Tibetan
ལེའུ་དང་པོའི་རྣམ་པར་བཤད་པ། ལེའུ་དང་པོའི་རྣམ་པར་བཤད་པ། ༄། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཤྲཱི་སཾ་བ་རོ་ད་ཡ་མ་ཧཱ་ཏནྟྲ་རཱ་ཛ་སྱ་པདྨི་ནཱི་ནཱ་མ་པཉྩི་ཀཱ། བོད་སྐད་དུ། དཔལ་སྡོམ་པ་འབྱུང་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོའི་དཀའ་འགྲེལ་པདྨ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ། དཔལ་བདེ་མཆོག་འཁོར་ལོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཟབ་མོའི་རིན་ཆེན་མ་ལུས་འབྱུང་བ་འགྲོ་བའི་འཚོ་བ་གཅིག་པུའི་གཏེར། །རྣམ་སད་ཚོགས་ཀྱིས་ཡང་དག་བརྟེན་པ་ངོ་མཚར་སྣ་ཚོགས་བརྒྱ་ཕྲག་གནས། །དཔའ་མོ་ཡང་དག་ལྡན་སྐུ་བདུད་རྩི་དང་བཅས་རབ་དང་ལེགས་པའི་གཞི། །སྡོམ་པ་འབྱུང་བའི་རྒྱུད་ཆེན་འོ་མའི་རྒྱ་མཚོ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བརྟེན། །བླ་མའི་བཀའ་དྲིན་སྒྲོན་མ་ཡི། །འོད་ཀྱིས་མུན་བསལ་བློ་མིག་གིས། །སྡོམ་པ་འབྱུང་བའི་དོན་ཇི་སྙེད། །མཐོང་བ་འདིར་ནི་བྲི་བར་བྱ། །གལ་ཏེ་བདག་ལྟས་འདི་ལ་ཞུགས་ཀྱང་ཇི་ལྟའི་གཏིང་མཐའ་རྟོགས་པར་མི་ནུས་མོད། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་དགེ་བ་གོམས་པ་འབྱུང་བར་འདོད་པས་རྣམ་པར་བཤད་པ་བརྩམ། །གང་གི་ཆུ་བོའི་གཏེར་གྱི་གཏིང་ལ་ཀུན་དུ་རེག་པར་ནུས་པ་ཉིད་མིན་ན། །ཆོ་ག་དེར་འཇུག་རྣམས་ཀྱིས་འདོད་པའི་དོན་དཔལ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་མིན་ནམ་ཅི། །འདིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ངེས་པར་ཁམས་གསུམ་ ༄། །མ་ལུས་པ་འདོན་པར་བཞེད་པས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་ནས། སྐལ་པ་ཇི་ལྟ་བར་འགྲོ་བ་རྣམས་ཆོས་ཀྱི་བདུད་རྩིས་ཡང་དག་པར་ཚིམ་པར་མཛད་དོ། །ཡང་འགའ་ཞིག་དེའི་དུས་ན་ཉེ་བར་མི་གནས་པའི་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་ཆོས་ཡང་དག་པར་བསྡུ་བ་འདི་མཛད་དོ། །བསྡུ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲལ་པ་དང་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བར་ཐོས་པའི་ཆོས་བསྟན་བཅོས་སུ་ཉེ་བར་བསྡེབས་པའོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་དང་པོར་ལྷ་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དང་མི་ལ་སོགས་པ་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་གི་སྟོན་པ་གཅིག་པུ་དམ་པའི་མཆོག་མཉམ་པ་མེད་པ་ཚད་མར་གྱུར་པའི་སྐྱེས་བུས་བཀའ་སྩལ་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་བཅོས་འདི་རང་ཉིད་ཀྱིས་མ་བྱས་པ་ཉིད་དེ་རྣ་བའི་ཤེས་པས་ཡང་དག་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་ཉིད་ཚད་མར་གྱུར་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདི་སྐད་བདག་གིས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ཞེས་པའི་བར་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྡུད་པ་པོས་ཉན་པའི་སྐྱེ་བོ་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་ཉེ་བར་བསྟན་པའོ། །དེ་གསུངས་པ། དད་ལྡན་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ཏུ། །རང་ཉིད་ཚད་མར་རབ་བསྒྲུབ་ཕྱིར། །སྟོན་པ་འཁོར་དང་དཔང་པོ་དང༌། །ཡུལ་དང་དུས་རྣམས་ངེས་པར་བསྟན། །སྡུད་པར་བྱེད་པས་འཇིག་རྟེན་དུའང༌། །ཡུལ་དང་དུས་ནི་ཉེ་བར་མཚོན། ། ༄། །སྨྲ་བ་དབང་པོར་ཞེས་བརྗོད་པས། །ཚད་མ་ཉིད་ནི་ལྷག་ཐོབ་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་སོ་སོར་ངེས་པའི་ཡུལ་དང་དུས་མ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། འདི་དག་ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་དག་འབའ་ཞིག་ཁོ་ན་ངེས་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་གཙོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་མེད་ཀྱང་འགའ་ཞིག་དུ་དབང་པོ་ཙམ་གྱིས་ཚད་མ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་དང་དུས་ནི་ཉེ་བར་མཚོན། །ཞེས་པ་ནི་ཕལ་ཆེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་ལ་ཡང་དུས་ནི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡུལ་ཁོ་ན་བསོད་ནམས་དང་ལྟད་མོ་ལ་སོགས་པ་ལ་འགྲོ་བར་རུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ངེས་པར་བསྟན་ཏོ། །འདིར་ནི་གང་དང་གང་གི་ཚེ་གང་དང་གང་ཁོ་ནར་གདུལ་བར་བྱ་བ་དེ་དང་དེའི་ཚེ་དེ་དང་དེ་ཁོ་ནར་བསྟན་པ་འདི་རབ་ཏུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་གྱི་ངེས་པ་ཡང་བྱ་བར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་ཐུན་མོང་དུ་བསྟན་པ་ཁོ་ནར་མཛད་དོ། །ཡང་ན་གང་ཡུལ་དང་དུས་སོ་སོར་ངེས་པ་དག་ཀྱང་