Tibetan
ཡི་གེ་ཧྲཱིཿ་དམར་པོ་ལས་པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱད་པ་བསམས་ལ། ལྕེའི་འདབ་མ་ལ་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་དཀར་པོ་ལས་རྡོ་རྗེ་དཀར་པོ་བསམས་ཏེ། ཨོཾ་བཛྲ་ཛི་ཧྭ་ཞེས་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ། དེ་ཉིད་དུ་དེ་ཐིམ་པས་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་དུ་མོས་པ་བསྐྱེད་དེ། ཁྲོ་བོའི་བརྗོད་པའམ། རྡོ་རྗེའི་བརྗོད་པས་རང་གི་བླ་མའི་གདམས་ངག་དང་མཐུན་པའི་བཟླས་པ་བྱའོ། །དེ་ལ་ཁྲོ་བོའི་བརྗོད་པ་ནི། སྤྲིན་བྱུང་འབྲུག་སྒྲ་ཡི་གེ་ཧཱུཾ། །ཟབ་མོ་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་བརྟན་པ། །ཁྲོ་བོ་གསལ་བ་ཁྲོ་ཆེན་པོའོ། །རྡོ་རྗེའི་ཚིག་ཅེས་གྲུབ་པའོ། །ཞེས་པའོ། །རྡོ་རྗེའི་བརྗོད་པ་ནི། ལྕེ་རྩེ་ཤིན་ཏུ་མི་བསྐུལ་ཞིང༌། །སོ་དང་མཆུ་གཉིས་འབྱར་བྱས་པ། །རྟོག་པ་ཀུན་ལ་སྦྱར་བ་སྟེ། །རྡོ་རྗེའི་བརྗོད་པ་སྒྲ་ཡངས་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་ཐུན་མོང་གི་ཡན་ལག་ནི། རྟོག་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས་གསུངས་པ། བཟླས་བརྗོད་བྱེད་ཚེ་ཁྲོ་མི་བྱ། །ཡུལ་གྱི་བདག་ཉིད་དགའ་མི་བྱ། །ཞུམ་དང་མི་དགའ་འཇིགས་པ་དང༌། །འཇུངས་དང་ང་རྒྱལ་ཡོངས་སུ་སྤང༌། །ཟློས་ཚེ་ཅི་ཡང་མི་བསམ་ཞིང༌། །ཡན་ལག་འགྱུར་བར་མི་བྱའོ། །ཀུན་རྟོག་རླུང་གིས་བསྐྱོད་ནས་ནི། །ཅི་ཡང་རུང་བ་མི་བསམ་མོ། །རིག་སྔགས་ལྷ་ནི་མ་གཏོགས་པ། །སྒོམ་པ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡང༌། །ཟློས་པས་བཟླས་བརྗོད་བྱེད་པའི་ཚེ། །ཀུན་རྟོག་བཟུང་ནས་མི་བསམ་མོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཞུགས་པ་དེས་ཅི་ཙམ་གྱི་དངོས་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར། ཕྲེང་བ་ལས་ལྟོས་པ་ནི། མཁས་པས་གསང་སྔགས་ཡི་གེ་ནི། །བཅོ་ལྔ་མན་ཆད་གྲངས་རྣམས་ལ། །ཡི་གེའི་སྡོམ་ནི་དུ་ཡོད་པ། །དེ་སྙེད་འབུམ་ཕྲག་བཟླས་བརྗོད་བྱ། །ཡི་གེ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ལ། །བཟླས་བརྗོད་སུམ་འབུམ་བྱ་བར་བཤད། །ཡི་གེ་དེ་ལས་ལྷག་པ་ལས། །སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་ཁྲི་ བྱའོ། །སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་མེད་པར་ཡང༌། །ལས་རྣམས་ཕལ་ནི་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གང་དུ་དུས་ལ་ལྟོས་པ་ནི། །རྫོགས་ལྡན་དུས་སུ་ཡི་གེ་འབུམ་བཟླས་ཏེ། །གཉིས་ལྡན་དུས་ཀྱི་སྔགས་པས་འབུམ་ཕྲག་གཉིས། །གསུམ་ལྡན་དུས་སུ་དེ་ཉིད་གསུམ་དུ་འགྱུར། །བྱེ་བ་ཕྲག་སུམ་འབུམ་བཞི་རྩོད་དུས་སྦྱར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཞི་ལ་ལྟོས་པ་ནི། རྒྱུད་ལ་ལར་ནི་ཅི་ནས་སྔགས་བྱེ་བ་བཟླས་པར་གསུངས་སོ། །བསོད་ནམས་འབྲིང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་འབུམ་བཟླས་པར་བདག་སྨྲའོ། །བསོད་ནམས་ཆེ་བས་ཁྲི་བཟླས་པས་ཤིན་ཏུ་མྱུར་བར་འགྲུབ་པོ། །དེ་ལྟར་རྡོ་རྗེ་ཅན་ཆེན་པོ་རྒྱུད་ཀྱི་བདག་པོས་གསུ
Chinese
观想红色字ཧྲཱིཿ (藏文：ཧྲཱིཿ，梵文天城体：ह्रीः，梵文罗马拟音：hrīḥ，汉语字面意思：惭)化为八瓣莲花。于舌之瓣上，观想白色字ཧཱུྃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：种子字)化为白色金刚杵。以“嗡 班扎 杰瓦”加持之。彼融入其中，生起金刚自性之信解。以忿怒语或金刚语，依随自身上师之口诀而念诵。其中，忿怒语为：云生雷鸣字ཧཱུྃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：种子字)。甚深金刚之语坚固。忿怒尊显现乃大忿怒。金刚语即成就。如是说。金刚语为：舌尖极不摇动，牙与唇二相合，系于一切分别念，金刚语者声宽广。如是说。又，共同之支分，乃从《摄集一切分别念》中所说：念诵之时莫生嗔，于境自性莫生喜，怯懦不悦及怖畏，悭吝我慢皆应舍。念诵之时莫思任何事，肢体亦莫动摇。分别念为风所动，任何事物皆莫思。除明咒本尊外，纵是殊胜瑜伽士，于念诵之时，亦莫执取分别念而思之。如是等等。如是进入者，能成办何等之悉地耶？观待于念珠者：智者于秘密真言之字数，少于十五之数者，若字之总数有多少，则念诵彼数之十万遍。若字数为三十二，则说应念诵三十万遍。若字数多于彼，则先修近分一万遍。纵未先修近分，多数事业亦能成就。如是说。何处观待于时间耶？圆满时（指圆满具足之时）念诵字数十万遍，二具时之咒师念诵二十万遍，三具时则变为三倍，四具时（争斗时）则加持四百万三千遍。如是说。观待于基础者：于某些续部中，说无论如何皆应念诵真言一亿遍。我言，中等福德者念诵十万遍。大福德者念诵一万遍则极速成就。如是金刚持大续之主所说。
