Tibetan
།དེ་ཉིད་རྟོག་པ་བདུན་པ་ལས་ཀྱང༌། །གང་ལ་ཇི་ལྟར་སྤྱོད་ཀྱང་རུང༌། །གཉིས་མེད་བདེ་ཆེན་གྲོགས་སུ་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་གང་ཟག་ལས་དང་པོ་པ་དང༌། ཡེ་ཤེས་ལ་ཅུང་ཟད་དཔང་བ་དང༌། ཡང་དག་པར་དབང་བ་དང༌། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྒོ་ནས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་འགྱུར་ན་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པར་ངན་པའི་ལས་ལ་སྤྱད་ཀྱང་ཉེས་པར་མི་འགྱུར་ཞིང༌། །ཀུན་ཟས་ཏེ་དམ་ཟས་བཅུའི་རྣམ་པར་དག་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དོན་དང་ལྡན་པས་ལོངས་སྤྱད་པས་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་འགྲོའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་ནི་ཐུན་མོང་དང་ཁྱད་པར་གྱི་དམ་ཚིག་མ་ལུས་པའི་ཚོགས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལུས་ངག་གི་སྒོ་ནས་སྤྱོད་པ་ཅི་དགའ་དང༌། སེམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་གཡོ་བ་ཅི་དགའ་སྟེ་དགག་པ་དང་སྒྲུབ་པ་མེད་དོ། །དེས་ནི་ཐེག་པ་དམན་པ་དང༌། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་མཐའ་བཀག་པར་འགྱུར་རོ། །དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ལས་ཀྱང༌། །སྔགས་པ་སེང་གེ་བཞིན་དུ་རྒྱུ། །འདི་ལ་མི་བྱ་བ་དག་དང༌། །མི་བཟའ་བ་ནི་གང་ཡང་མེད། །འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཀུན་གྱིས་བརྒྱན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་ལས། །མ་རྟོགས་པའི་སེམས་ཅན་ཁ་ཅིག་འཁྲུལ་བའི་དབང་གིས་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་དང་བརྒྱད་ཀྱི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དེ་ཉིད་ལ་སྤྱོད་དེ། དེ་ཡང་རྟོག་པ་བདུན་པ་ལས། རང་གི་རང་བཞིན་མ་རྟོགས་ཤིང༌། །གཞན་དུ་འཁྲུལ་བའི་འགྲོ་བ་དག། ཡུལ་དྲུག་རང་རྒྱུད་བརྟགས་པ་ཡིས། །སྣ་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་སུ་སྣང༌། །མི་མཐུན་བདེ་སྡུག་གནས་ལ་སྤྱོད། །ཆོས་བརྒྱད་མཚན་མས་གཡེངས་གྱུར་ཅིང༌། །ཉོན་མོངས་ཡན་ལག་དང་བཅས་པས། །འགྲོ་དྲུག་གནས་རྣམས་སོ་སོར་སྣང༌། །སྡུག་བསྔལ་གསུམ་ ༄། །དང་བརྒྱད་ཀྱིས་གདུངས། ལས་ཀྱི་འབྲེལ་པས་དངོས་ལ་ཆགས། །ཞེས་སོ། །ཡང་ལོག་པར་བློ་གྲོས་འཁྲུལ་བའི་གང་ཟག་ཁ་ཅིག་མུ་སྟེགས་ཀྱི་ལམ་དང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ལ་སྤྱོད་དེ། རང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལས་ནམས་ཤིང་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རོ་མ་མྱོང་བར་གནས་ཏེ། དེ་ཉིད་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་གཟུང་བར་བྱའོ། །དེ་ཡང་རྟོག་པ་བདུན་པ་ལས། །ཀྱེ་མའོ་ལོག་པར་རྟོག་པ་ཡི། །ཁ་ཅིག་ལམ་ངན་ལོག་ཞུགས་པ། །རྒྱུ་ལས་འཁྲུལ་དང་ལམ་ལས་འཁྲུལ། །འབྲས་བུའི་དངོས་ལས་འཁྲུལ་རྒྱུ་དག་འཇིག་རྟེན་འདིར་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ཏེ། །ཁྱི་དང་བ་ལང་དབྱི་གུ་གསུམ། །མེ་ལྔ་སོགས་ཀྱིས་ལུས་གདུངས་ཏེ། ཚེ་ཟད་
Chinese
又，彼之《第七分别》中也说： 无论如何行事，无二大乐皆成助伴。 如是，当从补特伽罗最初行者，于智慧稍有凭恃者，如实已得自在者，以及极度解脱之门而知晓。 若如所愿般能成办有情之义，则无有罪过，纵然行于恶业亦无有罪，且一切食物，即十种誓言食物之清净，以具足无二之义而受用，则成为成就悉地之支分。 如是，一切乃共同与特殊誓言之无余集合。 如是，身语之门中，随心所欲而行，心之门中，随心所欲而动，无有遮止与建立。 由此则将遮止下劣乘及异生之边际。 胜乐金刚续中也说： 咒士如狮子般行，于此无不可为之事，亦无不可食之物，以一切欲妙受用而庄严。 如是，一切法安住于大乐自性中，然未证悟之某些有情，由错乱之故，于三苦与八苦之因与果彼性而行，彼亦如《第七分别》所说： 自之自性未证悟，错乱于他之有情，以六境自续观察故，显现为种种二法，于不顺适苦乐之境而行，为八法之相所迷惑，以烦恼及其支分故，六道之境各自显现，为三苦与八苦所逼恼，由业之关联而执著于实物。 又，某些以颠倒错乱之智慧之人，行于外道之途、声闻之途及菩萨之途，远离自之真如，未曾体验大乐之味而安住，当以大悲摄受彼等。 彼亦如《第七分别》所说： 呜呼！以颠倒错乱之分别，某些误入歧途者，从因错乱与从道错乱，从果之实物错乱之因等，于此世间亦是痛苦，如狗、牛、三毒草，以五火等焚烧身体，寿命耗尽。
