Tibetan
་མ་གཅིག་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའོ། །མཆོད་པ་ནི་རྟོག་པར་རོ། །བསྒོམ་པས་ནི་བདག་མེད་མ་དང་དབྱེར་མེད་པར་རྣམ་པར་གཞག་པའོ། །འཁོར་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་སྟེ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པར་ཐོབ་པར་བྱ་བའོ། །ཐབས་ནི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའོ། །དེ་ཡང་གཞན་ཡོད་མ་ཡིན་ནི་འབའ་ཞིག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡི་པ་སྟེ་གཉིས་སུ་མེད་པ་རྟག་ཆད་གཉིས་དང་བྲལ་བ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རང་གཞན་དོན་ནི་རབ་གྲུབ་ཕྱིར་ཏེ་རང་ནི་སེམས་སོ། །གཞན་ནི་དབང་པོ་དང་ཡུལ་ལོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ནི་རང་གཞན་དོན་ཏོ། །དེའི་རབ་གྲུབ་ཕྱིར་ནི་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལན་ཅིག་ནི་སྐད་ཅིག་གཅིག་ཙམ་ཉིད་དུའོ། །གོམས་བྱས་པས་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པའི་ངེས་པ་ཉིད་དོ། །རིག་མ་ནི་བདག་མེད་མའོ། །འཕྲལ་དུ་ནི་དེའི་མེད་ལའོ། །མངོན་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་ པའོ། །སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་བསྟན་པ་ཡང་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། འཇིགས་པ་སྨྱོ་བ་སྡུག་བསྔལ་དང༌། །མྱ་ངན་གདུང་བ་འཚེ་བ་དང༌། །འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་ཆེས། །སྒྲུབ་པ་པོ་ཉིད་ཉོན་མི་མོངས། །འཇིགས་པ་ནི་འཆི་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །སྨྱོ་བ་ནི་གཡེངས་བའོ། །སྡུག་བསྔལ་ནི་ལུས་ཅན་གྱི་འབྲས་དང་ཤུ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཟུག་ངུའོ། །མྱ་ངན་ནི་ཟླ་དང་བྲལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །གདུང་བ་དང་དེ་ལ་སོགས་པས་འཚེ་བ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཉོན་མི་མོངས་ནི་ཉོན་མི་མོངས་པས་མི་འཆིངས་པ་སྟེ། །ཀུན་དུ་མཉམ་པར་འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་དགོངས་སོ། །ཡང་ན་སྒྲུབ་པ་པོ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའོ། །ཉོན་མི་མོངས་ནི་ཉོན་མོངས་པས་བསྒྲིབ་པར་མ་གྱུར་བའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་ལས་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ཆགས་ནི་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་གསུང་རྡོ་རྗེའོ། །ཞེ་སྡང་ནི་མི་བསྐྱོད་པ་ཐུགས་རྡོ་རྗེའོ། །གཏི་མུག་ཆེ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་སྐུ་རྡོ་རྗེའོ། །རྡོ་རྗེ་གསུམ་དབྱེར་མེད་པའི་རྒྱུ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འཇིགས་དང་མྱ་ངན་ནི་གཏི་མུག་ཆེན་པོའི་རྣམ་པར་དག་པའོ། །གདུང་བ་དང་སྨྱོ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་རྣམ་པར་དག་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་དང་འཚེ་བ་ནི་ཞེ་སྡང་རྣམ་པར་དག་པའོ། །འཇིགས་པ་དང་མྱ་ངན་ནི་གཏི་མུག་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པ་
Chinese
母一者，乃无二之金刚持也。供养乃是分别。以修习则与无我母无别而作安立。轮回乃是世俗谛，当于世俗谛中获得。方便乃是金刚持。彼亦非有他，乃唯一有母性者，即无二，离断常二边之义。是故，为自他义故，极成故，自者乃心也。他者乃根与境也。彼等之义乃自他义。为其极成故，乃为成办胜义成就之故。一次者，乃仅一刹那顷也。串习者，乃是周遍一切之决定也。明妃乃是无我母。立即者，乃于彼之无也。将现前者，乃是令体验也。 于一刹那间现证圆满成佛，亦是显示为金刚持之智慧也。是故，畏惧、疯狂、痛苦与，忧伤、焦灼、损害与，贪欲、嗔恚、大愚痴，修行者亦不为烦恼所染。畏惧乃是死亡等之痛苦。疯狂乃是散乱。痛苦乃是有身者之痘疮等之痛楚。忧伤乃是与伴侣分离之痛苦。焦灼及彼等乃是损害，贪欲及嗔恚等也。不为烦恼所染者，乃是不为烦恼所系缚，意即欲求一切平等。又或者，修行者乃是金刚持。不为烦恼所染者，乃是不为烦恼所遮蔽。如是之自性，乃因方便与智慧无别之故。贪欲乃是无量光佛语金刚。嗔恚乃是不动佛意金刚。大愚痴乃是毗卢遮那佛身金刚。金刚三者无别之因，乃彼等之义。畏惧与忧伤乃是大愚痴之清净相。焦灼与疯狂乃是贪欲之清净相。痛苦与损害乃是嗔恚之清净相。畏惧与忧伤乃是大愚痴毗卢遮那佛之清净相。
English
The one mother is the indivisible Vajradhara. Offering is conceptualization. Through meditation, one establishes oneself as inseparable from the selflessness mother. Samsara is the conventional truth, and one should attain it within the conventional truth. Method is Vajradhara. That which is not other is the sole existence of the mother, meaning indivisible, free from the two extremes of permanence and annihilation. Therefore, for the sake of self and others, it is perfectly accomplished, for self is mind. Other is the senses and objects. The meaning of these is the benefit of self and others. For its perfect accomplishment is for the sake of accomplishing the supreme siddhi. Once is just for a single moment. Having become accustomed is the certainty of pervading everything. The vidya is the selflessness mother. Immediately is in its absence. Will manifest is to cause to experience. Attaining complete enlightenment in a single instant is also taught as the wisdom of Vajradhara. Therefore, fear, madness, suffering, sorrow, anguish, harm, desire, hatred, and great delusion, the practitioner himself is not defiled by afflictions. Fear is the suffering of death and so on. Madness is distraction. Suffering is the pain of boils and sores on the body. Sorrow is the suffering of separation from a companion. Anguish and so on are harm, as are desire and hatred. Not defiled by afflictions means not bound by afflictions, intending to desire equality in all things. Alternatively, the practitioner is Vajradhara. Not defiled by afflictions means not obscured by afflictions. Such is the nature because method and wisdom are inseparable. Desire is Amitabha, the speech vajra. Hatred is Akshobhya, the mind vajra. Great delusion is Vairochana, the body vajra. The cause of the indivisibility of the three vajras is the meaning of these. Fear and sorrow are the completely pure aspect of great delusion. Anguish and madness are the completely pure aspect of desire. Suffering and harm are the completely pure aspect of hatred. Fear and sorrow are the completely pure aspect of the great delusion, Vairochana.