Tibetan
ཅིག་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ནི། དེ་དག་དོན་གཅིག་པ་སྟེ། ཕྱོགས་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆགས་བྲལ་དང་པོ་ཆགས་པ་ཆེ། །ཞེས་པ་ནི་དབང་གི་སྐད་ཅིག་བཞི་པའོ། །མཚན་ཡང་ངག་པར་བརྗོད་པ་ལས་དེ་དག་གསུངས་པ། ཆགས་བྲལ་དང་པོ་ཆགས་པ་ ཆེ། །ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་འབར་བའི་འོད། །རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །སངས་རྒྱས་འགྲོ་བའི་ཆོས་འཛིན་པ། །ཞེས་སོ། །མ་འདྲེས་པ་ནི་རྙོག་པ་མེད་པ་སྟེ། ཕྱོགས་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུང་བའི་ཡུལ་དང་འཛིན་པའི་སེམས་གཅིག་ཏུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེས་པ་ཉེ་བར་བསྟན་པ་སྟེ། ཆུ་ཀླུང་གི་ཆུ་རྣམས་རྒྱ་མཚོར་རབ་ཏུ་ཞུགས་ན་དེར་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོའི་ཚོགས་འདི་ནི་ཞེས་པ་བརྟན་པ་དང་གཡོ་བའི་བདག་ཉིད་རྣམས་མི་འགྱུར་བ་སྟེ་རྣམ་པ་ཀུན་ལྡན་གྱི་གཟུགས་སུ་མཉམ་པ་སྟེ། མཚུངས་པའི་མི་འགྱུར་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་སླར་ཡང་དཔེ་ཡིས་གསུངས་པ། ཁམས་ཀྱི་ཚོགས་འདི་ནི་སྟེ་ལྕགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རོ་ཡིས་དངུལ་ཆུ་ཟོས་པས་ཇི་ལྟར་རོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་མཚུངས་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཡང་རུང་སྟེ་ཀོ་ཏྲ་བ་ལ་སོགས་པས། ས་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་ཀྱི་ཚོགས་ཟོས་པས་ས་བོན་གྱི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་འབྲས་བུའི་དུས་སུ་སྟེ། འབྲུ་སྐྱེ་པའི་དུས་སུ་ང་རྒྱལ་མེད་པ་སྟེ་ཀུན་རྔོ་བ་པ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་དངོས་པོའི་ཚོགས་ཅན་ཀྱང་ནི་སྟེ། བརྟན་པ་དང་གཡོ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་རྣམས་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བས། ཟོས་ན་སྟེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་གཟུགས་ཀྱིས་སྒྲིབ་པ་མེད་པར་བྱས་ན། མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་ཉིད་དུ་འགྱུར། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་རང་བཞིན་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དུག་གི་དཔེས་བདེ་བས་ཁྱབ་པ་ཉིད་གསུངས་པ། མཆེ་བ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྫོགས་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཁྱབ་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་དུག་ནད་པས་སོའི་རྩེ་མོ་མཆེ་བའི་ཤུལ་དུ་ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་དུ་མི་རིག་སྟེ། གཞན་དུའང་སྟེ་ལུས་ཀྱི་གནས་འགའ་ཞིག་ཏུ་རིག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དབང་པོའི་སྒོ་མིག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཚོར་བའང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ནི་རྫོགས་པའི་ཆར་གྱུར་ན་སྟེ། ཁྱབ་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པས་རྣལ་འབྱོར་པའི་དམ་པའི་བདེ་བས་རྡོ་རྗེ་ནོར་བུར་མྱོང་བ་མིན་ཞིང༌། གཞན་དུ་མིན་ཏེ་ཡུལ་རྣམས་དབང་པོའི་སྒོ་རྣམས་ཀྱིས་མ་ཡིན་ཞེས་པའོ། །འཁོར་ལོ་སྔོམ་པ་ལས་གསུངས་པ། ཀུན་དུ་ཕྱག་དང་ཞབས་ལ་སོགས། །ཀུན་དུ་དབུ་དང་སྤྱན་དང་ཞལ། །ཀུན་དུ་ཐོས་ལྡན་འཇིག་རྟེན་ན། །ཐམས་ཅད་ཁྱབ་སྟེ་རྣམ་ པར་བཞུགས། །ཞེས་སོ། །ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་གནས་པའང་བསྤུའི་ཁུང་བུའི་མཚམས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་གནོན་ཏོ་ཞེས་པའོ། །བཅུད་དང་ལྕགས་ཀྱི་དཔེས་གསུངས་པ། ཇི་ལྟར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཕྱོགས་གཅིག་ན་ནི་རྡོ་རྗེ་ནོར་བུའོ། །འདོད་ཆགས་མེས་གདུངས་ན་ནི། གཏུམ་མོ་འབར་བས་གདུངས་ནའོ། །བག་ཆགས་ནི་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཇི་ལྟར་རྡོ་རྗེ་ལ་ནོར་བུ་ཆེན་པོས་རེག་ཅིང་གདུངས་པས་དེ་འོད་གསལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བས་རེག་པ་ལས་བདེ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བར་རྣམ་པར་ངེས་སོ། །དོན་དམ་པ་ནི་དམ་པའི་བདེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དངོས་པོ་སྟེ། རང་བཞིན་ནི་རྟོགས་པར་ཡང་སྨོས་ཅི་དགོས་སོ། །བརྟག་པར་བྱ་བ་དང་སེམས་ལ་ཀུན་དུ་འབིགས་པ་ནི་