English
Therefore, merely by not being accustomed to the path, all sentient beings become Buddhas. Whatever is the very nature of something, there is no need to strive for the means to manifest it. Even if it is inherently so, it appears as if it is different from the perfectly clear nature because it is obscured by the dimness of beginningless false conceptualizations in the mundane world. If it is said that just as the perfect clarity of the sky is obscured by clouds and the like, it is not so. Because in both, existing in the same dharmata, it is unreasonable for there to be obscurers and obscured. There is no such thing as saying that the light and hardness existing in a jewel are obscured and obscuring. Those contradictions are only reasonable for phenomena and entities that are different. What is called obscured is the nature that is not in accordance with Buddhahood. Whatever exists in something that is not in accordance with it does not completely abandon its own function in it. Even if it is not certain whether it burns, it will not become non-burning. As long as it exists in the body of a child and so on, the jewel, mantra, and medicine that are not in accordance with it will also perform their own functions. Furthermore, even if conceptualizations obscure the seeing of the true meaning, so that darkness itself becomes the obscurer, how can Buddhahood be obscured by the unequaled light? Light is not to be obscured by darkness, because light is what dispels darkness. If that is so, then there is never any need to remove obscurations and practice. If it is said that after removing the stains, how can the obscuration and antidote of the mind, these three, exist simultaneously in the same thing at the same time? Because the action on oneself is contradictory. If the times are different, then it is even more unreasonable, because when one exists, the other cannot exist. If you say so, then all of these are meaningless, because the meaning of what is said is not the scope of reasoning. What is said is also found in the Ornament of the Sutras.
Tibetan
དུ། རྟེན་དང་མ་ངེས་མ་ཁྱབ་དང༌། །ཀུན་རྫོབ་པ་དང་སྐྱོབ་ཅན། །བྱིས་པ་ལ་བརྟེན་རྟོག་གེར་འདོད། །དེ་ཕྱིར་དེ་ནི་དེ་ཡུལ་མིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ཉིད་གསུངས་པ། དཔལ་ཧེ་རུ་ཀ་མངོན་པར་བརྗོད་པར། ཐུན་མོང་རྒྱུད་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །གཏན་ཚིགས་རྣམས་ཀྱིས་གཞོམ་བྱ་མིན། །དད་པ་ཙམ་གྱིས་གཟུང་བྱ་སྟེ། །མིག་དང་ལག་པར་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་བླ་མར་ཡང༌། །རང་བྱུང་རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་ལ། །དད་པ་ཁོ་ནས་འདིར་འཇུག་བྱ། །འོད་འབར་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ། །མིག་མེད་མཐོང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །ས་ར་ཧའི་ཞབས་ཀྱིས་ཀྱང༌། །བློ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་ཉིད་མིན་ངག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །བླ་མས་བསྟན་པ་དངོས་པོའི་གཏམ་ནི་རིང་པོར་འཇུག །དེ་ནི་རིམ་གྱིས་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་ཡོན་ཏན་དཀར། །དད་ལྡན་སྙིང་གར་གོ་འཕང་རང་ཉིད་སྦྱིན་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་རིག་བྱེད་ལ་སོགས་པའི་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ཡང་མི་འགལ་བ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཚད་མས་ཀྱང་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ནི་དེ་མི་སྲིད་དེ། བླ་མ་བརྒྱུད་པ་ལས་འོངས་པའི་མན་ངག་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་ག་ལ་མཚུངས། །དད་པ་ཡང་འདིར་ཡོད་པ་ཉིད་དང་ཡོན་ཏན་ཅན་ཉིད་དང་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཚད་མའི་ཡིད་བརྟན་པས་ཡིད་ཆེས་པ་དང་དང་བ་དང་འདོད་པའི་རྣམ་པ་སྟེ། གཞན་བླུན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ལྟར་རིགས་པ་ ༄། །དང་བྲལ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་ཁས་བླངས་ནས་ཀྱང་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། རེ་ཞིག་གང་བསྐྱེད་བྱ་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་འཇིག་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པ་དེ་ལ་འདིའི་རྣམ་པར་འཇིག་ཅིང་མར་མེ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་རྒྱུན་ཟད་པ་ཙམ་མམ། ས་བོན་ལ་སོགས་པ་དང་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་རྒྱུན་གཞན་སྐྱེས་པ་ན་སྔར་གྱི་རྒྱུན་ལོག་གམ་སྐད་ཅིག་སོ་སོར་འབྲས་བུ་འདྲ་པ་གཞན་དང་གཞན་སྐྱེ་བ་ཡིན། རེ་ཞིག་དང་པོ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་སེམས་ནི་བརྟན་བ་ལྟར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འཆད་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མར་མེ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ཉེ་བར་འཚེ་བ་མེད་པའི་ས་ཕྱོགས་སུ་མར་ཁུ་དང་སྡོང་བུ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་ན་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པ་གྲུབ་ན་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཡངས་ཤིང་དྲི་མ་མེད་པ་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དང་ལྡན་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་ཇི་སྲིད་བསོད་ནམས་དམན་པ་ཙམ་ཡོད་པ་དེ་སྲིད་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ
Chinese
故。所依及不定不遍与，世俗谛及救护者，依于孩童立为寻思。是故彼非彼之境。如是说。彼亦如是说。吉祥黑汝迦现观中云：所有共同续部之，一切理路皆不能摧。唯以信解而受持，非以眼及手取也。如是说。大乘经续宝性论亦云：于自生者之胜义，唯以信解入于此。无目之人于此世，不能得见耀日轮。如是说。萨ra哈之足亦云：非是智之行境亦非语之行境，上师所说真实之语乃长久入。彼乃次第慈悲等诸功德，施予具信心中之果位自性。如是说。如是则吠陀等之极入亦无违耶？非也，以其亦不合乎出世间之量故。于此则不可能，以已领会上师传承所来之口诀之体验故，岂能相比？信解亦于此有者，具功德者及具力者，以量之可信而生信及喜及欲之相，非如其他愚者之理路。
English
Therefore. The support and the uncertain, the non-pervasive, the conventional truth and the protector, are considered to be speculation based on children. Therefore, that is not its object. Thus it is said. It is also said that. In the glorious Hevajra Abhisamaya, it is said: All the common tantras, are not to be destroyed by all reasons. It is to be grasped by faith alone, not by eyes and hands. Thus it is said. Also in the Uttaratantra of the Great Vehicle, it is said: In the ultimate meaning of the self-born, one enters here only by faith. In the center of the blazing sun, the blind will not be able to see. Thus it is said. Saraha's feet also said: It is not the realm of the mind, nor the realm of speech. The words of reality taught by the guru enter for a long time. That is gradually compassion and other white qualities, bestowing the state of self-nature in the heart of faith. Thus it is said. Thus, is the extreme entry of the Vedas and so on also not contradictory? No, because it is also not in accordance with the measure of the transcendent. Here it is impossible, because it has been experienced by the oral instructions that have come from the lineage of the gurus, how can it be compared? Faith is also here, the one who has it, the one who has qualities, and the one who has power, with the trustworthy measure, the aspect of faith, joy, and desire, not like the reasoning of other fools.
Tibetan
་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐྱོན་མེད་དེ་ཚོགས་གཉིས་ཀྱིས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱོགས་གཅིག་པ་ཉིད་ལ་ཡང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་མེད་དོ། །གཞོན་ནུ་མའི་པྲ་ཏི་སེ་ནའི་ཤེས་པ་ལྟ་བུ་དང༌། བདེན་པའི་རྨི་ལམ་གྱི་ཤེས་པ་ལྟར་དུས་དང་ཕྱོགས་མཐའ་དག་ན་གནས་པའི་དངོས་པོ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཤེས་པ་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ཡང་ཕྱོགས་གཅིག་ཉིད་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་ཡུན་རིང་པོ་དང་འདས་བ་ལ་སོགས་པ་འགའ་ཞིག་རྟོགས་པ་མེད་དོ། །ཕྱོགས་གཉིས་པ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མི་སྲིད་དེ། འབྲས་བུ་མི་འདྲ་བ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་གཉིས་ནི་དེའི་རྒྱུ་སྟེ་དེ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྤངས་སོ། །འོན་ཏེ་དེ་ཡང་མི་འདོད་པའི་རྐྱེན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཉམས་པ། འདོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་རང་གི་འདོད་པའི་དབང་གིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་རྒྱུན་བསྟན་པ་ལ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་མི་འདོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཆང་པ་མེད་ཅིང་རྟག་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ལ་འདོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ལ་ལྟོས་ནས་བསྐྱེད་བྱ་ཉིད་ཀྱང་འདོད་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་ཐོབ་བྱ་ཉིད་དོ། །ཇི་ལྟར་བརྗོད་པའི་སྐྱོན་གྱི་ ༄། །སྐབས་ཀྱང་མེད་དེ། དེ་ལྟར་ཡར་རེ་ཞིག་གང་བརྗོད་པ་ཐ་དད་མེད་པ་ལ་ཐོབ་པ་འགལ་ཞེས་པའོ། །དེ་ལ་ཐོབ་པ་ནི་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་དེ་ལག་པས་འཛིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་དབྱེར་མེད་ཀྱང་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གང་ཞིག་གང་ལ་གནས་ཤིང་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་ལ་ཡང་དེ་གདོན་མི་ཟ་བར་ངེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་སྐད་ཅིག་འཇིག་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ཇི་སྲིད་ངེས་པར་གྱུར་པ་དེ་སྲིད་མ་ངེས་པ་ཉིད་དུ་དཔྱོད་དོ། །གང་ཡང་འདི་དག་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་སམ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་བརྗོད་པར་བྱ། དང་པོ་ལྟར་ན་མི་འདོད་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་ནི་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དང་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་དང་ཐོབ་པ་རྣམས་མེད་དེ། དོན་དམ་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་དམིགས་པ་མེད་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་འགལ་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་སེམས་ཀྱི་རྣམ་འགྱུར་ལས་རང་གི་ངོ་བོ་རྣམ་པ་གཞན་དུ་གནས་པ་ཡང་རྣམ་པ་གཞན་དུ་མཐོང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་ལྟར་མཁྲིས་པ་འཁྲུགས་པའམ་དྷ་དུ་ར་ལ་སོགས་པ་ཟོས་པ་ལས་རང་གི་ལུས་ལ་སོགས་པ་འཁོར་བ་མེད་ཀྱང་འཁོར་བ་ཉིད་དང༌། ཇི་ལྟར་ཡང་དེ
Chinese
安住本身没有过失，因为被二资粮所遍及。仅仅一方面也不存在一切遍知。如少女的钵兰提斯（梵文：Pratīsenā）的知识，以及真实梦境的知识一样，对于存在于一切时方的事物，不颠倒地了知，是瑜伽士的智慧。但那也不是仅仅一方面，否则对于长久和过去等一些事物就无法了知。两方面对于薄伽梵也是不可能的，因为产生不同果的因是不可能的。两种遍计烦恼是它的因，而那也被薄伽梵舍弃了。然而，那也是由于不乐意之缘的力量而衰退，不是乐意的，也不是由自己的意愿所控制，因为在那之中示现化身的相续是不可能的。第三种不是不乐意的，因为对于无有贪欲且恒常的圆满受用身是乐意的。因此，就受用圆满身和化身而言，所生之本身也是乐意的。就法身而言，则是所证之本身。对于如何宣说的过失的 ༄的问题也没有，如是向上暂时所说与无有差别而证得相违。其中，证得是指领会，而不是用手抓住。即使无有差别，也没有过失。对于何者安住于何处并成为其自性，那也不是必然确定的，如对于刹那坏灭等，只要确定存在，就一直被认为是未确定的。或者，这些是就胜义谛而言，还是就世俗谛而言宣说的呢？如果按照前者，则没有丝毫的不乐意。因为在胜义谛中，没有所证、能证和证得，因为胜义谛的一切法都是无有近取。如果按照后者，则与现量相违。因为从心的变化中，自己的体性以其他方式存在，也会以其他方式显现，如胆汁紊乱或食用曼陀罗等，即使自己的身体等没有旋转，也会显现为旋转一样，以及如何
English
There is no fault in abiding itself, because it is pervaded by the two accumulations. Omniscience also does not exist in just one aspect. Like the knowledge of a young girl's Pratīsenā (Sanskrit) and the knowledge of a true dream, the yogi's wisdom knows without distortion the things that exist in all times and directions. But that is not just one aspect, otherwise some things like long ago and the past would not be known. Two aspects are also impossible for the Bhagavan, because the cause of producing different fruits is impossible. The two kinds of pervasive afflictions are its cause, and that has also been abandoned by the Bhagavan. However, that is also diminished by the power of unwanted conditions, it is not desired, nor is it controlled by one's own will, because it is impossible to show the continuum of its emanation body. The third is not unwanted, because it is desired for the perfect enjoyment body that is without desire and constant. Therefore, in relation to the enjoyment body and the emanation body, the very thing to be produced is also desired. In relation to the Dharma body, it is the very thing to be attained. There is no occasion for the fault of how to speak. ༄. In this way, what has been said upwards for a while, the attainment is contradictory to being without difference. Among them, attainment means comprehension, not grasping with the hand. Even without difference, there is no fault. For whatever abides in whatever and becomes its nature, that is not necessarily certain, such as for momentary destruction and so on, as long as it is determined to exist, it is always considered uncertain. Or, are these spoken in relation to the ultimate truth or in relation to the conventional truth? If according to the former, there is not the slightest displeasure. Because in the ultimate truth, there is no object to be attained, no attainer, and no attainment, because all dharmas of the ultimate truth are without apprehension. If according to the latter, then it contradicts direct perception. Because from the changes of the mind, one's own nature exists in another way, it will also appear in another way, such as when bile is disturbed or when Datura (Sanskrit) and so on are eaten, even if one's own body and so on do not rotate, they will appear to rotate, and how