Tibetan
་ཞུས་པའི་དོན་ཆེད་དུ་བརྗོད་པས་ན་ཆེད་དུ་བརྗོད་པའོ། །ཡུལ་དང་དུས་ལ་སོགས་པ་སོ་སོར་ངེས་པའི་གཏམ་རྒྱུད་ངེས་པར་བྱེད་པའི་ངག་ནི་གླེང་གཞིའོ། །སྐྱེ་བོ་རྣམས་རྟོགས་པའི་ངེས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དཔེས་དོན་སྟོན་པ་ནི་རྟོགས་པ་བརྗོད་པའི་སྡེའོ། ། འདི་ལྟ་བུར་བྱུང་བ་ནི་སྔོན་གྱི་གཏམ་རྒྱུད་རྙིང་པའོ། །སྐྱེས་པའི་རབས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གནས་སྐབས་ན། སྐྱེ་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་ལུས་བླངས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་པ་སྟོན་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་བདེན་པ་གཉིས་དབྱེར་མེད་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཡང་དག་པ་རྒྱས་པར་བརྗོད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའོ། །ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་ནི། ངོ་མཚར་བའི་ལྟས་བསྟན་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལམ་ལ་འཇུག་པའོ། །གདམས་ངག་ནི་གསང་བར་བཤད་པའི་དོན་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ། །ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ནི་འཕགས་པའི་དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་སྡེའི་བཞེད་པས་སོ། །མདོའི་སྡེ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་གླེང་གཞི་དང་རྟོགས་པ་བརྗོད་པ་དང༌། གདམས་ངག་ཅེས་བྱ་བའི་ཡན་ལག་གསུམ་བསྡུས་པས་དགུའོ། །ཆོས་ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའོ། །འགྲོ་བའི་སྟོན་པ་ཞེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གསུམ་བླ་མ་ཡང་ང་ཉིད་དོ། །འཇིག་རྟེན་ང་ཞེས་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཉིད་དའོ། །འཇིག་རྟེན་འདས་པ་ང་ཞེས་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ངའོ། །ཡང་ན་ང་ཞེས་པ་ན་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དབྱེར་མེད་པའོ། །འཆད་པ་པོ་ང་ཞེས་པ་འདིས་ནི་སྤྲུལ་པ་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའི་བདག་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཀྱང་ང་ཞེས་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་བདག་ཉིད་དོ། །འགྲོ་བའི་སྟོན་པ་ང་ཞེས་པ་ནི་འགྲོ་བ་དབང་པོ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་ནི་མི་འགྱུར་བ་སྟེ་ལྷའི་མིག་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ང་ནི་ཕུང་པོ་ལྔའི་རང་བཞིན་ཉིད་ངའོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ང་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ངའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའི་རང་བཞིན་ང༌། །མཆོག་མཐའ་དགའ་བྲལ་དང་པོར་ནི། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་ང་ནི། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའི་རང་བཞིན་ངའོ། །མཆོག་མཐའ་དགའ་བྲལ་དང་པོར་ནི། །མཆོག་མཐའ་མ་ནི་མཆོག་མཐའོ། །དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་དགའ་བྲལ་དེ་དང་པོར་གང་ལ་ཡོད་པ་དེའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ། །དེ་མཆོག་མཐའ་དགའ་བྲལ་དང་པོ་ཅན
Chinese
所问之义，为特别宣说之故，是为特别宣说。对于处所和时间等各自确定的故事进行确定的言语，是为论基。为了使众人产生理解的定解，用比喻来显示意义，是为讲述证悟之品类。 如此发生之事，是为往昔的古老故事。本生传是在菩提萨埵的阶段，于各种生世中受生等行为的显示。为了使菩提萨埵们无差别地证悟二谛，对于正法进行广说，是为极广。显示大神通等，以显示奇妙之相，使众生进入正道。教诫是显示秘密宣说的意义。十二支是圣者大众部的主张。在经部等之中，以论基和讲述证悟以及教诫这三个支分进行归纳，即为九种。法是指金刚持。有情的导师是指三界之怙主也是我。世间我，是指三界的自性本身。超越世间我，是指世间名言的自性本身是我。或者说，我指的是方便和智慧无别。宣说者我，这指的是化身和圆满报身之自性。法也是我，指的是无二自性的法身之自性。有情的导师我，指的是有情诸根。他们的导师是不变者，是具有天眼等功德之义。因此，世间我指的是五蕴的自性本身是我。超越世间我指的是色等对境的自性本身是我。因此，俱生喜之自性我，殊胜边喜离最初。俱生之自性我，是俱生喜之自性我。殊胜边喜离最初。殊胜边不是殊胜边。如此成为喜离的，最初存在于何者之中的，即是俱生。那是具有殊胜边喜离最初者。
English
