Tibetan
ཁམས་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་ཆར་གྱིས་ཚིམ་པར་བྱེད་པས་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཤིན་ཏུ་ཕྲ་མོའི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པ་ལས་ཆགས་པ་མེད་ཅིང་མི་ཤིགས་པའི་ཤེས་བྱ་རྟོགས་པ་ཐོབ་པས་ན་བཅུ་གཅིག་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་མ་ལུས་པ་སྤངས་པ་ལས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཐོབ་པས་ན་བཅུ་གཉིས་པ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ས་ཞེས་བརྗོད་དོ། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་ས་བཅུ་རྣམས་ནི་མོས་པ་སྤྱོད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། མོས་པ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱང་རྒྱུར་གྱུར་པས་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་བཞུགས་བ་ལས་སོ་སོ་མ་ཡིན་པས་སོ། །འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཡང་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་སའི་རྒྱུར་གྱུར་པས་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་མོས་པ་སྤྱོད་པའི་ས་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ས་དང༌། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ས་ས་བཅུ་དང་དབྱེར་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ས་བཅུ་དང་དུར་ཁྲོད་དང་ཉེ་བའི་དུར་ ཁྲོད་ནི་དབྱེར་མེད་པ་སྟེ། གནས་དང་ཉེ་བའི་གནས་ལ་སོགས་པ་དང༌། རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་ས་བཅུའི་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ས་བཅུ་དབང་ཕྱུག་མགོན་པོ་ཉིད། །མགོན་པོ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་དང་གཉི་ག་ཡང་བསྟན་ཏོ། །གཞན་གྱིས་ཐ་དད་པར་སངས་རྒྱས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ས་ལས་ཐ་དད་པ་ཉིད་ནི་ས་བཅུ་གཅིག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གནས་དང་ཉེ་བའི་གནས་ལ་སོགས་པ་ས་བཅུའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དབང་པོ་དང་ཡུལ་རྣམ་པར་དག་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །དུར་ཁྲོད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ནི། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམ་པར་དག་པར་བལྟའོ། །ཉེ་བའི་དུར་ཁྲོད་ནི། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ས་སྟེ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་འདས་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །འདིར་རྡོ་རྗེ་གསུམ་དང་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། སངས་རྒྱས་དང༌། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་རྣམ་ཀུན་ཉིད་ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་གི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་སངས་རྒྱས་དང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་རྣམས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡང་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའོ། །སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི་སངས་རྒྱས་སོ། །དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་ནི་གང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །རྡོ་རྗེ་རིགས་ཀྱི་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་མདོར་བསྟན་པ་དང་རྒྱས་པར་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །གནས་དང་ཉེ་བའི་གནས་ལ་སོགས་པ་བཅུ་ནི་དབང་པོ་དང་ཡུལ་རྣམས་སོ། །དུར་ཁྲོད
Chinese
以法雨使诸界满足，故称之为法云。因已断除极细微的烦恼障，获得无染且不坏的所知，故称第十一地为佛地。因已断除所有烦恼习气，获得一切种智的现前菩提，故称第十二地为金刚持地。极喜等十地是信行之自性。信行等也是因为成为因，所以与成为果的佛地安住并非各自独立的。成为果的佛地也是因为成为果的金刚持地的因，所以因为无别之故，信行地与佛地及金刚持地和十地是无别的。十地与尸林和近尸林是无别的，应如处所和近处所等，以及极喜等十地的次第来对应。十地即是自在怙主。也同时指出了怙主金刚持。其他认为是不同的，即佛金刚持地之外的不同，并非第十一地。处所和近处所等十地的菩萨的根与境应观为极清净。尸林佛地，应观为识极清净。近尸林是金刚持地，应了知已超越体验安乐等相。在此以与三金刚无别之故。菩萨与佛与金刚持一切都是十地自在的菩萨与佛与金刚持，对于一切种智的现前菩提没有任何差别。因此，金刚萨埵是金刚持。大菩萨是佛。誓言萨埵即是菩萨。金刚部的次第差别已作了简略与广说。处所和近处所等十者是根与境。尸林
English
Because it satisfies all realms with the rain of Dharma, it is called the Cloud of Dharma. Because it has abandoned the obscurations of extremely subtle afflictions and has attained the knowledge that is stainless and indestructible, the eleventh ground is called the Buddha Ground. Because it has abandoned all the habitual tendencies of afflictions and has attained the manifest enlightenment of all-knowing wisdom, the twelfth ground is called the Vajradhara Ground. The ten grounds, such as the Joyful Ground, are the nature of faith practice. The faith practices are also the cause, so they are not separate from residing in the Buddha Ground, which is the result. The Buddha Ground, which is the result, is also the cause of the Vajradhara Ground, which is the result, so because of being inseparable, the Faith Practice Ground, the Buddha Ground, and the Vajradhara Ground are inseparable from the ten grounds. The ten grounds, the charnel ground, and the near charnel ground are inseparable. They should be applied in correspondence with the order of the ten grounds, such as the place and the near place, and the Joyful Ground, etc. The ten grounds are the Lord Protector of Power. It also indicates both the Protector Vajradhara. Others who think it is different, that is, different from the Buddha Vajradhara Ground, is not the eleventh ground. The senses and objects of the bodhisattvas of the ten grounds, such as the place and the near place, should be viewed as extremely pure. The charnel ground, the Buddha Ground, should be viewed as the consciousness being extremely pure. The near charnel ground is the Vajradhara Ground, and it should be understood as having transcended the experience of aspects such as bliss. Here, it is because of being non-different from the three vajras. Bodhisattvas, Buddhas, and Vajradharas are all the bodhisattvas, Buddhas, and Vajradharas who have mastery over the ten grounds, and there is no difference in the manifest enlightenment of all-knowing wisdom. Therefore, Vajrasattva is Vajradhara. The Great Bodhisattva is the Buddha. The Samaya Sattva is the Bodhisattva. The sequential distinctions of the Vajra family have been briefly and extensively explained. The ten, such as the place and the near place, are the senses and objects. Charnel Ground