Tibetan
་མ་དང་བརྗེད་ངས་པ་དང༌། འཁྲུལ་པ་དང༌། མི་སྨྲ་བ་དང༌། སྐྱོ་བ་དང༌། ལེ་ལོ་དང༌། ཐེ་ཆོམ་དག་སྟེ་གང་ཞིག་འདི་ལས་བྱུང་བ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཆགས་པ་བར་མ་གང་ཞེ་ན། །གང་གི་ཆགས་པ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་ཆགས་པ་ཆེན་པོ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ་དམན་པའི་ཆགས་པའོ། །བརྗེད་ངས་པ་གང་ཞེ་ན་སེམས་ཀུན་དུ་འཁྲུགས་པས་དོན་དུ་མི་གཉེར་བ་ཉིད་དང༌། ཀུན་དུ་གང་གིས་དྲན་པ་ཉམས་པར་གྱུར་པ་ཉིད་དེ་མ་འདྲིས་པ་དང༌། རབ་ཏུ་སུན་པ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་དོ། །འཁྲུལ་པ་གང་ཞེ་ན་གང་གིས་སེམས་རྣམ་པ་གཞན་ལ་གཞན་དུ་འདི་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་གང་གིས་གང་དང་མི་མཐུན་པར་འཛིན་པ་སྟེ། གང་གིས་དོགས་པ་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །མི་སྨྲ་བ་གང་ཞེ་ན། ངག་གི་ལས་སྤངས་པ་སྟེ་ཐ་སྙད་རྣམས་རབ་ཏུ་སྤངས་པ་ཉིད་དོ། །སྐྱོ་བ་གང་ཞེ་ན་གང་གིས་གང་ལ་ཀུན་དུ་འཁྱུད་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྐྱོ་བ་ཉིད་སྐྱོ་བས་དེ་དག་གིས་ཆོས་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དོ། །ལེ་ལོ་གང་ཞེ་ན་གང་གིས་དོན་མེད་པའི་ལས་སྔོན་དུ་སོང་བས་གང་ལ་གང་དུ་གནས་པར་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་མི་ བྱེད་པ་སྟེ་གོ་ཆ་མེད་པ་དང༌། སྦྱོར་བ་དང་བྲལ་བ་དང༌། ཀུན་དུ་འགོད་པ་དང་མི་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་དང་བྲལ་བའོ། །ཐེ་ཚོམ་གང་ཞེ་ན། ལམ་དང་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་ལ་གང་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ་སྟེ་གྲུབ་པ་མེད་པ་དང་སྤངས་པ་མེད་པ་དང་ཐོབ་པ་མེད་པ་དང༌། མྱུར་དུ་བླ་ན་མེད་པའི་གང་ཟག་ལ་བརྟེན་ནས་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན་དུ་སྙམ་སེམས་པ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་གཉིས་སུ་གྱུར་པ་ཉིད་དོ། །འདི་དག་ཡོངས་སུ་འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གིས་དེ་དག་འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པར་ནུས་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ནས་སྣང་བ་གསུམ་གྱི་གོ་རིམས་གཏན་ལ་དབབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གང་ཡང་རྣམ་ཤེས་གསུམ་དང་པོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་ནི་དེའི་མིང་ཅན་སྣང་བའོ། །གཉིས་པ་སྣང་པ་མཆེད་པ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣང་པ་མཆེད་པ་ནི་སྣང་པ་ལ་ལྟོས་ནས་གཉིས་པའོ། །དེ་ནི་སྟོང་པ་ཆེར་འགྲོ་ལ། །ཞེས་པ་ནི་སྣང་པ་ཐོབ་པ་ཉིད་དོ། །གཉིས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའོ། །དེ་ཡང་འོད་གསལ་བར་འགྲོའོ། །ཞེས་པ་ནི་ངེས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་འོད་གསལ་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་དག་གི་གོ་རིམས་ཀྱང་སློབ་པའི་གོ་རིམས་དང་རང་བཞིན་འབྱུང་བའི་གོ་རིམས་དང་མཐར་ཕྱིན་པའི་གོ་རིམས་སོ། །དེ་ལ་སློབ་པའི་གོ
Chinese
痴和遗忘，错乱和不语，厌倦和懒惰，以及怀疑等，凡是从这些产生的，因此就那样称呼它。什么是中间的贪著呢？就是既不是没有贪著，也不是很大的贪著，就是低劣的贪著。什么是遗忘呢？就是心总是散乱，不追求意义，总是因何而使记忆衰退，就是从不熟悉和极度厌烦中产生的。什么是错乱呢？就是心将某种事物执著为另一种事物等等，就是以与某事物不符的方式执著，就是从伴随疑惑等等产生的。什么是不语呢？就是舍弃语言的行为，就是完全舍弃一切言语。什么是厌倦呢？就是以对某事物完全依恋等等，厌倦本身因厌倦而远离法。什么是懒惰呢？就是因无意义的行为先于有意义的行为，而不做安住于某处等等的事情，就是远离没有盔甲、缺乏精进、不安置、不进入和退转等等的法。什么是怀疑呢？就是对道和果等等心存二念，就是没有成立、没有断除、没有获得，以及迅速依赖无上士而心想“是”或“不是”等等，就是心变成二元。这些会完全增长和减少。为什么呢？因为能够使这些增长和减少，所以才那样称呼它。然后，为了确定三种显现的次第，说了“任何三种识的第一个”等等。三种识的第一个就是名为“显现”的。 “第二个是显现增盛”，就是显现增盛是相对于显现的第二个。“那是大空性”，就是获得显现本身。“第二个先发生”，也就是一切确定都将获得空性光明。“这些的次第也是学习的次第、自性产生的次第和究竟的次第。其中，学习的次第
English
