Tibetan
གནས་པ་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོའོ། །ཡང་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ནི་དེ་ལྟར་བསྒོམས་པའི་དབང་གིས་དེ་ལྟར་ཡང་མཐོང་པའི་དབྱེ་བས་བརྟགས་བམ་ཡིན་པའི་མཐོང་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཞེས་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་བའི་ལུས་ འདི་ཉིད་ཁོ་ནས་མཐོང་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བསམ་གཏན་མི་བསྐྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམ་པ་བཅུ་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་བཅུ་པོ་རྣམས་གཅིག་ཅིང་སེམས་ཕྱིར་མི་འཕྲོ་བར་ནང་དུ་དབུ་མར་ཞུགས་པ་ཉེད་དེ། སྣ་ཚོགས་པའི་སྐུ་སྟེ་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ད་ནི་སྲོག་དང་རྩོལ་བ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་སྲོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དབུགས་ཕྱིར་འབྱུང་བས་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཟད་པར་བྱེད་ཅིང་རྩ་རྣམས་སྟོངས་པར་བྱེད། རྩོལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནང་དུ་འབྱུང་བ་སྟེ་མི་ཤོར་བར་བྱེད་པའོ། །ཡང་གི་སྒྲས་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་སྲོག་དང་རྩོལ་བ་འགོག་ན་ཚེ་རིང་ཞེས་བྱའོ། །རལ་གྲི་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་སྟེ། དེ་ཡང་སྲོག་དང་རྩོལ་བས་སྣ་བུག་གཡོན་དང༌། སྣ་བུག་གཡས་པ་ནས་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྔ་ལྔ་གཅིག་ཏུ་མཉམ་བར་སོ་སོར་མ་འདྲེས་པར་གྱུར་ཅིང་སྣ་བུག་གཡོན་པ་ནས་ཨོཾ་དཀར་པོར་གྱུར་ནས་ནང་དུ་འཇུག་ཅིང་ལྟེ་བའི་ཧཱུཾ་ལ་ཐིམ་པ་ནི་རྩོལ་བ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཧཱུཾ་ལས་ཕྱིར་ཨཱཿ་དམར་པོར་གྱུར་ནས་སྣ་བུག་གཡོན་པ་ནས་བྱུང་ནས་སོར་བཅུ་བདུན་ཚུན་ཆད་དུ་འཕྲོས་པ་ནི་སྲོག་ཅེས་བྱའོ། །ཡང་སྲོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བདེ་བའི་འཕོ་བར་གྱུར་པ་ན་སྲོག་ཅེས་བྱའོ། །རྩོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནང་དུ་འཇུག་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་བཅུར་ཧཱུཾ་ལ་ཐིམ་པར་གནས་པ་ནི་རྩོལ་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་ཡང་སྲོག་དང་རྩོལ་བ་ཡང་རྣམ་པ་བཅུར་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ནི་སྲོག་དང་རྩོལ་བའི་བཤད་པའོ། །དེ་ནི་འཛིན་པ་བཤད་པ་ནི་འཛིན་པ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་འཛིན་པའི་ངོ་བོ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། རིན་པོ་ཆེའི་ཕྱག་རྒྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚོར་བའི་ཕུང་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ། །ཚོར་བ་ནི་བདེ་བ་དེ་འཛིན་པ་སྟེ། མི་འགྱུར་བའམ། བརྟན་པས་ན་འཛིན་པ་སྟེ། སྐུའི་ཐིག་ལེ་འཛིན་པ་དང༌། གསུང་གི་ཐིག་ལེ་འཛིན་པ་དང༌། ཐུགས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་འཛིན་པ་དང། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་འཛིན་པ་རྣམས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོ་རྣམས་དང༌། སྤྲུལ་བའི་འཁོར་ལོ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང༌། ཡོངས་སྤྱོད་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང༌། དཔྲལ་བར་དབང་བྱེད་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང༌། གཙུག་ཏོར་
Chinese
安住是第一禅。又，第二禅是由于如是修习的力量，以如是亦见的差别来衡量，是能被衡量之见，名为智慧蕴，唯有瑜伽士之身才能见到。同样，所谓的不动禅，是识蕴的十种相，十种境与有境，融为一体，心不外散，融入中脉之中，是种种的身，即是所谓的第二禅。现在要讲述命和勤作。其中，所谓命，是气息外出的缘故，使世俗菩提心耗尽，并使脉络空虚。所谓勤作，是令其内入，不令其失散。又，以“又”字表示，瑜伽士若能止息命和勤作，则称为长寿。所谓持剑者，是行蕴。也就是通过命和勤作，从左鼻孔和右鼻孔中，使五个五个风轮合一，各自不相混杂，从左鼻孔中化为白色嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡），进入并融入脐间的吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）中，这被称为勤作。从吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）中向外化为红色阿（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：阿），从左鼻孔出来，延伸到十七指的距离，这被称为命。又，所谓命，是菩提心转化为安乐的迁变时，称为命。所谓勤作，是进入内部，又以十种相融入并安住于吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）中，这被称为勤作。因此，瑜伽士应以十种相来了解命和勤作。这是对命和勤作的解释。这是对执持的解释，现在要解释执持。其中，要讲述执持的体性。所谓珍宝手印，是体验受蕴。受是执持彼安乐，不改变或稳固，所以是执持，即执持身的明点，执持语的明点，执持意的明点，执持智慧的明点，以及大乐轮，化身轮，法轮，受用轮，额头自在轮，顶髻
English
