Tibetan
།འགྲོ་བ་གསུམ་པོའང་དེ་ཉིད་དུའོ། །ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིའི་དབྱེ་བ་ཡིས། །གནས་སོགས་འདི་ཁོ་ན་ལ་གནས། །དེ་བས་དེ་རུ་བསྐོར་བ་ཡི། །སྐྱོབ་བྱ་དེ་ཉིད་ཅན་གྱིས་མིན། །གལ་ཏེ་དེ་ཉིད་མེད་གྱུར་ན། །དེ་རྣམས་བསྐོར་བས་ཅུང་ཟད་མིན། །གལ་ཏེ་དེ་ཉིད་ལྡན་གྱུར་ན། །དེ་རྣམས་བསྐོར་བས་ཅི་ཞིག་དགོས། །ཕྱི་རོལ་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་རྣམས། །བསྐོར་བས་ཁམས་རྣམས་ཟད་པར་འགྱུར། །དེ་བས་ཕྱི་རོལ་སྤངས་ནས་ནི། །རྣལ་འབྱོར་རོལ་པས་གནས་པར་བྱ། །དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མས། །རྣམ་དག་ཡེ་ཤེས་སྤྱན་རྣམས་ཀྱིས། །རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་ཅན་རྣམས་ གཟིགས། །ཐུགས་རྗེས་ཁྱབ་པའི་ཐུགས་ཀྱིས་ནི། །དེ་རྣམས་དགེས་པས་དངོས་གྲུབ་མཆོག །ཇི་ལྟར་འདོད་བཞིན་སྩོལ་བར་མཛད། །དེ་ཡིས་རྗེ་བཙུན་ཡེ་ཤེས་ནི། །རབ་ཏུ་འབད་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །སྣ་ཚོགས་འབད་པ་ཡང་དག་ལྡན། །སྤྱོད་དང་བརྟུལ་ཞུགས་བརྟན་པ་ཡི། །དེ་ཉིད་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་དགར་བྱ། །སྤྱོད་དང་བརྟུལ་ཞུགས་འདི་སྤོངས་ལ། །གྱི་ནའི་རྣམ་པས་བཟའ་བར་བྱ། །གནས་པ་བྱས་ནས་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན། །བསམ་གཏན་བཟའ་བ་ལྷུར་ལེན་ནས། །སྨྱོན་པའི་སྤྱོད་པས་གནས་པར་བྱ། །གཅེར་བུའམ་ཡང་ན་གཅེར་བུ་མིན། །གང་དེར་ཇི་ལྟ་དེ་ལྟ་བུར། །རང་གི་ལྷག་པའི་ལྷ་དམིགས་ཏེ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཅིག་པུ་བསམ། །ལྐུགས་པའི་དངོས་པོར་རབ་གྱུར་པའི། །ཟླ་དྲུག་ཙམ་གྱིས་ངེས་པར་ནི། །རྣལ་འབྱོར་མ་ཡིས་ཉེར་བསྟན་པའི། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་འདི་གསལ་འགྱུར། །ཡེ་ཤེས་འོད་ཟེར་མཆོག་མཐོང་ནས། །རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་ལེགས་འདུ་སྟེ། །པདྨའི་འབྱུང་གནས་ཉམས་དགའ་བར། །དང་པའི་ཚོགས་འདུ་ཇི་བཞིན་ནོ། །དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་དངོས་སུ། །འགྱུར་བར་འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད། །མིག་འཕྲུལ་མཁན་བཞིན་འཇིག་རྟེན་དུ། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དོན་བྱེད་རྣམས། །སེམས་ནི་དག་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བདག་གསོལ་འདེབས། །སྤྱོད་པ་བྱེད་པ་འདི་ལས་ནི། ངེས་པར་གང་བཤད་དེ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པ་བཞི་རྣམས་ཀྱི་གནས་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་ནི་ལྔ་པ་ལ་ལྟོས་ནས་དྲང་བའི་དོན་ཏོ། །ལྔ་པ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སའི་རང་བཞིན་ཁོ་ན་གནས་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ངེས་པའི་དོན་ཏོ། །གང་ཡང་ཕྱི་རོལ་དུ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོར་དང་ལུས་ལ་ཡང་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་ས་རྣམ་པར་གཞག་པ་དེ་ཡང་དྲང་བའི་དོན་ཏེ། གང་ཕྱིར་དེ་དང་དེའི་ས
Chinese
