Tibetan
ཤུ་རྩ་གཅིག་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལྟ་ཁོ་ནར་འཕེལ་བ་ལ་དགོངས་ནས་བཞི་པར། ཨེ་ཡིག་ས་རུ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྤྲུལ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་གསུངས་སོ། །ཐུན་མཚམས་བཞི་ཞེས་པ་ལ། མཚན་མོ་དང་ཉིན་མོའི་བདག་ཉིད་ཟླ་བ་དང་ཉི་མ་དག་གཏུམ་མོ་འབར་བས་འདུས་པ་དག་གིས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་དང་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་དབྱེ་བ་མི་དམིགས་ པ་ནི་མཚམས་ཏེ། ཡང་དག་པའི་བསམ་གཏན་ནི་མཚམས་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཞེས་པའི་དོན་གྱི་མཐར་ཐུག་པས་སོ། །དེའི་འཆར་བ་ནི་ནོར་བུ་ནས་བརྩམས་ནས་ལྟེ་བར་ཇི་སྲིད་པར་ཏེ། མ་འཕོས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འཕེལ་བཞིན་པ་ནི་སྟེང་དུ་ཉེ་བར་འགྲོ། བདེ་ཞིང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་འགུགས་པར་བྱེད། ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་དང་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོའི་རིམ་པས་སྤྲུལ་པ་ལ་སོགས་པའི་པདྨ་རྣམས་སུའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་འདི་རྣམས་སུ་རྒྱུ་མཐུན་པ་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་སྐྱེས་བུ་བྱེད་པ་དང༌། དྲི་མ་མེད་པ་ཉིད་རྣམས་ཀྱི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡང་དག་པར་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གསུངས་པ། པདྨ་བཞི་རུ་ཡང་དག་འབྱུང༌། །ཞེས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཐིག་ལེར་གསུངས་པ། མཚན་མོ་ཤེས་རབ་ཅེས་པར་བཤད། །མཚན་མོའི་ཆ་ནི་ཟླ་བར་འགྱུར། །ཉིན་མོ་ཐབས་སུ་བཤད་པ་སྟེ། །ཐབས་ནི་ཉི་མ་ཡིན་པར་འགྱུར། །དེ་ཡང་གཉིས་མེད་ཚུལ་དུ་བརྗོད། །ཟླ་བའི་སྐྱེ་བ་ཉི་མ་ལས། །འོད་གསལ་ཉིད་ཕྱིར་ཉི་མར་འགྱུར། །རྟོག་པ་དམ་པའི་དོན་དུ་སྟེ། །མཆོག་ཏུ་བདེ་བ་ཆ་མེད་པ། །མི་སྣང་སྟོང་པའི་ལུས་ཅན་ཏེ། །འོད་གསལ་གོ་འཕོང་ཞི་བ་སྟེ། །ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་ཡང་དག་བཞུགས། །དེ་ནས་གཞན་པ་མཚམས་བཤད་དེ། །མུན་དང་མུན་མིན་གཉིས་ཀ་སྤངས། །འདུས་པ་གཉིས་ཀྱི་དབུས་ན་གནས། །ཞེན་པ་གོས་པ་རྣམ་སྤངས་པ། །རྡོ་རྗེ་པདྨའི་བདུད་རྩི་བྱུང༌། །ཟླ་བ་ཉི་མ་ཡང་དག་ལྡན། །གང་ཞིག་མཐའ་ཉིད་ཡང་དག་འདྲེན། །དེ་ནི་མཚམས་ཏེ་སྲིད་པ་སྦྱོར། །མཆོག་གི་རྣམ་པའི་ངོ་བོར་བཤད། །ཕྲ་བའི་མིག་གི་མཐོང་མཚན་ཉིད། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་མཚམས་རྣམས་ནི། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་བཙུན་མོའོ། །འཆར་བ་མཆོག་ཏུ་གྲགས་པ་སྟེ། །ཁྱད་དགའ་དང་པོ་རྣམ་པར་སྤངས། །མདུད་པའི་རྩེར་གནས་མཆོག་ཏུ་ཞི། །ཙ་ན་ཀ་ཡི་འབྲུའི་ངོ་བོ། །དེ་ནས་འཆར་བ་གཟིངས་བདག་པོ། །གང་ཕྱིར་སྟེང་གི་གོ་འཕང་གནས། །ལ་ལར་ཐིག་ལེའི་ངོ་བོ་སྟེ། །རྣམ་པ་བཞི
Chinese
