Chinese
行。 动摇之物也随意行，于何处随意行皆可。 无二大乐为友伴，未入于诸坛城中，虽亦具有诸盖障，然自与自身之本尊结合，纵福德微小亦得成就。 历经无数劫不得者，一切殊胜佛陀，以何等手印之仪轨，若修持则皆得。 自身修持之殊胜者，我当恒常为之。 未证悟自之自性，于他处迷乱之有情主，以六境自续观察之，显现种种二之行相。 于不合之乐苦处行，为八法之相所迷惑，以烦恼及其支分，六道之境各自显现。 为三苦与八苦所恼，贪著于业缘之事物。 呜呼！此等真可怜，从大乐之境变成如此。 此等痛苦从何而来？ 何时能见自之本性？ 何时能生起自生智慧？ 何时能以大乐增长？ 呜呼！以颠倒之分别念，某些误入歧途之，从因迷乱与从道迷乱，从分离之事物迷乱者，于此世间亦有痛苦，犬与牛及牧童三者，以五火等焚烧其身，寿尽堕三恶趣。 趋入劣种之低劣道，欲求安乐然彼却迷失于道。 欲知舍弃痛苦之生起，返观乃痛苦之生起处。 虽亦显现灭道之渴望，然却背离圣者之道。 ༄。 呜呼！于真正安乐之外，执著于虚妄之四谛。 以缘起分别欲求诛灭怨敌，然却舍弃缘起之言说。 以烦恼、业与痛苦，自性愚昧而行安乐，彼亦为相所迷惑而转变。 若一切皆从无明而生，彼之自体又从何而生？ 一切皆为自生智慧。 呜呼！以欲求诛灭怨敌，以预流、一来果，及挖尸等苦行，亦不能从诛灭怨敌之道解脱。 于真正谛实之义无有，以分别而执二取，于无数劫中
English
Go. Even moving things move as they please. It doesn't matter where you go as you please. The great bliss of non-duality becomes a companion. Without entering all mandalas, And even if you have all the veils, If you combine yourself with your own deity, Even small merit will be accomplished. Not attained in hundreds of millions of kalpas, All the holy Buddhas, With whatever mudra rituals, If practiced, will be attained everywhere. The best of those who practice self-mastery, That, I will always do. Not realizing one's own nature, Sentient beings who are confused elsewhere, By examining the six objects and one's own mindstream, Various dualistic appearances appear. Engaging in uncongenial pleasure and pain, Being distracted by the characteristics of the eight worldly concerns, With afflictions and their branches, The realms of the six destinies appear separately. Tormented by the three and eight sufferings, Attached to the reality of karmic connections. Alas, these are truly pitiable! Having become like this from the state of great bliss. From where else does this suffering arise? When will one see one's own true nature? When will self-arisen wisdom arise? When will one flourish with great bliss? Alas, due to wrong thoughts, Some who have wrongly entered evil paths, Confused from causes and confused from paths, Those confused from separate things, Even in this world there is suffering, Dogs, cows, and three shepherds, Burning their bodies with five fires and so on, When life is exhausted, they go to the three lower realms. By entering the path of inferior castes, Desiring happiness, they themselves stray from the path. Wanting to know how to abandon the origin of all suffering, Looking back, it is the place of origin of all suffering. Although the cessation path is manifestly thirsted for, They turn their backs on the path of the noble ones. ༄. Alas, other than true bliss, They regard the four truths as delusions. Wanting to destroy enemies by thinking of conditions, They abandon the very expression of dependent origination. With afflictions, karma, and suffering, Practicing happiness from the ignorance of one's own nature, That itself is transformed by being deluded by characteristics. If everything arises from ignorance, From where does that very lineage arise? Everything is self-arisen wisdom. Alas, wanting to destroy enemies, With stream-enterers, once-returners, And difficult practices such as digging up corpses, One will not be liberated from the path of destroying enemies. Without the meaning of true reality, By conceptualizing and grasping at duality, For many kalpas
