Tibetan
ས་མེད་པ་ནི་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ལུས་རང་བཞིན་ མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུང་བ་མེད་པ་ནི་ལུས་བཀག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཟུང་བ་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་དོ། །དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་འཛིན་པ་ཡང་མེད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ལུས་བཀག་པ་ཉིད་ལས། ཤ་དང་ཁྲག་མེད་བཤད་བ་དང་ནི་གཅི་བ་མེད། འདིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཞི་ཡང་འོད་དཔག་མེད་ཁོ་ནའི་ནང་དུ་གཏོགས་སོ་ཞེས་རབ་ཏུ་བསྟན་ཏོ། །མཆོག་དགར་ཞེས་པའི་གསུང་ལས་དགའ་བ་ཡང་འོད་དཔག་མེད་དང་དབྱེར་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །སྐྱུག་བྲོ་མེད་དེ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྨད་པ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ། རྟག་ཏུ་སྨད་པའི་བློ་གྲོས་ནི། །འདིར་ནི་བདག་ལ་སྐྲག་པ་སྐྱེ། །ཞེས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྨོངས་པ་མེད། །རྨོངས་པ་མ་རིག་པ་འཁྲུལ་པ་མེད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཙང་སྦྲ་དང་བྱེད་མེད། །གཙང་སྦྲ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའོ། །དག་བྱེད་ནི་མེ་ལྟ་བུར་མི་ཤེས་པ་མ་ལུས་བསྲེག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ཆགས་མེད་འོད་ཆགས་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་གསུང་རྡོ་རྗེའོ། །སྡང་མེད་ཞེ་སྡང་མི་བསྐྱོད་པ་ཐུགས་རྡོ་རྗེའོ། །གཏི་མུག་མེད་གཏི་མུག་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དུ་སྐུ་རྡོ་རྗེ་སྟེ། དེ་ཡང་མེད་དོ། །ཕྲག་དོག་མེད་ཕྲག་དོག་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ། ཤེས་རབ་དང་ཐབས་དབྱེར་མེད་པས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་རབ་ཏུ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཡང་མེད་དོ། །སེར་སྣ་མེད་དེ་བཞིན་དུ་རིན་ཆེན་དབང་པོ་འོད་དཔག་མེད་ལ་རབ་ཏུ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ང་རྒྱལ་མེད་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡང་མེད་དེ། དེ་བཞིན་དུ་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་དབྱེར་མེད་པ་རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྐུ་གསུམ་དང་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་མཐོང་བྱ་མེད་དེ་ཐམས་ཅད་སྣང་བ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྱུང་བ་མེད་ཅེས་པ་སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་བཀག་པའོ། །འབྱུང་བ་པོ་ཡང་མེད་དེ། སྐྱེ་བ་འགྱུར་བ་ནི་འབྱུང་བ་པོའོ། །དེ་ཡང་མེད་དེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། སྐྱེ་བ་དང་སྐྱེ་བ་པོ་གཉིས་ཀ་ཡང་བཀག་པའོ། །ཡང་ན། འབྱུང་དང་འབྱུང་བ་པོ་མེད་འབྱུང་བ་ཡུལ་དང་དབང་པོ་དང༌། འབྱུང་བ་བོ་སེམས་སོ། །དེ་གསུམ་ཀ་ཡང་མེད་དེ་རྡོ་རྗེ་གསུམ་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བཤེས་དང་དགྲ་མེད། །བཤེས་ཞེས་པ་སེམས་ཏེ་དེ་མེད་དོ། །དགྲ་ཞེས་པ་དགྲ་ལྟ་བུ་སྟེ། གང་ཞིག་ཡུལ་དང་དབང་པོ་
Chinese
无地是因为显现之自性的身体无自性之故。无所取是因为身体遮止之故，无所取能取之自性。彼无有之故，能取亦无有。彼之故，身体遮止之性中，说无血肉并且无小便。以此显示四如来也属于无量光之中。从“殊胜喜”之语中，喜悦也仅仅是与无量光无别。无厌恶，彼之故无有责骂，如是世尊所说：“常时责骂之智慧，于此处我生恐惧。”彼之故无有愚痴。愚痴是无明迷惑。彼之故无有洁净和作者。洁净是极为清净。净作者如火般不认知，因为焚烧无余。无贪著，贪著光是无量光语金刚。无嗔恨，嗔恨是不动佛意金刚。无愚痴，愚痴是毗卢遮那佛身金刚，彼也无有。无嫉妒，嫉妒是不空成就佛，以智慧和方便无别故，融入毗卢遮那佛，彼也无有。无吝啬，如是宝生佛融入无量光。无我慢，金刚萨埵也无有，如是不动佛无别之故。以此智慧和方便无别，以金刚三之自性，是三身和五智之自性之故，无有金刚持之可见，因为通达一切无显现。无生是指遮止生之作用。无有生者，生和变异是生者。彼也无有，因为一切法从本初未生之故。遮止生和生者二者。又，无生和生者，生是境和根，生者是心。彼三者也无有，因为金刚三无别之故。彼之故无有友和敌。友是指心，彼无有。敌是指如敌般，何为境和根
English
