Tibetan
ད་ངོ་བོར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ། བཙུན་མོའི་བྷ་ག་བདེ་ཆེན་དུ། །ཁུ་བའི་མིང་གིས་རྣམ་པར་གནས། །དེ་མེད་པར་ནི་བདེ་མི་འགྱུར། །བདེ་བ་བོར་ནས་དེ་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའི་རང་བཞིན་ང༌། །མཆོག་མཐའ་ཁྱད་དགའ་དང་པོ་ཅན། །ཞེས་སོ། །འདིར་ཁུ་བའི་མིང་གིས་ཞེས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཁོ་ནའི་སེམས་དེ་ལྟར་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མཆོག་མཐའ་ཁྱད་དགའ་དང་པོ་ཅན། །ཞེས་མཆོག་ ༄། །གི་མཐའ་ཁྱད་པར་དགའ་བ་ནི་གང་གི་དང་པོ་ཡིན་པ་སྟེ། མཆོག་གི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཁྱད་པར་དགའ་བ་དང༌། དེའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ལུགས་གཞན་ལ་ནི་ཁྱད་པར་དགའ་བའི་དང་པོ་སྟེ། མཆོག་དང་ཁྱད་པར་དགའ་བ་དག་གི་དབུས་སུའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འདོད་པ་འདི་ཡང་མི་འཐད་དེ། །ཁྱད་དགའ་དང་པོར་མཚོན་པར་བྱ། །དེ་ཡང་དགའ་བ་གསུམ་པོ་སྤངས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་ཁྱད་དགའ་ཡང་འདི་ཡིན་ལ་དང་པོར་ཡང་ངོ་ཞེས་པས་ཁྱད་དགའི་དུས་ཁོ་ནར་ཉེ་བར་འཆད་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དང་པོ་ཁོ་ནར་མཚོན་པར་བྱའོ་ཞེས་རྟོགས་པར་བྱས་ཏེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཤར་ན་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ནུབ་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ག་ལ་མཚོན། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འཕགས་པའི་ཞབས་ཀྱིས་གསུངས་པ། ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བ་འདི། །འདི་ཁོ་ན་ལ་གསལ་བར་མཚོན། །ཞེས་པ་འདིས་དགའ་བ་གསུམ་པོ་མཚོན་པ་དང་བཞི་པ་མི་མཚོན་པར་གསུངས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང༌། མཚན་ཉིད་བྲལ་བ་གསུམ་ལས་གཞན། །ཞེས་པ་འདིས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རྗེས་ཐོགས་སུ་ཁྱད་དགའ་སྐྱེ་སྟེ། མཚོན་པར་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱད་དགའི་དེ་མ་ཐག་པའི་དྲན་པ་ཁོ་ནས་མཚོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཆོས་མ་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་འཆར་བའི་གནས་ལ་ནི་ལོག་པར་རྟོགས་པ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །འོ་ན་དང་པོར་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་མཚོན་ཏེ། ཉམས་སུ་མ་མྱོང་བ་ཉིད་ཁོ་ནའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཐོ་རངས་ཀྱི་དུས་མཚམས་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེའི་ངོ་བོ་ཉེར་བར་མཚོན་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན་བདེན་ཏེ། ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཐབས་ནི་འདི་ལྟར་ཉེ་བར་བསྟེན་པར་བྱའོ། །འོ་ན་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཐབས་སུ་ཡང་འགྱུར་བར་འོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནས་བཟུང་ནས་དེ་ཉེ་བར་མཚོན་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་འདི་ལ་དེ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། བདེན་ཏེ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་གྱུར་ནའོ། །དེར་ནི་དེ་ལྟར་འབྱུང་བཞིན་པ་ནི་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་དེ་ལྟར་བླ་མ་རྣམས་གསུངས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་འདོད་པ་གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་རིམ་པ་གསལ་བར་བྱས་སོ། ། ༄། །ཁྱད་དགའ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དེ་མ་ཐག་པ་ཉིད་ན་རྒྱུད་གཞན་རྣམས་དང༌། བཅུ་དྲུག་ཕྱེད་ཕྱེད་ཐིག་ལེ་འཛིན་པ་ཕྱག་རྒྱའི་དངོས་གྲུབ་ཀྱང་མི་འཐད་ཅིང༌། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཐབས་ཀྱང་མི་སྲིད་ཀྱི། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཁོ་ན་འབའ་ཞིག་པ་ནི་མི་འཐད་པ་མེད་དོ་ཞེས་པས་ལུགས་སྔ་མ་ཁོ་ན་མན་ངག་རིག་པ་རྣམས་གསུང་ངོ་ཞེས་པ་ཤིན་ཏུ་ཞར་ལ་བྱུང་བས་ཆོག་གོ །ཡེ་ཤེས་བཟང་པོ་དེ་དཔེ་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་སྟེར་བྱེད་པ། །ཞེས་པ་དེའི་ཐབས་སུ་གྱུར་བའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མན་ངག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གོམས་པར་བྱས་པས་ནི་མི་འགྱུར་བ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་སྒྲིབ་པ་ཕུལ་དུ་དབྱུང་དུ་མེད་པ་ཐབས་ལས་བྱུང་བ་ཉེ་བར་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །ཐབས་དང་ཐབས་ལས་བྱུང་བའི་བདེ་བ་འདི་དག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་སྟོང་པ་ཉིད་ཁོ་ནའོ། །གང་རྣམས་བདེ་བ་ཁོ་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཡིད་ཆེས་ནས་གནས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་འཁྲུལ་པ་བསལ་བའི་དོན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ། གང་ཕྱིར་འབྱུང་བ་ཆེ་བདེ་བ། །དེ་ཕྱིར་བདེ་བ་དེ་ཉིད་མིན། །ཞེས་སོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཡང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དངོས་པོའི་རང་གི་ངོ་བོ་སྟེ། དེའི་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཁོ་ན་དང་ཀུན་རྫོབ་པ་རྟོགས་པའོ། །བདེ་བ་ན་རྟོགས་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་ཐམས་ཅད་དུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་དང་བཏང་སྙོམས་སུ་མྱོང་བའི་དུས་སུ་དང༌། བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སུ་རྟོགས་པ་བཞིན་དུ་ཉམས་སུ་མ་མྱོང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གང་མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པར་གསུངས་པ། བསམ་གཏན་བཞི་པའི་རྩེ་མོ་འཆང༌། །ཞེས་པ་དེར་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའི་རྩེ་མོར་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་རབ་ཏུ་གྱུར་པ་མཐར་ཐུག་པ་ལ་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པ་དེའི་ཕྱིར་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་འཛིན་ ༄། །པ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་དུ་མུ་མཐའ་མེད་པའི་ཁམས་གསུམ་པ་སྣང་བར་གྱུར་པ་ན་བ
Chinese
现在是正文部分。同样地，在妃子的阴道大乐中，以精液之名而存在。没有它就不会有快乐，失去快乐也不会改变。如是说。同样地，俱生喜的自性，具有殊胜、边际、特殊喜乐和最初的特性。如是说。此处以精液之名，是为了使菩提心的形态如此清晰地显现。殊胜、边际、特殊喜乐和最初的特性，是指殊胜的边际，特殊喜乐是何者的最初呢？即殊胜之后立即产生的特殊喜乐，以及紧随其后的俱生喜之意。另一种说法是，特殊喜乐的最初，是指殊胜和特殊喜乐之间的意思。这种观点也不合理，因为应该首先呈现特殊喜乐，并且要舍弃三种喜乐，如是说。这表明特殊喜乐既是此，也是最初，因此应该理解为仅在特殊喜乐之时才接近显现的俱生喜是最初的。如果俱生喜生起，那么所有分别念都会消失，又怎么能呈现呢？因此，圣者之足（指佛陀）说：这三种智慧的差别，仅在此处才能清晰地呈现。这表明呈现了三种喜乐，而第四种则不呈现。世尊也说：除了三种无相之外。因此，俱生喜之后如何产生特殊喜乐呢？因为它本身无法呈现。仅以特殊喜乐之后的忆念来呈现，那么就变成了没有指示体验之法。在俱生喜生起之处，根本没有颠倒的念头。那么，为什么要首先呈现呢？因为它本身没有被体验过吗？不是的，就像黎明时分一样。那么，即使那样，也只是近似地呈现了它的本质吗？确实如此，应该这样接近地指示体验的方法。那么，这样的方法也不应该成为方法，因为从那以后，执着于近似地呈现它，这是不可能的。确实如此，如果那样的话。
English
Now is the main part. Similarly, in the great bliss of the queen's vagina, it exists in the name of semen. Without it, there is no happiness, and losing happiness does not change. Thus it is said. Similarly, the nature of co-emergent joy, possessing the characteristics of supreme, ultimate, special joy, and being the first. Thus it is said. Here, the name of semen is used to make the form of bodhicitta appear so clearly. Supreme, ultimate, special joy, and being the first, refers to the ultimate boundary of the supreme, and what is the first of special joy? That is, the special joy that arises immediately after the supreme, and the meaning of co-emergence immediately after that. Another saying is that the first of special joy means in the middle of the supreme and special joy. This view is also unreasonable, because special joy should be presented first, and the three joys should be abandoned, as it is said. This shows that special joy is both this and the first, so it should be understood that the co-emergent joy that appears close only at the time of special joy is the first. If co-emergent joy arises, then all discriminating thoughts will disappear, so how can it be presented? Therefore, the feet of the Holy One (referring to the Buddha) said: This distinction of the three wisdoms can only be clearly presented