ཡོད་དེ། དེ་ལྟར་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མོས་པ་དམན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཉེ་བར་བསྟན་ཏེ། ཟབ་མོ་ལ་མོས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་དང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་བསམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་རབ་ཏུ་གསལ་བར་མཛད་ནས། མཆོག་ཏུ་ཟབ་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྣོད་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་དཔལ་འབྲས་ཕུང་གི་མཆོད་རྟེན་དུ་ནག་པའི་ཟླ་བའི་ཉལ་དཔལ་ཆོས་དབྱིངས་གསུང་གི་དབང་ཕྱུག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞེངས་ཏེ། སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་གྱི་བསྟན་བཅོས་མཐའ་དག་གསལ་བར་མཛད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འོན་ཀྱང་འདིར་དམ་པའི་དོན་གྱི་ཚུལ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུང་བར་ཞེན་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་དེ་ཉེ་བར་མ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་པའོ། །ཡང་ན་འཁོར་བའི་བར་ཕྱོགས་བཅུ་མ་ལུས་པ་ནམ་མཁའི་ཁམས་རབ་འབྱམས་ལ་གནས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་སོ་སོའི་ནང་ན་གནས་པ། རྡོ་རྗེ་ནོར་བུའི་རྩེ་མོའི་གཞལ་ཡས་ཁང་པའི་ནང་དུ་བཞུགས་པ་ཉིད་རབ་ཏུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འདིར་ཡུལ་དང་དུས་ཀྱི་ངེས་པ་མ་གསུངས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་འདི་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་མཚན་ཉིད་དང་བྱ་བ་བསྒྲུབ་པའི་རྒྱུ་དང༌། ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་བརྗོད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུའི་སྟོན་པས་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུའི་གནས་སུ་འདི་ལྟ་བུའི་འཁོར་འདུས་པ་ལ་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུའི་ཞུ་བ་པོས་ཞུས་པས་ཆོས་འདི་བསྟན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་གདོན་མི་ཟ་བར་འ
Chinese
第一品之释。 第一品之释。 ༄། །印度语：Śrīsaṃvarodayamahātantrarājasya padminīnāmapañcikā。藏语：名为吉祥生起和合大续王之难解释莲花。顶礼吉祥胜乐轮！深奥珍宝无余生，众生唯一活命之宝藏。觉醒众会真实依，百千奇妙种种住。勇母真实具身甘露，殊胜极善之根本。生起和合大续乳海，智者诸众所依止。上师恩德之明灯，光明遣除黑暗以慧眼，生起和合之义如是，于此处书写。纵然我已涉足于此，然未能如实通达其深广之边际。然亦欲生起串习善法，故而著此释。若不能完全触及河流宝藏之深处，则入于仪轨者们，岂非能获得所欲之吉祥耶？此处，薄伽梵欲无余度脱三界 ༄། །故证得圆满正等觉之菩提，如其根器使众生以正法甘露真实满足。又，某些于彼时不住近处之应调伏者之故，造此正法之集聚。集聚之意，乃是将所闻之法，如离散之次第，汇集于论典之中。其中，首先，为天、非天、人等一切众生之唯一导师，无与伦比之至上者，已成量士夫所宣说，故此论典并非自造，乃以耳识真实领会，故为自性已成量者所宣说之故。如是“如是我闻”等至“祈请”之间，乃是薄伽梵结集者为令听闻者入门之支分而宣说。彼所说：为令具信者入门之支分，为极力证实自身已成量，导师、眷属与证人，处所与时间皆已确定宣说。结集者摧
English
Explanation of Chapter One. Explanation of Chapter One. ༄། །In Sanskrit: Śrīsaṃvarodayamahātantrarājasya padminīnāmapañcikā. In Tibetan: A commentary on the difficult points of the Great King of Tantras, the Source of Union, called Lotus. Homage to the glorious Wheel of Bliss! The profound jewels arise without remainder, the sole treasure for the life of beings. The awakened assembly relies truly, hundreds of thousands of wonders abide. The heroic mother truly possesses the body of nectar, the basis of excellence and goodness. The great tantra of the Source of Union is the ocean of milk, relied upon by the wise. By the light of the lamp of the Guru's kindness, dispelling darkness with the eye of wisdom, the meaning of the Source of Union, as much as is seen, will be written here. Even if I have entered into this, I may not be able to truly understand its depths and limits. Nevertheless, desiring to generate the habit of virtue, I compose this explanation. If one cannot fully touch the depths of the river's treasure, will those who enter into the ritual not attain the desired glory? Here, the Bhagavan, desiring to liberate the three realms without remainder, ༄། །Having realized the Bodhi of perfect and complete enlightenment, he truly satisfies beings with the nectar of Dharma according to their