Tibetan
།དགའ་བས་སྙོམས་འཇུག་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་མེད་ལྷན་ཅིག་ཁ་སྦྱོར་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་བདག་མེད་པར་འགྲོ་བ་རྣམས་གཅིག་ཏུ་སྦྱོར་བར་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བ་གསུངས་པ། །ཁྲེམ་གཉེར་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཁྲེམ་གཉེར་མེད་པ་དེ་ཡང་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། མི་དམིགས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱིས་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གྲོང་ཁྱེར་ཉམས་དགར་ཁྱོད་དང་ང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དབྱེར་མེད་པར་མཛད་ནས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་ཡང༌། སེམས་དཔའི་གཟུགས་ནི་ཡང་དག་འབྱུང༌། །དཀྱིལ་འཁོར་བདག་ པོར་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། སེར་མོ་ལ་སོགས་འདི་ལས་འབྱུང༌། །ཞེས་གསུངས་པ་འགལ་བར་མི་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་དེ་རྒྱུར་གྱུར་པའི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉིད་དཀྱིལ་འཁོར་བདག་པོ་སྟེ། དེ་ལས་སེར་མོ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བར་བལྟའོ། །དེ་ནི་ཐོག་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་དང་དབུས་ཀྱི་ཆ་རྣམས་མི་དམིགས་པ་སྟེ། འདིའི་དོན་ནི་དུས་དང་ཡུལ་དང་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བའོ། །སྲིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། སྲིད་པ་ནི་སྐྱེ་བ་དང༌། གནས་པ་དང༌། འཇིག་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། དེ་མེད་པའོ། །མྱ་ངན་འདས་པ་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྒྱུན་ཆད་པའི་རང་བཞིན་ཏེ། དེ་ཡང་མ་ཡིན་པའོ། །འདི་ནི་དམ་པའི་བདེ་ཆེན་ཏེ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ཉིད་མཆོག་ཏུ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་སྟེ། རྟག་ཏུ་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་རང་རིག་པས་སོ། །གཞན་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གཞན་ནི་ཕ་རོལ་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཏེ་དེ་མ་ཡིན་པའོ། །བདག་ཀྱང་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བདག་གི་རྩོམ་པ་དང༌། ལྷག་པར་གནས་པ་དང༌། མཐར་ཕྱིན་པའི་རང་བཞིན་ཏེ་དེ་ཡང་མ་ཡིན་པའོ། །མཆོག་མཐའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་འགག་པ་སྐྱེ་བ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་ཏེ། དེ་དག་གི་དབུས་སུའོ། །འདོད་ཆགས་དང་ཆགས་བྲལ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་སྟོང་པའོ། །རང་གིས་རིག་ཅིང་མྱོང་བས་ན་སྟོང་མིན་ནོ། །སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་པས་ན་ཧེ་རུ་ཀའོ། །སློབ་དཔོན་ནག་པོས་མཛད་པའི་དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེའི་དཀའ་འགྲེལ་དྲན་པའི་འབྱུང་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ལས། ལེའུ་ལྔ་པའི་བཤད་པའོ།། །། དྲུག་པ། བྲིས་སྐུའི་ཆོ་གའི་ལེའུའི་བཤད་པ། ཆོ་ག་གང་གི
Chinese
名为“以喜乐平等结合”是指，为了极度喜乐先行的方法和智慧正确结合的缘故。名为“无我一同结合”是指，为了使法无我运行者们合为一体的缘故。所说的“就近摄取”，以及“无有贪求”等等，那无有贪求也应以有相和无相的真如的差别，了解为两种。名为“城市荒芜你与我”是指，此处将因和果无别地进行陈述。另外，经中还说“菩萨之身真实生起，应观想为坛城之主”等等，以及“金刚萨埵等从此生起”，如果这样说，难道不会有矛盾吗？不是的，因为作为因的金刚萨埵本身就是坛城之主，应观想从那金刚萨埵生起金刚萨埵等。名为“那是最初”等等，是指最初、最后和中间的部分都不可得，此处的意义是远离时间和地点和方位等等。关于“有和”等等，有是指生、住、灭的自性，那是没有的。名为“不是涅槃”是指，所有涅槃的事物都是断灭的自性，那也不是。名为“这是殊胜的大乐”是指，这本身就是极度的大乐，是恒常当下生起的自证。关于“非他”是指，他是指他者的色等自性，那不是。关于“亦非我”是指，我的造作和特别存在和最终完成的自性，那也不是。关于“殊胜边际”等等，是指极度喜乐趋向于止灭和生起，就在那些的中间。贪欲和离贪的自性，以无有而为空性。自己觉知和体验，因此不是空性。以身语意的体性，故而是黑汝嘎。邬波陀耶·那波（梵文：Upādhyāya Kṛṣṇa）所著的《喜金刚难解疏》名为《忆念之源》中，第五品之释。第六，绘画仪轨品之释。任何仪轨的
English