Tibetan
་དཀའ་སྤྱད་ཀྱང༌། །ཡང་དག་སངས་རྒྱས་ཐོབ་མི་འགྱུར། །ཀྱེ་མ་ངེས་དོན་མ་རྙེད་པས། ལམ་གཞན་གཡེངས་པས་ཚི་ཆད་དེ། །གྱད་ཀྱི་ནོར་བཞིན་ཀུན་དུ་ཚོལ། །སྐུ་གསུམ་འབྲས་བུ་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །གང་ཞིག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ལྡན་ཞིང༌། །བར་ཆད་མེད་ཅིང་ཉམས་དགའ་བའི། །དབེན་པ་ཡི་ནི་གནས་དག་གམ། །རང་གི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་སོགས་པར། །ཀུན་དུ་སྣ་ཚོགས་སྐལ་བཟང་པོར། །ཀུན་དུ་སྣ་ཚོགས་བདེ་མཆོག་གིས། །ཀུན་དུ་སྣ་ཚོགས་དགོས་པ་རྣམས། །ཅི་བདེ་བར་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །དེ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ལེགས་པ་ལ། །དྲི་སྣ་ལྔ་ཡིས་བྱུགས་བྱས་ནས། །ཤེས་རབ་ལྡན་པས་སྲད་བུ་གདབ། །ཆ་དབྱེ་ལྷ་ཡི་གདན་སོགས་དགོད། །ལུགས་མ་འམ་རས་བྲིས་སོགས་བཀྲམ་ནས། །མཆོད་པ་སྣ་ཚོགས་སྦྱོར་བར་བྱ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ལྷ་རྫས་མཆོག །རིན་ཆེན་རྒྱན་ལ་སོགས་པས་སྤྲས། །དྲིལ་བུ་རྒྱལ་མཚན་མཆོག་ལྡན་པའི། །བླ་རེ་དམ་འབྲེས་བ་དང༌། རྡོ་རྗེ་ཚིག་དང་མཆོད་ལ་སོགས། །གླུ་དང་སིལ་སྙན་རྣམ་པར་འཕྲུལ། །མེ་ཏོག་བདུག་པའི་སྦྱོར་བ་དང༌། །མར་མེ་དྲི་ལ་སོགས་ལྡན་པར། །དེར་ནི་དང་པོར་གདན་བཤམས་ཏེ། །འཇམ་ཞིང་རེག་ན་བདེར་འགྱུར་བའི། །སྣ་ཚོགས་པདྨ་རས་ཀྱིས་གཡོགས། །དེ་ནི་ཐམས་ཅད་དག་པའི་གདན། །གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱ་དང༌། །བཟའ་བཏུང་མྱང་དང་ལྡན་པ་ཡི། །མཚོ་བའི་ཟས་དང་རྐྱེན་བཟློག་སྨན། ༄། །དམ་རྫས་མི་འཆི་གསང་བ་ལྔ། །ལྕགས་ཀྱུ་ལྔ་པོ་གྲོགས་དང་བཅས། །གསང་ལྡན་དཔའ་བོས་སྤྱོད་པར་བྱ། །རིགས་བཟང་གཟུགས་སོགས་མཚན་ལྡན་པའི། །དེ་ཅི་གསང་བའི་གནས་ཐུབ་པ། །རྟོག་མེད་ཐེག་ཆེན་ལ་དགའ་ཞིང༌། །གཙོ་བོ་མཉེས་པའི་ལས་ལ་མཁས། །ཁྲུས་བྱས་དྲིས་བྱུགས་རྒྱན་དང་བཅས། །དབང་བསྐུར་བྱིན་བརླབས་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད། རྫས་རྣམས་འཚོགས་པ་སྤྱང་བྱ་ཞིང༌། །བྱིན་བརླབས་བསྡུས་ནས་གནས་སུ་དགོད། །ཆ་ལུགས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དང༌། །སྒྲུབ་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་དགོངས་པ་ལས། །དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ། །ཀྱེ་མའོ་རང་གིས་བསླང་བྱས་པ། །རྨོངས་རྣམས་འབྲུལ་ཞིང་གདུངས་བ་ལ། །ཚད་མེད་ཁྱབ་པས་བཀབ་བྱས་ནས། །མྱུར་དུ་སྒྲོལ་བར་དམ་བཅའོ། །བདག་ཀྱང་གོམས་པར་མ་གྱུར་ཏེ། །འདོད་ཀྱང་ནུས་མེད་ཡོད་ཅི་ཕན། །དེ་ཕྱིར་དང་པོ་བསྒྲལ་བྱས་ཏེ། །གྲུབ་པས་གཞན་དོན་རྒྱ་ཆེར་བསམ། །སྤྲོས་བྲལ་དེ་བཞིན་ཉིད་དབྱིངས་ལས། །འགྲོ་ལ་ཁྱབ་པའི་ཐུགས་རྗེ་འབྱུང༌། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྦྱོར་ལྡན་པས། །རྣམ་གསུམ་དག
Chinese
