Tibetan
ལྟ་བར་བགྱི། །གོ །དུས་དང་དུས་སུ་གཟུགས་དགོད་བྱ། །སེམས་ཅན་གཟུགས་གང་ལ་སྤྱོད་པ། །གཟུགས་དེ་རྣམས་ལ་སངས་རྒྱས་རྣམས། །ཞུགས་པ་དྲི་ཟ་དང་ནི་མཚུངས། །ཥྚུ། བུ་དང་ཕ་ཞེས་ད་ལྟ་ནི། །རང་བཞིན་མེད་དེ་དུས་གཟུགས་ཅན། །གཟུགས་ནི་སྤང་བར་བྱ་བ་སྟེ། །དབང་པོ་ཡི་ནི་གཞུ་དང་འདྲ། །མཁའ་དབྱིངས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །ཡོངས་སུ་གང་བར་རྣམ་པར་མཚོན། །སྐྱེས་པ་དང་ནི་འགལ་འགྱུར་ཏེ། །སྨིག་རྒྱུ་ཡི་ནི་ཆུ་དང་མཚུངས། །སྐྱེ་གནས་དེ་བཞིན་དུ་བཤད་དེ། །རྒྱ་ཆེ་བ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར། །འདུ་ཤེས་སྐྱེ་གནས་དེ་སྐྱེ་སྟེ། །སྐྱེ་གནས་ ༄། །དེར་ནི་ངེས་མི་གནས། །ཞེས་སོ། །ད་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྩེན་པའི་ཚིག་གིས་བཤད་པ་བརྗོད་པ་གང༌། རྣལ་འབྱོར་མ་དང་དཔའ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་རྗོད་པར་བྱེད་པ་དང་འབྲེལ་པ་དང་དགོས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ། རྒྱ་མཚོ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་དུ་དྲུག་པོ་རྣམས་ཀྱི་རོལ་པའི་གནས་ཐམས་ཅད་དེ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་འབྲེལ་ཏོ། །རྩེན་པ་ནི་ཡང་འདིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཚིག་ཏུ་འདིར་བཤད་དོ། །གལ་ཏེ་རྩེན་པ་དང་རྩེན་པར་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་གཉིས་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་འདི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་སྐད་བདག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཞེས་བྱ་བའི་མཐར་ཐུག་པའི་ཚིག་ལྔ་རྣམས་ཀྱིས་དགོས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཤེ་ན། འདིར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། འདིར་གང་གི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་རྗོད་པར་བྱེད་པ་དང་འབྲེལ་པ་འདི་སྐད་བདག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་གཞུང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་མཐར་ཐུག་པ་མིང་དང་འདུ་ཤེས་ཙམ་ཡང་གསུངས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཡིག་འབྲུ་ལ་རྟོན་པ་མ་ཡིན་པར་གནས་པར་བྱ་ཞིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་དོན་ལ་རྟོན་པར་གནས་པར་བྱའོ། །རིགས་པ་འདིས་འདིར་ཡང་དོན་ལ་རྟོན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཡི་གེ་རྣམས་ཉེ་བར་མཚོན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་འདིར་རྩེན་པར་གྱུར་པ་དང༌། རྩེན་པའི་ཚིག་ནི་དོན་ལ་རྟོན་པ་ཉིད་དུ་གོ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་ཀྱི་རྩེན་པའི་གནས་སུ་རྩེན་པར་གྱུར་པ་དེའི་དུས་སུ་རང་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ད་ནི་རྩེན་པར་གྱུར་པ་དང་ལྡན་པའི་ཚིག་རྣམས་ཀྱིས་ངེས་པའི་ཚིག་བཤད
Chinese
应当观察。悟。时时应舍弃色。众生于何色而行用，于彼等色诸佛，进入犹如乾闼婆。ཥྚུ。子与父，如今，无自性，乃时色。色是应舍弃之物，如 इंद्र 的弓。虚空中，一切诸佛，完全充满而显现。与生者相违，如阳焰之水。生处如是说，广大者将宣说。意识生处即生，生处 ༄。于彼不决定住。如是说。现在，以薄伽梵嬉戏之语所说之言词，瑜伽母与一切勇士所应说、正说、关联与必要等所说。于大海等一切续部中，六者一切嬉戏之处即是，如是关联。嬉戏，又于此处，说为一切相之自性之如来之语。若嬉戏与成嬉戏之事物二者是，则如是薄伽梵如是我等语等，一切如来之身语意之究竟五语等说必要等耶？于此处应说，于此处，因何一切应说与正说及关联，如是我等语乃至经文完全究竟之究竟，仅名与意识亦说，乃如来说。菩提萨埵不应依赖文字而住，菩提萨埵摩诃萨埵应依赖意义而住。以此理，于此处亦应依赖意义，为显示文字之故。如何于此处成嬉戏与，嬉戏之语应知即是悟入意义。于彼，应说与正说，乃瑜伽母等于嬉戏处成嬉戏之时，自身所体验，乃薄伽梵之义。现在，以成嬉戏与具有之语等，说决定之语。
English
Should be observed. Understand. Colors should be abandoned from time to time. Whatever color beings use, to those colors, the Buddhas, enter like Gandharvas. ཥྚུ. Son and father, now, are without inherent existence, they are colors of time. Color is something to be abandoned, like Indra's bow. In the sky, all the Buddhas, are fully manifested. It contradicts the born, like water in a mirage. The place of birth is spoken of in this way, the vast will be explained. The place of consciousness's birth is born, the place of birth ༄. There is no definite dwelling. Thus it is said. Now, whatever is said by the words of