舒（shu）脉一根已述说。如是增长之意，于第四（品）中，埃（ཨེ་，梵文天城体：ऐ，梵文罗马拟音：ai，汉语字面意思：埃）字知为地。如是等语于化身等中宣说。所谓四座之间，夜晚与白昼之自性，月亮与太阳，以拙火燃烧之聚合，以共同生起之喜乐自性，以及空性与一味性，不可分别即是座。真实之禅定是座，谓以三摩地无分别之义究竟故。其生起是从珍宝开始到脐间，未移动之菩提心增长，是向上靠近。引来安乐与空性之殊胜智慧。以小、中、大、大之大之次第，于化身等之莲花中。如是于此等中，同因与异熟与士夫作用，以及无垢性等之薄伽梵真实生起。是故宣说，于四莲花中真实生起。如是亦于大手印明点中宣说。夜晚说为智慧。夜晚之分变为月亮。白昼说为方便。方便变为太阳。彼亦说为二无之方式。月亮之生起从太阳。光明之故变为太阳。思虑为神圣之义。殊胜之安乐无分。无现空性之身。光明果位寂静。于某些处所真实安住。彼后宣说其他座。舍弃黑暗与非黑暗二者。处于二者聚合之中。舍弃执着染污。生起金刚莲花之甘露。月亮太阳真实具足。何者引导至边际。彼是座，连接有。说为殊胜之形相之体性。细微之眼所见之相。一切有情之座等是金刚持之明妃。生起是殊胜著名。舍弃特殊之初喜。处于结之顶端，殊胜寂静。恰纳嘎（ཙ་ན་ཀ་）之豆之体性。彼后生起船之主。何以故处于上方之果位。于某些是明点之体性。四种相。
English
The shu channel has been described as one. With the intention of increasing in just that way, in the fourth (chapter), know the letter E (ཨེ་，梵文天城体：ऐ，梵文罗马拟音：ai，汉语字面意思：埃) to be the earth. Such words are spoken in the emanations and so on. As for the four junctures, the nature of night and day, the moon and the sun, the union by the burning of fierce fire, with the very nature of joy born together, and with emptiness and oneness, the non-distinction is the juncture. True meditation is the juncture, because it is the ultimate meaning of samadhi without discrimination. Its arising is from the jewel onwards to as far as the navel. The unchanging bodhicitta is increasing, it goes closer upwards. It attracts the excellent wisdom of bliss and emptiness. In the order of small, medium, large, and large of large, in the lotuses of the emanations and so on. Thus, in these, the Bhagavan truly arises with the same cause, the ripening, the action of the person, and the stainlessness. Therefore it is said, it truly arises in the four lotuses. Thus it is also said in the Great Seal Bindu. Night is said to be wisdom. The part of the night becomes the moon. Day is said to be method. The method becomes the sun. That is also said to be the way of non-duality. The birth of the moon is from the sun. Because of its luminosity, it becomes the sun. Thinking is for the sake of the sacred meaning. Supreme bliss without parts. Invisible, with an empty body. The peaceful state of luminosity. In some places it truly dwells. Then another juncture is explained. Abandon both darkness and non-darkness. It dwells in the middle of the two unions. Completely abandoning attachment and defilement. The nectar of vajra and lotus arises. The moon and sun are truly possessed. Whoever leads to the very end. That is the juncture, it connects existence. It is said to be the nature of the supreme form. The characteristic of being seen by the subtle eye. The junctures of all sentient beings are the consorts of the Vajra Holder. The arising is supremely famous. Abandoning the special first joy. Dwelling at the tip of the knot, supremely peaceful. The nature of the chickpea seed. Then arises the owner of the boat. Why does it dwell in the state above? In some it is the nature of the bindu. Four aspects.