Abiding is the first dhyana. Moreover, the second dhyana is that, due to the power of meditating in this way, the seeing that is measured by the distinction of seeing in this way is the seeing that can be measured, which is called the aggregate of wisdom, which can only be seen by the body of a yogi. Similarly, the so-called immovable dhyana is that the ten aspects of the aggregate of consciousness, the ten objects and object-holders, become one, and the mind does not scatter outward but enters into the central channel, which is the variety of bodies, which is called the second dhyana. Now, life and effort are to be spoken of. Among them, the so-called life is that the conventional bodhicitta is exhausted because of the outward flow of breath, and the channels are emptied. The so-called effort is to make it enter inward, so that it is not lost. Moreover, the word "also" means that if yogis stop life and effort, they are called long-lived. The so-called sword-holder is the aggregate of formations. That is, through life and effort, from the left nostril and the right nostril, the five five wind-mandalas are united, and they are not mixed with each other, and from the left nostril they become white Oṃ (藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡), and enter and dissolve into the Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) at the navel, which is called effort. From Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) outwards, it becomes red Āḥ (藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：阿), and emerges from the left nostril, extending to a distance of seventeen fingers, which is called life. Again, the so-called life is when the bodhicitta is transformed into a blissful transference, it is called life. The so-called effort is to enter inward, and again in ten aspects it dissolves and abides in Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽), which is called effort. Therefore, yogis should understand life and effort in ten aspects. This is the explanation of life and effort. This is the explanation of holding, and now holding is to be explained. Among them, the nature of holding is to be spoken of. The so-called precious mudra is the experience of the aggregate of feeling. Feeling is the holding of that bliss, which does not change or is stable, so it is holding, that is, holding the bindu of the body, holding the bindu of speech, holding the bindu of mind, holding the bindu of wisdom, and the wheels of great bliss, the wheel of emanation, the wheel of dharma, the wheel of enjoyment, the wheel of power over the forehead, the crown
Tibetan
གྱི་འཁོར་ལོ་རྣམས་སུ་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དབུ་ མ་ནས་འགྲོ་བ་དང༌། འོང་བའི་རང་བཞིན་མི་འཕོ་བར་གནས་པ་ནི་འཛིན་པའི་དབྱེ་བས་རླུང་རྣམ་པ་བཅུ་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་སྟེ། དེ་ནི་འཛིན་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་བརྗོད་དེ། དེས་ནི་འཛིན་པ་བཤད་དོ། །དེ་ནི་རྗེས་སུ་དྲན་པ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་དྲན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྟེ་བ་ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་དཀྱིལ་འཁོར་དོན་དམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཞོམ་དུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་གཏུམ་མོ་མེའི་རྣམ་པ་སོར་གཅིག་པ། ཕྲ་བ་ལ་ཁ་དོག་དཀར་མོ་འཚེར་བ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་མེས་ཐམས་ཅད་གདུངས་ཤིང་སྲེག་པ། ལུས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པ་དེ་ལས་སེམས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ནི་དྲན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་པདྨར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འཛིན་པའི་དུས་སུ་དམིགས་པའི་ཡུལ་མི་བརྗེད་པས་ན་དྲན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་སྟེ། རླུང་རྣམ་པ་བཅུ་གསང་བའི་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་གཉིས་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་གཅིག་པར་གྱུར་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆགས་པས་བཞུ་བའི་བདེ་བ་དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པར་མི་རྟོག་ཅིང་མི་ཆགས་པ་ནི་དྲན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་གཡུང་མོ་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །ཡང་དྲན་པ་ཞེས་པ་ནི་རྩ་དབུ་མ་ཨ་བ་དྷཱུ་ཏཱིར་འདོད་པའི་བདེ་བའི་གནས་སྐབས་སུ་རླུང་རྣམ་པ་བཅུའི་དབྱེ་བས་འགོག་ནུས་ཤིང་བདེ་བ་ལ་མི་ཆགས་ན་ཡང་རྩ་