三有亦于彼。 二十四之差别性， 处等唯于此而住， 是故于彼作绕行， 非是救护具彼性。 设若彼性若无者， 彼等绕行无少分， 设若彼性具有者， 彼等绕行有何用？ 外道瑜伽士彼等， 绕行诸界成耗尽， 是故舍弃外境已， 瑜伽嬉戏而安住。 具德金刚瑜伽母， 以其清净智慧眼， 观视金刚瑜伽士， 以悲普及之心意， 彼等欢喜赐胜成就， 如其所欲而作施。 是故至尊智慧者， 当以精勤而修持， 具足种种之精勤， 行与律仪坚固者， 彼即分别于律仪， 舍弃此行与律仪， 当以祇那之相食。 安住已成具律仪， 专取禅定食已后， 当以疯癫行而住， 裸身或亦非裸身， 于彼如是如是般， 自之增上天观想， 唯思彼性唯一耳。 极成哑者之事物， 约略六月定能知， 瑜伽母所曾开示， 此大瑜伽乃显明。 见已胜妙智慧光， 瑜伽母众善汇聚， 莲花生处甚可乐， 如昔初会无异也。 于此转成具德金刚持， 真实无有疑虑也， 如幻术师于世间， 为利一切诸有情， 令心清净当如是， 我为有情而祈请， 行持此行之事者， 定成所说彼一切。 如是。是故，显示小等四者之处等，乃观待第五而为应理之义。于第五则为极喜等超离世间之地自性，唯处等，乃为了义。又凡于外境及坛城之轮，以及于身，安立极喜等之诸地，彼亦为应理之义，何以故？以彼与彼之
English
The three realms of existence are also in that very state. With the distinction of twenty-four, Abodes and so forth reside only in this. Therefore, by circumambulating there, It is not by those with the nature of protectors. If that very nature were absent, Their circumambulations would be of no avail. If that very nature were present, What need is there for their circumambulations? Those external yogis, By circumambulating, the elements become exhausted. Therefore, having abandoned the external, One should abide in the play of yoga. The glorious Vajra Yogini, With her pure wisdom eyes, Sees the Vajra Yogis. With a mind pervaded by compassion, Delighting them, she bestows supreme accomplishments, Granting them as they desire. Therefore, the venerable wisdom one, Should strive to accomplish with great effort. Possessing various efforts, With conduct and vows firm, That very one should be separated into vows. Having abandoned this conduct and vows, One should eat in the manner of a ghina. Having established oneself as one with vows, Taking meditation as food with diligence, One should abide in the conduct of a madman. Naked or not naked, In whatever way it is, Focusing on one's own supreme deity, Think only of that very oneness. Having become supremely like a mute object, In about six months, certainly, This great yoga, taught by the Yogini, Will become clear. Having seen the supreme light of wisdom, The Yoginis gather well, In the delightful place of the lotus-born, Just like the first gathering. There is no doubt that one will actually become the glorious Vajradhara. Like a magician in the world, Those who work for the benefit of all sentient beings, Saying, "Purify your minds!" I pray to all sentient beings. From doing this conduct, Whatever is said will definitely come to pass. Thus it is. Therefore, showing the abodes and so forth of the four, small and so on, is a provisional meaning in relation to the fifth. In the fifth, only the nature of the ground that transcends the world, such as great joy, is the abode and so on, which is the definitive meaning. Furthermore, whatever places the grounds such as great joy externally, in the wheel of the mandala, and also in the body, that is also a provisional meaning, because that and that