Tibetan
ས་རབ་མ་སྟེ་གཉུག་མ་ཡུལ་དུ་བྱས་པས་སོ། །གཉིས་པ་བདེ་བ་འདོད་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་ཚིམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ཆགས་འཇིག་པ་ཡང་གཉུག་མ་ལས་ཉམས་པའོ། །བཞི་པ་བསྒོམ་པ་ནི་དགའ་བ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རོར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་རྒྱུ་དང་གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱི་འབྲས་བུ་སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། མཆོག་དགའ་སྲིད་པ་ཞེས་པ་ནི་ཞེན་ཅིང་ཆགས་པའོ། །དགའ་བྲལ་མྱ་ངན་ནི་ཉན་ཐོས་ལྟ་བུའོ། །དབུ་མ་དགའ་བ་ནི་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་འབྲས་བུའོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་འདི་དག་སྤངས་པ་ནི་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཅི་ཞེ་ན། །འདོད་ཆགས་མེད་ཅིང་གཉུག་མའི་མཚན་ཉིད་གྲུབ་པ་སྟེ། མཆོག་དགའ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའོ། །ཆགས་བྲལ་མེད་པ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལས་མ་ཉམས་པ་སྟེ། དགའ་བྲལ་དུ་མི་རྟོག་པའོ། །དབུས་མར་མི་དམིགས་པ་ནི་བདེ་བ་བཏང་སྙོམས་སུ་མི་གནས་པ་སྟེ། དགའ་བྲལ་མི་རྟོག་པའོ། །དེ་དག་ནི་རང་གི་རྒྱུའོ། །འདི་ལ་ནི་ལྷན་སྐྱེས་སོ། །ཐབས་ནི་སྐྱེས་བུའི་བྱེད་པའི་མཆོག་དགའོ། །ཤེས་རབ་ནི་བཙུན་མོའི་བྱ་བ་དགའ་བྲལ་ལོ། །དེ་གཉིས་ཀའི་དགའ་བ་སྟེ་དགའ་བྲལ་ལོ། །ཡང་དག་དེ་ཉིད་སྣང་བ་ནི་འབྲས་བུ་འཁོར་བ་དང་ཞི་བ་དབྱེར་མེད་པའི་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །འོ་ན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ་རྒྱུད་ལ་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་ཞེ་ན། བདེན་ཏེ་མཉམ་པའམ་ལྟ་བའི་རོ་མཉམ་པ་དེ། ཤུགས་ལ་རོ་མཉམ་བསྒོམས་པས་བདེ་བ་མངོན་སུམ་དུ་སྐྱེ་སྟེ། གཞན་གྱིས་བརྗོད་མིན་ཞེས་པ་ནི་ལུང་དང་བླ་མས་སོ། །གང་དུ་མི་རྙེད་པ་ནི་ཆོས་གང་ལ་མི་གནས་པའོ། །འོན་ཀྱང་བླ་མའི་དུས་ཐབས་བསྟེན་པས་ཏེ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་མན་ངག་ལས་སོ། །བདག་གི་བསོད་ནམས་ཞེས་པ་ནི་རང་གི་ནང་ནས་སྣང་བའི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའོ། །ད་ནི་དབང་པོ་རང་སྣང་གི་མན་ངག་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དམན་དང་འབྲིང་ལ་སོགས་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་གིས་བསྟན་པ་དང༌། ཚིགས་ སུ་བཅད་པ་གསུམ་གྱིས་བཤད་པ་སྟེ། དམན་པ་ནི་ངན་པའམ་ཕྲ་བ་ཡང་ན་རགས་པ་དང་ཕྲ་བ་འབྲིང་བོ། མཆོག་ནི་བཟང་བའམ་རགས་པ། འབྲིང་ནི་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པའོ། །ཡང་ལྟོས་ནས་གསུམ་དུ་བཤད་དོ། །སྒྲ་ཡང་སྙན་པ་དང་མི་སྙན་པ་གཉིས་ཀ་ལ་བརྟེན་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དྲི་རོ་རེག་བྱ་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །དེ་ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཕྱེད་དང་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ལྟ་བ་བདག་མེད་པར་བཤད་ལ། ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་དང་ཚིག་རྐང་པ་གཅིག་གིས་ནི་སྒོམ་པ་བདེ་བའི་རྣམ་པ་བཤད་དོ། །དོན་འདི་ཡིས་ནི་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་པ་ནི་དེ་དག་གིས་བསྡུས་པ་སྟེ། ཆོས་ཀུན་དབང་པོ་རང་སྣང་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ཚེ་ལྟ་བ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དང༌། སྒོམ་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་བའོ། །ད་ནི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་གསུངས་པ་ལས། གཅིག་གིས་ནི་ཤེས་བྱ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ལ། ཡང་གཅིག་གིས་ནི་ཉམས་སུ་བླངས་པའི་ཡོན་ཏན་ནོ། །ད་ནི་སྤྱོད་ལམ་དང་བསྲེ་བའི་མན་ངག་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་སྟེ། དེ་ཡང་གོ་རིམ་ས་བཅུང་ཟད་དཀྲུགས་ནས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མངོན་འདོད་པ་ནི་སྔར་བཞིན་དུ་མན་ངག་ཤེས་པས་སོ། །བཟའ་བཏུང་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རོའོ། །ཁྲུས་ནི་དབང་དུ་མོས་པའོ། །སད་པ་ནི་ཐབས་ཀྱིས་སོ། །ཉལ་བ་ནི་ཐབས་ཀྱིས་སྙོམས་པར་འཇུག་པའོ། །དེས་ན་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ནི་རྫོགས་རིམ་ལྷག་པར་མོས་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་པའོ། །ད་ནི་སྒོམ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཡིད་ཀྱིས་མི་བསྒོམ་པ་ནི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆུ་འཛིན་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བ་ཡུལ་མེད་པ་འདི་ཡང་སྟེ་དེ་ཡང་འབྲིང་པའི་ཐབས་ཀྱིས་བྱའོ། །དེ་ནས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྒོམ་སྟེ། ཡིད་དངས་པ་ཙམ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་བསྒོམ་པ་ནི་ལུས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལྡན་པས་སོ། །ཐམས་ཅད་ཆོས་ནི་ཡོངས་ཤེས་ནི་དེར་ཟག་པ་མེད་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་སྒོམ་དུ་མེད་པ་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མདུན་ན་གནས་པས་སོ། །སྒོམ་པ་པོ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་རྒྱབ་ན་གནས་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་བསྒོམ་པའི་ཐབས་སོ། །ད་ནི་ཤེས་པ་བདག་མེད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བརྟན་ གཡོའི་དངོས་པོ་ནི་ཀུན་གཞིར་གྱུར་པའོ། །རྩ་ལྕུག་ལ་སོགས་པ་ནི་དེར་གནས་པའི་ཆོས་ཅན་དེ་བདེ་བར་མཚོན་པའོ། །བདག་གི་རང་བཞིན་ལས་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བའི་རང་བཞིན་ནོ། །དམ་པ་དེ་ཉིད་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་བདེ་བ་དང་སྦྱར་རོ། །དེས་སྒོམ་ནི་བླ་མ་བརྒྱུད་པའམ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གཅིག་པའོ། །དེ་རྣམས་ནི་སྔར་གྱི་ཆོས་ཅན་དེ་རྣམས་སོ། །གཅིག་ཉིད་ནི་བདེ་བའི་རོས་སོ། །གཞན་ཡོད་མིན་ནི་སྣ་ཚོགས་མེད་ཅིང་སྟོང་པར་བྱས་པའོ། །ད་ནི་དབྱེར་མེད་ཀྱི་འབྲས་བུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཚིག་རྐང་གསུམ་སྟེ་རང་རིག་བདེ་ཆེན་ནི་རང་རིག་ཐབས་བསྡུས་པའོ། །རང་རིག་བྱང་ཆུབ་ནི་ཤེས་པས་བསྡུ་བའོ། །རང་རིག་ཕྱིར་ན་བསྒོམ་
Chinese
这是因为将原始状态作为了归宿。第二，渴望快乐是因为对意识的领域没有满足。贪欲的毁灭也是从原始状态中衰退。第四，禅修是因为将三种喜乐的形态作为了同时产生的滋味。如果问，自己的因和他人的缘所产生的果，会变成过失还是功德呢？所谓的“殊胜喜乐存在”是指执着和贪恋。离喜忧伤就像是声闻乘。中观的喜乐是舍的果。舍弃这些同时产生的，是为了获得不住涅槃。那么，什么是同时产生的呢？是没有贪欲，并且原始的自性成立，殊胜喜乐是无分别。没有贪恋分离，是没有从自己的自性中衰退，是不分别喜乐分离。不执着于中间，是不安住于快乐和舍，是不分别喜乐分离。这些是自己的因。对于这个来说，是同时产生的。方便是男性的行为，殊胜喜乐。智慧是女性的行为，喜乐分离。那两者的喜乐，就是喜乐分离。如实显现，是轮回和寂灭无别的，不住涅槃。那么，同时产生的那个，如何在相续中产生呢？确实，平等或者见解的滋味平等。通过势力来禅修滋味平等，快乐会显现产生。所谓的“他人不能说”，是指经文和上师。在哪里找不到呢？是指不住于任何法。然而，依靠上师时的方便，也就是大手印的口诀。所谓的“我的福德”，是指从自己内部显现的加持。现在为了展示感官自显的口诀。用一个偈颂来展示低劣和中等，以及用三个偈颂来解释。低劣是指恶劣或者微细，或者粗大和微细是中等。殊胜是指良好或者粗大。中等是指两者都不是。又根据所参照的对象，分为三种来解释。声音也依赖于悦耳和不悦耳两种。同样地，气味、味道、触觉也一样适用。其中，用一个半偈颂来解释见解是无我。又用一个偈颂和一个词
English
This is because the original state is taken as the abode. Second, the desire for happiness is because there is no satisfaction in the realm of consciousness. The destruction of desire is also a decline from the original state. Fourth, meditation is because the three forms of joy are taken as the flavor of simultaneous arising. If asked, what will the result of one's own cause and the conditions of others become, fault or merit? The so-called "supreme joy exists" refers to attachment and craving. Joy and sorrow are like the Hearers. The joy of the Middle Way is the fruit of equanimity. Abandoning these simultaneously arising ones is to attain non-abiding Nirvana. So, what is simultaneously arising? It is the absence of desire and the establishment of the original nature, supreme joy is non-discrimination. There is no separation from attachment, there is no decline from one's own nature, there is no discrimination between joy and separation. Not clinging to the middle is not dwelling in happiness and equanimity, is not discriminating between joy and separation. These are one's own causes. For this, it is simultaneously arising. Means is the action of the male, supreme joy. Wisdom is the action of the female, joy and separation. The joy of both of them is joy and separation. The appearance of reality as it is is the non-abiding Nirvana where samsara and peace are inseparable. So, how does that which arises simultaneously arise in the continuum? Indeed, equality or the taste of