Tibetan
་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་སྟེ་དེ་ལ་ཞུགས་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ནོ། །བླ་མ་དེ་བསྟེན་པར་འགྱུར་ན་སློབ་མ་རྣམས་ལ་ལམ་ནི་སྦྱིན་བྱེད་དམྱལ་བའི་འཇིག་པ་འཕྲོག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་ལས་ནི་ཚངས་སྤྱོད་ལྡན་ཞེས་པ་གང་ཞིག་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་པའི་བདེ་པ་ཐོབ་པའོ། །བདུད་རྣམས་ལ་ཞེས་པ་ཕུང་པོ་དང་ཉོན་མོངས་པ་དང་འཆི་བདག་དང་ལྷའི་བུ་སྟེ་བདུད་བཞི་པོ་རྣམས་ལ་རྡོ་རྗེ་དབྱུག་པ་དང་འདྲ་བ་རྡོ་རྗེ་དབྱུག་པའོ། །དེ་ཡང་ལན་མའི་གཞི་ལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔར་རབ་ཏུ་གྲགས་པ་སྟེ་སྤྲུལ་པའི་སྐུས་སོ་ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་བསྟེན་པའི་ངེས་པའོ། །ད་ནི་གདུག་པའི་སློབ་དཔོན་གྱི་སྐྱོན་ཡོངས་སུ་བརྟག་པའི་དོན་དུ་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་གསུངས་ཏེ། འདིར་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་བླ་མ་གང་ཞིག་ང་རྒྱལ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་དང་བཅས་པའི་བླ་མ་དེ་ནི་བླ་མར་བྱས་ཀྱང་དམྱལ་བ་བཞིན་དུ་སློབ་མ་མཁས་པ་སྟེ་ཤེས་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རྒྱུར་ནི་སྤང་བར་བྱའོ། །ང་རྒྱལ་འདི་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་པའོ། །ང་རྒྱལ་ཡང་རྣམ་པ་དུ་མ་སྟེ་མཁས་པས་མངོན་པར་ཁེངས་པ་དང་རྫས་དང་དབང་ཕྱུག་གིས་མངོན་པར་ཁེངས་པ་དང་དེ་ཉིད་བཅུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང་ལམ་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པས་མངོན་པར་ཁེངས་པ་སྟེ་དེ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་སྤང་བར་བྱའོ། །འོག་མ་འོག་མའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བལྟས་ན་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་པ་དང་གོང་མ་གོང་མའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བལྟས་ན་ང་རྒྱལ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་ པ་དེས་ན་ཡང་དག་པའི་ལམ་རིག་པ་པོས་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་ཞིང་སྙིང་རྗེ་དང་བྲལ་བ་ནི་སྤང་བར་བྱ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་ཁྲོ་བས་ཟིལ་གྱིས་མནན་པའོ། །དམ་ཚིག་རྣམ་བྲལ་ཞེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པས་སྨད་པ་གསང་བའི་དམ་ཚིག་རྣམས་གསལ་བོར་སྤྱད་པས་དམ་ཚིག་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡང་སྤང་བར་བྱའོ། །རྫས་ལ་བརྐམ་པ་ཡང་སྟེ་དགེ་འདུན་དང་མཆོད་རྟེན་གྱི་རྫས་ལ་སོགས་པ་ལྕི་བའི་དང་བླ་མའི་རྫས་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པ་ནི་རྫས་ལ་བརྐམ་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཁོར་བའི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་དོན་དུ་རྫས་སོགས་པར་བྱེད་པའོ། །ཐོས་པ་དག་ཀྱང་མེད་ཅེས་པ་ནི་རྨོངས་པ་སྟེ་དམ་པའི་ལམ་གྱི་མན་ངག་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དམ་པའི་སློབ་མ་རྣམས་ནི་སླུ་བ་དོན་དུ་གཉེར་ཞིང་ཞེས་པ་ནི་བརྫུན་སྨྲ་བ་པོ་སྟེ་སྤང་བར་བྱའོ། །མཆོག་གི་བདེ་བའི་གནས་ལས་སེམས་ཉམས་དབང་མ་བསྐུར་ཞེས་པ་
Chinese
是为如来正等觉之道，是具有进入此道之状态者。如果依止那位上师，则对于诸弟子，此道是施予者，是夺取地狱怖畏者。从那之中，所谓具有梵行者，是获得何者也不变之安乐者。所谓对于诸魔，即蕴、烦恼、死主、天子，对于此四魔，犹如金刚杵者，是金刚杵。那也是在莲花的基础上，极为著名为金刚萨埵者，所谓化身，是指依止金刚上师的决定。现在为了完全观察恶劣上师的过失，以“具有我慢”等三句偈颂宣说。在此密咒之理中，任何具有我慢等过失的上师，即使作为上师，也如地狱一般，聪明的弟子，即有智慧者，应当舍弃其作为圆满菩提之因。因为此人具有我慢，所以是具有我慢者。我慢也有多种，即以精通而骄傲，以财物和权力而骄傲，以及完全知晓那十种，以道和形相等而骄傲，凡是具有这些的，都应当舍弃。观察下等下等的有情，则会具有我慢，观察上等上等的有情，则会远离我慢，因此通达真实道的智者，应当舍弃具有我慢且远离慈悲者。同样，也被愤怒所压制。所谓远离誓言，即世人所诽谤的秘密誓言，因公开行持而变得远离誓言。那也应当舍弃。贪恋财物也是，即贪图僧众和佛塔等的重物，以及享用上师的财物，就是贪恋财物。同样，为了轮回的享受而积攒财物等。所谓甚至没有听闻，即愚昧，是远离圣道的口诀者。同样，欺骗圣者的弟子，即以欺骗为目的者，也应当舍弃。从殊胜安乐之境，心已退失，未受灌顶者。
English
