Tibetan
བཀའ་སྩལ་པ། །ཨེ་མ་དད་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་ཉམས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་འདི། །ཨེ་མ་ཞེས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་དེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་འདི་གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཞུ་བ་དེའི་ཕྱིར་འདི་ཉམས་ཏེ། འདིས་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་མི་ཤེས་པ་ཉིད་དེ། འཇལ་བར་བྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཉམས་པའོ། །ཅི་ལྟར་ཞེ་ན་དང་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་དད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཉིད་དེ། འདིས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཙམ་ཉིད་ཁོ་ན་ངེས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་གཉིས་ཀ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཉིད་ཀྱི་ཐུགས་ལ་མཚར་བར་དགོངས་ནས་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ལ་སླར་གསུངས་པ། ལུས་དངོས་མེད་ན་གང་ལས་བདེ། །བདེ་བ་སྨྲ་བར་མི་ནུས་ཏེ། ཁྱབ་བྱ་ཁྱབ་བྱེད་རང་བཞིན་གྱིས། །བདེ་བས་འགྲོ་བ་ཁྱབ་བའོ། །ལུས་ཀྱི་སྒྲས་འཕེལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་དེའི་དངོས་པོ་མེད་ན་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཡེ་ཤེས་ག་ལ་ཡོད་དེ། བདེ་བ་ཞེས་སྨྲ་བར་མི་ནུས་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཁྱབ་བྱ་ཁྱབ་བྱེད་རང་བཞིན་གྱིས་ཁྱབ་བྱ་ལུས་དང་ཁྱབ་བྱེད་བདེ་བ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་བདེ་བ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་ཁམས་གསུམ་པ་ཁྱབ་བའོ། །ཡང་ན་ལུས་དངོས་མེད་ནི་ཞེས་པ། ཨའི་རང་བཞིན་གྱིས་དངོས་པོ་ནི་དངོས་མེད་དེ། བདག་མེད་མའི་རང་བཞིན་གྱི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ངོ༌། །དེ་ཡང་ལུས་ཏེ་འཕེལ་ བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །འདི་ལུས་དང་དངོས་མེད་ཀྱང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལུས་དངོས་མེད་དེ། དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ན་འཕེལ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་རང་བཞིན་བདག་མེད་མ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །གང་ལས་ཆོས་འབྱུང་ལས་ཏེ་བདེ་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །བདེ་བ་དེ་ཡང་སྨྲ་བར་མི་ནུས་ཏེ་ངག་གི་ལམ་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཁྱབ་བྱ་ཁྱབ་བྱེད་རང་བཞིན་གྱིས། །ཞེས་བ་ཁྱབ་བྱ་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་བདེ་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་ཁྱབ་སྟེ་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་འགྲོ་བ་དང་དབྱེར་མེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །འདི་ཉིད་དཔེས་བརྟན་པར་བྱེད་པ། །ཇི་ལྟར་མེ་ཏོག་ལ་གནས་དྲི། །མེ་ཏོག་དངོས་མེད་ལས་མི་རྟོགས། །དེ་བཞིན་གཟུགས་སོགས་དངོས་མེད་པས། །བདེ་བ་དམིགས་པ་ཉིད་མི་འགྱུར། །མེ་ཏོག་ལ་གནས་པའི་དྲི་རྟོགས་ཤིང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་ཏེ། མེ་ཏོག་གི་དངོས་པོ་མེད་པ་ལས་མ་ཡིན་པ་ཇི་ལྟ་བདེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པས་བདེ་བ་དམིགས་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ།
Chinese
如是宣说。唉玛，因信仰的力量而退失。这位大菩萨。唉玛，是指薄伽梵所惊叹的。这位大菩萨金刚藏，如果那样说，因此他会退失。因为他不了解法与非法。因为无法衡量而退失。如何退失呢？最初因力量而追随信仰。他认为仅仅是法身，而不是化身和圆满报身，心中惊叹，再次对金刚藏说：若身无实有，何来乐？无法言说乐。以遍及所遍及之自性。乐遍及众生。以身体之名，增长之相，五蕴等之自性，若无其事物，则体验乐之智慧又在哪里呢？无法说乐。因此，以遍及所遍及之自性，所遍及是身体，遍及是乐。如是自性，以乐和智慧遍及三界众生。或者说，若身无实有。以阿之自性，事物即无实有。无我母之自性的金刚持。那也是身体，增长之相。此既是身体也是无实有，因此身体无实有。如此转变时，增长之自性，金刚持之自性，即是无我母。从何处生法，即是俱生乐之智慧。那乐也无法言说，因为超越言语之道。以遍及所遍及之自性。说是以遍及所遍及之俱生乐之智慧遍及众生，即是说，真实之智慧与众生无别。以譬喻来证实此理。如花中之香。不从花之无实有中觉知。如是色等无实有。乐之所缘不变。花中之香可以觉知并理解。如同不是从花之事物不存在中而来一样，色等诸法的实有不存在，因此乐的对境不会改变。
English