Tibetan
་པོ་ཡང་དག་གནས། །ཁ་ ཅིག་ཏུ་ཡང་ཐོག་མ་སྤངས། །ལ་ལར་དེ་ཡང་ཐོབ་བྱ་མིན། །གང་ཕྱིར་རང་རིག་བྱ་བདག་ཉིད། །དེ་ཕྱིར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མིན། །ཞེས་སོ། །འདིར་དེ་ཡང་ནི་ཟླ་བ་དང་ཉི་མ་འདྲེས་པ་དག་གོ །སྐྱེ་བ་ནི་འཕེལ་བ་མཆོག་དང་ཆོས་ཀྱིའོ། །རྟོག་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་པ་འདི་ཐམས་ཅད་དོ། །དེ་ནས་མི་དམིགས་པ་ཁོ་ན་གཞན་པ་འཇིག་རྟེན་པ་མ་ཡིན་པ་གང་ལས་མུན་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ལས་ལྡོག་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པ་སྟེ། སྣང་བ་མཚན་མོའི་ཆའོ་གསལ་བར་ཉི་མའི་འོད་ཅན་ཉིན་མོ་སྣང་བ་མཆེད་པ་ཡིན། །མཚམས་ནི་སྣང་བ་ཐོབ་པ་རང་བཞིན་རང་ཉིད་རྣམས་ཀྱིས་ལན་ཅིག་མིན་པར་སྦྱོར་བ་འདིའོ། །མཚན་མིན་མཚམས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཉིན་མོར་ཡང་ནི་མི་འགྱུར་གང་ཞིག་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ། །དེ་འདིའི་བྱང་ཆུབ་སྐད་ཅིག་རྒྱལ་བ་མཆོག་གིས་གསུངས་པ་རྣལ་འབྱོར་པ་ཉིད་རྟོགས་བྱར་འགྱུར། །ཞེས་པ་འདིས་གསལ་བར་བྱས་པའོ། །གཉིས་འདུས་པ་ནི་གཏུམ་མོ་རྣམ་པ་གསུམ་ལས་གང་ཡང་རུང་བས་ལ་ལ་ནཱ་དང་ར་ས་ནཱའི་རླུང་དག་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིར་ཏེ། རྡུལ་དང་ཁུ་བ་དག་ཀྱང་ངོ༌། །དེའི་དབུས་ན་གནས་པ་ནི་དེ་ལ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེན་པ་ནི་ཆགས་པའོ། །བཙུན་མོ་ནི་གང་ལས་དེའི་བདེ་བ་འདོད་མར་བཤད་པ་དང་གང་ལས་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །མཆོག་ནི་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བའོ། །ཁྱད་དགའ་དང་པོ་དག་སྟེ་དགའ་བ་དང་མཆོག་དགའ་དག་སྟེ། དེ་རྣམས་དང་རྣམ་པར་བྲལ་བའོ། །ནོར་བུའི་རྩ་བའི་མདུད་པའི་རྩེ་མོར་གནས་པའོ། །ལ་ལར་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུའོ། །ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནའོ། །ལ་ལར་ནི་དོན་དམ་པར་ཏེ། དེ་ཡང་ནི་ཟླ་བ་ཡང་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་བཅས་པ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཐོབ་བྱ་མིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོར་མ་འཕོས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་རྣམས་ཀྱིས་དགའ་བའི་རང་བཞིན་དུ་ལུགས་དང་མཐུན་པས་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་ལུགས་དང་མི་མཐུན་པས་ཀྱང་སྟེ། གཉི་ག་ལྟར་ཡང་སྦྱོར་བ་བཞིའི་བདག་ཉིད་དོ། །དེ་གསུངས་པ་བཞི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་ལུགས་དང་མཐུན་པས་ནི་བདེ་བ་ ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོ་ནས་བཟུང་ནས་མགྲིན་པའི་པདྨར་བདེ་བ་ཆུང་ངུ་ནི་དགའ་བའོ། །དེའི་འོག་ནས་བཟུང་ནས་སྙིང་ག་པདྨར་བདེ་བ་བར་མ་ནི་མཆོག་དགའ་བའོ། །དེའི་འོག་ནས་བརྩམས་ནས་ལྟེ་བའི་ཆུ་སྐྱེས་སུ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ནི་ཁྱད་དགའི་དགའ་བའོ། །དེའི་འོག་གསང་བའི་མཚོ་སྐྱེས་ནས་
Chinese
处于正确的状态。在某些情况下，最初的放弃。在某些情况下，那也不是可以获得的。因为自知是行为的主人。因此，不是可以言说的。如是说。这里的那也是指月亮和太阳混合在一起。出生是指增长、殊胜和法。分别念是指所有这些世俗的。然后，仅仅是非可见的，不同于世俗的，从黑暗等三种中解脱出来的自性，即显现是夜晚的一部分，明亮的是具有太阳光芒的白天，显现是扩展的。界限是指获得显现，自性自身多次结合。不是夜晚，也不是界限，白天也不会改变，哪个是与自性分离的。那此地的菩提，刹那间的胜利者所说，瑜伽士自己会证悟。这已经阐明了。二者结合是指拙火三种形态中的任何一种，某些是那（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）和拉萨那（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）的风在阿瓦杜提（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），也是指尘土和液体。处于它的中间是指因为它遍布于它。执着是指贪恋。妃子是指从中说的是对它的快乐的欲望，以及从中说的是空性。殊胜是指卓越的俱生乐。特殊喜和最初的喜，即喜和殊胜喜。与那些完全分离。处于珍宝脉结的顶端。在某些情况下，是在世俗中。在某些情况下，是在体验无分别念的快乐时。在某些情况下，是在胜义中。那也是，月亮也是，与体验快乐一起，也因为自性不存在，所以不是可以获得的。如未转移到大乐轮的微小菩提心等差别，以符合常规的方式转变为喜的自性，同样以不符合常规的方式也是，无论哪种方式都是四种结合的自性。那被说成是四种等等。其中，以符合常规的方式，从大乐轮开始，到喉咙的莲花，微小的快乐是喜。从那之下开始，到心间的莲花，中间的快乐是殊胜喜。从那之下开始，到肚脐的莲花，巨大的快乐是特殊喜的喜。在那之下，从秘密的海莲花开始