གློ་བུར་བའི་དྲི་མས་གཡོགས་པ་ལ་ཡིན་གྱི། དེ་ཁོ་ནར་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །གློ་བུར་བའི་དྲི་མ་འདི་ནི་སེམས་ལ་མེད་དོ། །དེ་ནས་སེམས་ལས་སྐྱེ་བ་ལ་ཕྱིས་སྐྱེན་དེ་དག་དོན་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ། སེམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལས་ཡུན་རིང་པོར་ཏེ་ཕྱིས་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནས་སེམས་མ་གཏོགས་པ་ལས་སྐྱེན། དེའི་དོན་དུ་གསུངས་པ། སེམས་ལས་མ་གཏོགས་སྐྱེ་བའང་མིན། །ཞེས་སོ། །ཅི་སེམས་ལ་མི་ཟད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གནས་སམ་ཞེ་ན། གསུངས་པ། སེམས་ལ་ཟད་མེད་གནས་པ་མེད། །ཅེས་སོ། གལ་ཏེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་སྟེ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ནི་གོ་སླའོ། །འདིར་ཟངས་མའི་དཔེས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་སྟེ། འདིར་གལ་ཏེ་ཟངས་མ་ལ་དྲི་མ་གློ་བུར་དུ་བྱུང་བ་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་སྔར་ཟངས་མ་དྲི་མ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །གང་ཡང་ཡུན་རིང་པོའི་དྲི་མ་ཕྱིས་ཟངས་མ་ལས་བྱུང་ན། དེའི་ཚེ་དེའི་དྲི་མ་གང་དུ་ཅི་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར། །དེ་ནས་ཟངས་མ་མ་གཏོགས་པ་ལས་སྐྱེས་ན། །དེའི་ཚེ་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་ཟངས་མལ་ནི་མི་ཟད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གནས་ན། དེའི་ཚེ་གྲུབ་པའི་བཅུད་ཀྱིས་ཀྱང་གཞན་དུ་འགྱུར་བར་མི་ནུས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་དག་ཐམས་ཅད་རིགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་འདིར་དོན་བདེན་པ་སྟེ་ཟངས་མ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྐྱེས་པའི་དྲི་མ་འདི་ཡང་བཅུད་ཀྱི་སྦྱོར་བས་ཉམས་པར་འགྱུར་ཏེ། སྔར་ཡང་མེད་ལ་ཕྱིས་ཀྱང་མེད་ ཅིང། དེ་དག་དང་བྲལ་
Chinese
无二之法，彼等意义相同，因无二元之故。离欲最初生大欲，此乃权能之第四刹那。名亦于语中宣说，彼等所言：离欲最初生大欲，种种色彩燃烧之光，金刚跏趺圆满成正觉，佛陀执持众生之法。不杂者，无有混浊，因无二元之故。所取之境与能取之心，应视为一体。如何，乃为指示：如众河之水，融入大海，则于彼处变为平等性。如是事物之集合，即坚固与动摇之自性，不变化，于一切相具足之形中平等，变为相同之不变。彼复以譬喻宣说：界之集合，即铁等，如以味食水银，如何变为味性，彼等变为相同。无论如何，如拘陀婆等，食地等之界之集合，则变为种子之自性。彼亦于果之时，即谷物生长之时，无有我慢，即远离一切傲慢者。如是事物之集合亦是，即坚固与动摇之自性者，不极度变化，若食之，即以一切相之形无有遮蔽而作，则变为极度不变性。将执持一切相之自性之义。以毒之譬喻宣说安乐遍布之性。牙齿等，即于圆满之状态，变为遍布性之毒，病者于牙齿之尖端，于牙齿之痕迹处，不觉知感受为痛苦，于其他处，即身体之某处亦非觉知。境色等，亦非根门眼等之感受。如是心若成圆满之雨，即变为遍布性，瑜伽士以殊胜之安乐，非以金刚宝而体验，于其他处亦非，即非以境等根门。于摧毁轮中宣说，一切方
English
The non-dual Dharma, their meaning is the same, because there is no duality. "Detachment initially generates great desire," which is the fourth moment of empowerment. The name is also spoken in words, and they say: "Detachment initially generates great desire, light burning with various colors, Vajra posture, perfect enlightenment, Buddha holds the Dharma of beings." Unmixed means without turbidity, because there is no duality. The object to be grasped and the mind that grasps should be regarded as one. How, is to indicate: just as the waters of all rivers, when they enter the ocean, become equal in it. Likewise, this collection of things, which is the nature of the stable and the moving, does not change, but is equal in the form of possessing all aspects, and becomes the same unchanging. That same is again explained with an example: this collection of elements, such as iron, etc., just as mercury is eaten by taste, how it becomes the nature of taste, they become the same. In any case, like Koṭarava and others, eating the collection of elements such as earth, it becomes the nature of seed. That also at the time of fruit, that is, at the time of grain growth, there is no pride, that is, it becomes free from all arrogance. Thus, the collection of things is also, that is, those with the nature of the stable and the moving, do not change extremely, if eaten, that is, by making the form of all aspects