Tibetan
ཏོག་ལོང༌། །འདི་ནི་མེ་ཏོག་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་ཅན། །དེ་ནི་སྟོང་ཉིད་དགོན་པར་མེ་ཏོག་རྒྱས། །ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ། ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ཤར་བའི་ཡུམ། །མི་གནས་པ་ཡི་རབ་ཏུ་ལྕི། །ཞེས་སོ། །ཡང༌། བལྟ་ཞིང་ལྟ་བས་མཚན་མོ་ནམ་ལངས་ཀྱང༌། །ཞི་བ་སྒྲོན་མ་སྦར་ནས་ལམ་འཚོལ་ལོ། །ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ། སྐྱ་རེངས་ཤར་རོ་བྷུ་སུ་ཀུ། །ཞི་བས་སྨྲས་པ་ནམ་ལངས་ཐུན། །ཞེས་སོ། །ཡང༌། ཟླ་བ་གང་ལ་ཤར་མ་ཐག་ཉིད་དུ། །སེམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དེ་མ་ཐག་ཏུ་འགག །དགའ་དང་སྙིང་རྗེའི་ཌ་མ་རུ་ཡི་སྒྲ། །འཕགས་པའི་ལྷ་ཡི་སྟོང་པ་ཉིད་འདི་མཛེས། །ཞེས་སོ། །ལྷོ་དང་བྱང་གི་ཁྲལ་བ་ལས། །ནགས་པོས་གསུངས་པའི་བར་ལམ་མོ། །ཞེས་སོ། །ཡང༌། སེམས་ཉིད་རྗེས་རྟོགས་རིན་ཆེན་རབ་དགའ་བ། །རྣམ་གྲོལ་མིས་སྦས་རྨོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས། མེ་ཏོག་ལྔ་བྱུང་མེ་ཏོག་དེ་རུ་ཡལ། །རབ་ཏུ་དགའ་བའི་སེམས་ཉིད་ནམ་མཁའི་བྱིན། །ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ། །ངོ་མཚར་ཆེ་བ་གང་ཞིག་མཐུན་ལས་བྱུང༌། །གང་གིས་ཉི་ཟླ་གཉིས་བཅིངས་མར་མེ་སྦར། ཞི་བར་ཉིད་དབང་བཞག་རང་ཉིད་དགོང༌། །ནམ་མཁའི་སྦྲུམ་མ་ལས་ནི་སྐྱེས་པ་མཐོང༌། །ཞེས་སོ། །ཡང༌། ཐ་ཤལ་རྨོངས་པ་ཟབ་མོའི་ཆོས་ཐོས་ཀྱང༌། །མུན་པའི་ནམ་ལ་ཅུང་ཟད་མཐོང་བ་མེད། །གལ་ཏེ་ནམ་མཁའི་རྩེ་མོར་མེ་ཏོག་ཤར། །ཞི་བས་སྨྲས་པ་དེ་ན་འཁྲུལ་པ་ཞིག །ཅེས་སོ། །གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་གསུངས་ཏེ། ནམ་མཁའ་ལ་ནི་ཡིད་དང་རླུང་དང་མིག །དུས་གཅིག་ཏུ་ནི་ཡང་དག་ལེགས་སྦྱར་ན། །རྒྱལ་བའི་ཡོན་ཏན་རིན་ཆེན་ངེས་པར་སྐྱེ། །འདི་རྣམས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ ༄། །གསུངས་རབ་པོ། །ཞེས་སོ། །ཡང་སྣ་ཚོགས་རྣམ་རྟོག་སྤོང་ཞིང་མི་སེམས་དང༌། །གལ་ཏེ་ནམ་མཁར་མིག་ནི་དབྱེ་བྱས་ན། །ཕྱོགས་བཅུའི་ལམ་རྣམས་ཉིད་ནི་ངེས་པར་ཤེས། །རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་མཐའ་དག་འདི་ལས་འཐོབ། །ཅེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ། རང་གི་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མཐའ་དག་སྤངས། །མིག་ཕྱེད་གྱེན་དུ་ལྟ་ཞིང་ལྷན་ཅིག་ཏུ། །དབུས་སུ་རླུང་ནི་བུས་མ་ཐག་ཉིད་དུ། །དེ་རྗེས་རྡོ་རྗེའི་མེ་དང་དུ་བ་འབྱུང༌། །ཞེས་སོ། །དེ་ཕྱིར་ཐོག་མ་མེད་པ་ཐོག་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པའོ། །སྤྲོས་མེད་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་སྦང་བའི་བདག་ཉིད་དམིགས་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་སེམས་མེད་པའི་སེམས་གང་གི་ཡིན་པ་དེ། ཐོག་མ་མེད་པ་སྤྲོས་མེད་བདག་སྟེ་སྣ་ཚོགས་གཟུགས་མཐོང་བ། །ཞེས་བྱ་བའི་མཐར་རོ། །འདིས་ནི་དང་པོ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་མངོན་དུ་
Chinese
