Tibetan
རྡོ་རྗེ་གསུམ་དབྱེར་མེད་པ་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་པའོ། །བསྒྲུབ་བྱ་བ་ཞེས་པ་གསུངས་པའི་དོན་ཁོ་ནའོ། །འགྲོ་བའི་སྟོན་པ་ཞེས་པ་འགྲོ་བ་དབང་པོ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་ནི་ངེས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། ལྷའི་མིག་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའོ་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ང་ཞེས་པ་ཕུང་པོ་ལྔའི་རང་བཞིན་ང་ཉིད་དོ། །འཇིག་རྟེན་པ་ང་ཞེས་པ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་ཡང་ང་ཉིད་དོ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའི་རང་བཞིན་ང༌། །མཆོག་མཐའ་དགའ་བྲལ་དང་པོ་ཅན། །ཞེས་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའི་རང་བཞིན་ང་ཉིད་དོ། །མཆོག་མཐའ་དགའ་བྲལ་དང་པོ་ཅན། །ཞེས་པ་མཆོག་གི་མཐའ་ནི་མཆོག་མཐའ་སྟེ། དེ་ ལྟར་གྱུར་པ་ནི་དགའ་བྲལ་ལོ། །དེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་གང་གི་དང་པོར་གྱུར་པ་དེ་ནི་མཆོག་མཐའ་དགའ་བྲལ་དང་པོ་ཅན་ཏེ་མ་ནིང་ངོ༌། །ཡང་ན་མཆོག་གི་མཐའ་སྟེ་དང་པོའི་དགའ་བ་གང་གིས་མཐར་གྱུར་པ་དེ་ནི་མཆོག་མཐའོ། །དགའ་བྲལ་ནི་གསུམ་པའི་དགའ་བའོ། །དང་པོ་དང་མཐའ་དག་གིས་བར་གྱི་དགའ་བ་ཡང་སྟེ་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གིས་དང་པོ་དགའ་བ་གསུམ་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཀཾ །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་མཆོག་མཐའ་དགའ་བྲལ་དང་པོ་ཅན་ནོ། །ཡང་ན་གང༌། མཆོག་གི་རང་བཞིན་ནི་མཐའ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྟེ་མཆོག་མཐའ་མཐའོ། །མཆོག་མཐའི་རང་བཞིན་ནི་དགའ་བྲལ་དང༌། དང་པོ་དགའ་བ་དང་པོ་སྟེ་མཆོག་མཐའ་དགའ་བྲལ་དང་པོའོ། །འདི་དག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཀཾ་ཡེ་ཤེས་ཏེ་དགའ་བ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཁོ་ན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་པའོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའི་རང་བཞིན་པ། །ཞེས་པ་འདིས་འཆད་པ་པོ་ང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་གྲུབ་བོ་ཞེས་པའོ། །ཡང་ན་མཆོག་མཐའ་ནི་མཐའ་ནི་མཐར་ཐུག་པ་ཉིད་དོ། །ཁྱད་པར་ཅི་ཞེ་ན། མཆོག་རྨད་དུ་བྱུང་བ་སྟེ་འདི་ལ་གཞན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ་ཞེས་པའོ། །དགའ་བྲལ་དང་པོ་ཅན་གང་གི་ཕྱིར་དགའ་བྲལ་ནི་རྣམ་པར་ཆད་པ་ཉམས་པའོ། །དང་པོ་ནི་སྐྱེ་བའོ། །དགའ་བྲལ་དང༌། དང་པོ་ནི་དགའ་བྲལ་དང་པོ་སྟེ། འཇིག་པ་དང་སྐྱེ་བ་དང་དབྱེར་མེད་ཀཾ་ཡེ་ཤེས་སོ་ཞེས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་རྟོགས་པ་བུ། །མུན་པ་ལ་ནི་མར་མེ་ལྟར། །ད་བཞིན་དུ་ཞེས་པ་དཔེ་གསུངས་པ་སྟེ་རྟོགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །བུ་ཞེས་པ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ལ་བོད་པའོ། །མུན་པ་ལ་སྒྲོན་མ་ཇི་ལྟ་བ
Chinese
三金刚无别即是薄伽梵。所谓应成办之事，只是所说之义。所谓有情之导师，即是有情众生。彼等之导师是决定者，具有天眼等功德之义。因此，所谓“世间我”，即是五蕴自性之我。所谓“世间者我”，即是色等境之自性亦是我。因此，“俱生喜之自性我，殊胜边际离喜最初者”，所谓俱生之喜之自性即是我。“殊胜边际离喜最初者”，所谓殊胜之边际即是殊胜边，如是转变即是离喜。彼俱生者何者最初所变，彼即是殊胜边际离喜最初者，即是二根人。又或者殊胜之边际，即最初之喜何者成为边际，彼即是殊胜边。离喜是第三喜。最初与一切之间之喜亦是，以殊胜不转变之性而进入之故。何者最初是三喜，彼即是（ཀཾ，kam，kam，康）。俱生之智慧，即是殊胜边际离喜最初者。又或者何者，殊胜之自性即是边际俱生，即是殊胜边边。殊胜边之自性即是离喜，最初之喜是最初，即是殊胜边际离喜最初。此等之体性即是（ཀཾ，kam，kam，康）智慧，具有三喜之自性者，唯是俱生之智慧之意。“俱生喜之自性者”，以此“讲述者我”等薄伽梵之体性成立之意。又或者殊胜边是边际，即是究竟之意。有何差别呢？殊胜是稀有，对此更无其他之意。离喜最初者，因为离喜是完全断灭衰败。最初是生。离喜与最初即是离喜最初，坏灭与生无别（ཀཾ，kam，kam，康）智慧之意。如是则是证悟子，如黑暗中之明灯。如是则是譬喻所说，即是证悟体验之智慧。子，是对金刚藏之称呼。如黑暗中之明灯一般。