English
Also, in the Seventh Contemplation itself, it says: "No matter how you act, the great bliss of non-duality becomes a companion." Thus, it should be understood from the perspective of a person who is a beginner, one who has some reliance on wisdom, one who has truly gained control, and one who is completely liberated. If it benefits sentient beings as desired, there is no fault, and even if one engages in evil deeds, there is no transgression. Moreover, all food, that is, the purity of the ten samaya foods, is enjoyed with the meaning of non-duality, and thus becomes a limb for accomplishing siddhis. Likewise, everything is a complete collection of common and special samayas. Similarly, one may act as one pleases through the doors of body and speech, and move as one pleases through the door of mind, without any prohibition or establishment. This will prevent the extremes of the inferior vehicle and ordinary individuals. The Glorious Guhyasamaja Tantra also says: "The mantra practitioner walks like a lion. There is nothing that should not be done, and nothing that should not be eaten. He is adorned with all desirable enjoyments." Thus, all dharmas abide in the nature of great bliss. However, some sentient beings who have not realized this, due to delusion, engage in the causes and results of the three and eight sufferings. As the Seventh Contemplation says: "Not realizing their own nature, beings are deluded by others. By examining the six objects and their own minds, they appear as various dualistic dharmas. They engage in unpleasant states of happiness and suffering, are distracted by the characteristics of the eight worldly concerns, and due to afflictions and their branches, the realms of the six destinies appear separately. They are tormented by the three and eight sufferings, and cling to objects due to karmic connections." Furthermore, some individuals with perverted and confused intelligence engage in the paths of tirthikas, shravakas, and bodhisattvas. They stray from their own suchness and abide without experiencing the taste of great bliss. They should be embraced with great compassion. As the Seventh Contemplation says: "Alas! Due to perverted and confused contemplation, some have gone astray on evil paths. Confusion arises from causes and confusion arises from paths. The causes of confusion from the reality of results are also suffering in this world. Like dogs, cows, and three poisonous herbs, their bodies are burned by the five fires and so on, and their lives are exhausted.