托隆。 这是颜色各异的鲜花。 那是空性寺庙里鲜花盛开。 如是说。 同样地， 虚空之花显现之母， 是非住之极重。 如是说。 又， 观望再观望，即使夜晚天亮， 燃起寂静之灯，寻觅道路。 如是说。 同样地， 晨曦已现，布苏库。 寂静者说，天亮时分。 如是说。 又， 月亮刚升起的时候， 心之国王立刻停止。 喜悦和慈悲的达玛茹之声， 圣者的空性真美。 如是说。 南方和北方的争斗中， 森林者所说的中间道路。 如是说。 又， 心性觉悟，珍宝极喜悦， 解脱被人隐藏，愚昧者们说。 五朵花出现，花在那里消失。 极喜悦的心性是虚空的给予。 如是说。 同样地， 稀奇的是什么从和谐中产生？ 谁将日月束缚，点燃灯火？ 在寂静中自己掌握，自己领悟。 从虚空的孕妇中看见了出生。 如是说。 又， 卑劣愚昧者即使听闻甚深之法， 在黑暗的夜晚也丝毫看不见。 如果虚空的顶端开花， 寂静者说，那是错觉。 如是说。 其他人也说了， 虚空中，心和风和眼， 如果同时正确结合， 胜利者的珍贵功德必定产生。 这些是如来（༄，梵文天城体：śrī，梵文罗马拟音：shri，吉祥）的 语录。 如是说。 又，舍弃各种分别念和人心， 如果在虚空中分开眼睛， 那么十方道路必定知晓。 瑜伽自在一切从此获得。 如是说。 同样地， 舍弃自己心的一切特征， 一起半睁眼睛向上看， 在中间风刚吹起的时候， 之后金刚之火和烟出现。 如是说。 因此，无始以来就是没有开始的。 无戏论，真实，非真实的普遍分别念，舍弃的自性，无所缘的自性，无心的心是谁的，那。 无始无戏论的自我，看见各种形象。 叫做这样的结尾。 这最初就是无分别念显现。
English
Tog Long. These are flowers of various colors. That is where flowers bloom in the emptiness monastery. Thus it is said. Similarly, The mother of the sky flower appearing, Is extremely heavy in non-abiding. Thus it is said. Again, Looking and looking, even if the night dawns, The peaceful lamp is lit to find the way. Thus it is said. Similarly, The dawn has risen, Bhusuku. The peaceful one said, it's dawn. Thus it is said. Again, As soon as the moon rises, The king of the mind immediately ceases. The sound of the joyful and compassionate Damaru, The emptiness of the noble deity is beautiful. Thus it is said. From the struggle of the south and the north, The middle path spoken by the forest dweller. Thus it is said. Again, Mind itself, realizing, precious, very joyful, Liberation is hidden by people, spoken by the ignorant. Five flowers appeared, the flower disappeared there. The very joyful mind itself is a gift of the sky. Thus it is said. Similarly, What is wonderful that arises from harmony? Who binds the sun and moon, and lights the lamp? In peace, one's own power is placed, one's own understanding. From the pregnant woman of the sky, the birth is seen. Thus it is said. Again, Even if a lowly ignorant person hears the profound Dharma, In the dark night, they see nothing at all. If a flower blooms on the top of the sky, The peaceful one said, that is an illusion. Thus it is said. Others have also said, In the sky, mind, wind, and eye, If they are properly combined at the same time, The precious qualities of the Victorious One will surely arise. These are the words of the Thus-Gone-One (༄，梵文天城体：śrī，梵文罗马拟音：shri，吉祥). Thus it is said. Again, abandoning various thoughts and the human mind, If the eye is separated in the sky, Then the paths of the ten directions will surely be known. All the powers of yoga are obtained from this. Thus it is said. Similarly, Abandon all the characteristics of one's own mind, Looking upwards with half-closed eyes together, As soon as the wind blows in the center, After that, the vajra fire and smoke arise. Thus it is said. Therefore, that which is without beginning is unborn from the beginning. Without elaboration, true, the nature of abandoning the all-pervading thoughts that are not true, the nature of being without an object, the mind without mind, whose is that? The self without beginning, without elaboration, seeing various forms. It is called the end. This, in the very beginning, is the manifestation of non-conceptualization.