capacity. Moreover, for the sake of those beings who, at that time, did not dwell nearby and were to be tamed, he made this collection of the true Dharma. The meaning of "collection" is to gather the Dharma that has been heard, according to the order of separation, into a treatise. Among these, first of all, this treatise was spoken by the sole teacher of all beings, such as gods, demigods, and humans, the supreme and unequaled one, the person who has become a measure, and therefore this treatise was not self-made, but was truly understood by the consciousness of the ear, and therefore it was spoken by the one whose nature has become a measure. Thus, from "Thus I have heard" to "request," the Bhagavan, the collector, has shown the limb of entry for the people who listen. He said: For the limb of entry for the faithful, in order to thoroughly prove oneself as a measure, the teacher, retinue, and witnesses, the place and time are definitely shown. The collector des
Chinese
也作为依据。 地点和时间是就近指示的。 因此，被称为语自在， 就能更加获得正量。 如是说。如果因为没有分别指明确定的地点和时间，那么这些如何才能知晓呢？回答说，并非仅仅是确定知晓它们的主要因素，因为即使没有它们，在某些情况下，仅凭感官也能成为正量。地点和时间是就近指示的，这主要是指大多数情况。在波罗蜜多的方式中，由于时间不是实体，因此仅仅是地点适合于功德和观看等，从而确定地指示出来。这里，为了能够最好地引导在何时何地应该调伏的众生，就在何时何地指示他们，因此不能确定地点，而只是共同地指示。或者，也存在分别确定的地点和时间。同样，世尊为了意乐低下者，就近指示了声闻乘；为了意乐深奥者和无贪欲之念者，清楚地阐明了波罗蜜多的方式；为了最深奥的法器，在吉祥果聚塔中，建造了黑月之夜吉祥法界语自在的坛城，从而阐明了所有的密咒方式的论典。如是说。然而，在这里，因为以胜义谛的方式消除了对外境的执着，所以没有就近指示它。或者，为了最好地指示遍布轮回中间十方，安住于无边虚空界的一切法的每个微尘中，安住于金刚宝顶宫殿中，所以这里没有说明地点和时间的确定性。因为通过这些词语等，将要阐述所指示的特征和行为的成就之因以及一切功德。同样，如此这般的导师在如此这般的地方，对如此这般的眷属集会，由如此这般的请问者请问，从而宣说了此法。因此，毫无疑问地
English
also as a basis. Place and time are indicated nearby. Therefore, being called the Lord of Speech, one will further attain pramana. Thus it is said. If, because the specific places and times are not mentioned separately, how are these to be known? It is to be said that it is not the main factor for definitely knowing only those, because even without them, in some cases, merely by the senses, it becomes pramana. Place and time are indicated nearby, which mainly refers to most cases. In the way of the Paramitas, since time is not a substance, only the place is suitable for merit and viewing, etc., thereby definitely indicating it. Here, in order to best guide the beings who should be tamed at what time and where, at that time and place, they are indicated, therefore the place cannot be determined, but only commonly indicated. Or, there are also separately determined places and times. Similarly, the Bhagavan, for those of lesser inclination, closely indicated the Hearer Vehicle; for those inclined towards the profound and those with thoughts free from desire, clearly elucidated the way of the Paramitas; for the vessels of the most profound Dharma, in the auspicious heap of fruit stupa, he erected the mandala of the Lord of Speech of the auspicious Dharmadhatu on the night of the black moon, thereby clarifying all the treatises of the Mantrayana way. Thus it is said. However, here, because the way of ultimate meaning eliminates attachment to external objects, it is not closely indicated. Or, in order to best indicate that which pervades the intermediate ten directions of samsara, abiding in each atom of all dharmas abiding in the boundless realm of space, abiding in the palace of the Vajra Jewel Peak, therefore the certainty of place and time is not mentioned here. Because through these words, etc., the characteristics indicated and the cause of accomplishing actions, as well as all qualities, will be explained. Similarly, such a teacher, in such a place, to such an assembly of retinue, by such a questioner, this Dharma was taught. Therefore, without a doubt,