here. This shows that the three joys are presented, and the fourth is not presented. The Blessed One also said: Other than the three signless ones. Therefore, how does special joy arise after co-emergent joy? Because it cannot be presented itself. If it is presented only by the memory immediately after special joy, then it becomes not showing the method of experience. In the place where co-emergent joy arises, there is no inverted thought at all. So why present it first? Is it because it has not been experienced itself? No, it's like the time of dawn. So, even so, is it only approximately presenting its essence? Indeed, the method of experience should be indicated in this way. Then, such a method should not become a method, because from then on, clinging to approximately presenting it is impossible. Indeed, if that were the case.
Chinese
如此这般生起，应当如何行持，众上师们会如此宣说。如是，对于两种希求，也已清楚阐明了近似的次第。 ༄། 殊胜俱生之当下，其他续部，以及执持十六半半明点手印之成就，皆不应理。体验俱生之方便也不可能。唯有俱生之自性，才是无可非议的。因此，前述之理路，唯有口诀教授之士才会宣说，此乃顺带提及，足矣。耶谢桑波（藏文人名）说，应以譬喻来观察如何成办世间俱生之乐。 "赐予大乐者"，如是，若能如实串习成为彼之方便的俱生口诀，则能生起无有改变的大乐，此大乐无有能除遣之障碍，乃由方便而生。这些方便以及由方便所生之乐的真实，即是无自性之体性，唯是空性。为了遣除那些仅仅相信快乐本身即是真实者的错谬，薄伽梵如是说： "何为大种生乐，因此乐非彼性"。俱生并非于一切时一切处皆生起。如是，俱生乃是事物之自性，其胜义谛唯是空性，而世俗谛则是证悟。虽说于快乐中方能证悟，然即便如此，亦非于一切时一切处皆是俱生，因为于感受痛苦与舍受之时，以及于第四禅定，和于无色界中，如证悟般，实未曾体验之故。于《正说名号经》中亦云： "执持第四禅定之顶"，此处之第四禅定，乃是俱生欢喜之顶，亦即远离一切分别念之垢染，极其圆满，达于究竟，以彼之自性而安住，故此乃执持彼之自性之义。 ༄། 当大乐之自性，显现为无边无际之三界时，便会……
English
Thus, how it arises and how it should be practiced, the lamas will say. Thus, the approximate order of both desires has been clearly explained. ༄། Immediately upon the arising of the extraordinary co-emergent, other tantras and the actual attainments of the sixteen half-half bindu mudra are not reasonable. It is also impossible to experience the co-emergent. Only the very nature of the co-emergent is without fault. Therefore, the previous system is only taught by those who have the oral instructions and knowledge. This is just a side note, so it is enough. Yeshe Zangpo said that one should look at how to accomplish the happiness of the worldly co-emergent by means of examples. "The giver of great bliss." Thus, if one becomes accustomed to the co-emergent oral instructions that have become the means for this, then unchanging great bliss will arise, and this great bliss will not be able to remove obstacles, and it will be produced from the means. The suchness of these means and the bliss that arises from the means is only emptiness, which is characterized by no self-nature. In order to dispel the delusion of those who believe that happiness alone is suchness, the Bhagavan said, "Because the great elements are happy, therefore that happiness is not that itself." The co-emergent does not always arise at all times. Thus, the co-emergent is the self-nature of things. Its ultimate meaning is only emptiness, and its conventional meaning is realization. Although it is realization in happiness, even so, the co-emergent is not always present at all times, because it is not experienced in the same way as realization during times of suffering and indifference, and in the fourth dhyana, and in the formless realm. It is said in the "Correctly Stated Names," "Holding the peak of the fourth dhyana." There, the fourth dhyana is the peak of the joy of the co-emergent, that is, it is completely separated from all the stains of conceptual thought, it is extremely complete, it is ultimate, and it abides in its own nature, therefore it holds its own nature. ༄། When the nature of great bliss appears as the endless three realms, then...