English
Visualize the red syllable hrīḥ (Tibetan: ཧྲཱིཿ, Devanagari: ह्रीः, Romanized Sanskrit: hrīḥ, Literal meaning: Shame) transforming into an eight-petaled lotus. On the petals of the tongue, visualize the white syllable hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Devanagari: हुं, Romanized Sanskrit: hūṃ, Literal meaning: Seed syllable) transforming into a white vajra. Bless it with "Om Vajra Jihva." It dissolves into it, generating faith in the vajra nature. Recite with wrathful speech or vajra speech, according to the instructions of one's own guru. Among them, the wrathful speech is: Clouds arise, thunder roars, the syllable hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Devanagari: हुं, Romanized Sanskrit: hūṃ, Literal meaning: Seed syllable). The profound vajra speech is firm. The wrathful one appears as great wrath. Vajra speech is thus accomplished. So it is said. Vajra speech is: The tip of the tongue does not move much, the teeth and lips are joined, applied to all thoughts, the vajra speech is broad in sound. So it is said. Moreover, the common limb is said in the "Collected from All Thoughts": When reciting, do not be angry. Do not be happy with the nature of objects. Renounce cowardice, displeasure, and fear. Renounce stinginess and pride completely. When reciting, do not think of anything. Do not move the limbs. When thoughts are moved by the wind, do not think of anything. Except for the deity of the mantra, even the supreme yogi, when reciting, do not grasp thoughts and think of them. So on and so forth. How much siddhi will be accomplished by entering in this way? Depending on the rosary: The wise should recite the number of syllables in the secret mantra, for numbers less than fifteen, as many hundred thousands of recitations as there are syllables. If the number of syllables is thirty-two, it is said that three hundred thousand recitations should be done. If the number of syllables is more than that, then first perform the approach recitation ten thousand times. Even without first performing the approach recitation, most activities will be accomplished. So it is said. Where does it depend on time? In the perfect age (referring to the time of perfect completeness), recite the number of syllables one hundred thousand times. The mantra practitioner of the two-fold age recites two hundred thousand times. In the three-fold age, it becomes three times that. In the four-fold age (the age of strife), add four million three hundred thousand times. So it is said. Depending on the basis: In some tantras, it is said that one should recite the mantra one hundred million times no matter what. I say that those of medium merit should recite one hundred thousand times. Those of great merit will accomplish it very quickly by reciting ten thousand times. Thus spoke the lord of the great Vajradhara tantra.