Tibetan
བྱེད་པའོ། །ཞེས་རྒྱུ་གསུངས་སོ། །ཆགས་པ་ཆེན་པོའི་མེས་ཕུང་པོ་དང་ཁ་མེས་དང་སྐྱེ་མཆེད་མཐའ་དག་དང་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དག་པའི་བདག་གོ །འདིས་ནི་བར་དུ་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་དོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཁུ་བས་བྱུགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་ཉིད་བདག་ནོར་བུའི་རྩེ་མོའི་མི་འཕོ་བའི་ཁུ་བའི་རང་བཞིན་ནོ། །འདིས་ནི་མཐར་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་གསུངས་སོ། །བདེན་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་བདེ་བ་སྨྲ་བ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་དེའི་ཚུལ་གྱིས་གསལ་བར་བྱ་བའི་ངང་ཚུལ་གང་གི་ཡིན་པ་དེ་དེ་བཞིན་ནོ། །མཚམས་མེད་ལྔ་བྱེད་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་ཉིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་གསལ་བའི་ཚིག་འགྱུར་པ་མེད་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་གང་ཡིན་པ་དེ་དེ་བཞིན་ནོ། །དུ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་ལ་སོགས་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་སྒོ་ནས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་དེ་བཞིན་བྱེད་དོ། །འདི་ངག་གིས་ནི་འདི་ལྟར་བཤད་དེ། ཐོག་མར་དགེ་བ། བར་དུ་དགེ་བ། ཐ་མར་དགེ་བ་ནི་གཞན་དུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོས་རྣམ་པར་བརྟགས་པ། དང་པོ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བསྒོམ་པ། བར་དུ་དབང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་བདེ་བ་བསྒོམ་པ། ཐ་མར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་བསྒོམ་པ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་བསྒོམ་པ་ཡིན་ནམ་ཞེན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ ༄། །གྱི། ཀུན་དུ་རྒྱུ་དང་འདྲ་བར་ནི། །འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་མཐོང་བར་འགྱུར། །ཀོ་ཏྲ་བ་ཡི་ས་བོན་ལས། །སཱ་ལུའི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་མེད། །རྣམ་རྟོགས་བོན་ལས་བྱུང་བའི། །འབྲས་བུ་རྣམ་པར་རྟོག་བཅས་འགྱུར། །རྣམ་པར་རྟོག་མེད་ལས་བྱུང་བའི། །འབྲས་བུ་རྣམ་པར་རྟོག་མེད་འགྱུར། །དེའི་ཐོག་མར་དགེ་བ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་བསྒོམ་པ་སྟེ་བར་དང་ཐ་མར་ཡང་ངོ༌། །ཇི་ལྟར་ས་བོན་དེ་ལྟར་ཤིང༌། །དེ་ལྟར་ལྗོན་ཤིང་དེ་ལྟར་འབྲས། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་དུ་མཐོང་བ་སྟེ། །དེ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ཉིད། །ཅེས་སོ། །གཉིས་སུ་མེད་པ་བདེ་བ་དང་ཁུ་བ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཚུལ་ལོ། །ཚུལ་དེ་དག་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྟོང་པའོ། །ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཇི་ལྟ་བའོ། །དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་གནས་ནོར་བུའི་ལྟེ་བའི་མཐའ་རྩེ་མོ་སྟེ། དེར་རྣམ་པར་གནས་པ་དེ་མི་གནས་པར་ལེགས་པར་གནས་པའོ། །བདག་མེད་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་བ་མེད་པའི་མཚན་ཉི
