Tibetan
པ་འདོད་པ་དང༌། རེག་པར་འདོད་པས་འཇུག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་པོའོ། །དགའ་བ་བདེ་བ་ཅུང་ཟད་དེ། །ཞེས་པ་གང་དེ་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །གཉིས་པ་བདེ་བར་འདོད་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་ནི་རེག་པ་དེ་ལ་བདེ་བར་འདོད་པ་སོ། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་དེ་ལས་ལྷག །ཅེས་པ་གང་དེ་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །གསུམ་པ་འདོད་ཆགས་འཇིག་པའི་ཕྱིར། །དབང་པོ་དང་ཡུལ་དབྱེར་མེད་པ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཐ་མི་དད་པའི་ཡུལ་དང་དབང་པོའི་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བས་འདོད་ཆགས་འཇིག་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་དགའ་བྲལ་དགའ་བ་ཆགས་བྲལ་ཡིན། །ཞེས་པ་དེ་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བཞི་པ་བསྒོམ་པར་བྱ། །དེས་ན་ཞེས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་འཇིག་པ་ན་སྟེ་བདེ་བའི་རྣམ་པར་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་ཡལ་བར་འདོར་བའི་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་ཉམས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དེའི་ཕྱིར་ནའོ། །བསྒོམ་པར་བྱ་ནི་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བྱ་བ་སྟེ། ཁུ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དག་དབྱེར་མེད་པ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་ངེས་པར་བྱའོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའ་ལྷག་མ་ཉིད། །ཅེས་གང་དེ་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །ད་ནི་བདག་མེད་མ་དང་དབྱེར་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པར་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི། མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་སྲིད་པར་བརྗོད། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་གང་དེ་ལས་བྱུང་བ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་རྣལ་འབྱོར་མ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ནི་དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་གྱུར་པ་ལས་དབྱེར་མེད་པའི་འདི་གཉི་གའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ གྱིས་དགའ་བ་བཞིའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དག་ཀྱང་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགའ་བ་བཞི་ཡིན་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་དབྱེར་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་གསུངས། རྣམ་པར་དགའ་ལས་མྱ་ངན་འདས། །ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་ཆགས་པའི་མཚན་ཉིད་དོན་དམ་པའི་བདེན་པས་བདག་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སྲིད་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དབྱེར་མེད་པ་གང་ངོ༌། །དབུ་མ་དགའ་བ་ཙམ་ཉིད་དེ། །འདིས་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྤངས། །ཞེས་པ་ནི། གང་དེ་བར་མ་བར་མ་ན་དགའ་བ་ཙམ་དེ་འབའ་ཞིག་བདེ་བའི་ཡེ་ཤེས་དེའི་རྒྱུ་ཉིད་ལས་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སྐྱེས་པ་ཀུན་ཐུན་མོང་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་གང་བཞི་པ་དེ་ཡང་ངོ༌། །འདི་རྣམས་ཀྱིས་ནི་གསུམ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སྤངས་པ་སྟེ། གསུམ་པོ་འདི་ཡང་དེ་རུ་དེའི་བད
Chinese
欲乐，以及因欲触而生的第一智慧。 “喜乐略微”，这是对此的广释。 第二是欲乐。 这是指对该触的欲乐等。 “胜喜更超胜”，这是对此的广释。 第三是为了摧毁贪欲。 根与境无别，方便与智慧无二，因远离境与根的贪执而摧毁贪欲。 因此，离喜是离贪之喜。 这是对此的广释。 因此，第四应修习。 因此，是指在贪欲摧毁时，为了舍弃完全转变为安乐之相的识，也是为了贪欲衰退的缘故。 应修习是指应入定。 精液与俱生者无别，是金刚持的智慧，因此应确定俱生喜。 “俱生喜余者”，这是对此的广释。 现在，为了清楚地表明无我母与无别即是金刚持的智慧： “胜喜谓有”。 从该胜喜所生的是世俗谛，即金刚持的智慧。 “胜喜瑜伽母”，因此而说。 现在，从那转变为金刚持智慧的无别，这二者的自性智慧，以方便与智慧的自性，通过四喜的区分，方便与智慧也无别。 四喜即是与俱生智慧无别，这是所说的。 从极喜中解脱。 以殊胜的贪执为特征，以胜义谛，无我的智慧，有与寂灭无别。 “中庸唯是喜”，这是说： 在中间的中间，唯有喜，那仅仅是安乐的智慧，从那原因中，胜喜等生起，都是共同的。 它的俱生是第四个。 这些是通过三个所舍弃的，这三个也都是它的自性。
English
