Tibetan
ང་བ་ཡིན་ན་ནི། བྱ་བ་སྐྱེས་པ་ན་བྱེད་པ་ཞིག་པའི་ཕྱིར་གང་གི་བྱ་བ་ཡིན། བྱེད་པ་པོ་དང་བཅས་པར་ཡང་ཇི་ལྟར་བརྗོད་དེ། དངོས་པོ་རྣམས་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་སུ་ཞིག་གང་ལ་འབྲེལ་པ་ཡིན། རྒྱུན་ལ་གཞག་པའི་འབྲེལ་པ་ཡང་བརྟགས་པ་སྟེ། དངོས་པོ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འདས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ། ཤེས་བྱ་ལས་སྔར་གལ་ཏེ་ཤེས། །དེ་ནི་ཅི་ལ་དམིགས་ནས་བྱུང༌། །ཤེས་ལས་གལ་ཏེ་ཤེས་བྱ་སྔ། །དེ་ནི་ཅི་ལ་དམིགས་ནས་བྱུང༌། །ཤེས་དང་ཤེས་བྱས་ལྷན་ཅིག་ན། །དེ་ནི་ཅི་ལ་དམིག་སྣས་བྱུང༌། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱ་བ་དང་བྱེད་པའི་དངོས་པོར་གཞག་པ་ཡང་འབྲེལ་པར་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་ནི་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་ཉིད་ལས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་བྱེད་པ་པོ་དང་བྱ་བའི་དངོས་ལས་འདས་པ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་པོ་དང་ཤེས་པ་ཐ་དད་པ་མེད་པས་གཉིས་སུ་ ༄། །མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འགྲུབ་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། །རང་བཞིན་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་དེ་ཉིད་དུ་ནུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་མར་ཁུ་དང་ཐལ་བས་དྲི་མ་མེད་པར་བྱས་པའི་མེ་ལོང་ལ། དབུགས་ཐིམ་པ་དང་བསྲེག་པར་བྱ་བ་མེད་པས། མེ་ལ་འབར་བའི་ཚོགས་ཐིམ་པ་ལྟ་བུའོ། །བྱེད་པ་པོ་དང་བྱ་བ་ཐ་མི་དད་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་གང་ཞིག་གང་ལས་ཐ་མི་དད་པ་དེ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་དེ་བུ་རམ་དང་མངར་བ་ལྟ་བུའོ། །བྱ་བའང་བྱེད་པ་པོ་ལས་ཐ་མི་དད་པས་ལོགས་སུ་བྱ་བ་མེད་པ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །གང་ཞིག་གང་ལས་ཐ་དད་པ་དེ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། བུམ་པ་ལས་སྣམ་བུ་ལྟ་བུའོ། །བྱ་བའང་བྱེད་པ་པོ་ལས་ཐ་དད་ན། །དེ་ནི་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འགལ་བ་དམིགས་པ་འམ་རྒྱ་འགལ་བ་དམིགས་པའོ། །འོ་ན་གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི། ཐོག་མ་ལས་མ་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོ་ཡི་གེ་ཨ་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་ལ་གནས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་དཔེ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་རྣམས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུའོ། །གྲུབ་མཐའ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །རྟག་ཏུ་འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རེ་ཞིག་འཇིག་རྟེན་ནི་གཞན་གྱི་དཔེས་བདག་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་དང༌། འ
Chinese
如果是我，当行为产生时，作者已经消失，那么这是谁的行为呢？又如何能说与作者一起呢？因为事物都是刹那生灭的，那么谁与谁相关联呢？如果将关系建立在恒常上，那也是经过考察的，事物不是恒常的。因为存在于它的过去等等之中。如果从所知之前有能知，那么它是以什么为对境而产生的呢？如果从能知之前有所知，那么它是以什么为对境而产生的呢？如果能知和所知同时存在，那么它又是以什么为对境而产生的呢？因为这样说过。行为和作者被认为是事物，也不应被说成是关系，因为原因和结果不是仅仅依靠相互依赖就能成立的。因此，所有这些都超越了作者和行为的事物，因为能知者和能知没有差别，所以仅仅是成就了无二的真如。那也是世俗的说法，因为自性光明的智慧也融入其中。例如，用酥油和灰烬擦拭干净的镜子上，没有呼吸凝结和燃烧的现象，就像火焰融入火中一样。作者和行为无二无别的结合是，什么从什么中无二无别，那就是它的自性，就像红糖和甜味一样。行为也与作者无二无别，所以没有单独的行为，这是自性的理由。什么从什么中相异，那不是它的自性，就像布匹不是瓶子的自性一样。如果行为也与作者相异，那么那不是行为，那是矛盾的对境或者说是广大的矛盾对境。那么，如果那样的话，所有法的自性是什么呢？说了所谓的万物的自性等等，所有法的自性，比如五蕴等等，是从一开始就没有出生的体性，字母阿（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）存在于幻化的轮涅之中，是自性成就的，因为法身是没有起始和终结的。它的例子就像是珍宝的来源大海一样。为了宣说宗派，常时世间名言，等等这样说过。暂时，世间以其他的例子，有我等等的名言，以及
English