without obscuration, then it becomes extreme immutability. It will hold the nature of all aspects. The nature of pervasive bliss is explained by the example of poison. Teeth, etc., that is, in the state of perfection, the poison that becomes pervasive, the sick person does not perceive the feeling of suffering at the tip of the tooth, at the trace of the tooth, nor is it perceived elsewhere, that is, in some part of the body. The objects of form, etc., are also not the sensations of the sense organs such as the eyes. Likewise, if the mind becomes a perfect rain, that is, it becomes pervasive, the yogi does not experience the supreme bliss with a vajra jewel, nor is it elsewhere, that is, not with the sense organs such as objects. It is said in the Wheel of Destruction, all directions.
Chinese
手和脚等等，到处是头和眼睛和脸，到处是多闻的世间，全部遍布而安住。如是说。于一个方向安住，也压迫到毛孔的边际究竟处，是这个意思。用精华和铁的比喻所说，如是怎样等等，即：于一个方向则是金刚宝。贪欲火所烧灼，猛烈的拙火燃烧所烧灼。习气是贪著等等的体性。如是如金刚被大宝触及和烧灼，它就变得光亮。同样，从不变化的乐触及，而变得是乐本身，这样确定。胜义谛是殊胜真谛的智慧之事物，自性是证悟，更说什么必要呢？应当观察和心中全部刺穿，是对突如其来的垢染所遮盖而说的，不是仅仅如此的意思。这突如其来的垢染在心中是没有的。之后，对于从心而生，后来的那些产生是无意义的，这样说：从心的状态，长久地，不是后来产生的，是这个意思。之后，从心之外产生。为了那个意义而说：从心之外也不是产生。如是说。如果心是不尽的，以那个本身而安住吗？说：心上没有不尽的安住。如是如果等等，那个真如如实辨别，这两个偈颂是容易理解的。此处以铜的比喻来理解，此处如果铜上突如其来产生垢染，那么那时以前铜就变成和垢染分离了。任何长久的垢染后来从铜上产生，那时那个垢染从何处什么产生呢？之后，如果从铜之外产生，那时也从虚空的鲜花中产生了。之后，如果铜以不尽的本身而安住，那时成就的精华也不能变成其他的。因此这些全部是不合道理的。因此这在此是意义真实，即和铜一起产生的这个垢染，也以精华的结合而消失，以前也没有，后来也没有，并且和那些分离。
English
Hands and feet, etc., everywhere are heads and eyes and faces, everywhere is the learned world, all pervading and abiding. Thus it is said. Abiding in one direction also presses to the ultimate limit of the pores, that is the meaning. Said with the example of essence and iron, such as how, etc., that is: in one direction it is a vajra jewel. Burned by the fire of desire, burned by the burning fierce fire. Habit is the nature of attachment, etc. Just as when a vajra is touched and burned by a great jewel, it becomes bright. Similarly, from the touch of unchanging bliss, it becomes bliss itself, thus it is determined. The ultimate truth is the object of the wisdom of the supreme truth, what need is there to mention realization of its nature? What is to be examined and pierced in the mind is said to be covered by sudden stains, not just that. These sudden stains are not in the mind. Then, it is said that those later arising from the mind are meaningless: from the state of mind, for a long time, it is not later arising, that is the meaning. Then, arising from outside the mind. For that meaning it is said: there is no arising apart from the mind. Thus it is said. If the mind is inexhaustible, does it abide by that itself? Say: there is no inexhaustible abiding on the mind. If so, etc., that suchness is truly distinguished, these two verses are easy to understand. Here, understand by the example of copper, here if a sudden stain arises on copper, then at that time the copper becomes separated from the stain before. If any long-lasting stain later arises from copper, then from where and from what does that stain arise at that time? Then, if it arises from outside the copper, then it will also arise from the flowers of the sky. Then, if copper abides by its own inexhaustible nature, then the accomplished essence cannot be transformed into anything else. Therefore, all of these are unreasonable. Therefore, this is the true meaning here, that is, this stain that arises together with copper also disappears with the combination of essence, it did not exist before, nor does it exist later, and it is separated from those.