Tibetan
བ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཡང་གང་བསྒོམས་པ་དེ་ཁོ་ན་གསལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་འདོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཇི་ལྟར་གཟུགས་སྣ་ཚོགས་པའི་ནོར་བུ་བཞིན་དུ་གདུལ་བྱ་མོས་པ་ཐ་དད་པ་དུ་མའི་མངོན་པར་འདོད་པ་རྣམ་པ་དུ་མ་ཅིག་ཅར་རབ་ཏུ་གསལ་བ་དེ་ཡང་འདོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གདུལ་བྱ་མཐའ་ཡས་པའི་མོས་པའི་དབྱེ་བ་ལས། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་གཞལ་དུ་མེད་པ་དང་ལྡན་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་བའི་སྐུ་དག་ནི་བསྒོམ་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དེའི་རྒྱུ་ཁོ་ན་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་བསྒོམ་པ་ཙམ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་རིག་པ་ལས་སྤྲོས་པའི་ ༄། །རྣམ་པ་བསྒོམས་པས་སངས་རྒྱས་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །ལུང་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་དཔལ་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོར། ཇི་ལྟར་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་འབྲངས་པས། །བྱས་པའི་མངོན་རྟོགས་ལ་མི་རྣམས། །འབད་པས་ཉོན་མོངས་བསླང་བྱས་ཏེ། །རང་གི་སེམས་ནི་རྣམ་པར་འཇོམས། །དེ་ཕྱིར་འབད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་ཆོ་ག་ཡི། །བྱ་བས་རྣམ་ཐར་མི་འགྱུར་ཏེ། །འཁྲུལ་པ་ཁོ་ནའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པའོ། །དཔལ་བརྟག་པ་གཉིས་ཀྱི་རྒྱལ་པོར་ཡང༌། སྔགས་ཀྱི་བཟླས་མེད་དཀའ་ཐུབ་མེད་ཅིང་སྦྱིན་སྲེག་མེད། དཀྱིལ་འཁོར་པ་མེད་དཀྱིལ་འཁོར་ཡང་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ནི་སྔགས་བཟླས་དཀའ་ཐུབ་དེ་སྟེ་སྦྱིན་སྲེག་དེ། །དེ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་པ་དེ་དེ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡང༌། །བསྡུས་པ་ལས་ནི་འདུས་པ་སེམས་ཀྱི་གཟུགས་ཅན་ནོ། །ཞེས་པའོ། །དཔལ་ཐིག་ལེ་ཁ་སྦྱོར་ལས་ཀྱང༌། སྟོང་བར་བསྒོམ་པར་བྱ་མིན་ཏེ། །སྟོང་མིན་ཡང་ནི་བསྒོམ་པ་མིན། །སྟོང་མིན་སྟོང་པར་འཛིན་པ་ལས། །གཞན་དུ་རྟོག་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཞེས་པའོ། །ཨིནྡྲ་བྷཱུ་ཏིའི་ཞབས་ཀྱིས་ཀྱང༌། །ཕྱག་རྒྱ་དཀྱིལ་འཁོར་སྔགས་ལ་སོགས། །བཟླས་དང་བསྒོམ་པའི་རྩོལ་བ་སྟེ། །བསྐལ་བ་བྱེ་བར་གྲངས་མེད་ཀྱིས། །མཆོག་གི་གྲུབ་པ་ཉིད་མི་འགྱུར། །ཞེས་པའོ། །ས་ར་ཧའི་ཞབས་ཀྱིས་ཀྱང༌། །སྔགས་མེད་རྒྱུ་མེད་ཤེས་བྱ་འཛིན་པ་མེད། །ཀྱེ་ཧོ་ཐམས་ཅད་རྨོངས་དང་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ། །དྲི་མེད་སེམས་ལ་སྒོམ་པས་གོས་མི་བྱ། །བདེ་བར་གནས་པའི་སེམས་ལ་སྡུག་མི་བྱ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་ལྷའི་རྣམ་པ་དང་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་ཉེ་བར་བསྟན་ཞེ་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་དོན་དུ་སྟེ། དེ་འདོད་པ་རྣམས་ཁོ་ནའི་དོན་དུའོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་གོ །དེ་གསུངས་
Chinese
