Tibetan
བྱ་བ་ནི་དབུགས་རྣམས་ཀྱིའོ། །དུས་ཀྱི་གྲངས་ནི་ཇི་བཞིན་གསུངས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། དུས་ནི་མིག་བཙུམས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །རྒྱུ་བ་ཡི་ནི་ཁྱད་པར་དག །ཅེས་བྱ་བ་ནི་དུས་ ༄། །རྣམས་འཆར་བའི་བྱེ་བྲག་གོ །དུས་ཀྱི་བགྲང་བ་ལུས་མེད་ཅིང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་དུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་སོ། །བགྲང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཏེ། སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་དང་འཆི་བའོ། །ལུས་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་ལུས་ཅན་ལས་གུད་དུ་མིག་ལ་སོགས་པས་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་བགྲང་བ་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཡིན་ལ། དུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་འཆི་བར་འགྱུར་བའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་གསུངས་པ། མདའ་ནི་བརྒྱ་སྙེད་བསྣུན་གྱུར་ཀྱང༌། དུས་ལམ་བབ་འཆི་མི་འགྱུར། །རྩྭ་རྩེ་རེག་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང༌། །དུས་ལ་བབ་ན་འཆི་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དུས་ལ་བབ་པ་དེ་ཡང་གནས་པའི་མཐུན་པའི་རྐྱེན་ཟད་པ་དང༌། འགལ་བའི་རྐྱེན་ཉེ་བར་གནས་པ་ལས་སོ། །འགལ་བའི་རྐྱེན་ཉེ་བར་གནས་པས་ཀྱང་མཐུན་པའི་རྒྱུ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པར་ན་རྒྱུ་ཟད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཆི་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་གསུངས་པ། རྒྱུ་ཟད་པ་ཡིས་ཤི་བ་ནི། །ཟད་ཅེས་བྱ་བར་བརྗོད་པ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱིས་ནི་གང་མ་ཟད། །དེ་ཡི་ཟད་པ་ཇི་ལྟར་བརྗོད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལ་མཐུན་པའི་རྒྱུ་ནི་མཐུན་པའི་ཁ་ཟས་ལ་སོགས་པའོ། །མི་མཐུན་པའི་རྐྱེན་ཉེ་བར་གནས་པ་ནི་རླུང་དང་མཁྲིས་པ་དང་བད་ཀན་དང༌། འདུ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱི་ནང་གི་ནད་གཞི་འཁྲུགས་པ་དང༌། བདག་དང་གཞན་གྱི་སྲོག་འཇོམས་པར་བྱེད་པའི་རྩོལ་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་རང་གི་རྩོལ་བ་ནི་འགེགས་པ་དང༌། མེ་དང་ཆུར་མཆོང་བ་དང་དུག་ཟ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གཞན་གྱི་རྩོལ་བ་ནི་སྟག་དང་སྤྲུལ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་གནོད་པ་དང༌། ཕྱི་རོལ་གྱི་མཚོན་ཆ་ལ་སོགས་པས་བཅོམ་པའོ། །དེ་དག་གིས་འཚོ་བའི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་ལ་གནོད་པར་བྱས་པ་མར་ཟད་པའི་མར་མེ་བཞིན་དུ་འཆི་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་འཆི་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུན་མི་རྟག་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཐམས་ཅད་དུ་ནི་ཐམས་ཅད་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ནམ་མཁའ་ཁྱབ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དུས་ཀུན་དུ་གནས་པའོ། །དངོས་པོ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཤིང་བུ་ ༄། །དང་བུམ་པ་ལ་སོག
Chinese
行为是气息的。时间的数量如实宣说。名为“时间是闭眼等等”。运行的差别。名为“时间诸相显现的差别”。时间的计算无身。名为“时间”是指事物诸状态。名为“计算”是指状态的差别，即生、住、灭。名为“无身”是指它们与有身者分离，因眼睛等无法察觉。或者，计算是事物诸状态，而名为“时间”是指无常本身，即会死亡。如是也说：“箭虽百数击打，时至路口死不免。草尖轻触亦如是，时至则死。”所谓时至，也是因为安住的顺缘已尽，违逆的因缘临近。违逆的因缘临近也会损害顺缘，正确地说，应知因缘耗尽即是死亡。如是也说：“因缘耗尽而死者，称为耗尽之说也。自性之中何未尽，彼之耗尽如何说？”。其中，顺缘是指顺应的食物等。不顺的因缘临近是指风、胆、涎等内外疾病扰乱，以及自他断命的努力。其中，自己的努力是指悬崖跳崖、跳入火水、服毒等等。他人的努力是指虎、蛇等有情之害，以及外在武器等摧毁。它们损害了维持生命的近取因，应知如油尽灯灭般死亡。所谓死亡，是指众生相续的无常，此外，为了显示遍及一切有为法，故说“一切处即一切住”。虚空遍及，一切时处安住。遍及一切事物，是指遍及一切物质，例如木柴
English