the Bhagavan's play, what should be spoken and is being spoken by all the yoginis and heroes, and the connection and necessity, etc., are spoken of. In all the tantras such as the ocean, all the places of play of the six are that, thus it is connected. Play, again here, is said to be the word of the Tathagata, the nature of all aspects. If play and the object that has become play are two, then like this, the Bhagavan, like my words, etc., do the ultimate five words of the body, speech, and mind of all the Tathagatas speak of necessity, etc.? Here it should be said, here, for what reason should everything be spoken and is being spoken, and the connection, like my words, etc., up to the ultimate completion of the scripture, even just the name and consciousness are spoken of, it is spoken by the Tathagata. A Bodhisattva should not dwell relying on letters, a Bodhisattva Mahasattva should dwell relying on meaning. By this reason, here too, one should rely on meaning, for the sake of showing the letters. How here, becoming play and, the word of play should be known as understanding the meaning itself. In that, what should be spoken and is being spoken, is that the yoginis, at the time of becoming play in the place of play, what is experienced by oneself, is the meaning of Bhagavan. Now, with the words that have become play and possess, the definite words are spoken.
Tibetan
་པ། ཀྲཱི། ཀྲཱི་ཡིག་རྩ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །བུ་ག་གང་དེ་རྣལ་འབྱོར་མ། །དེ་རྣམས་དབུས་སུ་བདེ་ཆེན་པོ། །དེ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་སུ་བརྗོད། །ཌི། ཌི་ཡིག་རྩ་ཡི་འཁོར་ལོ་རུ། །དངོས་པོ་རེ་རེ་གནས་པ་ཡིན། །དངོས་པོ་མཆོག་ཏུ་ཞི་བའི་གནས། །ཡང་དག་རིགས་པ་ཡི་ནི་གཟུགས། །ཏ། སྣ་ཚོགས་གོ་ ༄། །འཕང་ལས་འབྲེལ་པ། །དེ་དང་དེར་ནི་གནས་པ་ཆེ། །དེར་ནི་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་དོ། །བདག་བྱིན་བརླབ་པ་བསྒོམ་པར་གྱིས། །ཝཱན། དེ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་འདི་ཀུན། །བདེ་མཆོག་རྣལ་འབྱོར་གཅིག་བྱས་ནས། །བདེ་ཆེན་ལ་སོགས་མི་རྣམས་ཀྱིས། །དེ་ཉིད་ཐམས་ཅད་བཙལ་བར་གྱིས། །དེ་ཡི་གཟུགས་སུ་དེ་སྐྱེ་འགྱུར། །རང་གི་མཚན་ཉིད་རྒྱུ་སོགས་སོ། །འདི་ནི་རིག་པ་མདོར་བསྡུས་པའོ། །རྒྱ་ཆེ་བ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་བདུན་གྱིས་ནི། །དགོས་པ་ལ་སོགས་བཤད་པ་ནི། །རྒྱུད་རྣམས་ཐམས་ཅད་ན་ཡོད་པ། །བྱིས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་མ་ཤེས། །སླར་ཡང་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟར་བརྒྱུད་པའི་རིམ་པ་སློབ་དཔོན་དུ་མ་རྣམས་ཀྱིས་བཤད་པ་བརྗོད་དེ། འདིར་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ནི་གང་མཁའ་འགྲོ་རྒྱ་མཚོ་ལས་རྒྱུད་ཀྱི་གཞུང་གི་ཚོགས་གང་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྣམ་པར་གཞག་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ཚིག་རྣམས་ལ་རྣལ་འབྱོར་དང་རྣལ་འབྱོར་མ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོས་པ་དང་བྱེད་པར་འདོགས་པ་གསང་བའི་ཚུལ་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བའོ། །རྒྱུད་ཀྱི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འབྲེལ་པའོ། །མཆོད་པ་དང་མཆོད་པར་བྱ་བ་དང་སྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་དང་གཏོར་མ་དང་སྦྱིན་སྲེག་གི་ལས་ཀྱི་ཚོགས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་དང་ལས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དགོས་པའོ། །དེ་ཡང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཏེ་དགོས་པའི་དགོས་པའོ། །ཧེ་རུ་ཀ་ལ་སོགས་པ་དཔའ་བོ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་དང་དེ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་ཆོ་ག་བྱེད་པ་དང་མིང་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ལས་ནི་རྗོད་པར་བྱེད་པའོ། །རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་ལ་སོགས་པ་རྣལ་འབྱོར་མ་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་གྱི་རང་གི་ཆུ་སྐྱེས་ལ་ཤིན་ཏུ་རོལ་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་གཉིས་ཀྱིས་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཉིད་ཐོབ་པ་ནི་འབྲེལ་པའོ། །དེ་ཡང་སྐུ་བཞི་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཉམ་པ་མེད་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པས་དགོས་པའོ། །སྒྱུ་མའི་རྣམ་པ་ལ་གནས