Thus he spoke: Alas, he is diminished by the power of faith. This great Bodhisattva. Alas, refers to the Blessed One's amazement. This great Bodhisattva Vajragarbha, if he were to say that, he would be diminished. Because he does not know what is Dharma and what is not Dharma. He is diminished because he cannot measure it. How is he diminished? Initially, he follows faith by the power of faith. He thinks that it is only the Dharmakaya, and not the Nirmanakaya and Sambhogakaya, and he is amazed in his heart, and he says again to Vajragarbha: If the body is without substance, where does happiness come from? Happiness cannot be spoken of. By the nature of pervading and being pervaded. Happiness pervades beings. By the name of the body, the nature of increase, the nature of the five skandhas, etc., if there is no such thing, where is the wisdom to experience happiness? Happiness cannot be spoken of. Therefore, by the nature of pervading and being pervaded, what is pervaded is the body, and what pervades is happiness. Such a nature, happiness and wisdom pervade the three realms of beings. Or, if the body is without substance. By the nature of A, things are without substance. The Vajradhara of the nature of the selflessness mother. That is also the body, the nature of increase. This is both body and without substance, therefore the body is without substance. When it is transformed in this way, the nature of increase, the nature of Vajradhara, is the selflessness mother. From where does Dharma arise, that is, the wisdom of co-emergent bliss. That bliss also cannot be spoken of, because it transcends the path of speech. By the nature of pervading and being pervaded. It is said that the wisdom of co-emergent bliss that pervades and is pervaded pervades beings, that is, true wisdom is inseparable from beings. This is confirmed by a metaphor. Like the fragrance in a flower. It is not perceived from the insubstantiality of the flower. Likewise, because form and so on are insubstantial. The object of happiness does not change. The fragrance in a flower can be perceived and understood. Just as it does not come from the non-existence of the thing of the flower, the reality of form and other dharmas does not exist, therefore the object of happiness does not change.
Tibetan
།དེའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་མི་གནས་པ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །འདྲ་བ་ནི་ཅུང་ཟད་ཁྱད་པར་གནས་བ་ཡིན་གྱི་དེ་ཐམས་ཅད་མཚུངས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། གཟུགས་ཉིད་གཟུགས་མེད་པ་དང་གཟུགས་མེད་པ་ཉིད་གཟུགས་སོ་ཞེས་པའོ། །ཡང་ན། ཇི་ལྟར་མེ་ཏོག་ལ་གནས་དྲི། །ཞེས་པ། དྲི་ཤེས་པ་དེ་ནི་རེ་ཞིག་མེ་ཏོག་ལ་གནས་པ་རྟོགས་ཤིང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་རོ། །མེ་ཏོག་ཉིད་གདོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་བ་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་མེད་ལས་སྐྱེ་བ་བཀག་པའི་ཕྱིར། དྲི་དང་དྲིའི་ཤེས་པ་མི་རྟོགས་ཤིང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། གང་ཞིག་དྲིའི་ཤེས་པ་རྟོགས་པའི་ཤེས་པ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདེ་བ་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་དམིགས་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། མི་དམིགས་པའི་རང་བཞིན་ཁོ་ནའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དངོས་མེད་བས། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་ཨའི་རང་བཞིན་གྱིས་དངོས་པོ་སྟེ། དེས་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་བདག་མེད་མ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །འདིས་ཅི་གསུངས་ན། རྫོགས་པ་བསྒོམ་པ་མེད་པ་སྟེ། །ཞེས་པའི་ཕྱོགས་འདི་ གྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་རྟོགས་པ་ལས། །ཞེས་དགོངས་པ་སྟེ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་རྣམ་པར་སྤངས་ནས་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ལྟར་ཡང༌། འདི་ལ་བསལ་བྱ་ཅི་ཡང་མེད། །གཞག་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་མེད། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་བལྟ། །ཡང་དག་མཐོང་ན་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་པ་སྟེ། འདི་ནི་བདེན་པ་མཐོང་བ་གང་ཞིག་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ངེས་པར་རྟོགས་པའོ། །དྲི་མ་གློ་བུར་བ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་རྟག་ཏུ་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་རྟོགས་པ་མེད་དོ། །དངོས་པོ་དེ་ཁོ་ན་རྟོགས་པའི་ཡང་མ་རིག་པ་རྣམ་པར་བསལ་ནས་དངོས་པོ་དེ་ཁོ་ན་རྟོགས་པ་མེད་དོ། །གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་དངོས་པོ་དེ་ཁོ་ན་རྟོགས་པ་མེད་དོ། །དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་རྟོགས་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་རྣམས་ནི་བདག་གིས་མི་ཤེས་ཏེ་སྐྱོན་ཅིར་ཇི་ལྟར་ཞེས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་མ་རིག་པས་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་དྲི་མ་གློ་བུར་བསལ་བའི་དོན་དུ་ལྷའི་རྣམ་པའི་རྣམ་པར་དག་པའི་དངོས་པོ་ཞེས་པ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་སྐད་ཅིག་ལ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་འདི་དང་དེའོ་ཞེས་པ་རྣམ་པར་བཅད
Chinese
因此，不住于色，即是色的实物不存在。相似是稍微有差别存在，但并非全部相同。然而，应当以它的自性来领悟，即色即是无色，无色即是色。又如，花上之香。意思是，知香者暂时会领悟并理解香存在于花上。花本身从一开始就未曾生起，因此阻碍了从无实物中产生。香和香的知觉无法领悟和理解，因为没有其他的知觉能够领悟香的知觉。同样，真正的喜乐的智慧也不会成为目标，它仅仅是无目标的自性。如何理解呢？对于色等无实物。色等的事物不存在，是因为阿的自性是事物。因此，色等的自性就是无我。这说了什么呢？圆满次第没有修习。这一方面是成立的。那是如何呢？从领悟生起次第。这是它的含义，完全舍弃生起次第，只有圆满次第不存在。就像这样，此无须断除之物，亦无少许应安立之物，于真实如实观，如实见则得解脱。这是说，证悟真理者，确切地了知一切法的自性。对于具有突发污垢者，总是因为无明的力量而无法证悟事物的真相。为了证悟事物的真相，首先要消除无明，然后才能证悟事物的真相。对于两者来说，都无法证悟事物的真相。证悟事物的真相就是真正的智慧。因此，那些变成那样的自性，我并不了解，有什么过失呢？因此，为了消除常时处于无明状态者的突发污垢，以天神形象的完全清净的事物，即是生起次第。它在瞬间以平等性显现，因此区分了“此”和“彼”。
English
Therefore, not abiding in form is the very non-existence of the substance of form. Similarity is a slight difference in existence, but it is not that all are the same. However, it should be understood by its own nature, that form itself is formlessness and formlessness itself is form. Or again, like the fragrance residing in a flower. This means that the one who knows the fragrance will temporarily realize and understand that the fragrance resides in the flower. The flower itself, from the very beginning, has not arisen, therefore preventing arising from non-existence. The fragrance and the perception of fragrance cannot be realized or understood, because there is no other perception that can realize the perception of fragrance. Similarly, the wisdom of true bliss will not become an object, it is only the nature of non-objectification. How is it? For form and so on, there is no substance. The non-existence of things like form and so on is because the nature of A is a thing. Therefore, the nature of form and so on is the very selflessness. What does this say? There is no meditation on completion. This aspect is established. How is that? From understanding the generation stage. This is its meaning, completely abandoning the generation stage, there is only the non-existence of the completion stage. Thus, there is nothing to be removed here, nor is there anything to be placed. Look at reality as it is, and seeing reality as it is, one is liberated. This means that the one who sees the truth certainly realizes the nature of all dharmas. For those who possess sudden defilements, they are always unable to realize the true nature of things due to the power of ignorance. In order to realize the true nature of things, first eliminate ignorance, and then you can realize the true nature of things. For both, there is no realization of the true nature of things. Realizing the true nature of things is true wisdom itself. Therefore, I do not know the natures that have become like that, what fault is there? Therefore, in order to eliminate the sudden defilements of those who are always abiding in ignorance, the completely pure object in the form of a deity is the generation stage. It manifests in an instant with equality, therefore distinguishing "this" and "that."