Tibetan
དངོས་པོ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། ལན་གདབ་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། དངོས་ང་དངོས་པོ་ང་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དངོས་ང་ནི་རང་གསལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་ང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་བདེ་བ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟ་བུ་དེ་མེ་ཏོག་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བདེ་བ་དངོས་པོ་མ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེས་དོགས་པ་ལ། དངོས་པོ་རྟོགས་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དངོས་པོ་རྣམས་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཏེ་ཕུང་པོ་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་བའོ། །རྟོགས་པ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་དེའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་རང་གི་རང་བཞིན་གྱི་དངོས་པོར་རྟོགས་པའོ། །དེ་བས་ན་དངོས་པོ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ངེས་པར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་མ་གཏོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གཞན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དང་དེ་རུ་གསུངས་སོ། །སངས་རྒྱས་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཆོས་རྣམས་ཇི་ལྟ་བར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། འདི་ནི་དེ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་སྟེ། གང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །བདག་གིས་ནི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡང་དེ་ཤེས་པར་དཀའ་བ་དང༌། གསོལ་བ་གདབ་པར་དཀའ་བ་དེ་ལྟར་ཤེས་ན་གལ་ཏེ་དངོས་པོ་རྟོགས་པ་ཙམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ན་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་བ་དང་གསོལ་བ་གདབ་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་དོགས་པ་ལ། ང་མི་ཤེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཤེས་པར་ནུས་ཀྱང་ནི་རྨོངས་པ་དང༌། ལེ་ལོ་ཅན་གྱིས་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་ན་གང་ཁོ་ན་ལ་གསོལ་བ་གདབ་པར་འགྱུར། ཡིན་མོད་ཀྱི་བདག་གིས་ཤེས་པར་བྱ་བ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་བ་གདབ་པ་ཡང་གང་དུ་གནས་པར་འགྱུར་བ་སྒྲོགས་ཤིག་ ཅེས་བྱ་བར་དོགས་པ་ལ། བདེ་བ་ཅན་ན་ང་རྟག་བཞུགས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅི་མཛད་པས་བཞུགས་སྙམ་པ་ལ། འཆད་པ་པོ་ང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ང་ལས་འབྱུང་བས་གཞན་དུ་འབྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། ང་ནི་འཆད་པ་པོ་དང༌། ཉན་པ་པོ་དང་ཆོས་སོ། །རང་གིས་ཚོགས་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་གཤེར་བའི་ངོ་བོར་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཚོགས་དང་ལྷ་མོའི་ཚོགས་ཀྱིས་སོ། །གལ་ཏེ་མཆོག་གི་མཐའ་དང༌། དགའ་བྲལ་གྱི་དང་པོར་བདེ་བའི་བདག་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགའ་བ་ཙམ་གྱི་ལུས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་དངོས་བོ་རྟོགས་པར་འགྱུར། ག
Chinese
如果问：是事物自性吗？回答是：我是自性，我不是事物自性。这样说是因为，我是自性，因为我是自明的，并且安住于色等之中。我说“我不是事物自性”，是为了生起一切显现执着都寂灭的安乐，就像那花不是一样。即使安乐不是事物自性，但佛又是怎样的呢？对此疑问，说“为了证悟事物”，事物是外境，即蕴和处等。证悟是指，因为那些蕴等是从其因产生的蕴等的自性无别，所以证悟为自性的事物。因此，为了证悟事物，必须如实证悟，除此之外没有其他的佛的体性。因此，在那里这样说。佛是为了如实证悟诸法。这就是如实证悟，即一切法都是一味性。我所说的佛，是难以知晓和难以祈请的，如果这样理解，如果仅仅以证悟事物的体性，世尊怎么会不被知晓和不被祈请呢？对此疑问，说“我不了解”等。即使能够了解，但愚痴和懒惰的人是不会了解的，那么应该向谁祈请呢？即使如此，我所要了解的，以及向世尊祈请的，又将安住在哪里呢？请宣说。对此疑问，说“我在极乐世界恒常安住”。在那里，世尊以何种行为安住呢？对此疑问，说“我是宣说者”等。因为从我产生，没有从其他产生，所以我既是宣说者，又是听闻者和法。自己具有眷属，是指完全转变为法界湿润之自性的如来眷属和天女眷属。如果作为至高无上的顶端，以及喜乐分离之初的安乐自性世尊，仅仅以喜乐之身，又如何能证悟事物呢？
English
