Tibetan
སོ་སོར་སྣང་བ་ལས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་རྟོག་པ་དང་བྲལ་ཞིང་མ་འཁྲུལ་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ། །རྣམ་པ་མེད་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལས་མ་འདས་པ་སྟེ་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བཙུམས་ཤིང་མ་བཙུམས་པའི་མིག་གིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་གཟུགས་མ་ཡིན། །གཟུགས་ལས་གཞན་པ་ཡང་མ་ཡིན། མིག་གིས་དང་མིག་མེད་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་མེད་ནི་རྒྱུ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཆོག་དང་ལྡན་པའོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དོན་འདི་ཉིད་དཔལ་ཀྱེའི་ལྟ་བུ་སྟེ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལས་འདས་པའོ། །དེ་སྙིང་པོ་ཞབས་ཀྱིས་གསུངས་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། སྔར་བཤད་པའི་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་དག་གི་དོན་དམ་པའི་སྒོམ་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དངོས་པོ་བསྒོམ་བྱ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །འདིར་ནམ་མཁའ་ལ་དངོས་པོ་བསྒོམ་བྱ་ནི་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྟེ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལས་འདས་པའོ། །དེ་ཡོངས་ཤེས་པ་དངོས་པོ་མེད་པ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ཀྱིས་སྣང་བརྙན་མཐོང་བའོ། །རྟོག་པ་དང་བྲལ་ཞིང་མ་འཁྲུལ་བ་ནི་མངོན་སུམ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྒྱུད་ཕྱི་མར་ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་འཇམ་དཔལ་ཞབས་ཀྱིས་གསུངས་པ། སྟོབས་བཅུའི་སྟོབས་དང་ལྡན་པས་སོ་སོར་སྡུད་སོགས་དྲུག་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་བ་ཉིད་ནི་སྒོམ་པ་གསུངས། །མཚན་མོའི་དུ་བ་ལ་སོགས་རྣལ་འབྱོར་སླར་ཡང་ཉིན་མོ་མཁའ་ལ་འབར་བ་ལ་སོགས་རྣམས་ཀྱང་ངོ༌། །སོ་སོར་སྡུད་པས་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་ནམ་མཁའི་མཐིལ་དུ་སོན་པ་དུས་གསུམ་གཟུགས་རྣམས་མཐོང་བར་བྱེད། །དེ་ལ་བསམ་གཏན་གྱིས་སེམས་བརྟེན་པར་ཡང་ནི་བྱེད་དེ་ཕྱི་རོལ་དངོས་པོ་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་སྤོང༌། །སྲོག་གི་རྩོལ་བས་རི་བོང་ཅན་དང་ཉི་མ་དང་བྲལ་མུན་པ་ཅན་དུ་སྲོག་རླུང་འབབ་པར་འགྱུར། །སླར་ཡང་འབྱུང་བ་དང་ནི་འཇུག་པས་དམན་པར་བྱེད་དེ་འཛིན་པའི་ཡན་ལག་གིས་ནི་ ཐིག་ལེར་རོ། །རྗེས་སུ་དྲན་པས་མཁའ་ལ་རི་བོང་ཅན་བཞིན་རང་གི་གཟུགས་ལས་འོད་ཟེར་ཆེན་པར་རྒྱུ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ཁུ་བ་རྡོ་རྗེ་ལས་ནི་མགོ་བོར་བགྲོད་བྱེད་དྲི་མེད་བདེ་བས་རབ་གང་བའོ། །ནམ་མཁའི་ལྟ་བས་གཏི་མུག་མཐའ་ཉིད་དུ་ནི་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་མཐོང་བས་སོ། །ནང་གི་ལྟ་བས་འདོད་ཆགས་མཐའ་ཉིད་དུ་ནི་བྱེད་པར་འགྱུར
Chinese
之所以能以不分别一切相，远离分别且无错乱的现量而见，就是这个意思。无相是不超出极微之自性，因为是远离分别之故。因为凡是用闭着和不闭着的眼睛所能认识的，所以不是色。也不是色之外的其他。也不是用眼睛和无眼所能认识的。如是，一切相、无相是因。般若波罗蜜多大空性，是一切相中最殊胜的，等等。此义如同吉祥嘿汝嘎，是超离极微之自性的。彼心要释所说如下：当宣说之前所说的智慧和方便的真实义的禅修时，从“所修之物”等开始。此处，于虚空中所修之物如梦，是超离极微之自性的。完全了知它之后，当修无物，即以远离分别的心识见到影像。远离分别且无错乱，称为现量，等等。同样，在后部续中，十地自在者文殊师利所说：具有十力之力的，以各别摄集等六者宣说空性是禅修。夜晚的烟雾等瑜伽，以及白天在空中燃烧等也是。以各别摄集，瑜伽士到达虚空之底，能见三时之诸色。于此，也以禅定使心稳固，并完全舍弃外境诸物。以命力，生命之气流向无兔者、无日者和黑暗者。再次，以生起和进入使之减少，以执持支分成为明点。以随念，如虚空中的兔者，从自身发出大光明。以三摩地，从金刚之精液走向头部，充满无垢之乐。以虚空之见，将愚痴推向尽头，因为见到了空性。以内在之见，将贪欲推向尽头。
English
The reason for seeing with direct perception that does not differentiate all aspects, is free from differentiation, and is without error is this. Absence of aspects does not transcend the nature of the subtle particles, because it is free from differentiation. Because whatever is to be cognized by eyes that are closed and not closed, therefore it is not form. It is also not other than form. It is also not to be cognized by eyes and without eyes. Thus, all aspects, absence of aspects, are the cause. The great perfection of wisdom, emptiness, is the most excellent of all aspects, and so on. This meaning is like the glorious Hevajra, which transcends the nature of subtle particles. That Heart Essence Commentary says as follows: When explaining the meditation on the ultimate meaning of the wisdom and means previously explained, starting from "the object to be meditated upon," and so on. Here, the object to be meditated upon in the sky is like a dream, which transcends the nature of subtle particles. Having fully understood it, one should meditate on the absence of things, that is, seeing images with a mind free from differentiation. Being free from differentiation and without error is called direct perception, and so on. Similarly, in the latter tantra, it is said by Manjushri, the lord of the ten bhumis: With the power of the ten powers, emptiness is taught as meditation by the six, such as individual collection. The yoga of night smoke and so on, and also burning in the sky during the day and so on. By individually collecting, the yogi reaches the bottom of the sky and sees the forms of the three times. There, one also stabilizes the mind with meditation and completely abandons external objects. By the force of life, the life-breath flows to the one without a rabbit, the one without the sun, and the one with darkness. Again, by arising and entering, one makes it diminish, and with the holding limb, it becomes a bindu. By recollection, like the one with a rabbit in the sky, great rays of light emanate from one's own body. By samadhi, from the vajra essence, one goes to the head, filled with stainless bliss. By the view of the sky, ignorance is brought to an end, because emptiness is seen. By the inner view, desire is brought to an end.