Absence of earth is because the nature of appearance, the body, is without inherent existence. Absence of grasping is because the body is restrained, hence there is no characteristic of grasping the grasper. Because of its absence, there is also no grasper. Therefore, from the very nature of the body's restraint, it is said that there is no flesh and blood, and no urine. This clearly shows that the four Tathagatas also belong to the realm of Amitabha alone. From the statement "Supreme Joy," joy is also solely inseparable from Amitabha. There is no disgust, and therefore no blame. As the Bhagavan said, "The intellect that constantly blames, here I am afraid of it." Therefore, there is no delusion. Delusion is ignorance and confusion. Therefore, there is no purification and no agent. Purification is utterly pure. The purifying agent is like fire, burning everything without exception because it is not recognized. Without attachment, the light of attachment is the speech vajra of immeasurable light. Without hatred, hatred is the mind vajra of Akshobhya. Without ignorance, ignorance is the body vajra of Vairochana, and that too is absent. Without jealousy, jealousy is Amoghasiddhi, because wisdom and means are inseparable, it is fully absorbed into Vairochana, and that too is absent. Without miserliness, similarly, Ratnasambhava is fully absorbed into Amitabha. Without pride, Vajrasattva is also absent, because it is inseparable from Akshobhya. This means that wisdom and means are inseparable, and because the nature of the three vajras is the nature of the three bodies and the five wisdoms, there is no visible Vajradhara, because all is realized as without appearance. "Without arising" means the act of birth is prevented. There is also no arising one, birth and change are the arising one. That too is absent, because all dharmas are unborn from the beginning. Both birth and the arising one are prevented. Furthermore, there is no arising and no arising one; arising is the object and the senses, and the arising one is the mind. All three are absent because the three vajras are inseparable. Therefore, there are no friends and enemies. "Friend" refers to the mind, and that is absent. "Enemy" refers to something like an enemy, which is the object and the senses.
Tibetan
དེ་རྣམས་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་མེད་དེ། རྡོ་ རྗེ་གསུམ་དབྱེར་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། ཡང་ན་གང་བཤེས་ནི་དགའ་བའོ། །དགྲ་ནི་མི་དགའ་བའོ། །གཉིས་ཀ་ཡང་མེད་དེ་མཛེས་པ་དང་མི་མཛེས་པ་མེད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །གང་ཞིག་གསུངས་པ་། ཇི་ལྟར་ཆུ་ནི་ཆུ་ལ་རབ་ཞུགས་པ། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་རོ་མཉམ་པར་གྱུར་པ་སྟེ། །སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པས་སྐྱེ། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་ནི་གང་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། ཞེས་སོ། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། གསུངས་པ། རླབས་དང་བྲལ་བའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྣ་ཚོགས་བརྗོད། །གང་གི་ཕྱིར་རླབས་དང་འདྲ་བ་ནི་རླབས་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་སོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་བརྗོད་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མིང་ཅན་གང་ལ་དེ་རྣམས་དང་བྲལ་བ་ནི་རླབས་དང་བྲལ་བའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་བརྗོད་དེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ་ནི་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྣ་ཚོགས་ཏེ། གཟུགས་སྣ་ཚོགས་པའོ། །ཐམས་ཅད་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་ནང་དུ་གཏོགས་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དགོངས་པའོ། །རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོས་འདི་སྐད་གསོལ། །གཟོད་ནས་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིས། །ལུས་ཀྱི་རང་བཞིན་དག་པ་ནི། །ཅི་སླད་འབྱུང་བའི་བདག་ཉིད་ལགས། །རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ཞེས་བ་ཀྱེའི་རྡོ་རྗེར་བརྗོད་དེ། །མི་ཕྱེད་པའི་སྐུའི་ཕྱིར་རོ། །གསོལ་བ་ཞེས་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ལ་ཞུས་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། རྒྱུ་གང་གི་ཕྱིར་མཆོག་དགའ་ལ་བསྒོམ་བྱ་དང་སྒོམ་པ་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བཀག་པ་དེའི་ཕྱིར། ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་པ་ན་ཞུས་པ་གལ་ཏེ་ལུས་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སྐུ་སྟེ། རང་བཞིན་ནི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བའི་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་ཉུག་མ་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཟོད་མ་ཐོག་མ་ཉིད་ནས་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་ན། ཅི་སླད་འབྱུང་བའི་བདག་ཉིད་ལགས། །ཇི་ལྟར་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལྔའི་རང་བཞིན་ནི་ལགས་ཞེས་པའོ། །དེ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་ཅན། །མཁའ་འགྲོ་བདེ་བ་སྦྱིན་པས་གསུངས། །རླབས་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་མཆོག །ཐམས་ཅད་ལུས་ལ་རྣམ་པར་གནས། །དེ་ལ་ཞེས་པ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་ཅན་རྡོ་རྗེ་འཆང་གིས་གསུངས་པའོ། །ཁྱད་པར་ཅི་ཞེ་ན། མཁའ་འགྲོ་མ་བདག་མེད་མ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་བདེ་བ་ཡེ་ཤེས་སྟེར་བའི་ཕྱིར་བདེ་བ་སྦྱིན་པའོ། །རླབས་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་བདག་ ཅེས་པ་གང་གི་བདག་ཉིད་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་སྐུར
Chinese
那些是，但那些也不存在，因为三金刚无别之故。或者，谁是朋友就是喜悦，谁是敌人就是不喜悦。两者皆无，意为无美与不美。所说的是：如水入于水中，如是则成一味。过失与功德，由心之相而生，不合之方，任何也不存在。这些所有如何呢？所说的是：说为离波浪之俱生，种种皆是。因为与波浪相似者即是波浪，是为种种分别念。说为俱生，于何俱生之名者，与彼等分离，即说为离波浪之俱生，彼俱生即是超越一切分别念者。因此是种种，是为种种色。一切皆以彼之自性，属于彼之中，如是之意。金刚藏以此请问：从初无自性故，身体之自性清净，为何是生起之自性？金刚藏即是称为喜金刚，因为不可分之身故。请问，是向金刚持请示，如何呢？因为何因，于胜喜，所观与观者等皆遮止之故。生起疑惑时请问，如果身体是俱生之身，自性是如实之自性清净，完全清净。因此，从最初本来就无自性，为何是生起之自性？如何不是真实的，是五大种之自性呢？对此，薄伽梵金刚持，空行赐予安乐者说：离波浪之自性胜妙，一切于身中现存。对此，即是金刚藏之分别念，对此薄伽梵金刚持金刚萨埵所说。有何差别呢？因为赐予空行母无我母等安乐智慧之故，是为赐予安乐者。离波浪之自性，所谓何者之自性，无分别念之自性之身。
English
Those are, but those do not exist either, because the three vajras are inseparable. Or, whoever is a friend is joy, whoever is an enemy is displeasure. Both are absent, meaning there is no beauty or ugliness. What is said is: As water enters into water, so it becomes of one taste. Faults and merits arise from the nature of the mind, and there is no discordant aspect whatsoever. How are all these? It is said: It is said that the coemergent, free from waves, is manifold. Because what is similar to waves is waves, which are various conceptualizations. What is called coemergent, to whom is the name of coemergent, being separated from them, is called coemergent free from waves, that coemergent is beyond all conceptualizations. Therefore it is manifold, it is manifold form. All, by its nature, belong within it, that is the meaning. Vajra Heart asked this: From the beginning, due to the absence of self-nature, the self-nature of the body is pure, why is it the nature of arising? Vajra Heart is called Hevajra, because of the indivisible body. Asking, is asking Vajradhara, how is it? Because for what reason, in supreme joy, the object of meditation and the meditator, etc., are all prohibited. When doubt arises, he asked, if the body is the coemergent body, the self-nature is pure by the nature of reality, completely pure. Therefore, from the very beginning, if there is no self-nature, why is it the nature of arising? How is it not real, is it the nature of the five great elements? To this, the Blessed One Vajradhara, the giver of bliss to the Dakinis, said: The supreme nature free from waves, all exist in the body. To this, that is, the conceptualization of Vajra Heart, to this the Blessed One Vajradhara Vajrasattva spoke. What is the difference? Because of giving the bliss of wisdom to the Dakini, the selflessness mother, etc., it is the giver of bliss. The nature free from waves, what is called the nature of what, the body of the nature without conceptualization.