Tibetan
སྤྱོད་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དངོས་གྲུབ་ནི། གོམས་པ་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པ། བདེ་བ་རྟོག་མེད་རྒྱུད་ཚོགས་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་བཞི་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དངོས་གྲུབ་པོ། །མཆོག་ནི་ལས་ལས་སྐྱེས་པ་སྟེ་སྐྱེ་བ་སྔ་མར་གསང་སྔགས་ཀྱི་སྒོམ་པ་གོམས་པའི་ཚོགས་ལམ་དང་སྦྱོར་ལམ་མཐོང་ལམ་སྒོམ་ལམ་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་མའོ། །འབྲིང་ནི་ཞིང་སྐྱེས་ཏེ་གནས་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་དང་ཡུལ་དབུས་སུ་སྐྱེས་པ་དང་ དབང་པོ་ཚང་བ་དང་ལས་ཀྱི་མཐའ་མ་ལོག་པས་དགེ་བ་ལ་འཇུག་པ་དང༌། སྔགས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་དད་པ་དང༌། བསྟན་པ་དང་ཕྲད་པ་སྟེ་བདག་གི་འབྱོར་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པའོ། །ཐ་མ་ནི་སྔགས་ལས་སྐྱེས་མ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་ཕྱག་རྒྱར་གྱུར་པས་མ་དང། རང་དང་ལྷན་ཅིག་དབང་བསྐུར་བའི་སྲིང་མོ་དང༌། རང་གིས་དབང་བསྐུར་བའི་བུ་མོ་དང༌། སློབ་མས་དབང་བསྐུར་བའི་ཚ་མོ་དང༌། རང་གི་སྒོམ་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པ་ཕོ་ཉ་མའོ། །ཚིག་དེ་རྣམས་ནི་རེག་བྱ་རྡོ་རྗེ་མ་ཡིན་ལ་དེ་ལ་གཟུགས་དང་སྒྲ་དང་དྲི་དང་རོ་དང༌། རེག་བྱ་དང་ལྡན་པས་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་ཡུལ་ནི་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ཡིད་ནི་ནང་དུ་ཆུད་པ་ཡིན། འདོད་པའི་དངོས་གྲུབ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་ཡིད་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ནང་དུ་ཆུད་པ་ནི་སྲོག་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིར་ཆུད་པས་འདོད་ཡོན་ལྔ་ལ་ཤེས་པ་རྟོག་པ་མེད་པར་སྐྱེས་པའོ། །འདོད་པའི་དངོས་གྲུབ་ནི་བདེ་བ་རྟོག་པ་མེད་པ་བསམ་གཏན་གྱི་སྡོམ་པ་མི་གཡོ་བའི་ལས་སོ། །གལ་ཏེ་རྟོག་པ་སྐྱེ་བར་གྱུར་ན་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེ་ན། རང་རྫས་ཐིག་ལེས་སངས་རྒྱས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཆོད་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དགའ་བྲལ་དུ་སོང་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ཕུང་པོ་ལྔའི་སངས་རྒྱས་དང༌། དབང་པོ་དྲུག་གི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། འབྱུང་བ་ལྔའི་ཡུལ་མཆོད་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་དང་སྒྲ་དང་དྲི་དང་རོ་རྣམས་ལ་དགའ་བྲལ་དུ་སོང་ན་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་ལ་སོགས་པས་ཕྱི་དང་ནང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་མཆོད་པར་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་མཉམ་སྦྱོར་ལས། །ལྷ་ལ་དམིགས་པ་བྱེད་པ་དག །རྣལ་འབྱོར་གཟུགས་བརྙན་རང་བཞིན་ཏེ། །རང་གི་དམ་ཚིག་བདག་སྦྱོར་བ། །མི་འགྱུར་དམ་པ་གྲུབ་པར་འགྱུར། །གཟུགས་བརྙན་ལུགས་མ་ལ་སོགས་པ། །རྣལ་འབྱོར་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཀྱང༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་རབ་བརྩོན་ན། །དེ་ལས་རྣལ་འབྱོར་ལྷར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་སྤངས་པ་ཡི། །འགྲོ་བའི་ལམ་ལ་ཇི་ལྟར་ཡིན། །ནང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་ཞེ་ན། །མཐོང་བ་དང་ནི་རེག་པ་དང༌། །ཐོས་པ་དང་ནི་དྲན་པ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། མཐོང་བ་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་ནས་རེག་བྱ་རྡོ་རྗེ་མའི་བར་དུ་ཐོས་པ་སྒྲ་རྡོ་རྗེ་མ་དང༌། དྲན་པ་ཆོས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་མ་ལས་མ་རྨོངས་པ་དྲན་པའི་འདུ་བྱེད་སྔོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་ཡིད་ནང་དུ་ཆུད་པ་རྟོག་པ་མེད་པ་སྐྱེས་པས་རྟོག་པ་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར་བ་འམ། ཡིད་ཕྱིར་བྱུང་ནས་རྟོག་པ་སྐྱེས་ན་དང་བའི་དད་པས་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་ལ་སྒོས་པས་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཆོད་པར་བྱེད་པ། དེ་ལྟར་གྲོལ་བའི་ལམ་འདི་ལ་ཡང་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་མཆོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕན་ཡོན་གསུངས་པ་ནི་ཡིད་ནང་དུ་ཆུད་པས། རྣལ་འབྱོར་པ་ཉིད་བསོད་ནམས་མཆོག །དག་བྱེད་སྡིག་པ་འཇིག་བྱེད་པ། །བསོད་ནམས་མཆོག་གི་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དགུའོ། །དག་ནི་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་དག་པའོ། །སྡིག་པ་འཇིག་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ཟད་པའོ། །གལ་ཏེ་ཡིད་ཕྱིར་འབྱུང་བ་ལ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་སུ་གྱུར་པ་ནི། གསང་སྔགས་ཟློས་པའི་བཟླས་བརྗོད་དང༌། །བསམ་གཏན་གྱིས་ཀྱང་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གསང་སྔགས་ཟློས་པའི་དུས་དྲུག་ཏུ་རིས་དྲུག་གི་བཟླས་པ་ཟློས་པའོ། །བཟླས་བརྗོད་ནི་དབུགས་འབྱུང་རྔུབ་ཀྱི་བཟླས་པའོ། །བསམ་གཏན་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དང་རྣམ་སྣང་དང་པདྨ་གར་དབང་དང་ཧེ་རུ་ཀ་དང་རྡོ་རྗེ་ཉི་མ་དང་རྟ་མཆོག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམས་ནས་དུས་དྲུག་ཏུ་བདུད་རྩི་རྣམ་པ་དྲུག་མྱ་ངན་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཀྱང་ཞེས་པ་ནི་ཡིད་ནང་དུ་ཆུད་པ་ལས་ཕྱིར་འབྱུང་བ་ཡང་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་སུ་འགྱུར་བའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས། ཐོ་རངས་དགུན་སྨད་གྱུར་པ་ན། །དཔྱིད་དང་དབྱར་ནི་ཉི་ཆ་གཉིས། །ཉིན་ཕྱེད་མཁས་པས་སོགས་ཀ་སྦྱར། །སྲོད་ནི་དེ་བཞིན་སྟོན་ཀ་སྟེ། །དགུན་སྟོད་མཚན་ཕྱེད་ཆ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རྡོ་རྗེ་འདི་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤེས་པར་བྱས་ལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་དང་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དགུན་སྨད་དེ། །རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཐུབ་པར་དཔྱིད། །དེ་ཞིན་རྟ་མཆོག་སོས་ཀ་སྟེ། །དགུན་ནམ་དབྱར་ན་ཧེ་རུ་ཀ །རྡོ་རྗེ་ཉི་མ་སྟོན་ཀ་ལ། །པདྨ་གར་དབང་ དགུན་སྟོད་དོ། །སོས་ཀ་མར་མེ་བཟའ་བྱ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་ནི་དབྱར་ཀ་ཆུ། །སྟོན་གྱི་དུས་སུ་མ
Chinese
行持。如是说。俱生之成就者，非由串习而生，乐无分别相续聚集所生之四喜是俱生成就。殊胜者是从业所生，即前世串习密咒之禅修，获得资粮道和加行道、见道、修道之菩提心者。中等者是田所生，即生于二十四处和中央地域，诸根具足且业之边际未退转，行于善法，信奉密咒之教法，与教法相遇，具有我之五圆满。下等者是咒所生母，即成为金刚阿阇黎之手印的母亲，和自己一同灌顶之姐妹，和自己灌顶之女儿，和弟子灌顶之侄女，和成为自己禅修支分的使女。这些词句不是所触金刚母，而是具有色、声、香、味、触，因此会供轮之境是五妙欲，如是开示。意是融入于内。欲求成办欲之成就，意是种种分别。融入于内是命融入阿瓦都底，因此对五欲没有觉知分别地生起。欲之成就是无分别乐，禅定之誓句是不动摇之业。如果生起分别念当如何？以自物明点供养佛和菩萨。如是说，以离喜之菩提心供养五蕴之佛，以六根之菩萨，以五大之境供养。同样地，如果对色、声、香、味等离喜，则以色金刚母等供养外内之坛城。如是又在《平等和合续》中说：于天作意是善妙，瑜伽是影像自性，自己之誓句自我结合，不变殊胜得成就。影像仪轨等，瑜伽虽不生起，若于菩提心极精进，由此瑜伽转为天。如是说。业之
English
To practice. Thus it is said. The co-emergent accomplishment is not born from habituation. The four joys born from the continuous gathering of bliss without conceptualization are the co-emergent accomplishment. The supreme is born from karma, that is, the Bodhicitta who has habituated the meditation of secret mantras in previous lives and has attained the path of accumulation, the path of joining, the path of seeing, and the path of cultivation. The middling is born from the field, that is, born in the twenty-four places and the central region, with complete faculties and without the edge of karma having turned back, engaging in virtue, having faith in the teachings of mantras, encountering the teachings, and possessing my five perfections. The lowest is the mother born from mantra, that is, the mother who has become the mudra of the Vajra Acharya, and the sister who is initiated together with oneself, and the daughter who is initiated by oneself, and the niece who is initiated by the disciple, and the messenger woman who has become a branch of one's own meditation. These words are not the touchable Vajra mother, but possess form, sound, smell, taste, and touch, therefore the realm of the gathering wheel is the five desirable qualities, thus it is shown. Mind is that which is absorbed within. To accomplish the accomplishment of desire, mind is various discriminations. Absorbed within is life absorbed into Avadhuti, therefore knowledge arises without conceptualization towards the five desirable qualities. The accomplishment of desire is non-conceptual bliss, the vow of meditation is unwavering action. If conceptualization arises, what should be done? Offer Buddhas