Ignorance and forgetfulness, confusion and non-speaking, weariness and laziness, and doubt, etc., whatever arises from these, therefore it is called that. What is intermediate attachment? It is neither without attachment, nor is it great attachment, it is inferior attachment. What is forgetfulness? It is that the mind is always distracted, not pursuing meaning, and always what causes memory to decline, it arises from unfamiliarity and extreme weariness. What is confusion? It is that the mind grasps something as something else, etc., it is grasping in a way that does not match something, it arises from being accompanied by doubt, etc. What is non-speaking? It is abandoning the act of speech, it is completely abandoning all words. What is weariness? It is with complete attachment to something, etc., weariness itself is separated from the Dharma by weariness. What is laziness? It is that meaningless actions precede meaningful actions, and one does not do things like abiding somewhere, etc., it is being separated from the Dharma of not having armor, lacking diligence, not settling, not entering, and turning away, etc. What is doubt? It is having two minds about the path and the fruit, etc., it is not established, not abandoned, not obtained, and quickly relying on the unsurpassed person and thinking "is" or "is not", etc., it is the mind becoming dual. These completely increase and decrease. Why is that? Because it is able to make these increase and decrease, therefore it is called that. Then, in order to determine the order of the three appearances, it is said, "Any first of the three consciousnesses," etc. The first of the three consciousnesses is the appearance called "appearance." "The second is the increasing appearance," that is, the increasing appearance is the second relative to the appearance. "That is great emptiness," that is, obtaining the appearance itself. "The second occurs first," that is, all certainty will obtain emptiness and luminosity. "The order of these is also the order of learning, the order of the arising of nature, and the order of completion. Among them, the order of learning
Tibetan
་རིམས་གང་ཞེ་ན་གང་ཞིག་རིམ་གྱིས་སློབ་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། འདི་ལྟར་འཕོང་གི་སློབ་དཔོན་ནམ་སློབ་མ་མཁས་པ་དག་ནི་ཐོག་མར་བ་ལང་གི་ཀོ་བ་ལ་སློབ་པར་བྱེད་དོ། །གང་གི་ཚེ་བ་ལང་གི་ཀོ་བ་ལ་ལོབས་པ་དེའི་ཚེ་ཤིང་ལེབ་ལ་སློབ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱས་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་སློབ་པའི་གོ་རིམས་ཉིད་དོ། །རྣག་བཞིན་འབྱུང་བའི་གོ་རིམས་ནི་མ་བཅོས་པར་ཡོད་པའི་ཆོས་ཏེ་འདི་ལྟར་རླུང་ལས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བཤད་པ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཤིང་ཨ་མྲའི་འབྲས་བུ་ནི་རིམ་གྱིས་སྐྱེའི་ཅིག་ཅར་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་དང༌། གཞན་ཡང༌། བསྐྱེད་པའི་རིམ་ལ་ལེགས་གནས་ཤིང༌། །རྫོགས་པའི་རིམ་པ་འདོད་རྣམས་ལ། །ཐབས་འདི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །སྐས་ཀྱི་རིམ་པ་ལྟ་བུར་གསུངས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་གསུང་ པ་ཤེས་པར་བྱའོ། །འོད་གསལ་བ་ལས་ནི་སྣང་བ་ཐོབ་པ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་མཐར་ཕྱིན་པའི་གོ་རིམས་བསྟན་ཏོ། །དེ་བས་ན་གང་གིས་གང་ཞིག་ལེགས་པར་རྟོགས་པར་འདོད་པ་དང་མྱུར་དུ་རྟོགས་པར་འདོད་པ་དང༌། ཐབས་སླ་བ་རྟོགས་པར་འདོད་པས་ནི་ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ་དང་བཤད་པའི་གོ་རིམས་ལ་མཁས་པར་བྱའོ། །དེ་བས་ན་སྣང་བ་གསུམ་པ་འདིས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྣང་བ་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་གང་ཞེ་ན་རྣམ་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་རང་རིག་པ་ལུས་དང་ངག་མེད་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་སྟོན་ཀའི་དུས་སུ་ནམ་མཁའ་དྲི་མ་མེད་པ་ལ་ཟླ་བའི་འོད་ཟེར་གྱིས་རབ་ཏུ་སྣང་ཞིང་ཀུན་དུ་སྣང་བ་དང༌། ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་གསལ་བའི་རྣམ་པ་དངོས་པོ་མ་ལུས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པས་ན། སྣང་བ་སྟེ། དོན་དམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྣང་བ་སྟོང་པ་དང་པོ་སྟེ། ཨོཾ་ཞེས་བྱ་བའི་ངག་གི་སྒོ་ལ་བརྟེན་ནས་རང་གི་ས་བོན་སྟོན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། མོས་པ་དམན་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པ་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་བས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཟུགས་སོ་ཞེས་དམིགས་པར་བྱེད་ཅིང་པདྨའམ་བུད་མེད་ཀྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པས་ཡོངས་སུ་གསལ་བར་བརྗོད་པ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །སྣང་བ་མཆེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བ་ལུས་དང་ངག་མེད་པ་སྟེ། དཔེར་ན་
Chinese
何为次第？即是逐渐学习之意。例如，教授或精通射箭的弟子，首先要学习牛皮的制作。当熟练掌握牛皮制作后，便开始学习木板制作等，此处已广为阐述。这便是学习的次第。如脓般产生的次第，是指未经改造的法，例如，从风产生名为“识”的说法。正如伟大的智慧之树——芒果，其果实是逐渐成熟的，而非一蹴而就。此外，还有： “于生起次第善安住， 欲求圆满次第者， 此法圆满之佛陀， 如阶梯次第般宣说。” 应知此等皆是依循经文而宣说。 “从光明中产生显现”等语，则揭示了最终完成的次第。因此，若有人希望透彻理解某事，或希望快速理解，或希望以简易的方式理解，就应精通如是所说和解释的次第。 因此，为了理解“这三种显现使一切众生增长和衰退”，才宣说了“具有三种显现的特征”等内容。那么，何为显现的特征呢？即是无相的自性，自明的觉性，无身无语。如同秋季无云的晴空中，月光皎洁明亮，普照四方，同样，自性光明的显现，缘于一切事物，故称为显现。胜义菩提心，是智慧的显现，是最初的空性。依靠“嗡”（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：圆满）的语门，来显示自己的种子字。由于低劣根性的众生无法理解如来所证悟的境界，因此观想月轮之形，或者以莲花或女性的形象等来清晰地表达，这样才能进入。那么，显现增上的特征又是怎样的呢？即是远离能取和所取，无身无语。例如
English
What is the order? It means to learn gradually. For example, a professor or a skilled disciple of archery first learns to make cowhide. When he is proficient in making cowhide, he begins to learn to make wooden boards, etc., which has been widely elaborated here. This is the order of learning. The order of arising like pus refers to the unmodified Dharma, such as the saying that consciousness arises from wind. Just as the fruit of the great wisdom tree, the mango, matures gradually, not all at once. In addition, there is: "Well abiding in the generation stage, Those who desire the perfection stage, This method of the perfect Buddha, Is spoken like a ladder stage." It should be known that these are all spoken in accordance with the scriptures. The words "appearance arises from luminosity" and so on reveal the order of final completion. Therefore, if someone wants to thoroughly understand something, or wants to understand it quickly, or wants to understand it in an easy way, he should be proficient in the order of what is said and explained. Therefore, in order to understand that "these three appearances cause all sentient beings to increase and decrease," the content of "having the characteristics of three appearances" and so on is declared. So, what is the characteristic of appearance? It is the nature of no appearance, self-illuminating awareness, without body and speech. Just as in the cloudless clear sky in autumn, the moonlight is bright and illuminating in all directions, similarly, the appearance of self-luminous nature, due to all things, is called appearance. Ultimate Bodhicitta is the appearance of wisdom, the first emptiness. Relying on the gate of speech of "Om" (藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：圆满) to show one's own seed syllable. Because sentient beings of inferior nature cannot understand the realm enlightened by the Tathagata, they visualize the shape of the moon wheel, or clearly express it with the image of a lotus or a woman, etc., so that they can enter. So, what is the characteristic of the increase of appearance? It is being free from the grasper and the grasped, without body and speech. For example