Tibetan
སམ་གཏན་ལ་སོགས་པ་ཡང་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁོ་ན་སྟེ་གཞན་གྱི་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་བཟླས་ཏེ་བཤད་པའི་དོན་ཏོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་བདེ་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་བརྗོད་ཅེ་ན། ཇི་ལྟར་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་མཐོང་བའི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ལྷག་པར་མོས་པས་བསྒོམ་བཞིན་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་ན་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་བརྗོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བདེ་བ་རེས་འགའ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་གནས་སྐབས་སུ་དང༌། ཉམས་སུ་མ་མྱོང་བའི་གནས་སྐབས་སུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་མཐོང་བས་ལྷག་པར་མོས་པས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་དབྱེར་མེད་པའི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པས། སྒོམ་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཀུན་རྫོབ་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་བརྗོད་དོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་རྟོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཀུན་རྫོབ་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྟེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་གྲིབ་མའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་གསུངས་པ། ལྷན་སྐྱེས་དག་ལས་གང་སྐྱེས་པ། །དེ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་བཤད། །རང་བཞིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་བཤད། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་སྡོམ་པ་གཅིག །སྙིང་རྗེ་ཐམས་ཅད་རྣལ་འབྱོར་འགྱུར། །ཕྱག་རྒྱ་རྒྱུ་དང་བྲལ་བ་ལས། །སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཞེས་བཤད་པའོ། །ཞེས་སོ། །འདིར་འདི་ལ་སྡོམ་པར་བྱ་བའོ་ཞེས་པ་སྡོམ་པའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟེ་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་ལ་སོགས་ཀྱི་གཅིག་སྟེ་གཉིས་པ་མེད་པའི་སྡོམ་པ་སྟེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཁོ་ན་དེ་ལྟར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དག་ཡང་གང་དག་ལས་སྐྱེས་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དེ་དག་ནི་སྙིང་རྗེ་དང་ཕྱག་རྒྱ་དག་གོ །དེའི་ཕྱིར་སྙིང་རྗེ་དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་དེ་གང་གི་ཐབས་ཡིན་པ་འདི་ལྟར་གྱུར་པ་དེ་ནི་རྣལ་ ༄། །འབྱར་བར་འགྱུར་རོ། །འདི་སྐད་བཤད་དེ། ཐབས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བདེ་བ་འདི་ཡིན་གྱི། ཤེས་རབ་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྱག་རྒྱ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་དེ་ཁོ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཤེས་རབ་དམ་པ་སྟེ་རྒྱུ་དང་བྲལ་བ་ལས་ནི་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་ཏེ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་གདོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་འདི་དག་
Chinese
三摩地等等也是大乐的自性，只有薄伽梵（bhagavan，世尊）才是，其他的不是，这是反复宣说的意义。那么，如何说乐是俱生呢？就像以特别的意乐修习那未见实相的所缘大悲，当证悟实相时，因为是证悟的自性，所以说是世俗的俱生。同样，在偶尔体验乐的时刻和未体验的时刻，因为未见实相，以特别的意乐，与大悲无别的自性，具有空性的自性，一切种类的殊胜，修习就是证悟实相的时刻，说是超世间的世俗俱生。未证悟实相的时刻，体验是世间的世俗俱生，因为是追随俱生之影。如是说：从俱生中，何者生，那即说为俱生，自性说为俱生，一切种类总摄一，一切悲心转瑜伽，手印离因之外，空性悲心无有别，说为菩提心。如是说。此处，将此作为总摄，这是总摄。一切种类，即蓝色和黄色等等的，一，即无二的总摄，因为唯有俱生如此显现。俱生也是从何者所生，说为俱生，那些就是悲心和手印。因此，悲心，无所缘的，大悲的自性，那是何者的方便，如此转变，那就是瑜伽。