Tibetan
ན་པ། འདི་ལྟར་དེ་ནི་ཡང་དག་པའི་མཐར་གསུངས་ཏེ། ཡང་དག་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་མཐའ་ནི་གཙོ་བོ་སྟེ། དེ་ལས་གཞན་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་འདིར་རང་རིག་པ་ལ་མཆོག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ལས་ཆོས་ཉིད་གང་ཐ་དད་པའི་རང་བཞིན་མེད་དེ། འོན་ཀྱང་དེ་ཉིད་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཉིད་དེ། དེ་ཡང་འདིར་མཆོག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ། །དེ་ཉིད་མཆོག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་པས་ན་རང་རིག་པ་ཉིད་མཆོག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་པས་དེ་བས་ན་ཅི་སྟེ་འགལ། གཞན་ཡང་དམིགས་པར་བྱ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ནང་ནས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་མཆོག་ཡིན་གྱི་དམིགས་པར་བྱེད་པ་པོ་ལ་སོགས་པའི་མཆོག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་རང་རིག་པ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དེ། འདི་ལྟར་རང་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ནི་དམིགས་པར་བྱ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་སྟོང་པ་ཉིད་མཐོང་བས་རང་བཞིན་ཡང་མཐོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དམིགས་པར་བྱེད་པའི་རང་རིག་པ་ཉིད་མཆོག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་གྱི། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་བེམས་པོ་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། །གང་ཡང་གཞན་རྣམས་ལས་མཆོག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྣམ་པ་བདུན་པོ་འབྲས་བུའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང༌། རྒྱུའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང༌། ལས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང༌། ལམ་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང༌། བྱེད་པ་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང༌། དབང་ཕྱུག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང༌། ཁྱབ་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། དེ་རྣམས་ནི་རང་རིག་པ་དེ་ཉིད་དོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། རང་རིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དཔེ་མེད་པ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་རྟག་ཏུ་བདེ་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་སྟེ། འབྲས་བུ་མཆོག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། དེའི་བཤད་པ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ཡིན་ ཏེ། རང་རིག་པ་ཞེས་པ་དང་སྦྱར་རོ། །རང་རིག་པ་དེའི་དངོས་པོ་ནི་དེ་ཉིད་དེ། དེའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དངོས་གྲུབ་ནི་བྱང་ཆུབ་སྟེ་དེ་ནི་རང་རིག་པ་ཉིད་ལས་བྱུང་ངོ༌། །དེ་ཉིད་རྒྱུའི་མཆོག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ། དངོས་གྲུབ་ཉིད་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ནི་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་ངེས་པར་གཟུང་བའོ། །རང་རིག་ཉིད་བསྒོམ་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དེ་ལམ་གྱི་མཆོག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རང་རིག་པའི་རང་བཞིན་ལས་ཞེས་པ་ནི་རང་རིག་པའི་བདག་ཉིད་དེ་ཉིད་ལས་ཀྱི་མཆོག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཇི་ལྟར་ན་ལས་ཡིན་ཞེ་ན། གནོད་པ་ལས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་ལས་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་ཡེ་ཤེས་དང་རབ་ཏུ་སྤངས་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཟད་པ་ནི་སྤངས་པའོ། །ཡེ་ཤེས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ལས་གནོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འདིས་ནི་སྤངས་པ་མངོན་སུམ་དུ་གསུངས་ལ་ཡེ་ཤེས་ནི་དོན་གྱིས་སོ། །གཞུང་ཁ་ཅིག་ལས་ནི་རྟོགས་པ་ལས་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། དེར་ནི་ཡེ་ཤེས་དངོས་གྲུབ་གསུངས་ལ་སྤངས་པ་ནི་དོན་གྱིས་སོ། །ལས་སྐྱེས་ཞེས་པ་ནི་