Tibetan
་དཀྲིས་པ་སྟེ། དེ་ལ་རྒྱ་མཚོའི་ཆུ་ལྟ་བུ་བླུགས་པས་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང༌། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དབྱངས་དང་གསལ་བྱེད་རྣམས་ཉིས་ལྡབ་ཏུ་བརྒྱུས་པའོ། །དེའི་སྟེང་གི་བུ་ག་ནས་ཟློས་པའི་ཚེ་ན་མེ་ཏོག་མ་ལ་ཏི་བརྒྱུས་པའི་ཕྲེང་བ་ལྟ་བུ་ཕྱུང་ལ། སྡུད་པའི་ཚེ་ན་དེ་བཞིན་དུ་གཞུག་གོ །ཡི་གེ་གསུམ་བཟླས་པར་བྱ་སྟེ། རླུང་འབྱུང་བ་ནས་ཡི་གེ་གསུམ་ཡང་འབྱུང་ཞིང་འབྱུང་བ་ནས་ཡང་དེ་འཇུག་ལ། གནས་པ་ཡང་ཐིག་ལེ་དཀར་པོའི་དབུས་སུ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རི་མོ་ཕྱེད་དང་བདུན་ལ་དབྱངས་དང་གསལ་བྱེད་བརྒྱུས་པ་ཡང་འཇུག་པ་དང་གནས་པ་དང་འབྱུང་བ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་གཞན་དུ་མ་སོང་བར་བསམ་མོ། །ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཞེས་པ་ནི་བཟླས་པ་བྱ་བའི་སྔགས་སོ། །མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་འདི་ནི་གོ་སླ་བ་ཡིན་ལ། བླ་མའི་ཞལ་སྔའི་མན་ངག་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཐུན་བཞིར་གནས་པར་བྱའོ། །གཞན་མིན་པར་བྱ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་ཚོགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བཞག་ལ། སེམས་ཅན་མཐའ་ཡས་པ་བསྒྲལ་བའི་དོན་དུ་སྨོན་ལམ་གདབ་བོ། །རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་རྣམ་པར་བསྒོམས་པ་ཡི། །སྟོབས་ལས་བདག་གི་དགེ་བ་གང་བྱུང་བ། །དེ་ཡིས་འགྲོ་བ་འདི་དག་མྱུར་བར་ནི། །སྙིང་རྗེའི་སྟོབས་ཀྱི་ལུས་ཅན་དུ་གྱུར་ཅིག །རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་རྣམ་པའི་སེམས་འདི་འདྲ་བ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བའི་ལུས་དང་ངག་གི་རང་བཞིན་གྱི་ལས་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་དེ་དག་ནི་ཕྱག་རྒྱ་དང་སྔགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་སོ། །གཟུང་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱང་དེའི་དུས་ན་དེ་ལ་སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་གང་སྣང་བ་དེ་ཁོ་ན་ཡང་དག་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ལམ་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སེམས་ཡོངས་སུ་གསལ་བའི་ངོ་བོ་བདེ་བར་མྱོང་བ་དེའི་དུས་ན་སྡུག་བསྔལ་ནི་མ་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་ ༄། །རིག་བྱེད་ཉིད་ཀྱང་ཐམས་ཅད་དུ་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ཡང་བེམས་པོ་རང་གསལ་བ་ཉིད་ན། བེམས་པོ་ཉིད་དུ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལོག་པ་ཡིན་ན་ཡང་ན་གསལ་བ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་དུས་ན་རང་གསལ་བ་བཞིན་མགོན་པོའི་རྣམ་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་དང་རྣལ་འབྱོར་མ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་མ་གཏོགས་པ་གསལ་བའི་ངོ་བོ་གཞན་སྣང་བ་ནི་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཀ་བའི་གསལ་བ་བཞིན་དུ་རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་ཐ་དད་པ་མེད་ཀྱང
Chinese
被缠绕着。像向其中注入海里的水一样，能够成办大丈夫的三十二相和八十随好，即元音和辅音被串联成双。从其上方的孔洞中念诵时，会像穿好的茉莉花环一样取出，收摄时也同样放入。要念诵三个字，从风生出时，三个字也生出，从生出时也同样进入，安住也是安住在明点白色的中央。像这样，在七又二分之一的脉络上，串联着元音和辅音，也要观想进入、安住和生起，心识的游走没有去向其他地方。ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་（藏文：ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ།，梵文天城体：ओम् आः हूँ，梵文罗马拟音：oṃ āḥ hūṃ，汉语字面意思：嗡啊吽）这就是要念诵的咒语。这个现观次第很容易理解，也是上师口传的诀窍。就这样安住于四个座次中。不要成为其他，将心识的集合安住在三摩地中，为了救度无边众生而立下誓愿。观想金刚持的形象，从力量中我所产生的任何善根，愿以此使这些有情迅速地，成为具有慈悲力量之身。像金刚持形象的这种心，无论与能取和所取之相分离的身体和语言的自性之业是什么，那些都是手印和咒语的形象，如是如来们所说。与能取等相分离的本身，也是因为在那时没有显现于它。像这样，任何显现的，那本身也是进入清净名言道。像这样，在心完全明朗的自性中体验安乐时，那时不是痛苦，而是完全 ༄། །能知之性也完全显现。像这样，如果物质本身是自明的，那么就不应该是物质本身。如果是颠倒的，或者不明亮，因为那时就像自明一样，除了护主的形象，大乐的自性和瑜伽母等的形象显现之外，没有其他明亮的自性显现。如果像柱子的明亮一样，瑜伽母们的显现是这样，那么这虽然没有差别
English