English
The indivisibility of the three vajras is what is called the Bhagavan. The meaning of what is said as 'to be accomplished' is only that meaning. The 'teacher of beings' refers to sentient beings. The teacher of those is the one who ascertains, meaning the one who possesses qualities such as the divine eye. Therefore, 'the world I' means the I that is the nature of the five aggregates. 'The worldly I' means that the nature of objects such as form is also I. Therefore, 'the nature of co-emergent bliss is I, the supreme, the ultimate, joyless, the first'. 'The nature of co-emergent bliss is I'. 'The supreme, the ultimate, joyless, the first' means that the ultimate of the supreme is the supreme ultimate, and that which has become so is joyless. That which is co-emergent, that which has become the first of what, that is the supreme, the ultimate, joyless, the first, which is the hermaphrodite. Or, the ultimate of the supreme, that which has become the ultimate of the first bliss, that is the supreme ultimate. Joyless is the third bliss. The bliss between the first and all is also, because it enters with the nature of supreme non-change. That which is first is the three blisses, that is (ཀཾ，kam，kam，seed syllable kam). The co-emergent wisdom is the supreme, the ultimate, joyless, the first. Or, what is the nature of the supreme is the ultimate co-emergent, which is the supreme ultimate ultimate. The nature of the supreme ultimate is joyless, and the first bliss is the first, which is the supreme ultimate joyless first. The essence of these is (ཀཾ，kam，kam，seed syllable kam) wisdom, the one who possesses the nature of the three blisses, meaning only the co-emergent wisdom. 'The nature of co-emergent bliss', by this, the essence of the Bhagavan, such as 'the speaker I', is established. Or, the supreme ultimate is the ultimate, meaning the ultimate itself. What is the difference? The supreme is wonderful, meaning that there is nothing else in this. The joyless first, because joyless is completely cut off and decayed. The first is birth. Joyless and the first are the joyless first, meaning the (ཀཾ，kam，kam，seed syllable kam) wisdom that is inseparable from destruction and birth. Likewise, it is the realization son, like a lamp in the darkness. Likewise, it is the example spoken, which is the wisdom of experiential realization. Son is the term for vajra essence. Like a lamp in the darkness.
