Tibetan
པ་ནི། དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་བསྒོམ་པའོ། །ད་ནི་ལྟ་བ་མངོན་རྟོགས་ཀྱང་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རང་གི་རིག་པ་ནི་གཉུག་མའི་རང་བཞིན་ནོ། །འགྱུར་བ་ནི་ཐ་མལ་གྱི་གནས་སྐབས་སོ། །དམན་པ་མི་བརྟག་པ་ནི་གནས་སྐབས་ཀྱི་མངོན་པར་ཞེན་པའོ། །ལས་ནི་བརྟག་པ་སྟེ་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའོ། །འཕྲོ་བའམ་སྡུད་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །དབྱེ་བ་ནི་བདེ་བའོ། །རང་རིག་ནི་གཉུག་མ་དེ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་རིག་གཉུག་མ་དེ་ཉིད་ནི་དེའི་གནས་སྐབས་ཀུན་དུ་འགྱུར་བས་རྒྱལ་པོ་དང་གཙོ་བོ་ལྟ་བུ་རྒྱུ་བར་བྱེད་དོ། །འོ་ན་རང་རིག་པ་གཉུག་མའི་ཆོས་དེ་དང༌། དམན་པ་གློ་བུར་བ་གཉིས་ཐ་དད་དམ་ཐ་མི་དད་ཅེ་ན། ཐ་དད་ན་འགྲན་ཐུབ་པས་ཇི་ལྟར་སྤང་དུ་བཏུབ། ཐ་མི་དད་ན་ནི་འོ་ན་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་སུ་འགྱུར་རམ། དྲི་མའི་ཆོས་སུ་འགྱུར། རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་སུ་འགྱུར་ན་ནི་འབད་པ་མེད་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དག་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་དག་པའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་ན་ནི་འབད་པ་འབྲས་བུ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་མ་དག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་སོལ་བ་བདར་ཀྱང་དཀར་པོ་མི་འོང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། གལ་ཏེ་རྣམ་དག་དེ་མ་གྱུར། །འབད་པས་འབྲས་བུ་མེད་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ཉོན་མོངས་དེ་མ་འགྱུར། །འབད་པ་མེད་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་ཟེར་བ་ལ་དེ་ནི་དེ་ལྟར་མི་ལྟ་སྟེ། རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག་པ་དང་དྲི་མ་གློ་བུར་གཉིས་གཅིག་པ་དང་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཡིན་པས་སྔ་མའི་སྐྱོན་མི་འོང་ལ། རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་པས་འབད་པ་དོན་མེད་པར་ཡང་མི་འགྱུར། དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་དག །དྲི་མ་རྣམས་ནི་གློ་བུར་བ། །གཞན་ཡང༌། ཆུ་ཁམས་གསེར་དང་ནམ་མཁའ་བཞིན། །དག་པ་ཉིད་པས་དག་པར་འདོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །འོན་ཀྱང་དྲི་མ་གློ་བུར་བ་ཡིན་པས་སྣ་ཚོགས་པའི་རྟོག་པ་མི་འཇུག་ལ། གློ་བུར་ཙམ་སྤང་པའི་ཐབས་ནི་དགོས་ཏེ། འོག་ནས། བཞིན་ལག་ཁ་དོག་གནས་པ་ནི། །བསྐྱེད་པ་ཙམ་གྱིས་རྣམ་པར་གནས། །འོན་ཀྱང་བག་ཆགས་ཕལ་བས་སོ། །རང་བཞིན་གྱིས་ནི་མྱ་ངན་འདས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ད་ནི་གཉིས་མེད་རང་རིག་ཏུ་བསྟན་ནས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པ་ལྔའི་བདེ་བ་ནི་མཚོན་བྱེད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱལ་ཡོད་པའོ། །དེ་ནས་ཉམས་དགའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚོན་བྱ་སྟེ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་གནས་པའོ། །བ
Chinese
因此，因为无别，所以唯有修习它。现在为了也显示见解的现证，自己的觉性是本来的自性。变化是庸常的状态。不观察低劣是对于状态的显现执着。业是观察，即善与非善。散发或聚集是痛苦。分别（差异）是安乐。自知是本来之体性。因此，自知本来之体性，由于在它的所有状态中变化，就像国王和主宰一样运行。那么，自知本来的法和低劣的、暂时的二者是异体还是非异体呢？如果是异体，因为能够竞争，如何能够舍弃？如果是非异体，那么会变成清净的法吗？还是会变成垢染的法？如果变成清净的法，那么无需努力就会解脱，因为自性清净的缘故。如果变成不净的自性，那么努力会变得没有结果，因为自性不净的缘故。例如，即使打磨煤炭也不会变白一样。因此也说：如果清净没有改变，努力会变得没有结果。如果烦恼没有改变，无需努力就会解脱。这样说是不对的，自性清净和垢染暂时的二者不是一体也不是异体，因为是不可说为彼和此，所以不会有之前的过失。 因为是自性清净，所以努力也不会变得无意义。因此也说：自性本来就清净，垢染都是暂时的。另外，如水界、黄金和虚空一样，因为是清净的自性，所以认为是清净的。这样说的。然而，因为垢染是暂时的，所以不会产生各种各样的分别念，仅仅舍弃暂时的方便是需要的。下面说：容颜手色存在，仅仅通过生起而存在。然而通过一般的习气，自性则是寂灭。这样说的。现在为了显示无二自知，从而显示大乐，贪欲等五烦恼的安乐是所表诠，具有俱生业印。从那以后，名为喜悦是能表诠，安住于大手印中。
English