If it is me, when the action arises, the agent has already disappeared, so whose action is it? And how can it be said to be with the agent? Because things are momentary, then who is related to whom? If the relationship is established on permanence, that is also examined, things are not permanent. Because it exists in its past and so on. If there is a knower before the knowable, then what is it based on that it arises? If there is a knowable before the knower, then what is it based on that it arises? If the knower and the knowable exist simultaneously, then what is it based on that it arises? Because it is said so. Action and agent are considered as things, and should not be said to be a relationship, because cause and effect are not established merely by relying on each other. Therefore, all these are beyond the agent and the object of action, because the knower and the knowing are not different, so it is only the accomplishment of the non-dual suchness. That is also a conventional statement, because the self-luminous wisdom also merges into it. For example, on a mirror cleaned with ghee and ashes, there is no condensation of breath and burning, like a flame merging into fire. The union of agent and action being non-dual is, what is non-dual from what, that is its nature, like jaggery and sweetness. Action is also non-dual from the agent, so there is no separate action, this is the reason of self-nature. What is different from what, that is not its nature, like cloth is not the nature of a pot. If action is also different from the agent, then that is not action, that is a contradictory object or a vast contradictory object. Then, if that is the case, what is the nature of all dharmas? It is said the so-called nature of all things, etc., the nature of all dharmas, such as the aggregates, etc., is the nature of not being born from the beginning, the letter A (藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿) exists in the illusory wheel of samsara and nirvana, is self-established, because the Dharmakaya has no beginning and no end. Its example is like the ocean, the source of jewels. In order to explain the tenets, the constant worldly terms, etc. are said. For the time being, the world uses other examples, the terms of having self, etc., and
Tibetan
ཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ནི་རང་གི་སྡེ་བ་སྟེ། དེ་ནི་འགལ་བ་ནི། བདག་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཐ་སྙད་དེ། ཕྱོགས་འཛིན་པ་འདི་དག་གི་འཁོར་བའི་རྒྱུ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། ཡོད་པའམ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་ལ་གྲགས་པའི་ཡོད་པ་དང༌། མེད་པ་ལྟ་བ་དག་ཚད་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་འགྲུབ་པ་སྟེ། དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟར་མི་དམིགས་པ་དེ་ལྟར་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ཁོ་ན་མ་གྲུབ་པས་དེའི་གྲུབ་པའི་ལྟ་བ་གང་ལས་འབྱུང༌། གཞལ་བྱ་མེད་པས་དེ་མ་གྲུབ་པ་དང་ཚད་མ་གཞལ་བྱ་དག་ཕན་ཚུན་ ༄། །ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཕྱོགས་གང་ལ་ཡང་མི་གནས་པ་གྲུབ་པའི་མཐའོ། །དེ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཕྱོགས་གཉིས་ལ་མ་ཞེ་ན་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་འདིས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་བ་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལམ་ཡིན་པས་མཐོང་པ་དང་སྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རང་བཞིན་གྱི་ལམ་ལ་བརྟེན་ནས་ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་ནི། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའམ། འཇིག་རྟེན་ལ་འགལ་བའི་བཟའ་བ་ལ་སོགས་པའམ། སྤྱོད་ལམ་བཞིའམ། འགྲོ་བའི་དོན་དུ་བྱེད་ན་གྲོལ་བ་ནི་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བཅིངས་པ་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །དཔྱིད་ཀྱི་ཐིག་ལེའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ། གསང་བ་ཆེན་པོའི་སྒྲོན་མ་ལས། རྒྱས་པ་བསྟན་པ་དང་པོའི་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ།། །། གཉིས་པའི་རྒྱས་པར་བཤད་པ། ༄། །དེ་ནས་གང་ཡང་རུང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་པ་དང་པོ་འདས་མ་ཐག་པ་ལའོ། །གཟུགས་ཅན་རྣམས་ནི་རྣམ་པ་བཞིའི་སེམས་ཅན་གྱི་རིགས་གནས་དགུའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་འཁོར་བ་ལ་