Tibetan
་བཞིན་ཏེ་རབ་ཏུ་གསལ་བའི་སྣང་བ་འོད་དང་དབྱེར་མེད་པ་ནི་མུན་པ་སེལ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འོད་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ཏོ། ལྟ་བ་ངན་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་བའི་བག་ཆགས་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་མ་ལུས་པ་རྣམ་པར་སྦྱོང་བར་བྱེད་པ་སྟེ། བླ་མའི་ཞབས་ཀྱི་བཀའ་དྲིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་རྟོགས་པ་ན་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །དེ་ནི་ང་ཉིད་དེ། སྟོན་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་མཚན། །གཙོ་བོ་དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུར་ལྡན། །བཙུན་མོའི་བྷ་ག་བདེ་ ཅན་དུ། །ཁུ་བའི་མིང་གིས་རྣམ་པར་གནས། །དེ་མེད་པས་ན་བདེ་མེད་འགྱུར། །བདེ་བ་སྤངས་ནས་དེ་མ་ཡིན། །ནུས་པ་མེད་ཕྱིར་ལྟོས་དང་བཅས། །ལྷ་ཡི་རྣལ་འབྱོར་ལས་བདེ་བ། །ཞེས་པ་འདི་ལ་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་མཚན་ཅན་ཏེ་ཕྱག་དང་ཞབས་འཁོར་ལོས་མཚན་པ་ཉིད་དང༌། ཕྱག་དང་ཞབས་ཤིན་ཏུ་གནས་པ་ཉིད་དང༌། ཕྱག་དང་ཞབས་ཀྱི་སོར་མོ་དྲ་བས་འབྲེལ་བ་ཉིད་དང༌། ཕྱག་དང་ཞབས་འཇམ་ཞིང་གཞོན་པ་ཉིད་དང༌། བདུན་མཐོ་བ་ཉིད་དང༌། སེར་མོ་རིང་བ་ཉིད་དང༌། རྟིང་པ་ཡངས་པ་ཉིད་དང༌། སྐུ་ཆེ་ཞིང་དྲང་པོ་ཉིད་དང༌། ཞབས་མཐོ་བ་ཉིད་དང༌། སྐུའི་སྤུ་གྱེན་དུ་ཕྱོགས་པ་ཉིད་དང༌། བྱིན་པ་ཨེ་ན་ཡའི་བྱིན་པ་ལྟ་བུ་ཉིད་དང༌། ཕྱག་རིང་ཞིང་མཛེས་པ་ཉིད་དང༌། གསང་བའི་གནས་སྦུབས་སུ་ནུབ་པ་ཉིད་དང༌། གསེར་གྱི་མདོག་ཉིད་དང༌། པགས་པ་སྲབ་པ་ཉིད་དང༌། སྤུའི་ཁུང་བུ་རེ་རེ་ནས་སྐྱེས་པ་ཉིད་དང༌། ཞལ་མཛོད་སྤུས་བརྒྱན་པ་ཉིད་དང༌། སྐུ་སྟོད་སེང་གེ་ལྟ་བུ་ཉིད་དང༌། ཕྲག་པ་ལེགས་ཤིང་ཟླུམ་པ་ཉིད་དང༌། ཐལ་གང་རྒྱས་པ་ཉིད་དང༌། རོ་བྲོ་བ་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང༌། ནྱ་གྲོ་དྷ་ལྟར་ཆུ་ཞེང་གབ་པ་ཉིད་དང༌། དབུ་གཙུག་ཏོར་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དང༌། ལྗགས་ཆེ་ཞིང་སྲབ་པ་ཉིད་དང༌། ཚངས་པའི་དབྱངས་ཉིད་དང༌། སེང་གེའི་འགྲམ་པ་ཉིད་དང༌། ཚེམས་དཀར་བ་ཉིད་དང༌། ཚེམས་མཉམ་པ་ཉིད་དང༌། ཚེམས་སྙོམས་པ་ཉིད་དང༌། ཚེམས་བཞི་བཅུ་ཚང་བ་ཉིད་དང༌། སྤྱན་མཐོན་མཐིང་ཉིད་དང༌། སྤྱན་ཀྱི་རྫིམ་པའི་ལྟ་བུ་ཉིད་དོ་ཞེས་པ་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་པོ་རྣམས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད་དོ། ཤེས་རབ་དང་ཐབས་རྣམ་པར་དག་པ་དབྱངས་བཅུ་དྲུག་ཉིས་འགྱུར་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ཉིད་ལས་ཞེས་དགོངས་པའོ། །དེ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཕྱག་དང་ཞབས་ཀྱི་མཐིལ་ལ་འཁོར་ལོ་རྩིབས་སྟོང་དང་ལྡན་པ་མུ་ཁྱུད་དང་བཅས་པ་ལྟེ་བ་དང་བཅས་པ་མངའ་བའི་ཕྱིར་ཕྱག་དང་ཞབས་འཁོར
Chinese