Because the meaning of the question is specifically stated, it is called specific statement. The speech that ascertains the stories that are determined separately for places and times, etc., is the basis of discussion. In order to generate the certainty of understanding for the people, showing the meaning by example is the category of stating realization. What happened like this is an old story of the past. The Jataka tales show the conduct of taking bodies in various births, etc., in the stage of Bodhisattvas. In order to make Bodhisattvas realize the two truths without difference, extensively speaking about the true Dharma is extremely extensive. Showing great miracles, etc., by showing wonderful signs, sentient beings enter the path. Instructions are to show the meaning of secret teachings. The twelve branches are the assertions of the Mahasanghika of the noble ones. In the Sutra Pitaka, etc., the three branches of the basis of discussion, the statement of realization, and the instructions are summarized, which are nine. Dharma refers to Vajradhara. The teacher of beings refers to the lord of the three realms, who is also me. The world I refers to the nature of the three realms itself. The transcendent world I refers to the nature of worldly terms itself is me. Or, I refers to the inseparability of skillful means and wisdom. The speaker I refers to the nature of the emanation body and the enjoyment body. Dharma is also I, referring to the nature of the Dharmakaya of non-duality. The teacher of beings I refers to the beings' senses. Their teacher is the unchanging one, meaning that he possesses the qualities of the divine eye, etc. Therefore, the world I refers to the nature of the five aggregates themselves is me. The transcendent world I refers to the nature of objects such as form themselves is me. Therefore, the nature of co-emergent joy is me, the supreme end joy is free from the beginning. The nature of co-emergence is me, the nature of co-emergent joy is me. The supreme end joy is free from the beginning. The supreme end is not the supreme end. The joy-free that has become like that, which exists in the beginning, is the co-emergent. That is the one who has the supreme end joy-free from the beginning.
Tibetan
་ནི་མ་ནིང་ངོ༌། །ཡང་ན་མཆོག་མཐའ་ནི་གང་ གི་མཐའ་ཡོད་པ་དེ་ནི་མཆོག་མཐའ་སྟེ། དགའ་བ་དང་པོ་དང༌། རྣམ་པར་དགའ་བ་དང༌། དགའ་བ་གསུམ་པ་སྟེ་དང་པོ་དང་ཐ་མ་དག་དང་དགའ་བ་བར་མ་རྣམས་ཀྱང་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་ལ་ཐིམ་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ལ་དགའ་བ་གསུམ་དང་པོར་ཡོད་པ་དེ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཆོག་མཐའ་དགའ་བྲལ་དང་པོ་ཅན་ནོ། །ཡང་ན་མཆོག་ནི་རང་བཞིན་ནོ། །མཐའ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཡིན་པས་མཆོག་མཐའ་སྟེ། མཆོག་མཐའི་རང་བཞིན་ནོ། །དགའ་བྲལ་ཡང་ཡིན་ལ་དང་པོ་ཡང་ཡིན་པས་དགའ་བ་དང་པོ་སྟེ་མཆོག་མཐའ་དགའ་བྲལ་དང་པོའོ། །འདིའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཏེ་དགའ་བ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ནོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའི་རང་བཞིན་ང༌། །ཞེས་པ་འདིས་ནི་འཆད་པ་པོ་ང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་མཆོག་མཐའ་ཞེས་པ་ནི་མཐའ་ནི་མཐར་ཐུག་པའི་མུའོ། །ཅིས་ཁྱད་འཕགས་ཤེ་ན། མཆོག་སྟེ་ཁྱད་འཕགས་པ་སྟེ་འདི་གཞན་ཅི་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དགའ་བྲལ་དང་པོ་ཅན་ནི་གང་གི་ཕྱིར་དགའ་བྲལ་ནི་ཆད་པ་སྟེ། འཇིག་པའོ། །དང་པོ་ནི་སྐྱེ་བའོ། །དགའ་བྲལ་ཡང་ཡིན་ལ་དང་པོ་ཡང་ཡིན་པས་དགའ་བྲལ་དང་པོ་སྟེ་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དབྱེར་མེད་པ་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །མུན་པ་ལ་ནི་མར་མེ་ལྟར། །དེ་བཞིན་བུས་ཀྱང་ཡིད་ཆེས་གྱིས་། །དེ་བཞིན་ཞེས་པ་ནི་དཔེ་བསྟན་པའོ། །ཡིད་ཆེས་ཞེས་པ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །བུས་ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ལ་བོད་པའོ། །མུན་པ་ལ་ནི་མར་མེ་ལྟར་ནི་རང་ཉིད་རབ་ཏུ་གསལ་བར་སྣང་བའི་འོད་དང་ཐ་མི་དད་པས་མུན་པ་སེལ་བ་དེ་བཞིན་དུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་འོད་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ལྟ་བ་ངན་པ་མ་ལུས་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་བག་ལ་ཉལ་སྦྱོང་བར་བྱེད་པ་བླ་མའི་ཞབས་ཀྱི་བཀའ་དྲིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་རྟོགས་པ་ཡིན་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཡང་ང་ཡིན་ནོ། །སྟོན་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་མཚན། །གཙོ་བོ་དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུར་ལྡན། །བཙུན་མོའི་བྷ་ག་བདེ་ཆེན་དུ། །ཁུ་བ་ཞེས་བྱར་རྣམ་པར་གནས། །དེ་མེད་པས་ན་བདེ་མེད་འགྱུར། །བདེ་བ་སྤངས་ནས་དེ་མ་ ཡིན། །ནུས་པ་མེད་ཅིང་ལྟོས་དང་བཅས། །ལྷ་ཡི་རྣལ་འབྱོར་ལས་བདེ་བ། །མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་འདི་ལ་མངའ་བས་ན་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཅན་ཏེ། ཕྱག་དང་ཞབས་ཀྱི་མཐིལ་འཁོར་ལོའི་མཚན་དང་ལྡན་པ་དང༌། ཕྱག་དང་ཞབས་ཤིན་ཏུ་གནས་པ་དང
Chinese
是中性。或者，至上边际是指具有边际的那个，即是至上边际。初喜、胜喜、三喜，即初喜和末喜以及中间的喜悦都融入于至上不变之性中。心中首先具有三喜的，那是俱生智至上边际离喜第一者。或者，至上是自性，边际是俱生，所以是至上边际，即至上边际的自性。既是离喜又是第一，所以是初喜，即至上边际离喜第一者。这是具有自性之智，即三喜的自性是俱生智。俱生喜的自性啊！这表示以讲述者我等，成就了薄伽梵的自性。或者，至上边际是指边际是最究竟的尽头。以何殊胜呢？至上，即殊胜，即此外别无他物。离喜第一者，因为离喜是断灭，即坏灭。第一是生起。既是离喜又是第一，所以是离喜第一，即具有生起和坏灭无别的智慧。如黑暗中的明灯一般。同样，儿子啊，也要相信。同样，这是指譬喻。相信，是指体验的智慧。儿子，是指对金刚藏的称呼。如黑暗中的明灯，是指自身显现为极明亮的光明，与光明无别而消除黑暗，同样，俱生智也是光明自性，能净化所有恶见的烦恼习气，这是从上师足下的恩德的行境中证悟的意义。那也是我。具有三十二相的导师，主要具有八十随好。在明妃的莲花大乐中，精液安住于名为精液之处。没有它就会变成无乐。舍弃乐就不是它。无力且有依赖。胜过天神的瑜伽之乐。具有这三十二相，所以是具有三十二相者，即手掌和脚底具有轮相，手和脚非常安稳等。
English
is neuter. Or, the supreme limit refers to that which has a limit, which is the supreme limit. The first joy, the supreme joy, the third joy, that is, the first and last joys, as well as the intermediate joys, all dissolve into the unchanging nature of the supreme. That which initially possesses the three joys is the co-emergent wisdom, the supreme limit, the first joyless one. Or, the supreme is the nature, the limit is co-emergent, therefore it is the supreme limit, that is, the nature of the supreme limit. Being both joyless and first, it is the first joy, that is, the supreme limit, the first joyless one. This is the wisdom that possesses the nature, that is, the nature of the three joys is the co-emergent wisdom. The nature of co-emergent joy! This indicates that the nature of the Bhagavan is accomplished through the speaker, me, and so on. Or, the supreme limit refers to the limit as the ultimate end. What is so special about it? The supreme, that is, the excellent, that is, there is nothing else besides this. The first joyless one, because joylessness is cessation, that is, destruction. The first is arising. Being both joyless and first, it is the first joyless one, that is, the wisdom that possesses the inseparability of arising and destruction. Like a lamp in the darkness. Similarly, son, have faith. Similarly, this refers to an analogy. Faith refers to the wisdom of experience. Son refers to the address to Vajrasattva. Like a lamp in the darkness, it means that one's own self appears as extremely bright light, inseparable from light, dispelling darkness. Similarly, co-emergent wisdom is also the nature of clear light, which purifies all the afflictive habitual tendencies of evil views. This is the meaning realized from the realm of the kindness of the guru's feet. That is also me. The teacher with the thirty-two marks, mainly possessing the eighty minor marks. In the great bliss of the lotus of the consort, semen resides in the place called semen. Without it, it becomes joyless. Abandoning joy, it is not it. Powerless and dependent. More blissful than the yoga of the gods. Possessing these thirty-two marks, therefore he is the one with the thirty-two marks, that is, the palms and soles have the marks of wheels, the hands and feet are very stable, etc.