Desire, and the first wisdom that arises from the desire for touch. "Joy and happiness are slight," this is an extensive explanation of that. The second is the desire for happiness. This refers to the desire for happiness in that touch, and so on. "Supreme joy is even greater," this is an extensive explanation of that. The third is for the sake of destroying desire. When the senses and objects are inseparable, and when skillful means and wisdom are not different, desire is destroyed by being separated from attachment to objects and senses. Therefore, joy without attachment is joy without desire. This is an extensive explanation of that. Therefore, the fourth should be meditated upon. Therefore, it means that when desire is destroyed, it is because the consciousness that has completely transformed into a state of bliss is also abandoned, and also because of the reason for the decline of desire. To be meditated upon means to be absorbed in samadhi. Since semen and the co-emergent are inseparable, it is the wisdom of Vajradhara, therefore, the co-emergent joy must be ascertained. "Co-emergent joy is the remainder," this is an extensive explanation of that. Now, to clearly show that the selflessness mother and inseparability are the wisdom of Vajradhara: "Supreme joy is said to be existence." That which arises from that supreme joy is the conventional truth, the wisdom of Vajradhara. "Supreme joy, Yogini," therefore it is said. Now, from that which has become the wisdom of Vajradhara, inseparable from this, the wisdom of the nature of both, with the nature of skillful means and wisdom, through the distinction of the four joys, skillful means and wisdom are also inseparable. The four joys are inseparable from the co-emergent wisdom, that is what is said. Liberation from great joy. The characteristic of being particularly attached, with the ultimate truth, the wisdom of selflessness, existence and nirvana are inseparable. "The middle way is only joy," this means: In the middle of the middle, only joy, that is merely the wisdom of bliss, from that very cause, supreme joy and so on arise, all are common. Its co-emergent is the fourth one. These are abandoned by the three, these three are also its nature.
Tibetan
ག་ཉིད་ཀྱིས་དེ་རུ་ཞུགས་པ་ལས་མི་དམིགས་པས་ན་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་འདི་རྣམས་ཀྱིས་སྤངས་ནས་ཡོངས་སུ་བཏང་སྟེ། དགའ་བ་གསུམ་པོ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཁོངས་སུ་འདི་ཐམས་ཅད་འདུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་སྲིད་པ་ཞེས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་ཆགས་པའི་མཚན་ཉིད་གང་དེ་སྲིད་པ་རྟག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དགའ་བྲལ་ཆགས་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་གང་དེ་ཡང་དགའ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཆད་པའོ། །སྲིད་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྟག་པ་དང་ཆད་པ་དག་གཉི་ག་དང་གང་བྲལ་བའོ། །བར་མ་ནི་བར་མ་སྟེ། དེ་ཡང་དགའ་བ་ཙམ་ཡེ་ཤེས་འབའ་ཞིག་གོ །དེ་ལ་ཡང་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་པ་ཉིད་དུ་འབྱུང་ངོ༌། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་གང་དེའོ། །འདི་རྣམས་ཀྱིས་སྤངས་ནི། རྟག་པ་དང་ཆད་པར་དང་བྲལ་བའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་གང་དེ་གསུམ་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་སྤངས་པ་སྟེ་ཁྱད་པར་དུ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པའོ། །འདིས་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཉིད་དགའ་བ་བཞིན་དུ་འབྱུང་སྟེ། ཐིག་ལེ་བཞིའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་བཅུ་དྲུག་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ནོ། །དགའ་བ་དང་པོ་དཔའ་བོ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིས་མདོར་བསྟན་པའོ། །དགའ་བ་བདེ་བ་ཅུང་ཟད་དེ། །ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིས་རྒྱས་པར་བཤད་དོ། །དང་པོ་རེག་པར་འདོད་པ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིས་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་