因为会变成那样的缘故。如果又有人认为，所修习的那个就会显现，那么，如同具有各种颜色的宝珠一样，为了能让所化众生各种不同的意乐，同时完全显现出多种多样的显现，也应该这样认为。因此，由于无边无际的所化众生的意乐差别，具有不可估量的各种形象的圆满报身和化身等，因为无法修习，所以应该只努力于它们的因。而且，仅仅是修习也不行。像这样，暂时从分别念中产生的 ༄། 形象修习并不能成佛。经典中也不是这样说的。就像吉祥金刚空行母中说的那样：如何跟随续部的，人们对于所做的现观，努力生起烦恼，从而摧毁自己的心。因此，通过所有的努力，用坛城等仪轨的行事，不会变成解脱，只是错乱的因。这样说的。吉祥《二观察续王》中也说：没有咒语的念诵，没有苦行，也没有火供，没有坛城，也没有坛城。那就是咒语念诵，那就是苦行，那就是火供。那就是坛城，那就是坛城。从集合中集合起来，是心的形象。这样说的。吉祥《明点和合》中也说：不要修习空性，也不是不修习空性。从执着非空和空性中，会产生其他的分别念。这样说的。因扎菩提的足下也说：手印、坛城、咒语等，念诵和修习的努力，即使经过无数的劫，也不会变成殊胜的成就。这样说的。萨ra哈的足下也说：没有咒语，没有原因，没有所知，没有执着。唉！所有这些都是愚痴和错乱的因。不要用修习来玷污无垢的心。不要让安乐的心痛苦。等等。如果那样，那么诸佛的形象和修习等是如何指示的呢？是为了世间成就的意义，只为了那些想要得到它的人们的意义，一些人这样说。这样说的。
English
Because it would become that. If someone again thinks that what is meditated upon will become clear, then, just like a jewel with various colors, in order to be able to fully reveal the various appearances of the various inclinations of the beings to be tamed, one should also think so. Therefore, due to the differences in the inclinations of limitless beings to be tamed, the complete enjoyment body and the manifestation body, which have immeasurable forms of various kinds, cannot be meditated upon, so one should only strive for their cause. Moreover, mere meditation is not enough. Like this, for the time being, the ༄། appearance arising from conceptualization is not the Buddha. It is not said in the scriptures either. Just as it is said in the glorious Vajra Dakini: How to follow the tantras, people, for the realization they have done, strive to arouse afflictions, thereby destroying their own minds. Therefore, through all efforts, the actions of mandalas and other rituals will not become liberation, but only the cause of confusion. So it is said. The glorious King of Two Inquiries also says: There is no mantra recitation, no asceticism, no fire offering, no mandala, and no mandala. That is mantra recitation, that is asceticism, that is fire offering. That is the mandala, that is the mandala. What is gathered from the collection is the image of the mind. So it is said. The glorious Union of Bindus also says: Do not meditate on emptiness, nor do not meditate on emptiness. From clinging to non-emptiness and emptiness, other conceptualizations will arise. So it is said. The feet of Indra Bhuti also say: Mudras, mandalas, mantras, etc., the effort of recitation and meditation, even after countless eons, will not become supreme accomplishment. So it is said. The feet of Saraha also say: No mantra, no cause, no knowable, no clinging. Alas! All these are the cause of ignorance and confusion. Do not defile the immaculate mind with meditation. Do not make the happy mind suffer. And so on. If so, then how are the forms and meditations of the deities indicated? It is for the sake of worldly achievements, only for the sake of those who want to obtain it, some say. So it is said.
Tibetan
པ། དང་པོའི་ལས་ཅན་སེམས་ཅན་གྱི། །ལྷ་ཡི་སྐུ་ནི་བསྒོམས་པ་ཡིས། །ལས་ཀུན་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། །དང་པོར་རྒྱུད་དུ་ངེས་པར་བསྟན། །ཞེས་པའོ། །དེ་ཁོ་ནའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐལ་པ་དང་ལྡན་པར་བྱ་བའི་དོན་ཙམ་ཉིད་དོ་ཞེས་གཞན་ནོ། །དཔལ་ཧེ་རུ་ཀ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་བསྒོམས་པས་དེ་ཙམ་ཁོ་ན་འགྲུབ་ ༄། །བར་འགྱུར་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡང༌། མཐའ་ཡས་བྱང་ཆུབ་བདེ་པར་གཤེགས་པས་བསྟན། །ཞེས་པ་སྟེ་གཞན་ནོ། །འདི་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་ཙམ་ནི་ངེས་པར་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཉིད་ཙམ་ཡང་རྣམ་པའི་འཁོར་ལོས་ལོགས་སུ་འགྲམ་དུ་གནས་པ་མི་སྲིད་དོ། །གང་འབའ་ཞིག་བ་བསྒོམ་པར་བྱ་བར་འགྱུར་བ། འབའ་ཞིག་པ་དེ་སྒོམ་པ་དེ་ནི་དེ་ཁོ་ནའི་དོན་སྒོམ་པ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་གསུངས་པ་འཕགས་པ་ལྷའི་ཞབས་ཀྱིས། དངོས་མེད་བསྒོམ་པའི་རྨོངས་པ་རྣམས། །འབའ་ཞིག་པ་གང་ཉེ་བར་བརྟེན། །བྱིས་པའི་ནམ་མཁའི་ཆོས་ཅན་ཏེ། །དེ་ནི་བེམས་པོའི་མཆོག་རབ་འགྱུར། །ཞེས་པའོ། འཕགས་པའི་ཞབས་ཀྱིས་ཀྱང༌། །སྐྱེ་བ་མེད་ཅེས་སྟོང་པ་ཞེས། །བདག་མེད་ཅེས་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་ནི། །དམན་པའི་བདག་ཉིད་གང་སྒོམ་པ། །དེ་ནི་དེ་ཡི་སྒོམ་པ་མིན། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ལྷའི་རྣམ་པ་ཙམ་ལ་བརྟན་པར་བྱས་ནས་ཟུང་འཇུག་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཁོ་ན་བླ་མའི་གདམས་དག་ལས་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་པ་དེ་ཇི་ལྟར་བརྗོད་པའི་སྐྱོན་གྱི་སྐབས་ག་ལ་ཡོད། འོན་ཀྱང་གང་རེ་ཞིག་བརྗོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་དེ་ནི་བདེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གུས་པ་ལ་སོགས་པ་གོམས་པ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་སེམས་དམིགས་པའི་དངོས་པོ་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་མྱོང་བས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གསུངས་བ། དེའི་ཕྱིར་ཡང་དག་ཡང་དག་མིན། །གང་གང་ཤིན་ཏུ་གོམས་གྱུར་པ། །བསྒོམས་པས་སྟོབས་ནི་རྫོགས་པས་ན། །དེ་གསལ་མི་རྟོག་བློ་འབྲས་བུ། །ཞེས་པའོ། །རྒྱུད་ལས་ཀྱང༌། གང་གང་གིས་ནི་བསྒོམ་པ་ཡིས། །མི་རྣམས་ཀྱི་ཡིད་ཡང་དག་སྦྱོར། །དེ་ཡིས་དེ་ཡི་རང་བཞིན་འགྱུར། །ནོར་བུ་སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ཇི་བཞིན། །ཞེས་པའོ། །རྣམ་པ་གཅིག་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡང༌། རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་མཐོང་བ་དང་ཐོས་ ༄། །པ་དག་
Chinese
པ། དང་པོའི་ལས་ཅན་སེམས་ཅན་གྱི། །（对于）最初的业力众生，ལྷ་ཡི་སྐུ་ནི་བསྒོམས་པ་ཡིས། །观修天尊之身，ལས་ཀུན་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། །为了圆满成办一切事业，དང་པོར་རྒྱུད་དུ་ངེས་པར་བསྟན། །故最初于续部中必定宣说。如是说。仅仅是为了获得那唯一的智慧之分，如是说，是另一种说法。观修吉祥黑汝嘎等形象，仅仅成就那些是不可能的。如是，无边菩提善逝已宣说。如是说，是另一种说法。此等所有一切并非存在，因为具足一切殊胜之相，与空性一味，以大乐之自性，薄伽梵乃是应成办与应观修之故。仅仅是形象并非必定应观修。仅仅是法性，也无法以形象之轮而分离存在。若仅仅观修某一事物，观修那唯一的事物，那并非是观修那唯一的意义。如是，圣天尊者之足已说：དངོས་མེད་བསྒོམ་པའི་རྨོངས་པ་རྣམས། །观修无实之愚者，འབའ་ཞིག་པ་གང་ཉེ་བར་བརྟེན། །仅仅依止何者，བྱིས་པའི་ནམ་མཁའི་ཆོས་ཅན་ཏེ། །如童子之虚空体性，དེ་ནི་བེམས་པོའི་མཆོག་རབ་འགྱུར། །彼乃成为极坚固之物。如是说。圣者之足亦云：སྐྱེ་བ་མེད་ཅེས་སྟོང་པ་ཞེས། །无生故为空性，བདག་མེད་ཅེས་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་ནི། །无我故亦为法性，དམན་པའི་བདག་ཉིད་གང་སྒོམ་པ། །若观修下劣之自性，དེ་ནི་དེ་ཡི་སྒོམ་པ་མིན། །彼非彼之观修。