If asked: Is it the nature of things? The answer is: I am the self-nature, I am not the self-nature of things. It is said that I am the self-nature because I am self-luminous and abide in form and so on. I say, "I am not the self-nature of things," in order to generate the bliss of the complete pacification of all manifest attachments, just as that flower is not. Even if bliss is not the self-nature of things, then what is the Buddha like? To this question, it is said, "In order to realize things," things are external objects, namely the aggregates and the sense bases, and so on. Realization means that because those aggregates and so on are inseparable from the nature of the aggregates and so on that arise from their cause, they are realized as the self-nature of oneself. Therefore, in order to realize things, one must realize them as they are, and there is no other nature of the Buddha other than that. Therefore, it is said there. The Buddha is in order to realize the dharmas as they are. This is the realization as it is, that all dharmas are of one taste. The Buddha I speak of is difficult to know and difficult to supplicate. If one understands in this way, if only by the nature of realizing things, how could the Bhagavan not be known and not be supplicated? To this question, it is said, "I do not know," and so on. Even if one is able to know, the foolish and lazy will not know, then to whom should one supplicate? Even so, what I am to know, and to whom I am to supplicate, where will it abide? Please proclaim. To this question, it is said, "I always abide in Sukhavati." There, what does the Bhagavan do to abide? To this question, it is said, "I am the speaker," and so on. Because it arises from me, and does not arise from others, I am both the speaker and the listener and the Dharma. Having one's own retinue means the retinue of the Tathagata and the retinue of goddesses who have completely transformed into the nature of the moistness of the Dharmadhatu. If the Bhagavan, who is the nature of bliss at the supreme end and the beginning of the separation of joy, how can he realize things with a body of mere joy?
Tibetan
ང་གིས་ན་སངས་རྒྱས་ཡིན་ཞེས་དོགས་པ་ལ། དེ་བཞིན་བུས་ཀྱང་ཡིད་ཆེས་གྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བུ་ནི་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའོ། །ཇི་ལྟར་ན། ང་ནི་དགའ་བའི་བདག་ཉིད་དེ། །དེ་བཞིན་པུས་ཀྱང་ཡིད་ཆེས་གྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཀྱང་ནི་བསྡུ་བའོ། །ཡིད་ཆེས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་འདིས་དངོས་པོའི་དོན་རྟོགས་པར་བྱེད་པའོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། མར་མེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་མར་མེ་འདིས་མུན་པ་འཇོམས་ཤིང་དངོས་པོ་རྣམས་གསལ་བར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ངའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མུན་པ་ལྟ་བུའི་མི་ཤེས་པ་རྩེད་ནས་འཇོམས་ཏེ། དེས་བསྒྲིབས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་གསལ་བར་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལུས་ཇི་ལྟར་མཚོན་པར་བྱ་ཞེས་དོགས་པ་ལ། སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་མཚན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་གི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་རྣམས་དང༌། དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུས་དེ་མཚོན་པར་མི་ནུས་སམ། ནུས་པ་ཉིད་དེ་ཞེས་ངས་མཚོན་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བསྟེན་པའོ། །ཡུལ་མང་བ་དང༌། མཚན་མ་ཡང་མང་བ་ཡང་ཡིན་ན། ཡུལ་གང་དུ་མཚན་མ་གང་གིས་བཙལ་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཞེས་སྙམ་པ་ལ། བདེ་བ་ཅན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཁུ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཨེ་མའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་གསང་བ་འདི་ཐམས་ཅད་ནི་མཐུན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཤེར་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁྱོད་འཁོར་ལོས་བརྒྱན་པའི་ཕྱག་རྒྱ་དང་ཞབས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་རྣམས་དང༌། སེན་མོ་ཅུང་ཟད་དམར་བ་ལ་ སོགས་པ་དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུ་རྣམས་ཀྱིས་མཛེས་པ་མ་ཡིན་ན་གང་གིས་ན་ཁྱོད་མཚོན་པར་འགྱུར། དེ་བས་ན་མི་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དགོངས་པ་མི་ཤེས་པས། རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སྨོད་དོ། །འདི་ནི་དགོངས་པ་སྟེ། མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱི་རྒྱུ་རྣམས་ནི་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་རྣམས་སོ། །དབྱངས་ཡིག་བཅུ་དྲུག་གིས་མཚན་དང༌། ཡི་གེ་སུམ་ཅུ་རྩ་བཞིའི་དཔེ་བྱད་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ང་མཚོན་པ་དེ་བཞིན་དུ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་གསུངས་པ། སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོའི་དབུས་སུ་ནི། །སྡེ་ཚན་བརྒྱད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར། །གཞན་རྣམས་གང་རྣམས་དེ་རྣམས་དང༌། །སྔགས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་པ་པོ། །ཨ་སོགས་དབྱངས་ཡིག་ཐམས་ཅད་ནི། །སྒེག་པ་སྔོན་འགྲོའི་རོ་རྣམས་སོ། །ཡིག་འབྲུ་ལྷ་ཡི་གཟུགས་ཀྱིས་ནི། །ཀ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་གནས། །ཞེའོ། །ལས་གང་གིས་སྐྱེ་བོ་རྣམས་འཆིང་བར་འགྱུར་བའི་ལས་དེ་ཇི་ལྟ་བུའི་ཐབས
Chinese
我怀疑说我是佛，儿子你也同样相信吧。像这样说了，儿子是金刚藏。怎么样呢？我是喜乐的自性，儿子你也同样相信吧。像这样说了，也即是总集。相信即是以此智慧了悟事物的意义。怎么样呢？如灯一样，就像灯能驱散黑暗，照亮事物一样，我的智慧也能驱散像黑暗一样的不了解，从而照亮被它遮蔽的自性之事物。如果怀疑世尊的智慧之身要如何象征呢？说了三十二相等等。谁的三十二相和八十随形好不能象征他呢？能象征，我将象征。这样宣说了。如果处所多，相也多，那么要在哪个处所用哪个相来寻找呢？如果这样想，就说了极乐世界和精液等等。唉玛！世尊的所有这些秘密语并不一致，具有湿性的世尊您，以轮宝庄严的手和足等等的三十二相，以及指甲稍微发红等等的八十随形好如果不美妙，那么要用什么来象征您呢？因此将处于不了解的状态。因为不了解此意，金刚藏就诽谤了世尊。这是密意，相和随形好的因是相和随形好。十六元音象征着相，三十四个字母象征着随形好，像那样并不能象征我。也这样说了：在幻化轮的中央，由八个部分完全围绕，其他哪些是那些，所有的咒语都是生起者，阿等所有元音，是妩媚先行的味道，字母以天神之形象，真实安住于嘎等之中。说了这些。以何种业束缚众生的业，是何种方法呢？
English
I doubt that I am the Buddha, son, you also believe it. Having said this, the son is Vajragarbha. How is it? I am the nature of joy, son, you also believe it. Having said this, it is also a collection. Believing is to understand the meaning of things with this wisdom. How is it? Like a lamp, just as a lamp can dispel darkness and illuminate things, my wisdom can also dispel ignorance like darkness, thereby illuminating the nature of things that are obscured by it. If you doubt how the wisdom body of the Bhagavan should be symbolized, it is said that there are thirty-two marks, etc. Whose thirty-two marks and eighty minor marks cannot symbolize him? It can symbolize, I will symbolize. This is how it is declared. If there are many places and many signs, then in which place and with which sign should one search? If you think like this, then it is said that there is the Pure Land and semen, etc. Ema! All these secret words of the Bhagavan are not consistent, Bhagavan, who has the nature of moisture, you, with the thirty-two marks such as the wheel-decorated hands and feet, and the eighty minor marks such as the slightly red nails, if they are not beautiful, then what will symbolize you? Therefore, it will remain in a state of ignorance. Because he does not understand this meaning, Vajragarbha slanders the Bhagavan. This is the secret meaning, the cause of the marks and minor marks are the marks and minor marks. The sixteen vowels symbolize the marks, and the thirty-four letters symbolize the minor marks, it is not like that to symbolize me. It is also said like this: In the center of the wheel of manifestation, it is completely surrounded by eight parts, who are the others, all the mantras are the generators, all the vowels such as A, are the tastes that precede charm, the letters with the image of the gods, truly abide in Ga etc. These were said. By what karma does the karma that binds beings, what kind of method is it?