ལས་སུ་འགྱུར་བ་སྟེ་རང་རིག་པའི་ཉིད་དོ། །ལམ་ལས་ལམ་གྱི་བྱེད་པ་གུད་ན་མེད་དེ་ལམ་ནི་བྱེད་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་བྱེད་པ་པོ་སྟེ་གང་གི་ཕྱིར་སྒྲིབ་པ་དེ་དག་འཇོམས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བྱེད་པ་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཆོག་ཏུ་མཐར་ཕྱིན་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། དེ་ཡང་རང་གི་རིག་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་ཏེ། རང་གིས་སྡུད་ཅིང་རང་གིས་བྱེད། ཅེས་པ་ནི་དེ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་བྱེད་པ་པོ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །ཡེ་ཤེས་དང་སྤངས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཉིད་ཡིན་པས་འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་གི་མཆོག་སྟེ་དེ་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རང་ཉིད་རྒྱལ་པོ་ཞེས་པ་གསུངས་སོ། །གང་དེ་རང་གི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་སེམས་ཅན་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་ནུས་པས་དེ་ཉིད་ཁྱབ་བདག་གི་མཆོག་སྟེ་དེ་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་པར་གསུངས་པ། རང་གཙོ་བོ་ཞེས་པའོ། །ཅི་ཡང་འདི་དེ་ བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་རྣམས་ལས་གཞན་མ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་གསུངས་པ། འདོད་ཆགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདོད་ཆགས་ནི་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་སོ། །ཞེ་སྡང་ནི་མི་བསྐྱོད་པའོ། །ཕྲག་དོག་ནི་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའོ། །གཏི་མུག་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དོ། །ང་རྒྱལ་ནི་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་ནོ། །དེ་གནས་ཞེས་པ་དྲུག་པའི་དོན་ལ་བདུན་པའོ། །རང་རིག་པ་འདི་ཉིད་གནས་ཏེ། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་གནས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བཅུ་དྲུག་ཆར་ཡང་མི་ཕོད་དོ། །ཞེས་པ་བཅུ་དྲུག་གི་ཆར་ཡང་མི་ནུས་སོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད
Chinese
那波。 如此，那是究竟真实的宣说。 真实即是真如。 那些的究竟是主要，因为没有比那之外的真如的意义，所以在此说自证为殊胜的真如是相违的吗？ 答：空性被称为丝毫也不是其他。 法中没有与法性相异的自性。 然而，那如实了知诸法的实性的真如，即是无二的识。 那也是此处的殊胜真如。 因为那即是殊胜真如，所以说自证即是殊胜真如，因此怎么会相违呢？ 此外，在所缘的真如中，空性是殊胜的，而能缘者等殊胜的真如则不是。 再次，自证即是所有法殊胜真如的自性。 如此，自如实了知，因为见到所缘的真如中的殊胜空性，也就能见到自性，所以能缘的自证即是殊胜的真如，而空性则不是，因为是无情之物。 还有，其他殊胜的真如七种，即果的真如、因的真如、业的真如、道（Path）的真如、作者的真如、自在的真如和遍主的真如，那些就是自证本身，为了显示这个而宣说的，自证等。 无比的、极其清净的、恒常安乐的体性是大乐，是果殊胜的真如。 它的解释是大乐，与自证结合。 自证的本体就是那，是那体性的意义。 成就是菩提，那是由自证而生。 那即是因殊胜的真如，是成就的生起者之义。 “是”这个词是确定的把握。 自证即是修习，因此那是道的殊胜
English
Nā pa. Thus, that is spoken of as the ultimate truth. Truth is suchness. The ultimate of those is the principal, because there is no meaning of suchness other than that, so is it contradictory to say here that self-awareness is the supreme suchness? Answer: Emptiness is said to be not even a little different. There is no nature in phenomena that is different from the nature of phenomena. However, that very suchness of the reality of phenomena that truly knows, is only the aspect of consciousness that is non-dual. That is also the supreme suchness here. Because that is the supreme suchness, it is said that self-awareness is the supreme suchness, so how can it be contradictory? Furthermore, among the suchness to be objectified, emptiness is supreme, but the supreme suchness of the objectifier and others is not. Again, self-awareness itself is the nature of the supreme suchness of all phenomena. Thus, self-truly knowing, because seeing the supreme emptiness among the suchness to be objectified, one also sees the nature, so the self-awareness that objectifies is the supreme suchness, but emptiness is