如是说。因此，于天尊之形象上稳固之后，观修双运无二之自性，大乐之自性，唯有从上师之口诀中观修，如是说，怎会有言说之过失呢？然而，若仅仅是言说，亦不会获得三摩地，如是说，那并非真实，因为恭敬等串习，尤其是殊胜之心，于所缘之境上获得稳固是经验所证之故。如是说：དེའི་ཕྱིར་ཡང་དག་ཡང་དག་མིན། །因此真实非真实，གང་གང་ཤིན་ཏུ་གོམས་གྱུར་པ། །任何任何极串习，བསྒོམས་པས་སྟོབས་ནི་རྫོགས་པས་ན། །以观修力圆满故，དེ་གསལ་མི་རྟོག་བློ་འབྲས་བུ། །彼为明晰无分别之智慧果。如是说。续部中亦云：གང་གང་གིས་ནི་བསྒོམ་པ་ཡིས། །以任何任何之观修，མི་རྣམས་ཀྱི་ཡིད་ཡང་དག་སྦྱོར། །人们之心如实结合，དེ་ཡིས་དེ་ཡི་རང་བཞིན་འགྱུར། །彼以此之自性转变，ནོར་བུ་སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ཇི་བཞིན། །如摩尼宝之各种形象。如是说。对于非单一之形象，无分别之见与闻。
English
Pa. For sentient beings with initial karma, by meditating on the deity's form, in order to accomplish all actions completely, it is definitely taught in the tantras at the beginning. It is said. It is only for the sake of having a share of that very wisdom, it is said, it is another saying. By meditating on the forms of glorious Heruka and others, it is impossible to accomplish only that much. Thus, the Boundless Enlightened Sugata has taught. It is said, it is another saying. All these and others are not existent, because the Bhagavan, who possesses all the supreme aspects, is of one taste with emptiness, and is of the nature of great bliss, is the one to be accomplished and meditated upon. Only the form is not necessarily to be meditated upon. Even the nature of Dharma cannot exist separately from the wheel of forms. If one meditates only on one thing, that meditation on the one thing is definitely not meditating on the meaning of that alone. That was said by the feet of the noble Deva: "Those who are deluded by meditating on non-existence, whatever they closely rely on, is like the nature of the sky for children, that becomes the most solid of objects." It is said. The feet of the noble one also said: "Saying 'no birth' means emptiness, saying 'no self' also means the nature of Dharma, whoever meditates on the inferior self, that is not the meditation of that." It is said. Therefore, having stabilized on the mere form of the deity, the nature of non-duality of union, the nature of great bliss alone, is to be meditated upon from the instructions of the gurus, so how can there be any occasion for the fault of speaking? However, it is not true that one will not even attain the samadhi of speaking for a while, because it is proven by experience that reverence and other habits, especially the excellent mind, become stable on the object of focus. That was said: "Therefore, true and not true, whatever becomes very habitual, because the power is perfected by meditation, that is the clear, non-conceptual wisdom fruit." It is said. Also from the tantras: "By whatever meditation, the minds of people are truly joined, by that, the nature of that changes, like the various forms of jewels." It is said. Also, for non-single forms, seeing and hearing that are free from concepts.