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་ལུས་ཁོ་ན་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་རྒྱུད་ཀྱི་ནང་ནས་སྟོན་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལྷའི་མཚན་ཉིད་ནི་དཔའ་བོ་དང་རྣལ་འབྱོར་མའི་རང་བཞིན་དུ་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་གང་གི་ཕྱིར་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་གཏོགས་པའི་ལྷ་ནི་དོན་དམ་པའི་ལྷ་མ་ཡིན་ཏེ་བཅོས་མའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་རང་བཞིན་དུ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་དེ་ཁོ་ན་ལྷ་ཡིན་ཏེ། རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་དང༌། ངག་གི་དབང་ཕྱུག་གི་རང་བཞིན་ལས་འབྱུང་ཞིང་རོལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ནི་རེ་ཞིག་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་དང༌། རྣམ་པར་བྲལ་བ་དང
Chinese
超越世俗是自己的宗派，那是矛盾的，没有我等概念的名称，这些执着者的轮回之因仅此而已。那么成就的边际是怎样的呢？“存在或不存在本身也。”等等。一切教法中都广为人知的存在和不存在的见解，以量度的力量来成立，它们的自性如何不可得，那就是成就的边际。为什么唯独量度不能成立，从而产生它的成就的见解呢？因为没有所量，它不能成立，而且量度和所量互相依赖。因此，不执着于任何一方是成就的边际。为了宣说那一点，“自性本身的结合是。”等等这样说了。如果不是双方，那么完全了知就能获得佛果。因此，完全了知自性就能证悟俱生，那才是道，所以不是见道和修道等。因此，依靠自性之道而行一切，无论是享用五欲，还是违背世俗的饮食等，还是四种威仪，还是为了众生的利益而行事，解脱就是从一切见解的束缚中解脱。春之滴的广释，《大秘密之灯》中，广说第一品之广释完毕。第二品之广释。然后，无论什么等等。然后是指第一品刚结束的时候。有色者是指四种有情众生的九类生存状态的自性，安住于轮回中的那些众生的身体，仅仅在相续中以蕴等相来显示，那样的天之相，将要宣说为勇士和瑜伽母的自性。那是因为属于生起次第的天不是究竟的天，因为是造作的缘故。任何自性中就是大乐的体性，那才是天，因为是从宝生和语自在的自性中产生和享用的缘故。这里暂时金刚和莲花真实结合和分离，
English
Transcending the world is one's own sect, and that is contradictory. The term without self and so on, is the only cause of the cycle of these clinging ones. So what is the limit of accomplishment? "Existence or non-existence itself also." and so on. The views of existence and non-existence, which are well-known in all teachings, are established by the power of measurement. How their nature is unattainable, that is the limit of accomplishment. Why is it that measurement alone cannot be established, and from what does the view of its accomplishment arise? Because there is no object to be measured, it cannot be established, and measurement and the object to be measured are interdependent. Therefore, not clinging to any side is the limit of accomplishment. In order to explain that, "The union of nature itself is." and so on were said. If it is not both sides, then complete knowledge will attain Buddhahood. Therefore, by completely knowing the nature, one realizes co-emergence, and that is the path, so it is not the path of seeing and the path of meditation, etc. Therefore, relying on the path of nature to do everything, whether it is enjoying the five desires, or eating food that is contrary to the world, or the four postures, or acting for the benefit of beings, liberation is liberation from the bonds of all views. Extensive commentary on the Spring Drop. From the Lamp of Great Secret. The extensive explanation of the first chapter is completed. The extensive explanation of the second chapter. Then, whatever, etc. Then refers to the time when the first chapter has just ended. Those with form refer to the nature of the nine classes of sentient beings of the four types of sentient beings, the bodies of those beings who dwell in samsara, are shown in the continuum only as characteristics such as aggregates, and the nature of such a deity will be declared as the nature of heroes and yoginis. That is because the deity belonging to the generation stage is not the ultimate deity, because it is artificial. Whatever is the nature of great bliss in its own nature, that alone is the deity, because it arises from and enjoys the nature of Ratnasambhava and Vagisvara. Here, for the time being, the vajra and lotus are truly united and separated,