Tibetan
ངན་སོང་གསུམ་དུ་འགྲོ། །རིགས་ངན་དམན་པའི་ལམ་ཞུགས་པས། །བདེ་འདོད་དེ་ཉིད་ལམ་ལས་གོ་ལ། སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་ཤེས་སྤོང་འདོད། །ཕྱིར་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་གནས། །འགོག་ལམ་མངོན་པར་སྒོམ་བྱེད་ཅིང༌། །འཕགས་པའི་ལམ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས། །ཀྱེ་མའོ་ཡང་དག་བདེན་ལས་གཞན། །འཁྲུལ་བའི་བདེན་པ་བཞི་རུ་བརྟགས། །རྐྱེན་རྟོགས་དགྲ་བཅོམ་ས་འདོད་པས། །རྟེན་འབྲེལ་ལ་སྤྱོད་དེ་ཉིད་སྤོང༌། །ཉོན་མོངས་ལས་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱིས། །རང་བཞིན་རྨོངས་པས་དེ་སྤྱོད་པ། །དེ་ཉིད་མཚན་མས་འཁྲུལ་འགྱུར་ཏེ། །ཐམས་ཅད་མ་རིག་ལས་བྱུང་བ། །དེ་ཉིད་རྒྱུ་གཞན་གང་ལས་བྱུང༌། །ཐམས་ཅད་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡིན། །ཀྱེ་མའི་དགྲ་བཅོམ་ས་འདོད་པས། །རྒྱུན་ཞུགས་ལན་ཅིག་འོང་བ་དང༌། །མི་ལྡོག་སྤོད་སོགས་དཀའ་བ་ཡིས། །དགྲ་བཅོམ་ལམ་ཞུགས་གྲོལ་མི་འགྱུར། །ཡང་དག་བདེན་པའི་དོན་མེད་པར། །ཀུན་དུ་བརྟགས་པར་གཉིས་འཛིན་པ། །བསྐལ་པ་མང་པོར་དཀའ་སྤྱད་ཀྱང༌། །ཡང་དག་སངས་རྒྱས་ཐོབ་མི་འགྱུར། །ཀྱེ་མའོ་ངེས་དོན་མ་རྙེད་པས། །ལམ་གཞན་གཡེངས་པས་ཚི་ཆད་དེ། །གྱད་ཀྱི་ནོར་བཞིན་ཀུན་དུ་ཆོལ། །སྐུ་གསུམ་འབྲས་བུ་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །ཀྱེ་མ་འདི་དག་སྙིང་རེ་རྗེ། །བདེ་ཆེན་གནས་ལས་འདི་ལྟར་གྱུར། །སྡུག་བསྔལ་འདི་གཞན་གང་ལས་བྱུང༌། །ནམ་ཞིག་ ༄། །རང་གི་དེ་ཉིད་མཐོང༌། །ནམ་ཞིག་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་འཆར། །ནམ་ཞིག་བདེ་བ་ཆེན་པོས་བརྒྱན། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་དེ་དག་གིས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་དུ་ཞུགས་ན་མི་འགྲུབ་བམ་ཞེ་ན། གང་ཞིག་རང་གི་ལྟ་བ་རྣམ་པར་གཏོང་ཞིང་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེས་གཞི་བཟུང་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་པས་ནི་འཇུག་ཏུ་རུང་ཞིང་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། ལྔས་པ་དང་ནི་འདུག་པ་དང༌། འཆག་གམ་ཇི་ལྟར་གནས་ཀྱང་རུང༌། །དགོད་དམ་རབ་ཏུ་སྨྲ་ཡང་རུང༌། །གང་ན་ཇི་ལྟར་གནས་ཀྱང་རུང༌། །ཞེས་ཏེ། དེ་ཡང་རྟོག་པ་བདུན་པ་ལས། །སྐྱེ་བོ་གཟུང་འཛིན་རགས་པའི་རྒྱུན། །རྟོག་པ་ལངས་པ་ཀུན་དུ་འཁོར། །མུ་སྟེགས་སྤྱོད་བཅས་འགྲོ་བྱེད་ཅིང༌། །སྡུག་བསྔལ་རྨོངས་ཆོགས་སྡུག་བསྔལ་བསྒྲུབས། །ཡུལ་དྲུག་འགོག་ཅིང་གནས་བྱེད་པའི། །བློ་དམན་གོལ་བའི་ལམ་ལ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་གནས་པའི་རང་རྒྱལ་བ། །གཅིག་ཚུགས་མང་པོས་དགྲ་བཅོམ་ལམ། །དགོད་པའི་སྒོ་ནས་བྲམ་ཟེའི་སྨྲང༌། །སྨྲ་བྱེད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིན། །དེ་དག་རྟོག་གནས་ལམ་ལྡོག་ཅིང༌། །འདི་དོན་སྤྱོད་པས་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་དེ་ད
Chinese
将堕入三恶道。进入低劣种姓的道路，希求安乐却背离正道。了知痛苦之源却欲舍弃，背离痛苦之源。修习灭道，却背离圣道。唉，舍弃真实的真谛，执着于虚妄的四谛。希求缘起，希求阿罗汉果位，却舍弃缘起之行。因烦恼、业和痛苦，自性愚昧而行于此道。彼因相而迷乱转变，一切皆由无明而生。彼又由何因所生？一切皆为自生智慧。唉，希求阿罗汉果位，声闻缘觉等以苦行，亦不能从阿罗汉道中解脱。于真实真谛无义，于分别念中执二元对立，纵经多劫苦行，亦不能证得圆满佛果。唉，未得究竟之义，于歧途散乱而疲惫，如巨人之财般四处漂泊，亦不能生起三身之果。唉，此等真可怜，从大乐之境堕落至此。此痛苦又从何而来？何时 ༄། 才能见到自己的本性？何时才能生起自生智慧？何时才能以大乐庄严？如是说。那么，他们进入大乘道就不能成就吗？如果有人舍弃自己的见解，以智慧和慈悲为基础，具备菩提心，就能进入并成就。或卧或坐，或行或住皆可，或笑或语皆可，无论处于何处皆可。如是说。又于第七分别念中说：众生执着粗重的能取所取之流，分别念生起而流转，行于外道之行，积聚痛苦和愚昧，造作痛苦。若问如何断绝六境而安住的劣慧者所入之歧途？如其所住之自生觉者，以一或多之姿态行于阿罗汉道。以欢笑之门而语婆罗门之语者，乃是语者菩萨。彼等分别念安住于道而背离，以此义之行持而能成就。如是说。那么