Chinese
པ། ཀྲཱི（藏文，梵文天城体，krī，作），ཀྲཱི་字诸脉之，孔穴凡彼瑜伽母，彼等之中大乐者，彼即名为薄伽梵。ཌི，ཌི་字脉之轮中，事物一一安住也，事物胜寂之住处，真实理智之体性。ཏ，种种领 ༄，与界相连，于此于彼乃大住，于彼乃作有情利，自加持者当修习。ཝཱན，与之相应此诸心，作一胜乐瑜伽已，大乐等诸人等，当皆寻觅彼本体，彼之体性彼生变，自之特征因等等。此乃明智之略义，广大者乃将宣说。如是七种相，必要等之解说，诸续部中皆有之，稚童瑜伽者未识。复次讲述者等，如何传承之次第，众多导师所说者，当述说之。此处讲述者，乃凡空行海中，续部之论著集合，如是之义也。其后薄伽梵所作之，种种差别之，近示之语等，瑜伽与瑜伽母，一切之必要与，所作之系属，秘密之方式之特征，乃当述说者。续部之当述说者，与讲述者之特征，凡为何者彼乃关联。供养与当供养者，及修习等，朵玛与护摩之，事业之集合，当成办者，与成办之方便，及事业之集合之成就，凡为何者彼乃必要。彼亦大手印之成办方便，乃必要之必要。黑汝嘎等，二十五勇士，及彼等之特征，与仪轨作法，及名称近示者，乃讲述者。金刚亥母等，三十七瑜伽母，于自莲花极嬉戏之薄伽梵，乃当述说者。彼等之二者，获得无二之体性，乃关联。彼亦安住四身者等，无等之作有情利，故为必要。安住幻化之相
English
Pa. Krī (藏文，梵文天城体，krī，action). Of all the veins of the syllable Krī, the holes are all Yoginīs. In the middle of them is great bliss. That is called the Blessed One. Ḍi. In the wheel of the veins of the syllable Ḍi, each thing resides. The place of supreme peace of things is the form of true intelligence. Ta. Various understandings ༄, connected with the boundary. There and there is a great dwelling. There, one works for the benefit of sentient beings. Meditate on blessing oneself. Vān. All these minds associated with it, having made one supreme bliss yoga, people such as great bliss, should all seek that essence. That essence will be born as its form, its own characteristics, causes, and so on. This is the condensed meaning of intelligence. The extensive one will be explained. Thus, with seven aspects, the explanation of necessity and so on, is present in all the Tantras, but not known by the childish yogi. Furthermore, the order of how the narrators and others have transmitted it, as explained by many teachers, should be narrated. Here, the narrator is whatever is in the ocean of Dakinis, the collection of Tantric treatises, that is the meaning. Thereafter, the Blessed One's various distinctions, the words of near indication, etc., the necessity of all yogis and yoginīs, and the association of actions, the characteristics of the secret method, are what should be narrated. Whatever is the characteristic of what should be narrated in the Tantra and the narrator, that is the connection. Offerings and what should be offered, and meditation and so on, and the collection of activities of Torma and Homa, what should be accomplished, and the means of accomplishment, and the accomplishment of the collection of activities, whatever that is, that is the necessity. That is also the means of accomplishing the Great Seal, which is the necessity of necessity. Heruka and others, the twenty-five heroes, and their characteristics, and the method of performing rituals, and the near indication of names, are the narrators. Vajravarahi and others, the Blessed One who greatly delights in the lotus of the thirty-seven yoginīs, is what should be narrated. The attainment of the non-dual nature by the two of them is the connection. That is also the necessity because those who abide in the four bodies and others perform the benefit of sentient beings without equal. Abiding in the form of illusion.