Tibetan
་དང་བཅས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཞེའམ། དེའི་ལས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཆགས་པས་འཇིག་རྟེན་འཆིང་འགྱུར་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བདག་ལ་འདིས་སྨྲས་པ་དང༌། བདག་གིས་འདི་ལ་སྦྱོར་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་མང་པོས་བདེ་བ་འབའ་ཞིག་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པའི་སྲེད་པ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཞེན་པ་མི་ཟད་པའི་ལས་དེས་འདི་འཆིང་བར་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྟེ་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་འདི་འཆིང་བར་འགྱུར་ན་དེའི་ཚེ་བདག་ཅག་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཉན་ཐོས་ལྟ་བུར་འདོད་ཆགས་འདི་སྤང་བར་བྱའམ་ཞེས་དོགས་པ་ལ། འདོད་ཆགས་ཉིད་ཀྱིས་གྲོལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་འདོད་ཆགས་ནི་འཆིང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། ཐར་པའི་རྒྱུ་ཡང་ཡིན་པ་སྟེ་ཇི་ལྟར་སྤང་བར་བྱ། །འོན་ཀྱང༌། ཐབས་དང་བཅས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ད་ནི་ཐབས་བཙལ་བར་བྱ་སྟེ། ཐབས་ནི་དབྱེར་མེད་པས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དང༌། དབྱེ་བས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རོ་གཅིག་པའི་ངོ་བོའི་འདོད་ཆགས་ནི་མི་ཟད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གསུངས་པ། འདོད་ཆགས་ལས་ནི་ འཇིག་རྟེན་སྐྱེ། །འདོད་ཆགས་ཉིད་ལས་ཟད་པར་འགྱུར། །འདོད་ཆགས་རྡོ་རྗེ་ཡོངས་ཤེས་ཕྱིར། །ཡིད་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔར་གྱུར། །ཞེའོ། །དེ་ལ་དབྱེ་བ་ནི། ཀུན་ཏུ་རུ་ལས་ལྡ་རུ་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དབྱེར་མེད་པར་།དགའ་བ་ཆེན་པོ་གཅིག་ཉིད་ལས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཅིག་པུ་ཉིད་ནི་ཇི་ལྟར་ལྔར་དབྱེ་བར་འགྱུར། ཇི་སྟེ་ཐ་དད་ན་དེའི་དབྱེ་བ་ཇི་ལྟར་ཐར་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་གཏི་མུག་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་མི་འདུ་འགྱུར་ཞེ་ན། རྒོལ་བ་འདི་ཡང་མི་ཟད་པ་མ་ཡིན་པར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། །ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་ཐོབ་པས་དེའི་མིང་དུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་རྣམས་སུ་འགྱུར་པ་ཡང་བུད་ཤིང་བསྲེགས་པའི་རིག་པས་འཇོམས་ཤིང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་རིགས་རྣམས་སུ་འགྱུར་རོ། །ཡང་གསུངས་པ། གཏི་མུག་དག་པས་གཏི་མུག་སྟེ། །ཞེ་སྡང་དག་པས་ཞེ་སྡང་ཉིད། །འདོད་ཆགས་དག་པས་འདོད་ཆགས་ཏེ། །ང་རྒྱལ་དག་པས་ཆེས་ང་རྒྱལ། །ཕྲག་དོག་དག་པས་ཕྲག་དོག་ཉིད། །ཐམས་ཅད་རྣམ་དག་རྡོར་འཛིན་མགོན། །ཞེས་གཏི་མུག་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་དག་པས་ཉོན་མོངས་པ་ལྔ་པོ་རྣམས་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །མཆོ