Tibetan
ངས་སོ། །བསོད་ནམས་ཆུང་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བྱེ་བ་བཟླས་པར་གསུངས་སོ། །སེམས་ཅན་འབད་རྩོལ་ཆུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་འབུམ་བཟླས་པར་བདག་སྨྲའོ། །སེམས་ཅན་བསྒོམ་པ་ལ་གཞོལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཁྲི་ཁོ་ན་བཟླས་པར་བྱའོ། །སེམས་ཅན་འདོད་ཆགས་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྔགས་ཀྱི་བཟླས་པ་ཇི་ལྟར་ལགས། བླུན་པ་དང་ལྐུགས་པའི་རིགས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྔགས་ཀྱི་གྲངས་ཇི་ལྟར་ལགས། །ཤིན་ཏུ་དམིགས་པའི་སྔགས་ཀྱི་བཟླས་པ་ཇི་ལྟར་ལགས། འདི་ལྟར་ཕན་ཚུན་སྨྲ་བས་བཟླས་ན་དངོས་གྲུབ་གཞན་དུ་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་མན་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་བཞིན་པས་བཟླས་ན། བསྐལ་པ་སྐར་མ་ལྟ་བུ་བྱེ་བར་ཡང་དེ་ལ་དངོས་གྲུབ་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདིའི་གྲུབ་པ་ཉིད་ཅི། བྱ་བ་ངེས་པ་ཐོབ་པ་ཉིད་དོ། །འདི་ནི་གསུང་གི་གསང་ཆེན་མངོན་པར་བརྗོད་པའོ།། །།ད་ནི་ཐུགས་ཀྱི་གསང་ཆེན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། སྔར་བཤད་པའི་སྐུ་དང་གསུང་གསང་བ་ཆེན་པོ་ལ་གནས་པ་དེས། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཞིང༌། །ཕུང་ཕོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང༌། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་རྣམ་སྤངས་པ། །ཆོས་བདག་མེད་པ་མཉམ་པ་ཉིད། །རང་སེམས་གཟོད་ནས་མ་སྐྱེས་པ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །ཞེས་པ་རྟོགས་པའོ། །འདི་ཡང་གང་རིག་པའི་རྗེས་སུ་ འགྲོ་བ་ནི། འཕགས་པ་ནཱ་ག་རྫུ་ནའི་ཞལ་སྔ་ནས་མཛད་པའི་དབུ་མ་ལས་གྲུབ་པའོ། །ཐབས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དག་གིས་ནི། རླུང་དང༌། རྩ་དང༌། ཐིག་ལེ་དང༌། ཕྲ་མོ་དང༌། རྡོ་རྗེ་ནོར་བུའི་ནང་དང༌། རིག་མ་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། རིལ་པོར་འཛིན་པ་དང༌། རྗེས་སུ་འཛིན་པ་དག་གི་འགྲུབ་པོ། །བགྲང་དང་རྗེས་སུ་འགྲོ་དང་གནས། །མཚན་ཉིད་དེ་ནས་རྣམ་ལྡོག་དང༌། །ཡོངས་སུ་དག་པ་ཉིད་དང་དྲུག །འདི་ནི་འོང་བ་གཟུང་བར་དྲན། །འདིར་ཐུན་མོང་མིན་པ་སྦྱར་བ་རླུང་ལས་གྲུབ་པའོ། །ལྟེ་བར་ཙཎྜལཱི་སྦར་བས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་བསྲེག་ཅིང༌། །སྤྱན་ལ་སོགས་པ་ཡང་བསྲེགས་ཏེ། །བསྲེགས་པས་ཧཾ་ལས་ཟླ་བ་འབབ། །རྩ་ལས་གྲུབ་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཀམྤ་ལ་ཨཱཪྻས་བཤད་པ། ཐིག་ལེ་སྒྲ་ནི་རྣམ་སྤངས་པའོ། །ཞེས་སོ། །ཐིག་ལེ་དང་ཕྲ་མོ་དག་གི་འགྲུབ་པའོ། །ཆུ་བོའམ་ལྟེང་ཀའི་ཆུ་ནི་དྲི་མེད་དག་ལ་ཟླ་བ་གནས་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་དེ་ལ་རིམ་གྱིས་འཇིག་པ་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་རྟག་ཏུ་བསམ། །མེ་ལོང་ལ་ནི་རླུང་དག་རིམ་གྱིས་ཟར་པ་བཞིན་དུའང་བལྟ་བྱ་སྟེ། །རིལ་པོར་འཛིན་པ་ལ་བྱ་བའི་རིམ་པ་འདི་ནི་དེ་བཞིན་རབ་ཏུ་བརྟག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། རྡོ
Chinese
如是我闻。福德浅薄的众生念诵一亿遍。对于精进力小的众生，我说念诵一百万遍。对于专注于禅修的众生，只需念诵十万遍。对于贪欲深重的众生，应该如何念诵咒语？对于愚笨和口吃之人，咒语的数量应该是多少？如何念诵具有强烈专注的咒语？像这样互相交谈着念诵，成就就会改变。如果以散乱的心念诵，即使念诵像星星一样多的劫数，也不会有成就，如是说。此之成就为何？即是获得确定的事业。这是口语秘密的显现表达。 现在要讲述意之大秘密，即安住于先前所说的身语大秘密之中，远离一切事物，蕴、处、界和根、境、识，完全舍弃能取和所取，证悟诸法无我之平等性，自心本来自性未生，为空性之自性。这是证悟之义。此亦随顺智慧而行，乃是圣者龙树所著《中观论》之成就。随顺方便而行者，则能成就气、脉、明点、微细、金刚宝内、依止明妃、执持圆满、随执等。计数、随行、安住，体性由此而转变，完全清净共有六种。这是忆念到来的。此处将不共之法与气相结合而成就。于脐间点燃拙火（梵文：caṇḍālī），焚烧五如来，眼等亦被焚烧，焚烧后从“吽”（藏文：ཧཾ་，梵文天城体：हं，梵文罗马拟音：haṃ，汉语字面意思：吽）中降下月液。这是从脉中成就。如迦摩拉阿雅所说：明点之声是完全舍弃的。如是说。这是明点和微细的成就。如河流或莲花之水清澈无染，月亮安住其中一般，如是瑜伽士应恒常观想次第消融于其中。又如在镜子上逐渐显现风纹一般，应如是观视。对于执持圆满之行，此行为之次第应如是善加观察，即是宝