English
Being in the correct state. In some cases, the initial abandonment. In some cases, that is also not obtainable. Because self-awareness is the master of action. Therefore, it is not to be spoken of. Thus it is said. Here, that also refers to the mixing of the moon and the sun. Birth is the best of increase and Dharma. Discrimination is all this conventionality. Then, only the non-objective, other than the worldly, whose nature is the opposite of the three, such as darkness, etc., namely, appearance is part of the night, bright is the day with sunlight, appearance is spreading. Boundary is obtaining appearance, nature itself is not once but joined by all. Not night, nor boundary, nor day will change, which is separated from nature. That here, the enlightenment, spoken by the supreme victor in an instant, the yogi himself will realize. This has been clarified. The union of two is any of the three forms of fierce fire, some are the winds of na (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) and rasanā (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) in avadhūti (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思), also dust and fluid. Being in its center is because it pervades it. Attachment is clinging. Consort is from which the pleasure of desire is spoken of, and from which emptiness. Supreme is the excellent coemergent bliss. Special joy and first joy, namely joy and supreme joy. Completely separated from those. Being at the tip of the knot of the jewel channel. In some cases, it is in conventionality. In some cases, it is when experiencing the bliss of non-discrimination. In some cases, it is in ultimate truth. That is also, the moon is also, together with experiencing bliss, also because of the non-existence of self-nature, it is not obtainable. As the distinctions of small bodhicitta, etc., which have not been transferred to the wheel of great bliss, transform into the nature of joy in accordance with the custom, so also in a way that does not conform to the custom, in either way it is the nature of the four unions. That is said to be four, and so on. Among them, in accordance with the custom, starting from the wheel of great bliss, to the lotus of the throat, the small bliss is joy. Starting from below that, to the lotus of the heart, the intermediate bliss is supreme joy. Starting from below that, to the lotus of the navel, the great bliss is the joy of special joy. Below that, starting from the secret sea lotus