Action is of the breaths. The count of time is spoken of as it is. That is, "time is closing the eyes, etc." The distinctions of movement. That is, the distinctions of the arising of times. The counting of time is without a body. That is, "time" refers to the states of things. "Counting" refers to the distinctions of states, namely, birth, abiding, and death. "Without a body" means that they are separate from embodied beings because they are not perceived by the eyes, etc. Alternatively, counting is the states of things, and "time" refers to impermanence itself, which is subject to death. As it is also said: "Even if a hundred arrows are shot, when the time comes, death is inevitable. Even a touch of a blade of grass, when the time comes, one will die." That is, when the time comes, it is because the favorable conditions for abiding are exhausted and the adverse conditions are near. The presence of adverse conditions also harms the favorable causes. In truth, one should understand that death is due to the exhaustion of causes. As it is also said: "Death by the exhaustion of causes is said to be exhaustion. What is not exhausted by nature, how can its exhaustion be spoken of?" Among these, favorable causes are favorable foods, etc. Unfavorable conditions that are near are disturbances of internal and external diseases such as wind, bile, and phlegm, as well as the efforts of oneself and others to destroy life. Among these, one's own efforts are jumping off cliffs, jumping into fire and water, eating poison, etc. The efforts of others are the harm from sentient beings such as tigers and snakes, and being destroyed by external weapons, etc. These harm the causes for taking up the sustenance of life, and one should understand that death is like a lamp extinguished when the oil is exhausted. That is, death is said to indicate the impermanence of the continuum of living beings. Furthermore, in order to show that it pervades all conditioned phenomena, it is said, "In all places, all abide." The sky is pervasive, abiding at all times and in all places. Pervading all things, that is, pervading all substances, such as firewood
Tibetan
ས་པ་རྣམས་ལ་ནི་བྱུང་ཞིང༌། བྱུང་ནས་ཀྱང་རྒྱུན་མི་རྟག་ཅིང་འཇིག་པར་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་ཡིན་ལ། ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མངོན་སུམ་དུ་མ་མཐོང་བ་རྣམས་ལ་ཡང་འཆར་བ་དང་ནུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལས་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བར་རྗེས་སུ་དཔག་བར་བྱའོ། །འོན་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ནམ་གྲགས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཅན་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཀྱིས་མི་རྟག་པས་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་སྐུ་ལ་ཡང་ཁྱབ་པས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དུས་ལས་འདའ་བར་དཀའ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་དུས་ཀྱི་འདུལ་བ་རྣམས་ལ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དུས་ལས་མི་འདའ་བར་སྟོན་པར་མཛད་དེ། དེ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ། དུས་ཀྱི་འབྱུང་བ་སྨིན་པར་འགྱུར། །སྐྱེ་དགུ་དུས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་སྟེ། །དུས་ཀྱིས་གཉིད་ལོག་ས་དཔར་བྱེད། །དུས་ནི་འདའ་བར་དཀའ་བའོ། །ཞེས་སོ། །ཇི་སྟེ་ཕ་རོལ་པོའི་གཞུང་ལས་འབྱུང་ངོ་ཞེ་ན། དེའི་ཚེ་ཡང་ཉེས་པ་མེད་དེ་ཕྱི་རོལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་དུས་ཅན་ལས་ཐ་དད་པ་དང༌། རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་བཟུང་བས་ཉམས་པ་ཡིན་གྱི། དུས་ཙམ་དུ་སྨྲ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་གསུངས་པ། དངོས་ལ་ཞེན་པས་འཛིན་པ་དང༌། དག་པ་ཡིད་ཀྱི་འཛིན་པ་དག །ཆུང་མ་ཆགས་པས་འཁྱུད་པ་དང༌། བུ་མོ་བྱམས་པས་འཁྱུད་པ་འདྲ། །ཞེས་སོ། །ལུས་ལ་གནས་ཀྱང་ལུས་མི་སྐྱེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཚུལ་དེ་ལྟར་ལུས་ཅན་རྣམས་ལ་ཁྱབ་ཀྱང་དོན་དམ་པར་གློ་བུར་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལུས་དེ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དུས་ཉིད་དུས་ནི་མེད་པ་དང༌། །འཇིག་རྟེན་ཉིད་ནི་འཇིག་རྟེན་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་དུས་ནི་བསྟན་པའོ། །འཇིག་རྟེན་ནི་བཤད་པ་སྟེ། འཇིག་པ་ནི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པའོ། །རྟེན་པ་ནི་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པ་སྟེ། དེ་དག་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར། ཆུའི་ཟླ་བ་ལྟར་གཅིག་ཏུ་བདེན་པ་དང་གཅིག་ཏུ་བརྫུན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ལྷ་ཁྱོད་ཀྱིས་ནི་སྔར་བཤད་པའོ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་དུས་མཚན་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་ཀྱི་ནང་གི་དབུགས་བགྲང་བ་ལས་ ༄། །སྐད་ཅིག་ལ་སོགས་པའི་དུས་མ་ལུས་པར་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། གང་དང་གང་ལྷ་ཁྱོད་ཀྱིས་སྔར་བསྟན་པའི་དབུགས་བགྲང་བའི་དོན་དམ་པའི་དུས་བསྟན་པ་དེ་དང་དེ་ནི་ལུས་ལས་འདས་ཤིང་དྲི
Chinese
ས་པ་等有情产生，产生后也分明见到其相续无常而坏灭。太阳和月亮等，虽然没有分明见到其初始和终结，但也可从出现和隐没等理由的差别，推知其必将变为无常。那么，具有金刚身者又是如何呢？那不是因为世间或名声的缘故而成为有法。或者，刹那本身就是无常，因此也遍及金刚般的身体，所以一切事物都难以超越时间。因此，薄伽梵在关于时间的调伏中，示教一切事物都无法超越时间。正如所说：时间的生起终将成熟，众生被时间所摄持，时间使睡眠者入睡，时间难以超越。如果说是从其他宗派的论典中出现的呢？那时也没有过失，因为外道们执着于与有时间者相异，以及常有等特征，所以才会衰败，并非仅仅是说时间而已。也曾这样说过：因执着于实有而执取，以及清净之意的执取，就像妻子因贪恋而拥抱，以及女儿因慈爱而拥抱一样。虽然住在身体里，身体却不生起。对于此，虽然这种方式遍及有身体者，但究竟而言，由于是暂时的，所以那个身体是没有自性的。正因为如此，才说时间本身是没有时间的，世界本身不是世界。其中，时间是所要开示的，世界是所要解释的，坏灭是生等无常本身的最终结果。所依赖的是依赖于因缘，如果对这些进行分析，因为没有自性，所以应当知道，就像水中的月亮一样，既不是完全真实，也不是完全虚假。神你先前已经说过了，不可思议的时间特征。等等，这是通过瑜伽母们内在的呼吸计数，来显示完全了解刹那等所有时间的特征。
English
Beings such as Sapa arise, and having arisen, it is clearly seen that their continuity is impermanent and perishes. Although the beginning and end of things like the sun and moon are not clearly seen, it can be inferred from the difference in reasons such as appearance and disappearance that they will inevitably become impermanent. How is it then with those who possess the Vajra body? That is not a phenomenon because of the world or fame. Alternatively, the moment itself is impermanent, so it also pervades the Vajra-like body, so it is difficult for all things to transcend time. Therefore, the Bhagavan, in the discipline of time, teaches that all things cannot transcend time. As it is said: The arising of time will eventually mature, beings are held by time, time makes sleepers sleep, time is difficult to transcend. If it is said that it appears from the scriptures of other schools? Then there is no fault, because the outsiders are attached to the characteristics of being different from those with time, and permanence, etc., so they will decline, not just talking about time. It has also been said: Grasping by clinging to reality, and grasping of pure intention, is like a wife embracing with attachment, and a daughter embracing with love. Although dwelling in the body, the body does not arise. Regarding this, although this way pervades those with bodies, ultimately, because it is temporary, that body is without self-nature. For this very reason, it is said that time itself is without time, and the world itself is not the world. Among them, time is what is to be shown, the world is what is to be explained, and destruction is the ultimate result of impermanence itself, such as birth. What is relied upon is dependent on conditions, and if these are analyzed, because there is no self-nature, it should be known that, like the moon in water, it is neither completely true nor completely false. God, you have already said, the inconceivable characteristics of time. And so on, this is to show the characteristics of fully understanding all times, such as moments, by counting the inner breaths of the yoginis.