Tibetan
ང་ཞིག་ཅིའི་ཕྱིར་བསྟན་ཞེ་ན། དང་པོ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཉིས་པ་ལའང་ལྷ་ཐུན་མོང་བ་ཉིད་དང༌། རྫས་ཐུན་མོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྟག་གྲང་ན། ལྷ་ཐུན་མོང་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ལྷ་རེ་རེའི་ཁྱད་པར་གྱི་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱད་པར་གྱི་ལས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་འདི་ལྟར་ཞི་བའི་ལས་ལ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་སྦྱོར་བས་སོ། །རྒྱས་པའི་ལས་ལ་ནི་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱི་སྦྱོར་བས་སོ། །དབང་གི་ལས་ལ་ནི་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་སྦྱོར་བས་སོ། །དྲག་པོའི་ལས་ལ་ནི་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་སྦྱོར་བས་སོ། །ལས་ཐམས་ཅད་ལ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྦྱོར་བས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ལྷ་ཐུན་མོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །རྫས་ཐུན་མོང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རེ་ཞིག་ཞི་བའི་རྫས་ནི་འོ་མ་དང༌། མེ་ཏོག་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱས་པའི་རྫས་ནི་བ་བླ་དང༌། ལྡོང་རོས་དང༌། མེ་ཏོག་སེར་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་གི་རྫས་ནི་ཁྲག་དང༌། མཚལ་དང་མེ་ཏོག་དམར་པོ་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བས་སོ། །དྲག་པོའི་ལས་ནི་དུག་དང༌། སོལ་བ་ཆེན་པོ་དང༌། གྲིར་ཤི་བའི་ཤ་ཁྲག་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བས་སོ། །དེ་བས་ན་རྫས་ཐུན་མོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །སྔགས་ཐུན་མང་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཞི་བ་ལ་ནི་ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་ཞེས་པའི་མཐའ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱས་པ་ལ་ནི་པུཥྚིཾ་ཀུ་རུ་ཞེས་པའི་མཐའ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་ལ་ནི་བ་ཤཾ་ཀུ་རུ་ཞེས་པའི་མཐའ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲག་པོ་ལ་ནི་མཱ་ར་ཡེ་ཤེས་པའི་སྔགས་མཐའ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་སྔགས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་ནོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་ཐུན་མོང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཞི་བ་ལ་ནི་བྱམས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་དོ། །རྒྱས་པ་ལ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཡིད་ལ་བྱེད་དོ། །དབང་ལ་ནི་དགའ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་དོ། །དྲག་པོ་ལ་ནི་བཏང་སྙོམས་ཡིད་ལ་བྱེད་དོ། །སྤྱོད་པ་ཐུན་མོང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཞི་བ་ལ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །རྒྱས་པ་ལ་ནི་སྙན་པར་སྨྲ་བ་ལ་སྤྱོད་དོ། །དབང་ལ་ནི་དོན་སྤྱོད་ལ་སྤྱོད་དོ། །དྲག་པོ་ལ་ནི་དོན་མཐུན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །དེ་བས་ན་འདི་ནི་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་འདི་ནི་མཆོག་ཡིན་ཞེས་པའམ། རྒྱུ་ཐུན་མོང་མ་ ཡིན་པ་ལས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུང་གཞན་ལས་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་ཐུན་མོང་བ་མ་ཡིན་པ་ལས་གྲུབ་པ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། །རྒྱུ་ཐུན་མོང་བ་ལས་གྲུབ་ཀྱང་མཆོག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བ་འམ། རྒྱུ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ལས་གྲུབ་ཀྱང་ཐུན་མོང་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ནི་ཧ་ཅང་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ལ་སྨྲ་བ་ནི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ལྷ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཞི་བ་ལ་སོགས་པ་སོ་སོའི་ལས་འདྲེ་བར་བྱེད་ཅིང་འོན་ཀྱང་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་དང༌། ཐུན་མོང་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་བས་ན་འདི་ནི་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་པོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་གང་ཞིག་ཡིན་དེ་ཉིད་མི་ཤེས་སོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱང་ནི་མཆོག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སྨོས་