Tibetan
ཤེས་ཀྱི་རྐྱེན་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྙེད་དཀའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་གསུམ་རྣམས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པ་དང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་སྲིད་པ་རྣམས་སུ་རྙེད་དཀའ་བ་དང་རྣམ་པར་རྟོགས་དཀའ་བ་དང༌། མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མི་མཚོན་པ་དང༌། མི་གསལ་བ་དང་དབང་པོ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་གཟུགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དོ། །ཅི་ཡང་རྙེད་སླ་བ་སྟེ་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་བསྒོམ་པ་གསལ་བར་གྱུར་པ་ལས་བྱུང་བའོ།། དེ་ཉིད་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བའི་རྣམ་པ་ཐ་མལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་མཐོང་བའི་གཟུགས་ཉིད་པས་ལྷ་དང་མི་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྙེད་དཀའ་ལ་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཡོངས་སུ་མི་རྟོགས་པ་རྙེད་པར་དཀའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་གྲངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར། ཐོག་མ་དབུས་མཐའ་ཡང་དག་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཐོག་མ་ནི་དགའ་བའོ། །དབུས་ནི་མཆོག་དགའ་བའོ། །མཐའ་ནི་བྲལ་བའི་དགའ་བའོ། །ཡང་ན་ཐོག་མ་ནི་དང་པོ་སྦྱོར་བའོ། །དབུས་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་པོ་མཆོག །ཅེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །མཐའ་ནི་ལས་རྒྱལ་པོ་མཆོག་གོ །འདི་ལྟར་ཏིང་ངེ་འཛིན་བཞི་རྣམས་ལ་ཡོངས་སུ་གནས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཐིག་ལེའི་རྣལ་འབྱོར་དང་བཅས་པའི་ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་ཐོག་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐིམ་པའོ། །དབུས་ནི་ལོངས་སྤྱོད་པའོ། །མཐའ་ནི་དཔའ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་པོའོ། །དེ་ཡང་པུལླིར་མ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་གོ་བར་བྱའོ། །དེ་ཡང་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སེམས་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ས་བོན་འཛག་པའི་ལྷག་མ་ལས་ཏེ། སེམས་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བ་གསུམ་རྣམས་ཀྱིའོ། །རོ་མཉམ་སོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རོ་མཉམ་པ་མྱངས་པའོ། །གང་དུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། སེམས་གཅིག་པའི་དངོས་པོ་ནི་རོ་མཉམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འོ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགའ་བ་བཞི་གསུངས་པའི་ཚིག་དེ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དགའ་བ་གསུམ་ ༄། །ནི། ཧེ་ཡི་རྡོ་རྗེ་ལས་འདོན་ཏེ། །དགའ་བ་ཡིས་ནི་ཅུང་ཟད་བདེ། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་དེ་བཞིན་ལྷག །བྲལ་བའི་དགའ་བ་ཆགས་བྲལ་འགྱུར། །ལྷག་མ་ལྷན་སྐྱེས་དགའ་བའོ། །ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ། མཆོག་དང་བྲལ་བ་གཉིས་དབུས་སུ། །མཚོན་ཞིང་ལྟ་བ་བརྟན་པར་གྱིས། །ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ལྟ་བུ་ལ་གལ་ཏེ་ཐེ་ཚོམ་དུ
Chinese
是了知之因之自性之义。如是“难得”等，所谓“于三界中”，即于欲界、色界、无色界之有中，难得、难解、非相所能表示、不明显以及无官能之智慧，乃薄伽梵之智慧，是色之自性。何为易得？乃瑜伽士之禅定显明所生。彼即第一之佛，以不变之庸常相，以不见之色性，天人等难得，亦非瑜伽士之行境，不可说，不能完全理解，“难得”是其异名。因此，“初始中末皆安住”，所谓初始是喜，中是胜喜，末是离喜。又，初始是最初结合，中是“坛城胜王”（དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་པོ་མཆོག）之三摩地，末是业胜王。如是说，是安住于四种三摩地，即与明点瑜伽俱之微细瑜伽。如是，又，所谓初始是融入，中是享受者，末是一切勇士之主。此应理解为补拉玛等。又，所谓喜等三者之间等，所谓“何心”，乃菩提心种子滴落之余，所谓“彼心”，乃三种喜。所谓“味等同种”，乃品尝味等同。于何处成为俱生喜之自性，心一之事物是味等同之义。若然，薄伽梵所说之四喜之语如何？三种喜 ༄། །乃从黑茹迦金刚中取出，喜带来些许乐，胜喜同样更多，离喜变为离贪，剩余的是俱生喜。如是，又，“胜与离二者于中央，象征且稳固见”，如是说。如此之类，若有疑惑
English