Chinese
是为作。如是说因。大贪之火，为使蕴、处、界一切与垢离，是为清净之我。此于中间亦是无分别。以大乐之精液涂抹，如是真如我，是宝珠顶端之不移精液自性。此于最后亦说为无分别。真实不颠倒之乐，说为现前所作，以彼之方式而明，为何之体性，彼即如是。造作五无间罪，及佛金刚持等，以大乐之方式而极明，语不变异，体验所说之故，为何者，彼即如是。以烟等之相，从不颠倒之门，如是说大乐，如是为利有情，如是说如是作。此语如是说，初善，中善，后善，非为他者。若然，如是孩童之辈所分别，最初分别之禅定，中间以二根修乐，最后修无分别，是为修大乐耶？彼非是。 ༄། །之。如周遍行者，一切果将得见。由拘陀罗婆之种子，无有生萨罗之果。由分别种子所生，果成为有分别。由无分别所生，果成为无分别。彼之初善修无分别，中后亦然。如是种子如是树，如是树如是果。世间皆见，彼乃缘起性。如是。无二，乐与精液无二之方式。为使彼等方式明了之故，无二而空。真实之智慧如何。彼体验之处，宝珠脐之边际顶端，于彼处如是安住，彼不住而善安住。无我，一切法无显现之相
English
It is to make. Thus the cause is spoken. The fire of great attachment, in order to make the aggregates, places, and realms all separate from defilements, is the pure self. This, even in the middle, is non-conceptual. Anointed with the essence of great bliss, thus the Suchness self is the unchanging essence nature of the jewel's peak. This, even in the end, is said to be non-conceptual. The true and non-inverted bliss, said to be made manifest, in the manner of clarifying what its nature is, that is as it is. Committing the five inexpiable sins, and Buddha Vajradhara, etc., in the manner of great bliss, are extremely clear, the words are unchanging, because of expressing the experience, whatever it is, that is as it is. With signs such as smoke, etc., from the non-inverted door, thus saying great bliss, thus acting for the benefit of sentient beings, thus saying, thus acting. This speech says thus: initially virtuous, intermediately virtuous, finally virtuous, is not other. If so, as children discriminate, initially meditating on discrimination, intermediately meditating on bliss with the two faculties, finally meditating on non-conceptuality, is that meditating on great bliss? That is not. ༄། །Of. Like a wanderer, all fruits will be seen. From the seed of Kotraba, there is no fruit of Salu. From the seed of discrimination, the fruit becomes with discrimination. From the non-discrimination, the fruit becomes non-discrimination. Its initial virtue is to meditate on non-conceptuality, and so are the middle and the end. As the seed, so the tree; as the tree, so the fruit. It is seen everywhere in the world, that is dependent arising. Thus. Non-duality is the manner of non-duality of bliss and essence. In order to clarify those manners, it is non-dual and empty. How is the true wisdom? The place of experiencing it is the edge of the jewel's navel, the peak, there thus abiding, it abides well without abiding. Selflessness, the characteristic of all phenomena being without appearance.