Tibetan
ལེའུ་གཉིས་པའི་དོན་རྣམ་པར་བཤད་པ། ལེའུ་གཉིས་པའི་དོན་རྣམ་པར་བཤད་པ། ༄། །གང་ཞིག་དམིགས་སུ་མེད་པ་སྟོང་ཕྲག་གིས་ནི་ལམ་དུ་འཇུག་ཅིང་རིན་པོ་ཆེ་བརྟག་པར་མི་ནུས་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་དང་ཕན་ཡོན་མི་ཤེས་པ་དག་ཀྱང་དེ་ལ་འཇུག་ཅིང་ཕྲད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་སྤྱི་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་རང་གི་རང་བཞིན་མ་རྟོགས་པ་དག་གིས་ནི་ཡང་དག་པའི་དོན་མི་མཐོང་ཞིང༌། སོ་སོའི་ཕན་ཡོན་མི་ཤེས་པས་ན་ཅིའི་ཕྱིར་འཇུག་པར་བྱེད། དེའི་ཕྱིར་ལེའུ་གཉིས་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་གཞི་ལྟ་བའི་བྱེ་བྲག་དང༌། །དེའི་ཞར་ལ་ཕན་ཡོན་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཡང་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས། ཕྱོགས་རྣམས་མ་ལུས་རྣམ་པར་རྟགས་ཤིང༌། །རང་བཞིན་ངོ་བོ་ལས་གྲོལ་བས། །རགས་པའི་དྲི་མ་ཀུན་སྤྱོད་དེ། རྣམ་གྲོལ་ཕྲ་བའི་ལྟ་རྨོངས་འགྱུར། །ཀྱེ་མའི་རང་ཉིད་མ་མཐོང་བ། །གཞན་གང་མཐོང་ཞིང་ཤེས་པར་འགྱུར།། ༄། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ལྟ་བ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ནི། འདི་ནི་རྣལ་འབྱོར་བཅོམ་ལྡན་འདས། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དེ་བཞིན་གཤེགས། །སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཉམ་སྦྱོར་བ། །མཁའ་འགྲོ་སྒྱུ་མ་བདེ་བའི་མཆོག །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུ་འདི་ནི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཏེ། གཉིས་ཅན་དུ་རྟོག་པའི་མཚན་མ་བདུད་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་རྣམས་རང་གི་ངང་གིས་བཅོམ་ཞིང༌། །ལེགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་བཀོད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མངའ་བརྙེས་པས་ཡོན་ཏན་གྱི་བྱེ་བྲག་གཞན་མེད་དེ་རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་དང༌། རྟོགས་པས་མངོན་དུ་གྱུར་བའི་ཚུལ་དུ་བཞུགས་ཤིང༌། །དོན་རྟགས་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པར་བཞུགས་ཤིང༌། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ལས་འདས་ཏེ་རང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ལ་གནས་ནས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་མཁའ་འགྲོ་སྒྱུ་མའི་ངང་ཚུལ་ལས་གནས་སོ། །དེ་ཡང་རྟོག་པ་བསྡུས་པ་ལས། སེམས་དཔའ་ཐོག་མ་ཐ་མ་མེད། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དགའ་བ་ཆེ། །ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཀུན་གྱི་བདག །རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་གཙོ་བོའི་གཙོ།། གདོད་མ་ཐ་མ་མེད་ཕྱིར་ཡང༌། དམ་པའི་དང་པོ་ཞེས་འདོད་དེ། །འཁོར་ལོ་ཀུན་གྱི་གཙོ་ཕྱིར་ན། དམ་པ་དམ་པའི་དབང་ཕྱུག་ཡིན། །ཞེས་ཏེ། སངས་རྒྱས་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་བཞུགས་སོ། །དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཕྱོགས་གཅིག་གི་སྒོ་ནས། རྟོག་པ་བདུན་པ་ལས། སྐུ་མཆོག་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་དང༌། །ཡོན་ཏན་མ་འགགས་གསལ་སྣང་
Chinese
第二品之义释 第二品之义释 ༄། །若以无数无所缘而入道，亦不能辨别珍宝，不解其教典与利益者，亦入于此，然不相遇。如是不解总与自之体性及自之自性者，则不见真实义，以不知各自之利益，何故而入？故于第二品中，当知所知之基，即见之差别，及其顺带之利益。如是，于根本续中云：诸方无余皆善辨，自性本体离系缚，粗垢皆为行持故，解脱微细见愚昧。噫嘻自身若未见，更见何者复知谁？ ༄། །如是说。其中，初为见之总相：此乃瑜伽士薄伽梵，金刚萨埵如来，诸佛皆平等合，空行幻化安乐胜。方便与智慧无二之体性，此大乐之身乃瑜伽之自性者，以二取之相魔等之众自性摧毁，善妙功德之庄严一切皆得自在，故无其他功德之差别，乃自性任运成就，以证悟而显现之方式而住，以义与相二者之方式，金刚萨埵无始无终而住，身语意超越，自之如是性，如来之身语意安住于金刚，与诸佛平等合，安住于空行幻化之状态。如是，于《摄集分别》中云：心识无始亦无终，金刚萨埵大欢喜，普贤如来众生主，金刚精华主中主。无有初后之故，亦称圣者之最初，以是诸轮之主故，是为圣者之圣者自在。如是，以二佛之方式而住。如是，以世俗一面之门，于《分别第七品》中云：胜妙身具相好，功德无断光明现。
English
Explanation of the Meaning of Chapter Two Explanation of the Meaning of Chapter Two ༄། །If one enters the path with thousands of non-objectifications, one cannot discern the precious jewel, and those who do not understand its teachings and benefits also enter it, but do not encounter it. Thus, those who do not understand the general and specific characteristics and the self-nature of themselves do not see the true meaning, and since they do not know the individual benefits, why do they enter? Therefore, in the second chapter, the basis of what is to be known, the distinctions of view, and the accompanying benefits are taught. Thus, in the root tantra it is said: All directions are completely distinguished, Self-nature and essence are free from bondage, Coarse defilements are all practiced, Liberation is transformed into subtle ignorance of view. Alas, if one's own self is not seen, What else will one see and know? ༄། །Thus it is said. Among them, the first is the general characteristic of the view: This is the yogi, the Bhagavan, Vajrasattva, the Tathagata, all Buddhas equally united, the supreme bliss of the illusory Dakini. The nature of the indivisibility of method and wisdom, this body of great bliss is the nature of yoga, destroying the hosts of demons and so on, which are the signs of dualistic thought, and possessing mastery over all the arrangements of excellent qualities, there is no other distinction of qualities, it is spontaneously accomplished by its own nature, and dwells in the manner of being manifested by realization. In the manner of the two, meaning and sign, Vajrasattva dwells without beginning or end, transcending body, speech, and mind, the thusness of oneself, the body, speech, and mind of the Tathagata, abiding in the vajra, uniting equally with all the Buddhas, abiding in the state of the illusory Dakini. Thus, in the Condensed Contemplation it is said: Mind is without beginning or end, Vajrasattva is great joy, Samantabhadra is the lord of all, Vajra essence is the chief of chiefs. Because there is no beginning or end, it is also called the first of the holy ones, because it is the lord of all mandalas, it is the sovereign of the holy ones. Thus, it dwells in the manner of two Buddhas. Thus, through the door of one aspect of conventional truth, in the Seventh Chapter of Contemplation it is said: The supreme body has marks and signs, Qualities are uninterrupted, clear appearance.