not, because it is an inanimate object. Also, the other seven kinds of supreme suchness, namely the suchness of the result, the suchness of the cause, the suchness of action, the suchness of the path, the suchness of the agent, the suchness of the lord, and the suchness of the pervasive lord, those are self-awareness itself, spoken to show this, self-awareness and so on. The incomparable, extremely pure, and always blissful nature is great bliss, it is the supreme suchness of the fruit. Its explanation is great bliss, which is combined with self-awareness. The entity of that self-awareness is that, it is the meaning of that nature. Accomplishment is enlightenment, that arises from self-awareness itself. That is the supreme suchness of the cause, it is the meaning of the generator of accomplishment. The word "is" is a definite grasp. Self-awareness itself is meditation, therefore that is the supreme of the path
Chinese
是故，此乃真如之义。自识之自性者，乃自识之体性，即是胜义之真如之义。若问彼如何是业？答曰：如“从损害”等句。其中，业有二种，即智慧与极断。烦恼与所知障尽者，是为断。智慧者，乃了悟一切法之自性。从彼“损害”等句中，显说断，而智慧则为意指。某些经中说“从证悟”，其中则说智慧成就，而断则为意指。业生者，即是成为业，乃自识之体性。道中无异于道之作用，道即是作用。菩提萨埵是作者，因其能摧毁彼等障碍，并能生起智慧之故。因此，作者之真如，即是菩提萨埵，乃最极圆满者。彼亦说为自之觉性，如云：自能摄集，自能造作。意指除彼之外，别无作者。何者智慧与断功德圆满，彼即是世间一切之最胜者，故为世间自在之最胜者，亦即是彼。为显示此义，故说“自己是国王”。何者以自利圆满，于一切时处皆能圆满他有情之利益，彼即是遍主之最胜者，亦即是彼。为说此义，故云“自己是主宰”。此等是否异于五如来耶？非也，故说“贪欲”等。贪欲即无量光。嗔恚即不动。嫉妒即不空成就。愚痴即毗卢遮那。我慢即宝生。彼处，第六之义为第七。此自识即是安住，乃大乐之位，是为金刚持之位之义。十六分亦不能忍受。意为十六分亦不能胜过。一切如来。
English
Therefore, this is the meaning of suchness. "From the nature of self-awareness" means that the very essence of self-awareness is the ultimate suchness. If asked, how is that karma? The answer is: like the phrase "from harm," and so on. Among them, karma is of two types: wisdom and complete abandonment. The exhaustion of afflictions and cognitive obscurations is abandonment. Wisdom is the nature of realizing all dharmas. From the phrase "from harm," and so on, abandonment is explicitly stated, while wisdom is implied. In some texts, it says "from realization," where wisdom and accomplishment are spoken of, while abandonment is implied. "Born from karma" means becoming karma, which is the nature of self-awareness. There is no difference between the path and the action of the path; the path is the action. The Bodhisattva is the agent, because he destroys those obscurations and generates wisdom. Therefore, the suchness of the agent is the Bodhisattva, who is the most perfect. It is also said to be one's own awareness, as it says: "One gathers oneself, one acts oneself." This means that there is no agent other than that. Whoever has perfect wisdom and abandonment is the best of all worlds, therefore the best of the world's lords, which is also that. To show this meaning, it is said, "One is oneself the king." Whoever is perfect in his own benefit, and is able to perfect the benefit of other sentient beings at all times and in all ways, is the best of the all-pervading lords, which is also that. To say this meaning, it is said, "One is oneself the master." Are these different from the five Tathagatas? No, it is not, therefore it is said, "Desire," and so on. Desire is Amitabha. Hatred is Akshobhya. Jealousy is Amoghasiddhi. Ignorance is Vairochana. Pride is Ratnasambhava. "That place" means the seventh in the sense of the sixth. This self-awareness itself abides, which is the state of great bliss, the meaning of the state of Vajradhara. Even sixteen parts cannot endure. It means that even sixteen parts cannot overcome. All the Tathagatas.