It is the path of the Tathagata Samyak-sambuddha, which is the state of entering this path. If that lama is relied upon, then for the disciples, this path is the giver, the taker of the fear of hell. From that, the so-called Brahmachari is the one who obtains the unchanging bliss. As for the demons, namely the aggregates, afflictions, death lord, and the son of the gods, for these four demons, like a vajra scepter, is the vajra scepter. That is also on the basis of the lotus, extremely famous as Vajrasattva, the so-called incarnation, refers to the certainty of relying on the Vajra Master. Now, in order to fully examine the faults of the wicked teacher, it is said in three verses, beginning with "having pride." In this principle of mantra, any lama who has faults such as pride, even if he is taken as a lama, is like hell, and the wise disciples, that is, those with wisdom, should abandon him as the cause of perfect enlightenment. Because this person has pride, he is proud. There are also many kinds of pride, that is, being proud of being proficient, being proud of wealth and power, and fully knowing those ten kinds, being proud of the path and form, etc., whoever has these should be abandoned. Looking at the lower and lower sentient beings, one will have pride, and looking at the higher and higher sentient beings, one will be free from pride. Therefore, the wise who understand the true path should abandon those who have pride and are devoid of compassion. Similarly, it is also suppressed by anger. The so-called being devoid of vows means that the secret vows that are slandered by the world become devoid of vows because of public practice. That should also be abandoned. Greed for wealth is also, that is, greed for the heavy objects of the Sangha and stupas, etc., and enjoying the wealth of the guru, is greed for wealth. Similarly, accumulating wealth etc. for the sake of the enjoyment of samsara. The so-called not even hearing means ignorance, is the one who is far from the oral instructions of the holy path. Similarly, deceiving the disciples of the holy ones, that is, those who aim at deception, should also be abandoned. From the supreme state of bliss, the mind has declined, and the one who has not received empowerment.
Tibetan
ནི་དབང་བསྐུར་མེད་པར་རྒྱུད་འཆད་པ་པོ་ཞེས་པ་སྟེ་སྤང་བར་བྱའོ། །ལོངས་སྤྱོད་དག་ལ་ཀུན་ཆགས་ཞེས་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་འཁོར་བ་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས་ལ་ཀུན་ཏེ་རྣམ་པ་ཀུན་ནས་ཡང་དག་པར་ཆགས་པའོ། །བག་མེད་ནི་ཆང་འཐུངས་པས་ཏེ་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དབང་པོའི་དོན་དུ་འདོད་ལྡན་པ་ཞེས་པ་ནི་དབང་པོ་གཉིས་ཀྱི་བདེ་བའི་དོན་དུ་འདོད་ལྡན་ཡང་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ངེས་པའོ། །སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ལས་འདི་ལྟ་སྟེ། །སློབ་དཔོན་ཡོན་ཏན་བླང་བྱ་སྟེ། །སྐྱོན་ནི་ནམ་ཡང་མིན་པ་རྙིད། །ཡོན་ཏན་བླངས་པས་དངོས་གྲུབ་འགྱུར། །སྐྱོན་བརྗོད་པ་ལས་དངོས་གྲུབ་མེད་ཅེས་དང་དེ་བཞིན་དུ། དབང་མཆོག་ཐོབ་གང་རྡོ་རྗེ་ཡི། །སློབ་དཔོན་ལ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས། །ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་ཁམས་བཞུགས་རྣམས། །དུས་གསུམ་བྱོན་ནས་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་གྱི་ཡོན་ཏན་བླང་བར་བྱའོ་ཞེས་པ་ལ་མ་ཉམས་པ་འགའ་ཞིག་གི་ཚིག་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འདིར་མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་ལམ་ཉམས་པའི་བྱི་བའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས། སློབ་དཔོན་ཡོན་ཏན་བླང་བྱ་སྟེ། །སྐྱོན་ནི་ནམ་ཡང་མིན་པ་ཉིད་ ཅེས་པ་གང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་བླ་མ་བསྟེན་པའི་སླད་དུ་སློབ་དཔོན་གྱི་སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། སྙིང་རྗེ་མེད་ཅིང་ཁྲོ་ལ་གདུག །ཁེངས་ཤིང་ཆགས་ལམ་བསྡམས་དང༌། །རང་བསྟོད་བླ་མར་སློབ་མ་ནི། །བློ་བཟང་ལྡན་པས་མི་བྱའོ་ཞེས་པ་སྟེ་གསུངས་འདིའི་ཕྱིར་བླ་མར་བྱས་ཀྱང་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་བྱེད་བ་ནི་ཐར་པ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་སློབ་མས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་ལས། གང་ཞིག་ཁྱིམ་པ་བསྟི་གནས་སྤྱོད། །གཡོག་པོ་ཞིང་བ་ཚོང་པ་དང༌། །དམ་ཆོས་འཚོང་བའི་རྨོངས་པ་དེ། །ས་ལ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་མིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་སོ། །བླ་མ་རྣམ་པ་གསུམ་སློབ་དཔོན་ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་ལས་གསུངས་པ། དེ་ཉིད་བཅུ་ནི་ཡོངས་ཤེས་པ། །གསུམ་ལས་དགེ་སློང་མཆོག་ཡིན་ཞིང༌། །འབྲིང་ནི་དགེ་ཚུལ་ཞེས་བྱ་སྟེ། །ཁྱིམ་གནས་དེ་ལས་ཐ་མའོ་ཞེས་དང་དེ་བཞིན་དུ། ས་ཐོབ་མ་གཏོགས་ཁྱིམ་པ་ནི། །རྒྱལ་པོས་བླ་མར་མི་བྱ་སྟེ། །དེ་ལ་ཐོས་པ་ཡོངས་ཤེས་པས། །གང་ཞིག་རྟགས་ཅན་བྱ་བ་ཉིད། །ས་ཐོབ་མ་གཏོགས་སློབ་དཔོན
Chinese
就是没有灌顶而讲经者，应当舍弃。对于享乐完全执着，是指对外道轮回的享乐完全、以各种方式真正执着。放逸是指饮酒，即不保持正念，应当舍弃之意。为了感官享受而贪恋，是指为了两根的快乐而贪恋也应当舍弃，这是如来的定论。密咒的规矩是这样的： 上师功德应学习， 过失何时皆非有。 学习功德能成就， 说 দোষ 过失则无成就。 同样地： 获得殊胜灌顶的金刚， 上师即是如来。 十方世界安住者， 三世诸佛皆顶礼。 难道不是如来所说吗？因此，上师的功德应当学习，其中会提到一些没有损坏的词语，因此应当说。这里，在未来的时代，那些丧失正道的愚痴之人会说： 上师功德应学习， 过失何时皆非有。 所说的这些是不对的。为什么呢？因为为了依止上师，如来曾说过要全面观察上师的过失和功德，就像这样： 无有慈悲且易怒， 傲慢贪婪断道者， 自赞上师为弟子， 具慧之人不应为。 因此，即使已经以上师为师，但所做之事并非应做之事，追求解脱的弟子应当舍弃。同样地，在《最初的佛》中说： 若有居家行住处， 仆人农夫商人等， 贩卖正法之愚者， 地上非是金刚持。 等等。关于三种上师，在全面观察上师中说： 彼等十者皆遍知， 三者之中比丘胜， 中等沙弥如是说， 居家乃是彼等下。 同样地： 未获地者之在家， 国王不应为上师， 彼等听闻皆遍知， 何者具相乃应为。 未获地者之导师。
English
That is, those who preach the tantras without empowerment should be abandoned. "Completely attached to enjoyments" means being completely and genuinely attached to the enjoyments of external samsara in every way. "Negligence" means drinking alcohol, that is, not maintaining mindfulness, which should be abandoned. "Desiring for the sake of the senses" means that desiring for the pleasure of the two organs should also be abandoned, which is the definitive statement of the Tathagata. The rule of mantra is like this: The teacher's virtues should be learned, Faults are never present. Learning virtues leads to accomplishment, Speaking of faults leads to no accomplishment. Similarly: Whoever obtains the supreme empowerment of the vajra, The teacher is the Tathagata. Those who dwell in the ten directions of the world, The Buddhas of the three times bow down. Didn't the Tathagata say that? Therefore, the teacher's virtues should be learned, and some undamaged words will be mentioned, so they should be spoken. Here, in the future, those foolish people who have lost the right path will say: The teacher's virtues should be learned, Faults are never present. What is said is not right. Why? Because in order to rely on a teacher, the Tathagata said to fully examine the teacher's faults and virtues, like this: Without compassion and prone to anger, Arrogant, greedy, and cutting off the path, A student should not take a self-praising teacher, One with wisdom should not do so. Therefore, even if one has taken a teacher, but does things that should not be done, a disciple seeking liberation should abandon them. Similarly, in the "First Buddha" it says: If a householder lives in a dwelling, Servants, farmers, merchants, etc., Those fools who sell the true Dharma, On earth are not Vajradharas. And so on. Regarding the three types of teachers, it is said in the full examination of the teacher: Those ten are all-knowing, Among the three, a monk is superior, The intermediate is called a novice, A householder is the lowest of them. Similarly: A householder who has not attained the ground, A king should not take as a teacher, Those who have heard and know everything, Whoever has the signs should be taken. A teacher who has not attained the ground.