English
Thus I have heard. For sentient beings with little merit, it is said to recite a billion times. For sentient beings with little effort, I say to recite a million times. For sentient beings who are devoted to meditation, only a hundred thousand recitations are necessary. For sentient beings who are deeply attached to desire, how should mantras be recited? For those who are foolish and stuttering, what should be the number of mantras? How should mantras with intense focus be recited? If one recites while talking to each other like this, the accomplishment will change. If one recites with a distracted mind, even if one recites for as many kalpas as there are stars, there will be no accomplishment, so it is said. What is the accomplishment of this? It is the attainment of definite action. This is the explicit expression of the great secret of speech. Now, the great secret of mind is to be spoken, that is, abiding in the great secret of body and speech previously described, being separated from all things, aggregates, elements, sources, and sense objects, completely abandoning the grasped and the grasper, realizing the equality of the selflessness of phenomena, one's own mind being unborn from the beginning, being the nature of emptiness. This is the meaning of realization. This also follows the path of wisdom, which is the accomplishment of the Madhyamaka by the noble Nagarjuna. Those who follow the path of skillful means will accomplish the winds, channels, bindus, subtle elements, the inner vajra jewel, relying on the vidya, holding the complete, and following after. Counting, following, abiding, the characteristics then transform, and complete purification, these are six. This is remembering what is to come. Here, the uncommon is combined and accomplished from the winds. By igniting the caṇḍālī (藏文：ཙཎྜལཱི་，梵文天城体：चण्डाली，梵文罗马拟音：caṇḍālī，汉语字面意思：拙火) at the navel, the five Tathagatas are burned, and the eyes and so on are also burned. By burning, the moon descends from "Hum" (藏文：ཧཾ་，梵文天城体：हं，梵文罗马拟音：haṃ，汉语字面意思：吽). This is accomplished from the channels. As Kamala Arya said: The sound of the bindu is completely abandoned. So it is said. This is the accomplishment of the bindu and the subtle elements. Just as the water of a river or lotus is pure and without stain, and the moon abides in it, so should the yogi constantly contemplate the gradual dissolution within it. Also, just as wind patterns gradually appear on a mirror, so should one look. For the practice of holding the complete, the order of this practice should be carefully examined, that is, the jewel.