English
Will go to the three lower realms. Entering the path of inferior lineage, desiring happiness but deviating from the path. Knowing the origin of suffering but wanting to abandon it, turning away from the source of suffering. Meditating on the path of cessation, but turning away from the noble path. Alas, abandoning the true truth, clinging to the false four truths. Desiring dependent origination, desiring the state of Arhat, but abandoning the practice of dependent origination. Due to afflictions, karma, and suffering, being ignorant in nature, they practice this path. They become deluded and transformed by signs, everything arises from ignorance. From what other cause does it arise? Everything is self-born wisdom. Alas, desiring the state of Arhat, the Hearers and Solitary Realizers, etc., through asceticism, cannot be liberated from the path of Arhat. Without meaning in the true truth, clinging to duality in conceptual thoughts, even if practicing asceticism for many kalpas, they cannot attain perfect Buddhahood. Alas, not attaining the ultimate meaning, being distracted by other paths and becoming exhausted, wandering everywhere like a giant's wealth, they cannot generate the fruit of the three bodies. Alas, these are truly pitiable, falling from the state of great bliss to this state. From what other source does this suffering arise? When ༄. Will one see one's own nature? When will self-born wisdom arise? When will one be adorned with great bliss? Thus it is said. Then, if they enter the Great Vehicle path, will they not be able to achieve it? If someone abandons their own views, establishes the foundation with wisdom and compassion, and possesses the mind of Bodhichitta, then they can enter and achieve it. Whether lying down or sitting, whether walking or staying, whether laughing or speaking, wherever they may be, it is all right. Thus it is said. Also, in the seventh conceptual thought, it is said: Sentient beings cling to the coarse stream of grasper and grasped, conceptual thoughts arise and circulate, practicing the practices of non-Buddhists, accumulating suffering and ignorance, creating suffering. If asked, how does one cut off the six objects and enter the wrong path of the inferior wisdom that abides? Like the self-born awakened one who abides, practicing the path of Arhat in one or many forms. The one who speaks the words of the Brahmin through the door of laughter is the Bodhisattva who speaks. These conceptual thoughts abide in the path and turn away, and they can be achieved by practicing this meaning. Thus it is said. Then