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་དྲན་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །རྗེས་སུ་དྲན་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ད་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཅེས་བྱ་བ་བརྗོད་པ་ལ། དཔལ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འཁོར་ལོ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། རླུང་རྣམ་པ་བཅུ་གཙུག་ཏོར་གྱི་འཁོར་ལོར་འགོག་པས་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་དེ། དེ་ལྟ་ན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བརྗོད་ཅེ་ན། སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་གཙུག་ཏོར་གྱི་འཁོར་ལོ་ནས་གསང་བ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོའི་པར་དུ་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང༌། དོན་དམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་གཉིས་སུ་མེད་པར་གྱུར་ཅིང༌། སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་ཐ་མི་དད་པ་ལས་རླུང་རྣམ་པ་བཅུ་རྣམས་རྡོ་རྗེའི་ནོར་བུའི་རྩེ་མོར་འགོག་པ་དང༌། གཙུག་ཏོར་ཏུ་རྒྱས་པར་མཛད་པ་ནི་དེ་རྣམས་མི་རུང་ བ་དེ་ལ་དགོངས་ནས་མི་གནས་པར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་དོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཡང་སོ
Chinese
在（身）之轮等轮中，世俗菩提心从梵穴（藏文：དབུ་མ།）发出，并且不改变来去的自性而安住，这是以执持的分类，十种风的来去。那被说成是执持的支分，因此说了执持。那之后要说随念。其中，所谓的“念”，是指脐轮，也就是法生之处的坛城，胜义菩提心，名为不可摧毁者，拙火（藏文：གཏུམ་མོ།）如一指之火。纤细且闪耀着白色的光芒，以贪欲之火焚烧和烧灼一切，具有遍布全身的能力，从那（拙火）心中随念，即称为念。又，在智慧的莲花中执持菩提心之时，因为不忘记所缘境，所以称为念，是行蕴。十种风在秘密金刚和莲花二者无二无别，成为一体之时，以智慧的贪欲融化的安乐，不执着和不迷恋于烦恼，这就是念，也就是忆念少女（藏文：གཡུང་མོ།）。又，念是指在中央脉（梵文：अवाधूती，罗马拟音：avadhootii，藏文：ཨ་བ་དྷཱུ་ཏཱིར་）中，在想要安乐的时刻，以十种风的分类能够止息，即使不执着于安乐，也说那是忆念脉的念。随念已经说完了。现在要说三摩地。其中，在说三摩地的时候，所谓的“具光辉的三摩地轮”是薄伽梵毗卢遮那佛的三摩地。因为十种风止息在顶髻轮中，所以被称为三摩地。如果那样，那么薄伽梵就被称为不住涅槃。为什么被称为涅槃呢？因为诸佛从顶髻轮到秘密大乐轮，世俗菩提心和胜义菩提心二者无二无别，空性和悲心无有差别，因此十种风止息在金刚宝的顶端，并且在顶髻中增长，考虑到那些不合适之处，所以也说是不住涅槃。三摩地已经说完了。还有等。
English
In the wheels such as the wheel (of the body), the conventional bodhicitta arises from the central channel (Sanskrit: avadhuti), and it abides without changing its nature of coming and going. This is the coming and going of the ten winds by the distinction of grasping. That is said to be a limb of grasping, and thus grasping is explained. Next, mindfulness will be explained. Among them, what is called "mindfulness" refers to the navel chakra, the mandala that is the source of dharma, the ultimate bodhicitta, called the indestructible, the form of tummo fire as one finger. It is subtle and shines with a white color, burning and scorching everything with the fire of desire. It has the power to pervade the entire body, and mindfulness from that (tummo) mind is called mindfulness. Also, when holding the bodhicitta in the lotus of wisdom, because the object of focus is not forgotten, it is called mindfulness, which is the aggregate of formation. When the ten winds are non-dual and one with the secret vajra and lotus, the bliss of melting by the wisdom of desire does not conceive of or cling to afflictions, and that is mindfulness, which is also the mindfulness of the young woman. Furthermore, mindfulness refers to the central channel (Sanskrit: avadhuti) in the state of wanting bliss, where it is possible to stop with the distinction of the ten winds, and even if one does not cling to bliss, it is said to be the mindfulness of the recollection channel. Mindfulness has been explained. Now samadhi will be explained. Among them, when speaking of samadhi, what is called "the glorious samadhi wheel" is the samadhi of the Bhagavan Vairochana. Because the ten winds stop in the crown chakra, it is called samadhi. If so, then the Bhagavan is called non-abiding nirvana. Why is it called nirvana? Because the Buddhas, from the crown chakra to the secret great bliss chakra, the conventional bodhicitta and the ultimate bodhicitta are non-dual, and emptiness and compassion are inseparable, therefore the ten winds stop at the tip of the vajra jewel, and increasing in the crown, considering those unsuitable aspects, it is also said to be non-abiding nirvana. Samadhi has been explained. And so on.