Tibetan
ལ་བསྐྱོད་པ་ལས་བྱ་རྨྱངས་དེའི་དུས་སུ་གང་ཞིག་འབྱུང་བ་དང་གནས་པ་དང་འགོག་པ་དང་བྲལ་བ་འདུས་མ་བྱས་བདེ་བ་དེ་རེ་རེ་རང་གིས་སྟོང་པ་དེ་ནི་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་གང་གི་ཚེ་དེ་ལྟར་ཤེས་པ་དེའི་ཚེ་མཆོག་གི་དགའ་བའི་མཚན་ཉིད་རིང་དུ་སོང་བའོ། །བདེ་བ་ལ་རླབས་པ་དང་འབྱུང་བའི་དུས་སུ་གང་ཞིག་ཚོར་བ་དེ་ནི་དུར་ཁྲོད། དེ་ལ་དམ་པར་འཁྱུད་པ་ལས་རྔམ་པ། དེའི་དུས་སུ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་དེ་དག་རྟག་པ་དང་ཆད་པ་བཅོམ་པ་དེ་དག་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཞེས་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་གང་གི་ཚེ་དེ་ལྟར་ཤེས་པ་དེའི་ཚེ་འབར་བའི་དགའ་བའི་མཚན་ཉིད་མི་གཡོ་བའོ། །བདེ་བ་ལ་རླབས་པ་ཐོབ་པ་ཞེས་གང་ཞིག་དྲན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ནི་ཉེ་བའི་དུར་ཁྲོད། དེ་ལ་སྐེའི་སྒྲ་ལས་བ་སྤུ་ལངས་པ་དེའི་དུས་སུ་བདེ་བ་ལ་སྤྱོད་པས་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་དབུས་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་ ༄། །པ་དེ་ལ་ཡང་འགྲོ་བ་མེད་འོད་པ་མེད་པ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་དབུས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་གང་གི་ཚེ་དེ་ལྟར་ཤེས་པ་དེའི་ཚེ་ཐིག་ལེའི་དགའ་བའི་མཚན་ཉིད་ལེགས་པའི་བློ་གློས། ཡང་དག་པའི་བདེ་བ་གང་ཞིག་རྙེད་པ་དེ་ནི་རིང་པོའོ། །དེ་ལ་མིག་གི་འོམས་དགའ་བའི་མཆི་མ་དེའི་དུས་སུ་བདེ་བ་ལ་རླབས་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་དེའི་ལོག་པ་དོར་བ་མེད་པ་སྟེ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཞེས་དོར་བ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་གང་གི་ཚེ་དེ་ལྟར་ཤེས་པ་དེའི་ཚེ་མྱོས་པའི་དགའ་བའི་མཚན་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་ནོ། །ཡང་དག་པའི་བདེ་བས་རྙེད་པ་ལ་གང་ཞིག་རང་གི་ངོ་བོའི་དཔྱོད་པ་དེ་ནི་ཉེ་བའི་རིང་པོའོ། །དེ་ལ་བྲང་བརྡབས་པ་ལས་ཚ་བ། དེའི་དུས་སུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་གང་རང་བཞིན་དེ་གང་གིས་ཀྱང་མ་བྱས། མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་པ་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཞེས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་གང་གི་ཚེ་དེ་ལྟར་ཤེས་པ་དེའི་ཚེ་ཆད་པའི་དགའ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀུན་དུ་འོད། བདེ་བ་ལ་སྐྱེས་པ་ཆད་པ་གང་དུ་སྐྱེད་པ་དེ་ནི་ལམ་མོ། །དེ་ལ་གྲོང་ཁྱེར་ལས་དངོས་སུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེ་བའི་རྣམ་པ་འདུས་མ་བྱས་ཏེ། དེ་རང་གིས་སྟོང་པ་ཞེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་གང་གི་ཚེ་དེ་ལྟར་ཤེས་པ་དེའི་ཚེ་ཨུ་དྷའི་དགའ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀུན་དུ་སྣང་བ་མ་ཆེད་པའི་འོད་དོ། །བདེ་བ་ལ་གང་ཞིག་སྐྱེ་བ་དང་ཆད་པའི་གནས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དེ་ནི་ཉེ་བའི་ལམ། དེ་ལ་བསྐུམ་པ་ལས་བརྟེན། དེའི་འདུས་སུ་སྐད་ཅིག་རོ་བདེ་བའི་ཆོས་ལ་རང་རང་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་སོགས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཞེས་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་གང་གི་ཚེ་དེ་ལྟར་ཤེས་པ་དེའི་ཚུལ་གྱི་དགའ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀུན་དུ་སྣང་བ་ཐོབ་པའི་འོད་དོ། །བདེ་བའི་རྒྱལ་པོ་ལ་གང་ཞིག་འགོག་པ་དེ་ནི་སྦྱོར་བའོ། །དེ་ལ་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་ལས་ཡེ་ཤེས། དེའི་དུས་སུ་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་དགའ་བའི་ཆོས་དེ་ནི་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བས་མི་རྙེད་པས་ཞེས་མིང་མིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་གང་གི་ཚེ་ད་ལྟར་ཤེས་པ་དེའི་ཚེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཉིས་ཀྱི་དགའ་བའི་མཚན་ཉིད་ཡང་དག་པའི་འོད་རབ་བོ། །བདེ་བའི་རྒྱལ་པོ་ལ་འགོག་པའི་སྐབས་སུ་གང་ཞིག་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉེ་བའི་སྦྱོར་བ། དེ་ལ་ཧའི་རྣམ་པའི་འདོན་པས་ ༄། །རྣམ་པར་འབྱེད་པས། །དེའི་དུས་སུ་འདུས་པའི་དགའ་བའི་བདེ་བའི་ཆོས་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་འདུས་པ་འདུས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཞེས་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་གང་གི་ཚེ་དེ་ལྟར་ཤེས་པ་དེའི་རང་བཞིན་དགའ་བའི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སའོ། །དེ་ནི་སྲུབ་དང་བསྲུབ་ཐབས་མཉམ་པར་སྦྱོར་བས་བསྐྱེད་རིམ་རྫོགས་རིམ་གཉིས་ཀྱི་གནས་ལ་སོགས་པའི་དོན་ཞེས་བཤད་དོ། །ཡང་ན་གཅིག་པུ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པས་སྲུབ་པ་ནི་པདྨ་བསྲུབ་ཐབས་རྡོ་རྗེས། ཡང་ན་བསྲུབ་ཐབས་རྩ་སྲུབ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས། དེ་དག་མཉམ་པར་སྦྱོར་བའི་གང་མཆོག་གི་དགའ་བ་ལ་དེ་ནི་གནས་ལ་སོགས་པའི་དོན་ཤེས་ནས། སྲུབ་དང་བསྲུབ་ཐབས་སྤྱད་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ད་ནི་སྔགས་ཀྱི་བསྒོམ་པ་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་ལས་བདེ་བའི་རྒྱལ་པོ་ལ་ཤར་བའི་སྣང་བ་བཤད་དེ། དེ་བཞིན་སྔགས་དང་ལྡན་པར་བྱ། སྔགས་སྤངས་པས་ནི་མི་འགྲུབ་པོ། །སྦྱོར་ཉིད་ཆོ་གའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །རྒྱུད་ལས་གསུངས་པ་མཉན་པར་གྱིས། །ཞེས་བྱ་བ། དེ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་དེ་བཞིན་གྱི་སྒྲ་ནི་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་བྱའོ། །ཡང་ན་ཇི་ལྟར་གནས་ལ་སོགས་པའི་དོན་གྱིས་སྲུབ་དང་བསྲུབ་ཐབས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ལས་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་སྔགས་དང་ལྡན་པའི་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྔགས་ནི་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། སྲོག་ཏུ་གྱུར་པ་རྒྱུར་གྱུར་པ་དེ་དང་ལྡན་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལ་འབྲས་བུ་འབྱུང་ངོ༌། །འབྱུང་བའི་སྒྲ་ནི་ཐོབ་པའོ། །སྔགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལེགས་དགྱེས་ཆེན་པོའི་བདེ་བའི་དུས་སུ་གློ་བུར་དུ་སྒྲ་འདོན་པ། ལྡན་པ་ནི་རང་འོང་ཤེས་རབ་དང་བ
Chinese
从运行脉气所产生的，在那“བྱ་རྨྱངས་”之时，任何生起、住留、灭尽和分离的，非复合的安乐，那各自的空性，就是非复合空性。当知晓这些时，至高喜乐的特征便会远离。安乐的波动和生起之时，所感受到的，就是坟墓。紧紧拥抱它所产生的威严，在那时，与贪欲分离，那些断灭常断二边的，以二者为空性，称为超越边际的空性。当知晓这些时，燃烧的喜乐的特征便不会动摇。安乐的波动获得之时，任何忆念的识，就是近处的坟墓。在那颈部发出声音而汗毛竖立之时，享受安乐，没有初始、终结和中间的事物。 ༄། །在那也没有去处，没有光明，因为初始、终结和中间是空性的缘故，没有初始和终结的空性。当知晓这些时，明点的喜乐的特征，就是美好的智慧闪电。任何获得的真实的安乐，就是遥远的。在那眼睛的喜悦，喜乐的眼泪之时，安乐没有波动，也不是它的颠倒，没有抛弃它的违逆，它自身就是空性，称为没有抛弃的空性。当知晓这些时，沉醉的喜乐的特征，就是法之云。以真实的安乐所获得的，任何自己体性的思辨，就是近处的遥远。在那胸膛跳动所产生的热量，在那时，对于一切法，任何自性，不是任何所造作的，显现的非复合的自性空性，称为自性空性。当知晓这些时，断灭的喜乐的特征，就是普照。安乐中生起和断灭所产生的地方，就是道。在那城市中，实际上一切法都是安乐的形态，非复合的，它自身是空性，称为一切法空性。当知晓这些时，乌荼的喜乐的特征，就是普照，不分离的光明。安乐中，任何生起和断灭的处所完全知晓，就是近处的道。在那收缩中依靠，在那聚合时，刹那品尝安乐之法的各自特征的自性等为空性。
English
From the movement of the channels, at the time of that "bya rmyangs," whatever arises, dwells, ceases, and separates, the non-composite bliss, that individual emptiness, is the non-composite emptiness. When these are known, the characteristic of supreme joy will be far away. At the time of the wave and arising of bliss, what is felt is the cemetery. From embracing it tightly arises majesty. At that time, being separated from desire, those who destroy the extremes of permanence and annihilation, being empty of both, are called emptiness beyond extremes. When these are known, the characteristic of burning joy will not waver. When the wave of bliss is obtained, whatever consciousness of memory, is the nearby cemetery. At that time, when the sound of the neck causes the hairs to stand on end, enjoying bliss, there is no beginning, end, or middle thing. ༄། །There is also no place to go, no light, because the beginning, end, and middle are empty, the emptiness without beginning and end. When these are known, the characteristic of the joy of bindu is the lightning of excellent wisdom. Whatever true bliss is obtained is far away. At that time, the joy of the eyes, the tears of joy, bliss has no wave, nor is it its inversion, without abandoning its opposition, it itself is emptiness, called emptiness without abandonment. When these are known, the characteristic of intoxicated joy is the cloud of Dharma. Whatever speculation of one's own nature is obtained through true bliss is the near distance. At that time, the heat produced by the throbbing of the chest, at that time, for all dharmas, whatever self-nature, is not made by anything, the manifest non-composite self-nature emptiness, is called self-nature emptiness. When these are known, the characteristic of cessation joy is all-illuminating. The place where birth and cessation arise in bliss is the path. In that city, in reality, all dharmas are the form of bliss, non-composite, it itself is emptiness, called the emptiness of all dharmas. When these are known, the characteristic of Uḍḍiyāna joy is all-illuminating, the light that does not separate. In bliss, whatever place of arising and cessation is fully known is the near path. Relying on that contraction, at that aggregation, the nature of the momentary taste of the Dharma of bliss, such as its own characteristics, is emptiness.