Therefore, because of non-duality, one should only meditate on it. Now, in order to also show the realization of the view, one's own awareness is the original nature. Change is the ordinary state. Not examining the inferior is attachment to the appearance of the state. Karma is examination, that is, virtue and non-virtue. Scattering or gathering is suffering. Differentiation is happiness. Self-awareness is the original nature itself. Therefore, self-awareness, the original nature itself, because it changes in all its states, acts like a king and a master. So, are the original nature of self-awareness and the inferior, temporary ones, different or not different? If they are different, how can they be abandoned because they can compete? If they are not different, then will they become pure dharmas? Or will they become defiled dharmas? If they become pure dharmas, then they will be liberated without effort, because of their self-nature being pure. If it becomes an impure nature, then effort will become fruitless, because the self-nature is impure. For example, even if charcoal is polished, it will not become white. Therefore, it is also said: If purity does not change, effort will become fruitless. If affliction does not change, liberation will occur without effort. It is not right to say that, the two, self-nature purity and temporary defilement, are neither one nor different, because they cannot be said to be that and this, so there will be no previous faults. Because it is self-nature purity, effort will not become meaningless. Therefore, it is also said: Self-nature is inherently pure, all defilements are temporary. Furthermore, like the water element, gold, and the sky, because it is the nature of purity, it is considered pure. That's what was said. However, since defilement is temporary, various thoughts will not arise, and only the means of abandoning the temporary is needed. Below it says: Appearance, hand color exist, they exist only through arising. However, through ordinary habits, self-nature is nirvana. That's what was said. Now, in order to show non-dual self-awareness, thereby showing great bliss, the bliss of the five afflictions such as desire is the signified, having the co-emergent karma mudra. From then on, what is called joy is the signifier, abiding in the great mudra.
Tibetan
ཅུ་དྲུག་ཆ་ནི་ཟླ་བ་བཅུ་དྲུག་པ་ཚེས་གཅིག་དང༌། གཉིས་ལ་སོགས་པས་མི་བསྐྲུན་པའམ། ཡང་ན་ཉོན་མོངས་པ་དང་བཅས་པའི་དགའ་བ་བཅུ་དྲུག་བསྡུས་པ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ལྷན་སྐྱེས་ཏེ་རེ་རེའི་ཆས་མི་ཕོད་དོ། །ད་ནི་རང་རིག་མི་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཅི་ཞེ་ན། དེ་ཡང་ཡིད་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཤུགས་གྱིས་བསྟན་ཏོ། །ད་ནི་དབྱེར་མེད་དེ་བཤད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་འབྱུང་ནི་ཤེས་རབ་ལྷ་མོ་བླ་ན་མེད་པའོ། །ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་པ་ནི་དེང་ཡེ་ཤེས་རང་འབར་བའོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། མཁའ་མ་ཉམ་སྟེ་མི་རྟོག་པའོ། །ཐབས་ནི་བདེ་བའོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་རོ་གཅིག་པའོ། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་རང་བཞིན་ནོ། །རོ་གཅིག་པ་དེ་ལས་སོ། །འཇིག་རྟེན་གསུམ་པོ་ནི་དག་དང་མ་དག་པའི་ཆས་ཁམས་གསུམ་མམ་སྐུ་གསུམ་མོ། །དེ་ལས་སྐྱེས་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལས་སོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་བླངས་ཤེ་ན་ཞུ་བའི་རྣམ་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀུནད་ལྟ་བུའོ། །བཅོམ་ལྡན་ནི་ཧེ་རུ་ཀ་སྟེ་ལོངས་སྐུའོ། །བདེ་བ་ནི་དོན་དམ་མོ། །གདོད་མ་ནི་བདག་མེད་མ་སྟེ་ཆོས་སྐུའོ། །དེ་དག་མཇུག་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་གཅིག་དང་དུ་མ་བྲལ་བ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ཉོན་མོངས་པའི་བདེ་བ་བྲལ་བ་སྟེ་མི་རྟོག་པའོ། །སྐད་ཅིག་གཅིག་ནི་སྐད་ཅིག་ དང་བྲལ་བའི་མི་འགྱུར་བ་གཅིག་པ་སྟེ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རང་འབྱུང་བའོ། །མཆོག་དགའ་ནི་འབའ་ཞིག་ཏུ་དགའ་བ་སྟེ་བདེ་བའོ། །རང་རིག་པ་ནི་སེམས་སོ། །ཡེ་ཤེས་འདི་ནི་འདི་ཉིད་བདེ་བ་དང༌། མི་རྟོག་པ་དབྱེར་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཡང་འདི་ཤེས་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཡང་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དག་གི་ལམ་འདས་ནི་རྟོག་པ་དང་བརྗོད་པའོ། །སྤྱོད་ཡུལ་ནི་གཉུག་མའི་དབང་པོའོ། །བྱིན་བརླབས་རིམ་པ་ནི་རང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པའོ། །ཀུན་མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་ནི་ས་བཅུ་གསུམ་དང་མཚུངས་པའོ། །དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་དང་མཉམ་ནས་ལ་སོགས་པས་མི་གནོད་དམ་ཞེ་ན། དེ་ཡིས་བརྟག་པས། མི་གནོད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ས་དང་ཆུ་དང་མེ་དང་རླུང་དང་ནམ་མཁའ་རྟག་པ་སྨིན་པའོ། །རང་གཞན་རིག་པའི་ཚོར་བའམ་དབྱེ་བ་ནི་རྟོག་པའོ། །ཀུན་ནི་རྟོག་པས་བརྟགས་པ་ཀུན་ནོ། །སྐད་ཅིག་ནི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་དོ། །མི་གནོད་པའམ་མི་འཆིང་བ་དེས་མི་གནོད་པས་ན་སངས་རྒྱས་དང་འདྲའོ། །ཡང་སྤྲུལ་ཞིང་བསྒྱུར་བར་ནུས་སམ་ཞེ་ན། མཐོ་རིས་མི་ཡུལ་རྐང་འོག་ཏུ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་བླ་ས་འོག་ས་སྟེངས་གསུམ་མོ། །སྐད་ཅིག་ནི་འདོད་ན་དེ་མ་ཐག་གོ །གཟུ
Chinese
十六分是指十六个月的第一天和第二天等无法创造，或者包含烦恼的十六种快乐的集合是大手印的俱生，无法承受每一个部分。现在什么是自知无分别呢？那就是心的运行远离烦恼，通过它本身的力量来显示。现在为了说明无分别，法界是智慧女神至高无上。智慧的产生是如今智慧自燃。怎么样呢？虚空不衰减，即无分别。方便是快乐。俱生是味道相同。方便和智慧是自性。味道相同是从那而来。三界是指清净和不清净的三界，或者三身。从那产生是指从俱生产生。那又如何修持呢？燃烧的形态就像世俗的幻象。薄伽梵是嘿汝嘎，是报身。快乐是胜义。原始是无我母，是法身。为了总结这些，一和多不分离是指心的运行远离烦恼的快乐，即无分别。一刹那是指与刹那分离的不变的一，即大手印自生。殊胜喜悦是指唯一喜悦，即快乐。自知是指心。这个智慧是指这本身是快乐和无分别的智慧。还有，知道这个是为了也显示果。超越清净之道是指分别和言说。行境是本来的根。加持次第是指自己加持的次第。一切智智是指与十三地相同。那与佛相同等不会有害吗？通过它来观察，为了显示不会有害。地、水、火、风、空是常恒成熟。自他觉知的感受或区别是分别。一切是指用分别观察的一切。刹那是指智慧本身。不损害或不束缚，因为它不损害，所以与佛相同。还能化现和转变吗？天界人界在脚下。这指的是地上、地下、地上三者。刹那是指如果想要，那就是立刻。色
English
The sixteen parts refer to the inability to create the first and second days of the sixteenth month, or the collection of sixteen joys together with afflictions is the co-emergent of Mahamudra, unable to bear each part. Now, what is self-awareness without conceptualization? It is the movement of the mind, free from afflictions, revealed through its own power. Now, to explain non-duality, the Dharmadhatu is the supreme wisdom goddess. The arising of wisdom is the self-illumination of wisdom today. How is it? Space does not diminish, it is non-conceptualization. Skillful means is bliss. Co-emergent is of one taste. Skillful means and wisdom are of the nature itself. One taste is from that. The three realms refer to the pure and impure three realms, or the three bodies. Born from that means born from the co-emergent. How is it practiced? The form of burning is like the illusion of conventional truth. The Bhagavan is Heruka, the Sambhogakaya. Bliss is ultimate truth. Primordial is the selfless mother, the Dharmakaya. To conclude these, the non-separation of one and many refers to the bliss of the mind's movement free from afflictions, which is non-conceptualization. One instant refers to the unchanging one, separate from instants, which is the self-arising of Mahamudra. Supreme joy refers to the sole joy, which is bliss. Self-awareness refers to the mind. This wisdom refers to this itself as the wisdom of bliss and non-duality. Furthermore, knowing this is also to show the result. Transcending the path of purification refers to conceptualization and speech. The field of activity is the innate faculty. The order of blessings is the order of self-blessings. Omniscient wisdom is the same as the thirteen bhumis. Is it not harmful to be equal to the Buddha, etc.? By examining it, to show that it is not harmful. Earth, water, fire, wind, and space are eternally ripening. The feeling or distinction of self-other awareness is conceptualization. All refers to all that is examined by conceptualization. An instant is wisdom itself. Not harming or not binding, because it does not harm, it is the same as the Buddha. Can it also manifest and transform? The heavenly realm and the human realm are underfoot. This refers to the three: above the earth, below the earth, and on the earth. An instant means if desired, it is immediately. Form