སྲིད་པར་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིས་འཇུག་བསྡུ་པ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་བཅུ་དྲུག་གི་བདག་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་བསྟན་པའི་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་དགའ་བ་གསུམ་ནི། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དང་དབྱེར་མེད་པའི་རང་བཞིན་དེས་ན་མཚན་མའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པར་དེས་གསུངས་པ། གཞན་གྱིས་བརྗོད་མིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས། །གང་དུ་ཡང་ནི་མི་རྙེད་དེ། །བླ་མའི་དུས་ཉེར་བསྟེན་པ་ཡིས། །བདག་གིས་བསོད་ནམས་ལས་ཤེས་བྱ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་གཞན་སུ་ཡིས་ཀྱང་སྨྲ་བར་མི་ནུས་ཏེ་ངག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་དུ་ཡང་དངོས་པོ་མི་རྙེད་དེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ཡུལ་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་གིས་ཤེས་བྱ་བ་ནི་རང་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། བསོད་ན
Chinese
因为你进入其中却不可见，所以用这些各种各样的形态来舍弃并完全放开。三种喜乐依赖于俱生，因为这一切都包含在其中。或者说，最胜喜乐存在是指真正生起的自性，即存在常恒的智慧。离喜无染的自性，也是离喜的断灭。存在和涅槃，常恒和断灭，与这两者都分离。中间是中间，也就是仅仅是喜乐的智慧。对于它，也会出现对相的行境。俱生是真正圆满的佛陀的智慧。用这些舍弃是指，与常恒和断灭分离的俱生，就是用这三者。怎么舍弃呢？就是舍弃，特别是完全舍弃。这使得俱生本身像喜乐一样显现，因为它是四个明点的自性，所以十六空性完全清净就是俱生智慧。喜乐第一是勇士本身。等等四句是简略的指示。喜乐是少许的安乐。等等四句是详细的解释。最初想要触摸等等四句是极其详细的解释。最胜喜乐说是存在。等等四句是结尾的总结，即十六空性的自性，俱生智慧。因此，所说的喜乐等三种喜乐，因为依赖于俱生，所以与俱生无二无别的自性，因此不是相的境，是无所取和无所执的自性，不是分别识的行境，因此这样说：他人不能说俱生，任何地方也找不到它，依靠上师的教诲，我从福德中得知。俱生是其他人无法说出的，因为它超出了语言的范围。任何地方都找不到事物，因为它完全超出了能取和所取的范围。我自己知道，就是自己证悟。怎么知道呢？从福
English
Because you enter into it but cannot see it, therefore, abandon and completely release these various forms. The three joys depend on co-emergence, because all of this is contained within it. Alternatively, the supreme joy of existence refers to the nature of true arising, which is the eternal wisdom of existence. The nature of detachment from joy and absence of attachment is also the cessation of detachment from joy. Existence and nirvana, permanence and annihilation, are both separate from these two. The middle is the middle, which is merely the wisdom of joy. For it, the object of characteristics also appears. Co-emergence is the wisdom of the truly complete Buddha. Abandoning with these means that the co-emergence that is separate from permanence and annihilation is with these three. How to abandon? It is abandoning, especially completely abandoning. This makes co-emergence itself appear like joy, because it is the nature of the four bindus, so the sixteenfold emptiness is completely pure, which is the wisdom of co-emergence. The first joy is the hero himself. And so on, the four verses are a brief indication. Joy is a little bit of happiness. And so on, the four verses are explained in detail. The first desire to touch, etc., the four verses are explained in great detail. Supreme joy is said to be existence. And so on, the four verses are the concluding summary, which is the nature of the sixteenfold emptiness, the wisdom of co-emergence. Therefore, the three joys, such as the joy of teaching, depend on co-emergence, so the nature that is inseparable from co-emergence, therefore, is not the object of characteristics, is the nature of non-grasping and non-apprehension, is not the object of discriminative consciousness, therefore, it is said: Co-emergence cannot be spoken by others, it cannot be found anywhere, relying on the teachings of the guru, I know from merit. Co-emergence cannot be spoken by anyone else, because it is beyond the scope of language. Things cannot be found anywhere, because it is completely beyond the scope of the grasper and the grasped. I myself know, that is, I realize myself. How to know? From merit