虽勤苦，然不得正等觉。嗟乎，未得真义故，为他途所惑而疲惫。如寻巨人之宝般四处寻觅，然三身之果不得生。何处具足圆满，无有障碍且心生欢喜，寂静之处所，或于自身之园林等处，于一切种种善妙之缘起，于一切种种胜乐之境，于一切种种所需之物，皆当随心所欲而成就。于彼善妙之坛城上，以五种香涂抹，具慧者系线，分设诸天之座等。陈设彩绘或布画等，备办种种供品。如来之妙天物，以珍宝严饰等庄严。具足铃、幢之妙，幡旗、誓句等，金刚语及供品等，歌舞及钹等变幻。具备花朵、焚香之供养，以及灯、香等。于彼处首先铺设坐垫，柔软且触感舒适，覆盖种种莲花之布。彼乃一切清净之座垫。色、声、香、味、触，以及饮食受用，具足息灾之食物及遣除违缘之药。 ༄། 五种不坏之誓物，五铁钩及其眷属，当由具秘密之勇士享用。种姓高贵、容貌等具足相好者，彼等能守秘密之处，喜乐于无分别之大乘，擅长令主尊欢喜之事业。沐浴后涂香，佩戴饰品，灌顶加持，生起喜悦。聚集诸物，精勤行事，摄集加持后安放于处所。以种种装束，及种种修法，从金刚萨埵之意，善加修持坛城等。嗟乎，自己所发起之事，对于愚昧者之迷惑与痛苦，以无量之慈悲覆盖，誓愿迅速救度。我亦未曾熟练，虽欲亦无能为力有何用？是故首先自我救度，以成就而广大利益他人。从离戏论之如是空性中，生起遍及有情之大悲。以具足金刚萨埵之瑜伽，令三者喜悦。
English
Though diligently striving, one will not attain perfect enlightenment. Alas, not having found the definitive meaning, one is distracted by other paths and becomes exhausted. Like searching everywhere for a giant's treasure, one seeks everywhere, but the fruit of the three bodies will not be born. In a place that is perfectly complete, without obstacles and delightful, in a solitary place, or in one's own garden, etc., in all kinds of auspicious circumstances, in all kinds of supreme bliss, all kinds of needs should be accomplished as one pleases. On that excellent mandala, after anointing with five kinds of fragrance, a wise person should thread the thread, and set up the seats of the deities, etc. After arranging painted or cloth paintings, etc., offer various offerings. The supreme divine objects of the Tathagata, adorned with precious ornaments, etc. With the supreme bell and banner, flags, vows, etc., vajra words and offerings, etc., songs and cymbals are transformed. With offerings of flowers and incense, and with lamps and fragrances, etc., first spread a mat there, soft and comfortable to the touch, covered with various lotus cloths. That is the seat of all purity. Forms, sounds, smells, tastes, and tactile objects, and foods and drinks to be enjoyed, foods for enjoyment and medicines to avert obstacles. ༄། The five secret indestructible substances, the five iron hooks and their retinues, should be enjoyed by the secret heroes. Those of noble lineage, with good looks, etc., who can keep secrets, who delight in the non-conceptual Great Vehicle, and who are skilled in pleasing the chief. After bathing, anointing with fragrance, and adorning with ornaments, empower, bless, and generate joy. Gather the substances and act diligently, gather the blessings and place them in their place. With various kinds of attire and various kinds of practices, from the mind of Vajrasattva, thoroughly accomplish the mandala, etc. Alas, what one has initiated oneself, for the delusion and suffering of the ignorant, covering with immeasurable compassion, one vows to quickly liberate. I have not become accustomed to it either, and what is the use of wanting but being powerless? Therefore, first liberate oneself, and with accomplishment, greatly benefit others. From the sphere of suchness, free from elaboration, arises great compassion that pervades beings. With the yoga of Vajrasattva, make the three joyful.