Chinese
或者凭借与此相应之方便即可解脱？为了阐释其作用，（经中）说“贪欲束缚世间”。诸如此类，（因为）“他对我说了，我要与她交合”等等，以诸多傲慢，仅仅贪图享乐的贪欲执着，以这无尽之业，此（世间）将被束缚。如果贪欲束缚此世间，那么我们是否也应如声闻乘一样断除此贪欲呢？对此疑惑，（经中）说“贪欲本身即能解脱”。正如贪欲是束缚之因，同样也是解脱之因，那么应如何断除呢？然而，（经中）说“凭借与此相应之方便”。因此，现在应当寻求方便，方便即是无分别，为了完全了解金刚持，以及通过分别完全了解五如来，一切法皆为一味之自性的贪欲并非无尽。又说： 贪欲生世间， 贪欲亦令灭， 为知贪欲金刚故， 心乃成金刚萨埵。 其中，分别而言，（经中）说“从一切处变为五处”。无分别而言，（经中）说“从唯一大乐之中”。如果究竟真实中，仅仅一位薄伽梵如何能分为五位？如果各不相同，那么其分别如何能不与解脱相违，不与愚痴等烦恼相合呢？因为此反驳也成立为非为无尽。又，如来们如此获得，因此成为其名，变为彼等也以焚烧木柴之火而摧毁，薄伽梵也变为诸部族。又说： 愚痴清净即愚痴， 嗔恚清净即嗔恚， 贪欲清净即贪欲， 我慢清净即大慢， 嫉妒清净即嫉妒， 一切皆清净，金刚持怙主。 如是，通过清净愚痴等，五种烦恼皆得寂灭。诸如此类。
English
Or is it liberated by the corresponding means? To explain its function, (it is) said, "Desire binds the world." Such as, (because of) "He spoke to me, I shall unite with her," etc., with many manifest prides, merely贪图 enjoying the attachment of desire, with this endless karma, this (world) will be bound. If desire binds this world, then should we also abandon this desire like the Shravakas? Regarding this doubt, (it is) said, "Desire itself liberates." Just as desire is the cause of bondage, it is also the cause of liberation, so how should it be abandoned? However, (it is) said, "By the corresponding means." Therefore, now one should seek means, means are non-duality, in order to fully understand Vajradhara, and by differentiation to fully understand the five Tathagatas, the desire of the nature of all dharmas as one taste is not endless. Again it is said: Desire gives birth to the world, Desire also causes extinction, To know the Vajra of desire, The mind becomes Vajrasattva. Among them, in terms of differentiation, (it is) said, "From everywhere it becomes five places." In terms of non-duality, (it is) said, "From the one great bliss." If in ultimate truth, how can only one Bhagavan be divided into five? If they are different, then how can their differentiation not contradict liberation, not be in accordance with afflictions such as ignorance? Because this refutation is also established as not being endless. Also, the Tathagatas attain in this way, therefore it becomes their name, becoming them is also destroyed by the fire of burning wood, and the Bhagavan also becomes the various families. Again it is said: Ignorance purified is ignorance, Anger purified is anger, Desire purified is desire, Pride purified is great pride, Jealousy purified is jealousy, Everything is pure, Vajradhara Protector. Thus, by purifying ignorance etc., the five afflictions are all pacified. Such as these.