It is the meaning of the self-nature of the cause of knowledge. Likewise, "difficult to find" and so on, so-called "in the three realms," that is, in the existence of the desire realm, the form realm, and the formless realm, it is difficult to find, difficult to understand, cannot be expressed by characteristics, is not obvious, and is the wisdom without faculties, which is the wisdom of the Blessed One, and is the self-nature of form. What is easy to find? It is born from the clear meditation of yogis. He is the first Buddha, with the unchanging ordinary appearance, with the invisible color nature, difficult for gods and humans to obtain, and is not the realm of practice for yogis, unspeakable, and cannot be fully understood. "Difficult to find" is its different name. Therefore, "the beginning, middle, and end all abide," so-called the beginning is joy, the middle is supreme joy, and the end is separation from joy. Also, the beginning is the initial union, the middle is the samadhi of "supreme mandala king," and the end is the supreme karma king. Thus, it is said that it abides in the four samadhis, that is, the subtle yoga with the bindu yoga. Likewise, again, the so-called beginning is merging, the middle is the enjoyer, and the end is the lord of all heroes. This should be understood as Purama and so on. Also, the so-called between the three joys and so on, the so-called "what mind," is the remainder of the dripping of the bodhicitta seed, the so-called "that mind," is the three joys. The so-called "taste-equal seed" is tasting the taste-equal. Where it becomes the self-nature of co-emergent joy, the object of one mind is the meaning of taste-equal. If so, what about the words of the Blessed One who spoke of the four joys? Three joys ༄། །are taken from Hevajra, joy brings a little happiness, supreme joy is even more so, separation from joy becomes detachment, and the remainder is co-emergent joy. Likewise, again, "the two, supreme and separated, are in the center, symbolize and stabilize the view," so it is said. Such things, if there is doubt
Tibetan
་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་བདག་གིས་བྱེད་པ་བཤད་པ། འདིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བཞི་པ་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་སོ། །དེ་ཇི་ལྟར་སློབ་དཔོན་དང་གསང་བ་དང་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ནི་དགའ་བ་གསུམ་རྣམས་སོ། །དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་རྣམས་སུ་གཟུང་བས་རང་གིས་རིག་པའི་བདེ་བ་ཟག་པ་མེད་པ་གཉིས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྤངས་པའོ། །ཡེ་ཤེས་ནི་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཏེ་དབང་པོ་གཉིས་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ལས་བྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་མེད་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གིས་དབུགས་དབྱུང་བའོ། །དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་པའི་བྱེ་བྲག་ཁྱད་པར་དུ་རྩེ་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་བྲལ་བ་དེ་བཞིན་དུ་བཤད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་བཞི་པ་ཉིད་ཉེ་བར་དམིགས་པ་མེད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྡོ་རྗེའི་ཚིགས་པ་བར་མཛད་ནས་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་བསྟན་པའོ། །བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་གསལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དགའ་བ་དང་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་དང་བྲལ་བའི་དགའ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་འདོན་པའོ། །ད་ནི་སླར་ཡང་ཕྱེད་དང་བཅས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བདུན་རྣམས་ཀྱིས་མཁའ་འགྲོ་རྣམས་ཀྱི་དགོས་པ་དང་བྱེད་པ་གསུངས་པ། རྙེད་དཀའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས་རོ་མཉམ་གུར་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནས་ཏེ་སྔོན་དུ་གསུངས་པའོ། །མཁའ་འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཚེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་གྱུར་པ་ཐབས་ཀྱི་བདེ་བ་ལས་སོ། །དེ་ཉིད་དུ་དཔལ་ཧེ་རུ་ཀ་ལ་སོགས་པ་མཁའ་འགྲོ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་འབྱུང་ངོ༌། །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་ཏུ་ཟག་པ་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་གོམས་པ་ལས་སོ། །གང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྡོ་རྗེའི་ལམ་ནས་སྟེང་དུ་སོན་ ༄། །པ་དང༌། ཛཱ་ལནྡྷ་རའི་བུ་གར་ཡང་ལོག་པ་དང༌། ཨོ་ཌྱན་གྱི་བུ་ག་རྣམས་སུ་རབ་ཏུ་གནས་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་མ་ཐམས་ཅད་དང་རོ་མཉམ་པར་སོང་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་འབྱུང་བ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་སྟེ་འོན་ཀྱང་ནམ་མཁའ་ཡོངས་སུ་ཁེངས་པའོ། །དེ་ཉིད་དུ་མཁའ་འགྲོ་རྒྱ་མཚོའོ། །དེའི་ཕྱིར་བདེ་བའི་རང་བཞིན་གྱིས་གཟུགས་དང་དེའི་རྣམ་པ་རྣམས་སུ་ཡོངས་སུ་གནས་པའོ། །འོག་དང་སྟེང་གི་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བས་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་དང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པས་འདྲེས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་འདིས་བཞི་པ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་གསུམ་པ་ཉིད་ཀྱི་
Chinese
如果转变，那时我将讲述作者。在此，无论如何都不存在第四种。那是什么原因呢？因为有“那也是”这个词。那是怎样的呢？上师、秘密和智慧，即三种喜乐。所谓“那也是”，是指在那之中领受，自己觉知的无漏之乐，完全舍弃了第二种。智慧即是智慧，并非由二根平等进入而产生的特征。因此，完全体验的特征是不可改变的，是金刚持所赞叹的。所谓“那也是”，是第三种差别的特殊之处。因为与之分离，所以如是宣说。因此，第四种本身没有被设定。正因为如此，薄伽梵以金刚句作为媒介，向有缘的众生展示。对幼稚的众生来说，这并不明显。那是什么原因呢？因为喜乐、殊胜喜乐、离喜乐和俱生喜乐等，都是颠倒地宣说的。现在，再次用七个半颂来讲述空行母们的需要和作用。从“难得”等开始，到“味等同帐篷”为止，是先前所说的。所谓空行母，是指何时体验到方便的喜乐。就在那时，吉祥黑汝嘎等二十五位空行母出现。所谓“因此”，是指习惯于殊胜的无漏结合。无论菩提心从金刚道向上提升，以及扎兰达拉的孔穴也返回，以及完全安住于邬仗衍那的孔穴中，并与所有瑜伽母味等同。因此，出现，即二十五，是近似的表示，然而虚空完全充满。就在那时，是空行母之海。因此，以喜乐的自性完全安住于色和它的形态中。通过下和上的完全结合，被遍及者和遍及者混合在一起。因此，通过这种完全的结合，没有第四种。如此，仅仅是第三种的
English
If there is a transformation, then I will explain the agent at that time. Here, in every way, there is no fourth. What is the reason for that? It is because of the word "that also." How is that? The master, the secret, and wisdom, which are the three joys. The so-called "that also" means that by taking it into those, one's own awareness of the bliss of non-leakage, all the second is completely abandoned. Wisdom is wisdom-knowledge, it is not the characteristic that arises from the equal entry of the two faculties. Therefore, the characteristic of truly experiencing is immutable, it is praised by Vajradhara. The so-called "that also" is the special feature of the third distinction. Because it is separated from it, it is spoken of as such. Therefore, the fourth itself is not closely aimed at. For that very reason, the Bhagavan, having made the vajra verses the intermediary, showed it to the beings who have fortune. It is not clear to childish beings. What is the reason for that? Because joy, supreme joy, joy of separation, and joy born together are uttered perversely. Now, again, the needs and actions of the dakinis are spoken of in seven and a half verses. From "difficult to find" and so on, up to "taste-equal tent," it is said before. The so-called dakini is when the bliss of means is experienced. At that very moment, twenty-five dakinis, including glorious Heruka, appear. The so-called "therefore" is from being accustomed to the supreme non-leaking union. Whatever the mind of enlightenment rises upward from the vajra path, and the holes of Jalandhara also return, and it is fully established in the holes of Oddiyana, and has gone to taste-equality with all yoginis. Therefore, the arising, that is, twenty-five, is a close indication, but the sky is completely filled. At that very moment, it is the ocean of dakinis. Therefore, by the nature of bliss, it completely abides in form and its forms. By the complete union of below and above, the pervaded and the pervader are mixed together. Therefore, through this complete union, there is no fourth. Thus, it is only the third.
