Tibetan
དང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་འགོག་པ་ལ་ངེས་པར་བརྟེན་ཅིང་རྣམ་པར་འབྲེལ་པས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་བསམ་པའོ། །རྣམ་པར་དབེན་པ་ནི་ལམ་སྟེ་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤོང་བའོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །འགོག་པ་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཕུང་པོ་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་རྣམས་ལ་བརྟེན་པ་ནི་དབེན་པ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་ བྲལ་བ་འགོག་པ་ལ་རྣམ་པར་བརྟེན་པའོ། །རྣམ་པར་འབྲེལ་པ་ནི་འདུས་བྱས་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ནི་དེ་ལས་རྫོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་བརྩོན་འགྲུས་དང་སེམས་དང་དཔྱོད་པ་ལ་ཡང་ཡན་ལག་ལྔའོ། །ཤེས་པ་འདི་ལ་དབང་བྱེད་པས་མིག་ལ་སོགས་པ་ལྟར་དད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དབང་པོར་བཤད་དོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། དད་པའི་དབང་པོ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོ་དང༌། དྲན་པའི་དབང་པོ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་དང༌། དེ་ལ་དད་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་ལ་སེམས་དད་པའོ། །སེམས་མངོན་པར་བརྩོན་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཏེ། དད་པའི་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་པའི་ཆོས་རྣམས་ཡང་དག་པར་འདྲེན་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོས་ཉེ་བར་འདྲེན་པའི་དོན་རྣམས་ལ་མི་བརྗེད་པ་ནི་དྲན་པའི་དབང་པོའོ། །དྲན་པའི་དབང་པོས་མ་ཉམས་པའི་ཆོས་རྣམས་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོར་བཤད་དོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་པའི་ཆོས་རྣམས་སོ་སོར་རིག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོར་བཤད་དོ། །མ་དད་པ་དང་ལེ་ལོ་དང༌། བརྗེད་ངས་པ་དང༌། བག་མེད་པ་དང༌། གཡེང་བ་ལ་སོགས་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཟད་པས་མཐར་ཕྱིན་པ་ཐོབ་པས་དབང་པོ་ཁོ་ན་སྟོབས་ཞེས་བཤད་དོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། དད་པའི་སྟོབས་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་དང། དྲན་པའི་སྟོབས་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཞེས་བྱའོ། །རང་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པས་ན་བྱང་ཆུབ་སྟེ། གཉིས་སུ་འཛིན་པ་ལས་འདས་པའི་སེམས་སོ། །དེའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གོ །བདུན་པོ་དེ་ཡང་འདི་ལྟ་སྟེ། དྲན་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང༌། ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང༌། དགའ་བ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་ཡང་དག་བྱ
Chinese
并且必定依赖于离贪和止息，并且以分别关联而完全转变的心。完全寂静是道，即舍弃烦恼的障碍。离贪是涅槃。止息是脱离有漏的蕴。依赖于这些是指依赖于寂静、离贪和止息。分别关联是脱离一切有为法的事物。完全转变是指从那之中圆满。如是，精进、心和智慧也有五支。因为了知能支配此，所以如眼等一样，信等也被称为根。那也有五种，即信根、精进根、念根、定根和慧根。其中，信是对世间和出世间的真实见解之业果，心生欢喜。心极精进是精进，依赖于信根的诸法如实引导是精进根。精进根所引导的诸义不忘失是念根。念根未失坏的诸法现前，那被称为定根。依赖于定根的诸法分别了知，那被称为慧根。由于不信、懈怠、忘失、放逸和散乱等不顺品耗尽，获得究竟，所以唯有根才被称为力。例如，信力、精进力、念力、定力和慧力。由于自己如实证悟，所以是菩提，是超越二取的心。成为其因的是菩提分。那七者也是如此，即念正等觉支、择法正等觉支、喜正等觉支、定正等觉支、精进正
English
And the mind that is necessarily based on detachment from desire and cessation, and is completely transformed by being related to distinction. Complete solitude is the path, which is to abandon the obscurations of afflictions. Detachment from desire is nirvana. Cessation is separation from the aggregates with outflows. Relying on these means relying on solitude, detachment from desire, and cessation. Being related to distinction means being separated from all conditioned things. Being completely transformed means being perfected from that. Thus, diligence, mind, and wisdom also have five branches. Because knowing has power over this, just as the eye and so on, faith and so on are also called roots. There are also five types of these: the root of faith, the root of diligence, the root of mindfulness, the root of concentration, and the root of wisdom. Among these, faith is the mind's delight in experiencing the results of actions based on the correct view of the world and what is beyond the world. Mental exertion is diligence; correctly guiding the dharmas that rely on the root of faith is the root of diligence. Not forgetting the meanings that are closely guided by the root of diligence is the root of mindfulness. Whatever makes manifest the dharmas that have not deteriorated by the root of mindfulness is said to be the root of concentration. Whatever distinguishes the dharmas that rely on the root of concentration is said to be the root of wisdom. Because the opposing factors such as lack of faith, laziness, forgetfulness, carelessness, and distraction are exhausted, and ultimate perfection is attained, only the roots are called strengths. For example, the strength of faith, the strength of diligence, the strength of mindfulness, the strength of concentration, and the strength of wisdom. Because of realizing correctly by oneself, it is enlightenment, the mind that has transcended duality. What becomes its cause is the branch of enlightenment. Those seven are also like this: the branch of mindfulness as perfect enlightenment, the branch of discriminating dharmas as perfect enlightenment, the branch of joy as perfect enlightenment, the branch of concentration as perfect enlightenment, the branch of diligence as perfect
Tibetan