It is entwined. Like pouring the water of the ocean into it, it enables the accomplishment of the thirty-two marks and eighty minor marks of a great being, that is, vowels and consonants are strung together in pairs. When reciting from the hole above it, it will be taken out like a garland of strung jasmine flowers, and when gathering it, it will be put in the same way. Three letters are to be recited, from the arising of the wind, the three letters also arise, and from the arising, they also enter, and the abiding is also abiding in the center of the white bindu. In this way, on the seven and a half nadis, the vowels and consonants are strung together, and one should contemplate the entering, abiding, and arising without the wandering of the mind going elsewhere. Oṃ Āḥ Hūṃ (Tibetan: ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ།, Sanskrit Devanagari: ओम् आः हूँ, Sanskrit Romanization: oṃ āḥ hūṃ, Literal Chinese meaning: Om Ah Hum) This is the mantra to be recited. This order of manifestation is easy to understand, and it is also the oral instruction of the lama. Thus, abide in four sessions. Do not become other, place the collection of mind in samadhi, and make aspirations for the sake of liberating limitless sentient beings. Contemplate the form of Vajradhara, from the power, whatever virtue I have generated, may it quickly make these beings, become beings with bodies of compassionate power. Such a mind in the form of Vajradhara, whatever is the nature of the actions of body and speech that are separated from the aspects of grasping and being grasped, those are the forms of mudras and mantras, as the Tathagatas have said. The very separation from the aspects of grasping and so on is also because at that time there is no appearance to it. In this way, whatever appears, that itself is entering the path of pure conventional truth. In this way, when experiencing bliss in the nature of a completely clear mind, at that time it is not suffering, but completely ༄། །The very nature of knowing also appears completely. In this way, if matter itself is self-illuminating, then it should not be matter itself. If it is inverted, or not bright, because at that time, just like self-illumination, except for the appearance of the protector's form, the nature of great bliss, and the appearance of the forms of yoginis and so on, there is no other bright nature appearing. If the appearance of the yoginis is like the brightness of a pillar, then although this is not different
Tibetan
་མཐོང་སྟེ། ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་བལྟའོ། །གཞན་ཡང་དུས་མཉམ་པ་ན་ཡང་ཅིག་ཅར་དམིགས་པའི་ཕྱིར་གཡས་དང་གཡོན་གྱི་རྭ་ལྟ་བུ་ཡིན་ན་ཅི་གང་གི་གཟུང་བའམ་འཛིན་པ་ཡིན། དུས་ཐ་དད་པ་ན་ཡང་ཅིག་ཅར་སྣང་བ་ཡིན་པ་ན་གཞན་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ན་ཡང་གཟུང་བ་དང༌། འཛིན་པའི་དངོས་པོ་མེད་དོ། །མགུ་བ་དང་ཡིད་བསང་པ་ལ་སོགས་པ་ནང་གི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་དང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་མངོན་སུམ་གྱི་ཕྱི་རོལ་དང་ནང་གི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ནི་མི་ནུས་ཏེ། མངོན་སུམ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་རྗེས་ལས་ཐོབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་པོ། །དེ་བས་ན་ལྷའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་གཅིག་ཉིད་དང༌། དུ་མ་ཉིད་དང༌། ཐ་དད་པ་དང༌། དངོས་པོ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་མ་ལུས་པས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བ་གང་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ། །བདེ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་བདེ་བའི་རང་བཞིན་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྣང་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་འཁོར་བ་དང་འགལ་བ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཡིན་ཏེ། འཚེ་བ་མེད་པ་ཡང་དག་པའི་དོན་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བློ་དེའི་ ༄། །ཕྱོགས་སུ་འཛིན་པས་ན་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འགལ་བ་ཡང་གང་དང་ལྷན་ཅིག་ཙམ་ཡང་དམིགས་པ་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་གོམས་པའི་དབང་གིས་གཉེན་པོས་རང་གི་མི་མཐུན་པ་རྩ་ད་ནས་འབྱིན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་ཤིན་ཏུ་གོམས་པ་དེའི་བསྒོམ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་གསལ་བར་ཉེ་བར་འགྲོ་སྟེ། འདོད་པ་དང་མྱ་ངན་ལ་སོགས་པ་ཁྱབ་པ་གྲུབ་ཅིང་རང་གི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཐ་མལ་པའི་ང་རྒྱལ་དང༌། ཐ་མལ་པའི་རྣམ་པ་དག་རྩད་ནས་འདོན་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ནི་རྨི་ལམ་དུ་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་འགའི་ཡང་གཉེན་པོ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་གྱི་ལྟ་བ་ལས་ཀྱང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་བདག་མེད་པའི་ལྟ་བ་དང་ལྡན་པ་ཡང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཐ་མལ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཐ་མལ་པའི་རྣམ་པ་འདི་མི་འགྱུར་ལ། ཐ་མལ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། ཐ་མལ་པའི་རྣམ་པ་གཉིས་ཀ་ནི་སྤང་བྱ་ཡིན
Chinese
见到，观看虚空的自性。另外，即使是同时，因为是一起观照，如果像是左右的角一样，那么什么是被取或执持的呢？即使是不同时，因为是一起显现，因为没有观照到其他，所以也没有被取和执持的事物。欢喜和心旷神怡等内在的安乐等的体性和蓝色等是外在的所取，如此说。不是能说的事物，不能说是显现的外在和内在，因为显现是没有分别的。因为从那之后获得的分别的对境没有事物。对于随后的推断，周遍没有成立。因此，作为天神自性的坛城之轮的智慧，因为空性于所有诸如一、多、不同、事物、非事物等的遍计，所以分别念是远离能取等的相状的体性。因为从安乐自性的因中产生，所以体验到安乐的自性无二显现，是与我与我所执持的相状轮回相违，完全没有衰损的法，因为是无害的、真实的意义的自性。以那样的智慧朝向，所以是显现的行境。与相违者稍微一起观照，那是非常串习的力量，对治者仅仅是从根拔出自己的不和合者。任何非常串习的事物，都以修习的力量接近明晰，欲望和忧愁等周遍成立，并且自己的不和合之方，庸常的慢和庸常的相状等，都成立为从根拔出。无相的智慧，因为在梦中也没有成立体验，所以根本不是任何的对治。从度母的行相之见中，即使具有如幻如梦的无我之见，布施等也是庸常分别念的对治，即使如此，庸常的相状也不会改变，庸常的分别念和庸常的相状二者都是应舍弃的。
English
Having seen, one beholds the nature of space. Furthermore, even if it is simultaneous, because it is observed together, if it is like the horns on the left and right, then what is grasped or held? Even if it is not simultaneous, because it appears together, since nothing else is observed, there is no object to be grasped or held. Joy and refreshment, etc., the nature of inner bliss, etc., and blue, etc., are external objects to be grasped, so it is said. It is not something to be expressed, it cannot be said to be the outer and inner of manifestation, because manifestation is without non-conceptualization. Because the object of conceptualization obtained after that has no substance. The pervasion is not established for subsequent inference. Therefore, the wisdom of the wheel of the mandala of the nature of the deity is the essence of what is free from the appearance of grasping, etc., because it is empty of all pervasive thoughts such as oneness, multiplicity, difference, things, non-things, etc. Because it arises from the cause of the nature of bliss, the experience of the non-dual appearance of the nature of bliss is a dharma that is contrary to the characteristics of samsara, which holds to self and what belongs to self, and is completely without decay, because it is the nature of harmless and true meaning. Because of directing towards that wisdom, it is an object of manifestation. Whatever is observed even slightly together with the contradictory, that is only the power of extreme habituation, the opponent only extracts its own incompatibility from the root. Whatever is extremely habitual, it approaches clarity through the power of meditation, desire and sorrow, etc., are established pervasively, and one's own incompatible side, ordinary pride and ordinary appearances, etc., are established as being uprooted. Formless knowledge is not an antidote at all, since experience is not established even in dreams. Even from the view of the conduct of the perfections, even if one has the view of selflessness like an illusion, generosity and the like are antidotes to ordinary conceptualizations, but even so, this ordinary appearance does not change, and both ordinary conceptualizations and ordinary appearances are to be abandoned.