That which is called "Equal Union with Joy" is for the sake of properly uniting the method and wisdom that precede supreme joy. That which is called "Union Together Without Self" is for the sake of uniting all those who proceed without self in the Dharma. What is said as "Gathering Near," and "Without Covetousness," etc., that absence of covetousness should also be understood as twofold, distinguished by the reality of being with and without focus. That which is called "City Desolate, You and I" is spoken here having made cause and effect inseparable. Furthermore, it also says, "The body of the Bodhisattva truly arises; one should meditate as the lord of the mandala," etc., and "Vajrasattva and others arise from this." If it is said like this, wouldn't there be a contradiction? It is not so, because the Vajrasattva that has become the cause itself is the lord of the mandala; one should view that Vajrasattva and others arise from that. That which is called "That is the Beginning," etc., is that the parts of the beginning, end, and middle are imperceptible; the meaning here is being separated from time, place, direction, etc. Regarding "Existence and," etc., existence is the nature of birth, abiding, and destruction; that is without it. That which is called "Not Nirvana" is that all things of Nirvana are of the nature of cessation; that is also not it. That which is called "This is the Supreme Great Bliss" is that this itself is the supreme great bliss, by the self-awareness that constantly arises in the present. Regarding "Not Other," other is the nature of the form of others, etc.; that is not it. Regarding "Also Not Self," the nature of my creation and especially abiding and ultimately accomplishing, that is also not it. Regarding "Supreme Limit," etc., it is directed towards the cessation and arising of supreme joy, in the middle of those. The nature of desire and non-desire is empty because of non-existence. Because one knows and experiences oneself, it is not empty. Because it is the nature of body, speech, and mind, it is Heruka. In the difficult commentary on the Hevajra Tantra, "The Source of Memory," composed by the teacher Nāgpopa (Kṛṣṇa), the explanation of the fifth chapter. Sixth, Explanation of the chapter on the ritual of painted images. Of whatever ritual
Tibetan
ས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། གང་ཡང་བདག་གིས་མ་བཤད་པ། །ཞེས་གསུངས་པས་ན་རྒྱུད་ནི་རྙེད་པར་དཀའ་ཞིང་བླ་ན་མེད་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པར་བྱེད་པས་ན་ཡང་འདིར་ཇི་ལྟར་བྱ་བའི་རྒྱུད་ལ་སོགས་པ་ལྟར་བྲིས་སྐུ་ལ་སོགས་པའི་ཆོ་ག་བརྗོད་པར་མཛད་ཅེ་ན། དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་འདིར་དགག་པར་མི་བྱ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་གསུངས་པའི་ཚོགས་སྣམ་བུའི་ལྷ་ལ་སོགས་པ་བྲིས་ན། རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་བསོད་ ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོར་འགྱུར་བ་དང༌། ཡང་ངེས་བསམ་གཏན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱག་དང་ཞབས་ལ་སོགས་པ་ཡང་གསལ་བར་གྱུར་ནས་མྱུར་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །སློབ་དཔོན་ནག་པོས་མཛད་པའི་དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེའི་དཀའ་འགྲེལ་དྲན་པའི་འབྱུང་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ལས། ལེའུ་དྲུག་པའི་བཤད་པའོ།། །། བདུན་པ། བཟའ་བའི་ལེའུའི་བཤད་པ། དེ་ནས་དེ་ལ་ལྷ་མོས་ཞུས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ལ་གཟིགས་ཏེ། འདོད་ཆགས་ཆེན་པོས་གདུངས་པ་རྣམས་མངོན་པར་དད་པར་བྱ་བ་དང༌། གླེགས་བམ་ལ་དགའ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་གསུངས་པ། །ང་ཡིས་གླེགས་བམ་བཤད་བྱ་བ། །ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྐལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འདིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་རབ་རྣམས་ནི་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་མོད་ཀྱི། མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་གསང་ཆེན་ནི། །སྐལ་པ་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་ཤིན་ཏུ་ཡང་སྤ་བར་བྱ་བ་ཉིད་པས་ན་ལམ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བའོ། །གླེགས་བམ་གྱི་ཚད་གསུངས་པ། གྲོ་གར་སོར་ནི་བཅུ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གླེགས་བམ་དང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། གལ་ཏེ་སྦལ་བ་མེད་པ་རྣམས་ལ་གླེགས་བམ་དང་བྲིས་སྐུ་རྣམས་བསྟན་ན་མཆོག་ཏུ་ཟབ་ཅིང་ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ལ། ཤིན་ཏུ་རྙེད་དཀའ་བས་དེ་རྣམས་མི་ཤེས་པའི་དབང་གིས་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་གྱིས། གཞན་དུ་ན་སེམས་ཅན་ལ་ཅོ་འདྲི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བདུད་ཀྱིས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་རྟོག་པར་བྱེད་ཅིང་སྨྲ་སྟེ། དེས་དེ་རྣམས་དུས་དཔག་ཏུ་མེད་པར་མཚམས་མེད་པའི་དམྱལ་བར་ལྟུང་བར་འགྱུར་ལ། སྔགས་པ་ཡང་དེ་ལྟར་བསྲུང་བ་མ་བྱས་པས་དམ་ཚིག་ལས་འདས་ཏེ་ཚེ་རབས་གཞན་དག་ཏུ་ཡང་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ནོ། །གང་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་པའི་གནས་སུའོ། །ཟོས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་བདག་ཉིད་དེ། བསམ་གཏན་ལ་མངོན་པར་ག
Chinese
地等。佛陀菩萨，以及我没有说过的。如是说，续是难得且无上的，因此，这里如何做续等，如绘画等仪轨所说？虽是如此，但在此不应否定。因为如果绘制如所说之会众布神等，瑜伽士们的福德聚将变得巨大，并且禅定者们的手和脚等也将变得清晰，迅速成就菩提之果。黑行论师所著《喜金刚难解疏》名为《忆念之源》中，第六品之释。第七，食用之品之释。从那时起，女神问他。等等，因为他看到了世间的烦恼，为了让那些因大贪欲而受苦的人们产生信仰，以及为了那些喜欢书本的人们而说。我说书本要说。等等。所谓“有缘”，此处如来之语应被教导，但最殊胜的大秘密，对于有缘者也应非常隐秘，因此说了“在路上”等等，以示区别。说了书本的尺寸。所谓“肘长十二指”。等等。所谓书本等，如果给没有蛙的人们展示书本和绘画，那是极其深奥的，不是声闻和独觉的境界。因为极其难得，他们因不了解而认为这不是佛陀所说，否则恶魔会说这是为了折磨众生。他们会这样思考和说，因此他们会无限期地堕入无间地狱。密咒师如果未如此守护，违背誓言，在其他世世代代也无法获得成就。所谓“何处”是指如实之处。所谓“吃”是指会供轮的自性，专注于
English
Regarding the term "ground" and so forth. Buddhas and Bodhisattvas, and whatever I have not spoken. It is said that the tantra is difficult to find and is shown to be unsurpassed. Therefore, how should one perform the rituals of painted images and so forth, as mentioned in the tantras? Although it is so, it should not be refuted here. Because if one paints the assembly cloth deities and so forth as spoken, the accumulation of merit of the yogis will become great, and the hands and feet and so forth of the meditators will become clear, and they will quickly attain the fruit of enlightenment. In the difficult commentary on the Hevajra Tantra, "The Source of Memory," composed by the teacher Nāgpopa, the explanation of the sixth chapter. Seventh, the explanation of the chapter on eating. Then the goddess asked him. And so on, because he saw the defilements of the world, to make those who are tormented by great desire have faith, and for the sake of those who love books, he said. I will explain the book. And so on. The term "fortunate" means that here the words of the Tathagata should be taught, but the great secret, which is the most excellent, should be kept very secret from those who are fortunate. Therefore, he said "on the path" and so on, to make a distinction. He spoke of the size of the book. "The cubit is twelve fingers." And so on. Regarding the term "book" and so forth, if one shows books and paintings to those who do not have frogs, it is extremely profound and not the realm of the Hearers and Solitary Realizers. Because it is extremely difficult to find, they do not understand it and think that it was not spoken by the Buddha, otherwise the demons would say that it was spoken to torment sentient beings. They will think and say this, and therefore they will fall into the Avici hell for an immeasurable time. If the mantra practitioner does not protect it in this way, he will break his vows and will not be able to attain accomplishment in other lifetimes. The term "where" refers to the place as it is. The term "eat" refers to the nature of the feast circle, focusing on