view is equal. By meditating on the taste of equality through force, happiness will manifestly arise. The so-called "others cannot say" refers to scripture and the guru. Where is it not found? It refers to not abiding in any dharma. However, relying on the means at the time of the guru, that is, the instructions of Mahamudra. The so-called "my merit" refers to the blessings that appear from within oneself. Now, in order to show the instructions of the self-appearance of the senses. One verse is used to show the inferior and the intermediate, and three verses are used to explain. Inferior refers to bad or subtle, or coarse and subtle is intermediate. Supreme refers to good or coarse. Intermediate refers to neither. Again, according to the object of reference, it is explained in three ways. Sound also depends on both pleasant and unpleasant. Similarly, smell, taste, and touch also apply. Among them, one and a half verses are used to explain that the view is selfless. Again, one verse and one word
Chinese
其以是禅定安乐之相宣说。此义以是言说。如是彼等所摄，诸法皆加持为自显现之时，是总的见之体性，亦是禅定自之体性。今为显示伟大之自体，宣说二偈颂，其中一者是所知俱生之功德，又一者是所受用之功德。今为显示与行持相合之口诀，一偈颂。其亦次第稍稍错乱，而欲现证大手印者，如前以口诀知晓故。饮食乃俱生之味。沐浴乃信受灌顶。醒乃以方便。睡乃以方便等持。是故先导乃于圆满次第尤为信受相续不断。今为显示禅定之故，以意不修乃非行境之故。如云与虚空相同，无处所之此亦即是以中品之方便而作。彼后修习大手印，然非唯是意清明。修习一切有情乃一切有情皆具大手印故。一切法乃是遍知，乃于彼唯显现无漏之故。彼摄集之故，无修习之自性乃是分别念于前而住之故。修行者乃大智慧于后而住，彼等乃修习大乐之方便。今为显示知无我之故，坚 动之事物乃成为阿赖耶识。草木等乃于彼处所住之有法，彼是安乐之表征。自之自性中乃俱生安乐之自性。胜彼即是与无漏之安乐相合。以是修习乃上师传承或体验相同。彼等乃先前之有法彼等。一即是安乐之味。他有非乃无有种种且已空性。今为显示无别之果，三句即是自证大乐乃自证方便摄集。自证菩提乃以智慧摄集。自证故而修
English
It explains the aspect of meditation being blissful. This meaning is expressed by this. Thus, it is summarized by them. When all phenomena are blessed as self-manifestation, it is the nature of the general view and the nature of meditation itself. Now, to show the nature of greatness, two verses are spoken, one of which is the merit of innate knowledge, and the other is the merit of experience. Now, to show the instructions combined with conduct, one verse. Also, the order is slightly disturbed, and the one who wants to realize Mahamudra is as before, knowing the instructions. Eating and drinking are the taste of innate co-emergence. Bathing is devotion to empowerment. Awakening is by means. Sleeping is entering into equipoise by means. Therefore, going first is the continuous devotion to the completion stage. Now, for the sake of showing meditation, not meditating with the mind is because it is not an object of practice. Like clouds and the sky, this place without a place is also done by means of the middle way. Then meditate on Mahamudra, but it is not just mental clarity. Meditating on all beings is because all beings have Mahamudra. All dharmas are omniscient, because only the unpolluted appears there. Because of its collection, the nature of non-meditation is because discrimination abides in front. The practitioner is great wisdom abiding behind, and they are the means of meditating on great bliss. Now, to show that knowledge is selfless, the stable moving objects become the alaya consciousness. Grasses and the like are the dharmas that abide in that place, and they are a symbol of happiness. From the nature of self is the nature of innate bliss. That noble one is combined with the unpolluted bliss. Thus, meditation is the same as the lineage of the lama or experience. They are the previous dharmas. One is the taste of bliss. Other existence is not without variety and has been emptied. Now, to show the fruit of non-duality, three sentences, namely self-awareness, great bliss, is the collection of self-awareness methods. Self-awareness Bodhi is collected by wisdom. Self-awareness therefore meditates.