and Bodhisattvas with one's own substance, bindu. Thus it is said, offer the Buddhas of the five aggregates with the Bodhicitta that has gone to joylessness, offer the Bodhisattvas of the six faculties, offer the realms of the five elements. Similarly, if one goes to joylessness towards form, sound, smell, taste, etc., then offer the outer and inner mandalas with the Form Vajra Mother, etc. Thus it is also said in the Samayoga Tantra: To focus on the deity is good, Yoga is the nature of the image, One's own samaya, self-union, The unchanging, supreme, will be accomplished. Images, rituals, and so on, Although Yoga does not arise, If one strives greatly for Bodhicitta, From that Yoga will transform into a deity. Thus it is said. Action of
Chinese
之手印捨棄者，行路如何而行耶？若欲入於內，見與觸及聞與念，如是宣說之。 見者，從色金剛母至觸所觸金剛母之間，聞者，聲金剛母，念者，於法金剛母不愚昧，念之作意，乃先前體驗之義。若心入於內，無分別生起，則從分別中解脫。若心向外，生起分別，則以最初之信心，特別對色金剛母，供養佛陀與菩薩。如是，對此解脫之道，亦將毫無疑慮地進行供養。其利益已宣說，即心入於內，瑜伽士即成最勝福田，淨化者，摧毀罪惡者。最勝福田乃無分別之九種智慧聚。淨者，乃淨化因之諸生起。摧毀罪惡者，乃痛苦之諦滅盡。若心向外，轉為福德之聚，則密咒之誦唸與禪定亦將成就。如是宣說之。密咒之誦唸，乃於六時中，重複六道之誦唸。誦唸者，乃呼吸之誦唸。禪定者，乃觀修金剛薩埵、毗盧遮那、蓮花舞自在、黑汝嘎、金剛日、馬王之三摩地，於六時中，六種甘露將成就寂滅。然「亦」者，乃心從入內轉為向外，亦將轉為福德之聚。如是亦於金剛空行母中云：清晨若為冬末時，春與夏為日之二分。中午智者配以索嘎，傍晚如是為秋季，冬初乃午夜之分。如是宣說。知曉此等金剛之自性後，應與金剛薩埵等相結合。金剛薩埵為冬末，毗盧遮那於能忍之春季，如是馬王於盛夏，冬季或夏季為黑汝嘎，金剛日於秋季，蓮花舞自在為冬初。盛夏應食用酥油燈，如是夏季為水，秋季之時應
English
Of one who has abandoned the mudra, how does one walk the path? If one wishes to enter within, it is said, "Through seeing, touching, hearing, and remembering." Seeing is from the Form Vajra Mother to the Touch Object Vajra Mother, hearing is the Sound Vajra Mother, and remembering is not being deluded by the Dharma Vajra Mother; the mental activity of remembering is the meaning of previously experienced things. If the mind enters within and non-conceptualization arises, one will be liberated from conceptualization. If the mind goes outward and conceptualization arises, then with initial faith, especially towards the Form Vajra Mother, one makes offerings to the Buddhas and Bodhisattvas. Thus, towards this path of liberation, one will also make offerings without doubt. Its benefits are said to be that when the mind enters within, the yogi becomes the supreme field of merit, the purifier, the destroyer of sins. The supreme field of merit is the collection of nine non-conceptual wisdoms. Purification is the purification of the causes of all arising. The destruction of sins is the exhaustion of the truth of suffering. If the mind goes outward and becomes a collection of merit, then the recitation of secret mantras and meditation will also be accomplished. Thus it is said. The recitation of secret mantras is the repetition of the recitation of the six realms in the six times. Recitation is the recitation of breathing in and out. Meditation is meditating on the samadhi of Vajrasattva, Vairochana, Padmanarteshvara, Heruka, Vajrasurya, and Hayagriva, and in the six times, the six kinds of nectar will accomplish peace. The word "also" means that even when the mind turns outward from entering within, it will also turn into a collection of merit. Thus it is also said in the Vajra Dakini: "If dawn is the end of winter, spring and summer are two halves of the day. At noon, the wise combine with Soga, evening is like autumn, and the beginning of winter is midnight." Thus it is said. Having understood the nature of these vajras, one should combine them with Vajrasattva and so on. Vajrasattva is the end of winter, Vairochana is in the spring of the able one, Hayagriva is in the height of summer, Heruka is in winter or summer, Vajrasurya is in autumn, and Padmanarteshvara is in the beginning of winter. In the height of summer, one should consume butter lamps, and similarly, water in summer, and in the autumn season, one should