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསང་བ་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སོགས་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དམ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པ་ཐ་མ་མེད་པ། དབུས་མེད་པ། བསྟན་དུ་མེད་པ། ཐོགས་པ་མེད་པ། ཁ་དོག་མེད་པ། དབྱིངས་མེད་པ། གྲངས་དང༌། བགྲང་བ་དང༌། ཤེས་པ་དང༌། བརྗོད་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ། དངོས་པོ་མཐའ་དག་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་སྟེ། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས་ཀྱང༌། འོད་སྲུངས་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མཐའ་གཅིག་གོ །མེད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མཐའ་གཉིས་སོ། །རྟག་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མཐའ་གཅིག་གོ །མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མཐའ་གཉིས་སོ། །དབུ་མའི་ལམ་ནི་དམིགས་སུ་མེད་པའོ་ཞེས་འབྱུང་བ་དང༌། འདུས་པ་ཆེན་པོ་རིན་པོ་ཆེ་ཏོག་ལས་ཀྱང༌། ཅི་སྟེ་མཆིས་ཞེས་བགྱི་ན་ནི་རྟག་པར་འགྱུར། མ་མཆིས་ཞེས་པ་གྱིན་ནི་ཆད་པར་འགྱུར། དབུ་མའི་ལམ་ནི་དམིགས་སུ་མ་མཆིས་སོ་ཞེས་འབྱུང་བ་དང༌། གཞན་དག་ལས་ཀྱང༌། ཡོད་དང་མེད་པ་འདི་ཡང་མཐའ་ཡིན་ཏེ། །དག་དང་མ་དག་གཉིས་ཀྱང་མཐའ་རུ་འགྱུར། །མཁས་པས་མཐའ་གཉིས་རྣམ་པར་སྤངས་ནས་ཀྱང༌། །དབུས་ ལ་རྟོག་ཅིང་གནས་པར་མི་བྱེད་དོ། །ཞེས་འབྱུང་བ་དང༌། གཞུང་འདི་ཉིད་ལས་ཀྱང༌། དངོས་པོ་མེད་པ་བསྒོམ་པའི་དངོས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །འདི་ཉིད་ནི་མཆོག་ཡིན་པར་ཡང་ལུང་གིས་བཤད་དེ། ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པ་དང༌། སྐུ་གསུམ་པོ་ཡི་ཁྱད་པར་གྱིས། །ཐུན་མོང་ལས་ནི་མ་གྲུབ་ཕྱིར། །འདི་ནི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་འདི་ནི་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་བོ། །སངས་རྒྱས་ཞེས་སྨོས་པ་མ་ཡིན
Chinese
我为何要解释呢？第一个问题已经说完了。第二个问题，关于神是共同的，物质是共同的等等的考察。神不是共同的，因为每个神都有其特殊的功用。所谓的特殊功用是这样的：息灾的事业是依靠毗卢遮那佛的加持；增益的事业是依靠宝生佛的加持；怀爱的事业是依靠无量光佛的加持；诛灭的事业是依靠不空成就佛的加持；一切事业是依靠金刚萨埵的加持。因此，神不是共同的。物质也不是共同的，暂且说息灾的物质是牛奶和白色的花等等；增益的物质是白芥子、菖蒲和黄色的花等等；怀爱的事业是依靠血、朱砂和红色的花等等的加持；诛灭的事业是依靠毒药、大块的煤炭和被刀杀死者的血肉等等的加持。因此，物质不是共同的。咒语也不是共同的，息灾有以（藏文：ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་，梵文天城体：शान्तिं कुरु，梵文罗马拟音：śāntiṃ kuru，汉语字面意思：寂静作）结尾的缘故；增益有以（藏文：པུཥྚིཾ་ཀུ་རུ་，梵文天城体：पुष्टिं कुरु，梵文罗马拟音：puṣṭiṃ kuru，汉语字面意思：增长作）结尾的缘故；怀爱有以（藏文：བ་ཤཾ་ཀུ་རུ་，梵文天城体：वशं कुरु，梵文罗马拟音：vaśaṃ kuru，汉语字面意思：控制作）结尾的缘故；诛灭有以（藏文：མཱ་ར་ཡེ་ཤེས་པའི་，梵文天城体：मार，梵文罗马拟音：māra，汉语字面意思：魔）的咒语结尾的缘故。因此，咒语不是共同的。作意上的差别也不是共同的，息灾是作意慈爱；增益是作意悲悯；怀爱是作意欢喜；诛灭是作意舍。行为也不是共同的，息灾是行布施；增益是行爱语；怀爱是行利行；诛灭是行同事。因此，这不是共同的成就。此外，这被认为是殊胜的，或者是因为它是由非共同的因产生的。其他的经典中也说，所有如来佛的殊胜成就都是由非共同的因产生的。
English
Why do I explain? The first question has already been answered. The second question concerns the examination of whether the deities are common, the substances are common, and so on. The deities are not common, because each deity has its own special function. The so-called special function is as follows: the activity of pacifying is through the application of Vairochana; the activity of increasing is through the application of Ratnasambhava; the activity of subjugating is through the application of Amitabha; the activity of wrathful is through the application of Amoghasiddhi; all activities are through the application of Vajrasattva. Therefore, the deities are not common. The substances are also not common, for example, the substances for pacifying are milk and white flowers, and so on; the substances for increasing are white mustard seeds, calamus, and yellow flowers, and so on; the activity of subjugating is through the application of blood, vermillion, and red flowers, and so on; the activity of wrathful is through the application of poison, large pieces of charcoal, and the flesh and blood of those killed by swords, and so on. Therefore, the substances are not common. The mantras are also not common, because pacifying has the ending (Tibetan: ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་, Sanskrit Devanagari: शान्तिं कुरु, Sanskrit Romanization: śāntiṃ kuru, Chinese literal meaning: peace make); increasing has the ending (Tibetan: པུཥྚིཾ་ཀུ་རུ་, Sanskrit Devanagari: पुष्टिं कुरु, Sanskrit Romanization: puṣṭiṃ kuru, Chinese literal meaning: increase make); subjugating has the ending (Tibetan: བ་ཤཾ་ཀུ་རུ་, Sanskrit Devanagari: वशं कुरु, Sanskrit Romanization: vaśaṃ kuru, Chinese literal meaning: control make); wrathful has the mantra ending with (Tibetan: མཱ་ར་ཡེ་ཤེས་པའི་, Sanskrit Devanagari: मार, Sanskrit Romanization: māra, Chinese literal meaning: demon). Therefore, the mantras are not common. The distinctions in mental application are also not common, pacifying is the mental application of loving-kindness; increasing is the mental application of compassion; subjugating is the mental application of joy; wrathful is the mental application of equanimity. The conduct is also not common, pacifying is engaging in generosity; increasing is engaging in sweet speech; subjugating is engaging in beneficial conduct; wrathful is engaging in concordant meaning. Therefore, this is not a common accomplishment. Furthermore, this is considered supreme, or because it is produced from uncommon causes. Other scriptures also say that the supreme accomplishment of all Tathagatas arises from uncommon causes.
Chinese
说这是殊胜的吗？或者说，即使是从非共同的因产生的，也是共同的吗？如果这样说，那就太过分了。这不对，因为这是在说圆满次第，因为它是相互依赖的。一切都依赖于世俗的显现，所以也不是非共同的。本尊也不是非共同的，因为寂静等各自的事业是混杂的，然而因为是圆满次第和共同的，所以才这样称呼它。因此，这是共同的成就。如果说不知道这个被称为殊胜的是什么，那么，因此，佛也是殊胜的。这样说，所有如来的秘密殊胜成就就是法身等。如果问这个被称为法身的是什么，所有如来的胜义法身是无始无终，无中，不可指示，无碍，无色，无界，超越数量、计数、知识和言说之境，远离一切事物。在《宝积经》中也说：光明守护存在，这是一种边。不存在，这是两种边。常，这是一种边。无常，这是两种边。中道是无所缘。在《大集宝顶经》中也说：如果问存在，那就是常。如果说不存在，那就是断灭。中道是无所缘。在其他经典中也说：有和无也是边，清净和不清净也是边。智者完全舍弃两种边，也不在中观中思虑和安住。在这部论典中也广泛地说：观修无事之事的实事。也用教证说明了这就是殊胜的：诸法无自性，以及三身的差别，因为不是从共同产生的，所以这是殊胜的。这样说。因此，这是殊胜的成就。不是说佛。
English
Is it said to be supreme? Or is it said that even if it arises from a non-common cause, it is common? If so, that would be too extreme. That is not right, because this is speaking of the completion stage, because it is interdependent. Since everything depends on the appearance of conventional truth, it is also not uncommon. The deity is also not uncommon, because the activities of peacefulness and so on are mixed, but because it is the completion stage and common, it is called that. Therefore, this is a common accomplishment. If it is said that one does not know what this called supreme is, then, therefore, the Buddha is also supreme. Thus it is said that the secret supreme accomplishment of all the Tathagatas is the Dharmakaya and so on. If one asks what this called Dharmakaya is, the ultimate Dharmakaya of all the Tathagatas is without beginning or end, without center, unpointable, unimpeded, colorless, boundless, beyond the realm of number, counting, knowledge, and expression, and separated from all things. In the Ratnakuta Sutra, it also says: 'Light protection exists, this is one extreme. Does not exist, these are two extremes. Constant, this is one extreme. Impermanent, these are two extremes. The Middle Way is without object.' In the Great Collection Ratnakuta Sutra, it also says: 'If you ask if it exists, it becomes permanent. If you say it does not exist, it becomes annihilation. The Middle Way is without object.' In other scriptures, it also says: 'Existence and non-existence are also extremes, purity and impurity are also extremes. The wise, having completely abandoned the two extremes, do not contemplate or abide in the center.' In this very treatise, it is also said extensively: 'The reality of meditating on the non-thing.' It is also explained by scripture that this is supreme: 'Because phenomena are without self-nature, and because of the difference of the three bodies, since it does not arise from the common, this is supreme.' Thus it is said. Therefore, this is the supreme accomplishment. It is not saying Buddha.