就像那般，极其明亮的光明景象与光芒无别，能遣除黑暗。同样，俱生智慧的光明是自性。能彻底清净恶见和烦恼的习气相续，这是领悟上师足下恩德之行境的意义。那就是我自身：导师具三十二相，主尊具八十随好，于明妃的བྷ་ག་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）安乐处，以精液之名而安住。无彼则转为无乐，舍弃安乐则非彼，因无能力故而有待。胜于天神的瑜伽之乐。因为这具有三十二相，所以是具三十二相者，即手足具有轮相，手足极其安住，手足指间有网相连，手足柔软而年轻，七处高隆，手指纤长，足跟宽广，身躯高大而正直，足背高隆，身毛向上生长，腿如伊尼延鹿的腿，手臂修长而美丽，秘密处内藏，身色如金，皮肤纤薄，每个毛孔生一毛，面有白毫庄严，上半身如狮子，肩膀良好而圆润，两腋丰满，能知味道，如榕树般覆盖水面，头有顶髻，舌头宽大而纤薄，具梵音，如狮子的腮帮，牙齿洁白，牙齿平整，牙齿紧密，具足四十齿，眼睛绀青，如眼睛的睫毛一般。这三十二相是世尊的殊胜之处。智慧与方便完全清净，十六音双倍圆满之意。因此，世尊的手足掌心具有千辐轮相，具有轮廓和轮毂，因此手足具轮。
English
Just like that, the extremely clear appearance of light is inseparable from light, and it dispels darkness. Similarly, the luminosity of innate wisdom is its nature. It completely purifies all the connections of bad views and habitual tendencies of afflictions. This is the meaning of realizing the realm of activity of the Guru's feet of grace. That is myself: The teacher has thirty-two marks, the main one has eighty minor marks, in the blissful place of the consort's bhaga (藏文,梵文天城体,梵文罗马拟音,汉语字面意思), it abides in the name of semen. Without it, it turns into un-bliss, abandoning bliss is not it, because it has no power, it is dependent. More blissful than the yoga of the gods. Because this has thirty-two marks, it is the one with thirty-two marks, that is, the hands and feet have wheel marks, the hands and feet are extremely stable, the fingers of the hands and feet are connected by nets, the hands and feet are soft and young, the seven places are high, the fingers are slender, the heels are wide, the body is tall and upright, the instep is high, the body hair grows upwards, the legs are like the legs of the Ena deer, the arms are long and beautiful, the secret place is hidden, the body color is like gold, the skin is thin, one hair grows from each pore, the face is adorned with a white hair, the upper body is like a lion, the shoulders are good and round, the armpits are full, able to know the taste, covering the water surface like a banyan tree, the head has a topknot, the tongue is wide and thin, has the voice of Brahma, like the cheeks of a lion, the teeth are white, the teeth are even, the teeth are tight, has forty teeth, the eyes are dark blue, like the eyelashes of the eyes. These thirty-two marks are the excellence of the Bhagavan. The meaning of wisdom and skillful means being completely pure, and the sixteen vowels being doubled and perfected. Therefore, the Bhagavan's palms and soles have a thousand-spoke wheel, with outlines and hubs, therefore the hands and feet have wheels.