ང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང༌། བཏང་སྙོམས་ཡང་དག་ བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང༌། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གོ །དེ་ལ་སེམས་ཅན་མ་ལུས་པའི་དོན་བྱེད་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་སྨོན་ལམ་དང༌། ཐོས་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ལ་སོགས་པ་མི་བརྗེད་པ་ནི་དྲན་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གོ །ཆོས་རྣམས་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ནི་ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གོ །ཆོས་ཉིད་རོ་གཅིག་པའི་ཡིད་ནི་དགའ་བ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གོ །གཉེན་པོ་དག་གི་བདག་དང་བདག་གི་བག་ཆགས་གཅོད་པས་ལུས་དང་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གོ །ཚད་མེད་པ་བཞི་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་རྩེ་གཅིག་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གོ །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གོ །ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་ཉིད་གྱིས་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་འདུ་བྱེད་མི་གཏོང་བ་ནི་བཏང་སྙོམས་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གོ །སྡིག་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མཐུན་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པོ་འདི་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་དོ། །ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤོང་བའི་བསྒོམ་པའི་དོན་དུ་ཚོལ་བས་ན་ལམ་མོ། །དེ་ལ་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་ཀྱི་མིང་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང༌། ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་ངག་དང༌། ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང༌། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་དང༌། ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་དང༌། ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །དེ་ལ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་ཡང་ཚེ་ཕྱི་མ་ཡོད་པར་ལྟ་བའོ། །ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་ནི་བླང་བ་དང་དོར་བ་དག་མངོན་དུ་བྱ་བ་དང༌། སྤོང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའམ་ཤེས་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་བསམས་པའོ། །ཡང་དག་པའི་དག་ནི་ཇི་ལྟར་གྱུར་པའི་དོན་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ། །ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་ནི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་གོང་ན་མེད་པའོ། །ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་ནི་རིག་པས་བཙལ་བའི་ནོར་རོ། ། ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་ནི་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་སོ། །ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཆོས་དག་ལ་མ་རྨོངས་པའོ། །
Chinese
以及菩提之支和，舍（藏文），正直菩提之支和，极调柔正直菩提之支。于此，利益所有众生和，真实获得菩提之发愿和，听闻通达等不忘失是念正直菩提之支。诸法等无有之故，蕴等分别乃是法分别正直菩提之支。法性一味之心乃是喜正直菩提之支。对治诸敌之我与我执断除，身与心堪能乃是极调柔正直菩提之支。四无量和如是性与真实之边和空性以及，于法界专注一境乃是等持正直菩提之支。异生之业决定生起乃是精进正直菩提之支。烦恼之对治成为彼性故，身语意之造作不舍乃是舍正直菩提之支。唯独与罪恶相应之烦恼之对治成为彼性之故，此八支圣道于何者处存在，彼乃是八支道。为遣除所知障之修习之义而寻觅故，是道。于此，八支圣道之名称乃是正直之见和，正直之思和，正直之语和，正直之业边和，正直之活命和，正直之勤奋和，正直之念和，正直之等持。于此，正直之见乃是诸法皆是无我之自性然来世存在而见。正直之思乃是应取舍者显现和，舍弃作意或唯独思惟知晓。正直之语乃是如是已成之义显示。正直之业边乃是身语意之业无有更上者。正直之活命乃是以智慧寻得之财物。 正直之勤奋乃是成办自他之义相续不断之身语意之业。正直之念乃是如是通达之诸法不愚昧。
English
And the limb of enlightenment, and equanimity (Tibetan), the limb of right enlightenment, and extreme pliancy the limb of right enlightenment. Therein, benefiting all sentient beings and, the aspiration to truly attain enlightenment and, not forgetting having understood the teachings, etc., is the limb of mindfulness right enlightenment. Since phenomena, etc., are nonexistent, discriminating the aggregates, etc., is the limb of discriminating phenomena right enlightenment. The mind of the single taste of dharmata is the limb of joy right enlightenment. Cutting off the self and self-grasping of the antidotes, body and mind becoming serviceable is the limb of extreme pliancy right enlightenment. The four immeasurables and suchness and the true limit and emptiness, and, being one-pointed in the realm of phenomena is the limb of samadhi right enlightenment. The karma of ordinary beings definitely arising is the limb of diligence right enlightenment. Because of becoming the antidote to afflictions, not abandoning the actions of body, speech, and mind is the limb of equanimity right enlightenment. Because of becoming the antidote to afflictions that are solely in accordance with evil, wherever these eightfold noble paths exist, that is the eightfold path. Because it is sought for the sake of meditating to eliminate the obscurations of knowledge, it is the path. Therein, the names of the eightfold noble path are right view and, right thought and, right speech and, right action's end and, right livelihood and, right effort and, right mindfulness and, right samadhi. Therein, right view is seeing that all phenomena are characterized by selflessness, yet seeing that there is a future life. Right thought is making manifest what should be taken and abandoned, and contemplating abandonment or thinking of knowing alone. Right speech is showing the meaning of how it has become. Right action's end is the unsurpassed action of body, speech, and mind. Right livelihood is wealth sought with intelligence. Right effort is the continuous action of body, speech, and mind that accomplishes the benefit of oneself and others. Right mindfulness is not being deluded about the phenomena that have been understood in this way.