Chinese
当了知自性空性之时，以彼了知之方式，获得喜乐自性周遍显现之光明。于安乐王而言，何为遮止，彼即是合和。由彼合和而生智慧。其时，过去、未来、现在所生之喜乐之法，以过去、未来、现在不可得，名为名相空性。何时了知此时，彼时，智慧之二喜乐自性，乃真实之极光明。于安乐王而言，遮止之时，以智慧所体验者，乃近合和。于彼，以哈（ཧ）之形态发出。 ༄། །以分别。其时，于积聚之喜乐安乐之法，以无自性，乃缘起故，积聚为空性，以积聚之自性，名为无事物空性。何时如是了知，彼之自性，乃喜乐之自性，不可言说之大乐之境。彼乃莲花与莲花之方法平等合和，生起次第、圆满次第二者之处所等之义，如是说。又或，仅以生起次第，莲花乃莲花，莲花之方法乃金刚。又或，莲花之方法，根本莲花乃菩提心。彼等平等合和之殊胜喜乐，彼乃了知处所等之义后，当行莲花与莲花之方法。乃如是之义。今说由咒语之修习合和，于安乐王所生起之显现。如是当具咒语。舍弃咒语则不成就。合和本身乃仪轨之智慧。当听闻续部所说。如是说。如是等之中，如是之语，当以无谬误之心而行。又或，如处所等之义，由莲花与莲花之方法之合和，通达远离戏论之智慧，具咒语者亦如是。何以故？咒语于喜乐等，成为命根，成为因，具彼者，于大乐生果。生之语，乃获得之义。咒语之名，乃于善妙欢喜大乐之时，忽然发出声音。具者，乃自生智慧与
English
When one knows the emptiness of one's own nature, in that way of knowing, one obtains the light of the all-pervading manifestation of the nature of joy. For the King of Bliss, what is cessation is union. From that union arises wisdom. At that time, the dharma of joy that arises in the past, future, and present is not found in the past, future, and present, and is called the emptiness of name and form. When one knows this at this time, then the nature of the two joys of wisdom is the true and great light. For the King of Bliss, at the time of cessation, what is experienced by wisdom is near union. To that, the utterance in the form of Ha (ཧ) is made. ༄། །With discernment. At that time, the dharma of joy and bliss that is accumulated is without self-nature, because it arises dependently. Accumulation is empty of the nature of accumulation, and is called the emptiness of no-thing. When one knows it in this way, its nature is the nature of joy, the realm of great bliss that cannot be spoken of. That is the meaning of the place of the two stages of generation and completion by the equal union of the lotus and the method of the lotus. Or, only by the stage of generation, the lotus is the lotus, and the method of the lotus is the vajra. Or, the method of the lotus, the root lotus is the bodhicitta. The supreme joy of the equal union of these is that, after knowing the meaning of the place and so on, one should practice the lotus and the method of the lotus. That is the meaning. Now, the manifestation that arises in the King of Bliss from the practice of mantra and union is explained. Thus, one should have mantra. Without mantra, it will not be accomplished. Union itself is the wisdom of ritual. Listen to what is said in the tantras. Thus it is said. Among these, the word "thus" should be done with an unerring mind. Or, as the meaning of the place and so on, by the union of the lotus and the method of the lotus, one understands the wisdom that is free from elaboration, and one who has mantra is also thus. Why? Mantra is the life force and the cause of joy and so on, and having that, the fruit arises in great bliss. The word "arising" means obtaining. The name of mantra is the sudden utterance of sound at the time of great joy and bliss. The one who has it is the self-born wisdom and