己亦受用。犹如天子大自在，有名为意速之真言，以此于三千大千世界中作有情之所需，且显现一切近受用及受用，亦布施于净居天之诸天子，而自己亦遍受用。犹如譬如幻师以真言变现欢喜园林，湖泊与河流，人等。
English
It arises from the seed of one's own karmic imprints of negative actions, which are manifestly attached to the elaborations of beginningless time. This is explained because it is said that this is the fourfold nature of great wisdom that distinguishes the form of words. By this reasoning, all sounds are immutable because they arise from the letter A (Tibetan: ཨ, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Romanization: a, Literal Chinese meaning: A). Change is destruction. Immutability is non-destruction. That which is well-revealed through the gate of sound of unreal nature is also the unconditioned nature that has neither beginning nor end. As it is said in the Sutra Teaching the Middle Way of One Dharma: "This Dharma is prophesied by sounds and languages. Dharma and sound do not change here. The nature of Dharma, the one Dharma, also enters into reality, and one will touch the supreme and unsurpassed patience." As it is said. In the Vairochana Abhisambodhi Tantra, it is said: "Secret Lord, furthermore, the nature of mantra is not made by all the Tathagatas, nor caused to be made, nor rejoiced in. Why is that? This is the nature of all dharmas. Just as whether the Tathagatas appear or do not appear, the nature of dharmas is naturally abiding, so is the nature of mantra of mantras. Furthermore, Secret Lord, there is a vidya-mantra called 'that which intoxicates the lord of the desire realm.' By this, all the sons of the gods who enjoy themselves in desire become faint from intoxication, and also show various pleasant places full of many kinds of colorful flowers, and also manifest various kinds of enjoyment and near enjoyment, and also give to the gods of Paranirmita-vasavartin, and also enjoy themselves. Just as the son of the gods, the great Ishvara, has a mantra called 'Swift Mind,' by this, he does the needs of sentient beings in the three-thousand great-thousand world realms, and also manifests all near enjoyment and enjoyment, and also gives to the sons of the gods of the Pure Abode, and also enjoys himself everywhere. Just as, for example, a magician uses mantras to transform pleasure gardens, lakes and rivers, people, and so on.