Tibetan
རྣམ་གྲངས་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོའི་སྦྱོར་བ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། དེ་ཡང་སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང༌། གསང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་གཉིས་ཏེ། བདེ་བ་དང་ཞུ་བ་དག་གོ །དེ་ལྟར་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་རྣམས་ལ་རེ་རེ་ལ་གསུམ་གསུམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། དེ་ཡང་ལེའུ་བཅོ་ལྔ་པ་རྣམས་སུ་དཔལ་ཧེ་རུ་ཀའི་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དེ་ཉིད་བཤད་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །ཚད་རྣམས་ཀྱིས་གོ་བར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་སྦྱོར་བ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞོམ་དུ་མེད་པ་བརྟན་པར་གྱུར་པ་གནས་པ་ལས་དཀྱིལ་འཁོར་པ་རྣམ་པར་སྤྲོ་བར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་བདག་ཉིད་ཆེ། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་ཕྱེད་པ་དང་མི་ཆོད་པ་དང་མི་ཚིག་པ་དང་མི་གཡོ་བ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་རྡོ་རྗེའོ། །དེའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་ཆེ་བ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ས་གསུམ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདིར་བཤད་པ་འདིར་སྔོན་དུ་འཇིག་པ་དང༌། འཆགས་པ་དང་གནས་པ་དང་སྟོངས་པའི་དུས་དང་བཞི་སྲིད་དོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་དེ་བཞིན་དུ་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ལ་ཡང་སྟེ། དེ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འབབ་པའི་ཐིག་ལེ་དེ་འཇིག་པའི་དུས་སོ། །སླར་ཡང་དེའི་ཚེ་ནང་དུ་སོན་པའི་བདེ་བ་རྣམས་སུ་སྟོང་པ་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་སྟོངས་པ་ཉིད་ཀྱི་དུས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ནཱ་ད་ལས་བྱུང་བའི་བར་ནི་འཆགས་པའི་དུས་སོ། །དེ་སྤྲོ་བ་དང་བསྡུ་བའི་སྦྱོར་བས་ནི་གནས་པའི་དུས་ ༄། །སུའོ། །འདི་ལྟར་གང་གི་ཕྱིར་འགྱུར། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་བདག་ཉིད་ཆེ་བའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ན། མཐའ་མེད་ཅིང་མུ་མེད་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོ་རྣམས་སུ་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཉིད་པས་ས་གསུམ་མོ། །སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་སྒྲུབ་པ་གཞན་གྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སུ་གནས་པ་ན་གྲངས་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྦྲུལ་པས་རབ་ཏུ་འཇུག་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །གང་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྐྱེ་འགྲོའི་གཙོ་བོ་ཚངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསན་པ་གསུངས་པ་སྟེ། གང་གི་ཚེ་འགྲོ་བ་རྣམས་ཐོག་མར་ཚངས་པས་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་བའི་དུས་བྱུང་ངོ༌། །དེའི་ཚེ་གང་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་
Chinese
名为“品类”应如是领会。所谓“出自大坛城之结合”，即坛城有三种形态：也就是身坛城、语坛城、意坛城。而意坛城又有二：乐与融化。如是四坛城，每一坛城应知各有三种。其中，在第十五品等中，对于吉祥黑汝嘎之真实三摩地坛城，已如是宣说，应如是领会。应以量度来理解。因此，所谓“出自结合”，即从不可摧毁、稳固、安住中，应使坛城者得以开展。正因如此，“金刚空行自性大”，所谓“金刚”，即不可分、不可断、不可烧、不可动摇，空性即是金刚。因此，自性大，即金刚空行，是应成办三地之义。此处所说，此处首先有坏灭、形成、安住和空无的四时。对于众生，同样适用于内在自性的瑜伽。那又如何呢？菩提心降落的明点，那是坏灭之时。再次，彼时在内体验到的安乐中，大空性的三摩地即是空无之时。同样，从那达（梵文：Nāda，声音）中产生的中间状态，是形成之时。而以开展和收摄的结合则是安住之时。
English
It should be understood as "categories." The phrase "from the union of the great mandala" refers to the three forms of the mandala: namely, the body mandala, the speech mandala, and the mind mandala. Furthermore, the mind mandala has two aspects: bliss and dissolution. Thus, each of the four mandalas should be understood as having three aspects. Moreover, in the fifteenth chapter and so on, it is explained that the true Samadhi mandala of glorious Heruka is explained as such, and it should be understood accordingly. It should be understood by measures. Therefore, the phrase "from the union" means that the mandala practitioner should be developed from the indestructible, stable, and abiding state. For that very reason, "Vajra Dakini, great self-nature," means that Vajra is indivisible, unbreakable, unburnable, immovable, and emptiness is Vajra. Therefore, great self-nature, that is, Vajra Dakini, is to accomplish the three grounds. Here, what is explained here is that there are four times: destruction, formation, abiding, and emptiness. Similarly, for sentient beings, it also applies to the yoga of inner self-nature. How is that? The bindu of the descending Bodhicitta is the time of destruction. Again, at that time, in the bliss experienced internally, the Samadhi of great emptiness is the time of emptiness. Similarly, the intermediate state arising from Nada is the time of formation. And the union of expansion and contraction is the time of abiding.