Tibetan
།བཏུང་དང་བཏུང་མིན་ཞེས་པ་བཏུང་བ་ཆུའི་ཁམས་གསུང་རྡོ་རྗེ་སྟེ། དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའོ། །བཏུང་མིན་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་དེ་མེད་པ་སྟེ། འདི་གཉིས་ཀ་ཡང་ངོ༌། །བགྲོད་དང་བགྲོད་མིན་ཞེས་པ། བགྲོད་བྱ་ནི་སེམས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའོ། །བགྲོད་མིན་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་དེ་མེད་པའོ་ཞེས་པ་སྐུ་དང་གསུངས་དང་ཐུགས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ། གཉིས་ཀ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཁོ་ན་སྟེ། དེ་མི་བྱ་ཞིང་བྱ་བའི་སྒོ་ཡིས་རྟོག་པའི་ཡུལ་དུ་མི་བྱའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དེའི་བྱ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བླ་མའི་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་དང་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བའི་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་དོགས་པ་ལ་གསུངས་པ། དངོས་གྲུབ་ཐོབ་ཀྱང་སློབ་མ་གང༌། ཡང་དག་ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་པོ། །མནར་མེད་སྤང་བའི་རྒྱུ་ཡི་ཕྱིར། །གྲུབ་པས་བླ་མར་མངོན་ཕྱག་འཚལ། །ཞེས་པ་དེའི་དོན་ནི་རེ་ཞིག་སྤྱོད་པའི་བྱ་བ་ལ་ཞུགས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་གོམས་པ་ལ་དགའ་བ་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་ཀྱང་ཕྱག་རྒྱའི་དངོས་གྲུབ་རྙེད་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གྲུབ་པའོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པའི་སློབ་མ་དེ་ཡང་བླ་མ་སྟོན་པ་ལ་མངོན་པར་ཕྱག་འཚལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཕྱག་འཚལ་བར་བྱེད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཕྱག་འཚལ་ཞེ་ན། མནར་མེད་སྤང་པའི་རྒྱུ་ཡི་ཕྱིར། །རྣམ་པ་གཞན་དུ་དེ་ཡང་མནར་མེད་པའི་དམྱལ་བ་ཆེན་པོར་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ན། དངོས་གྲུབ་ཐོབ་ཀྱང་ཞེས་པ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་ཀྱང༌། བདག་དང་བདག་གི་བ་ལ་སོགས་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ ལས་ངེས་པར་གྲོལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རང་ཉིད་བདག་མེད་མའི་རང་བཞིན་ཏེ། སློབ་མ་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ཡང་བླ་མར་མངོན་ཕྱག་འཚལ། ཀུན་ནས་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་མཆོད་པའི་ངོ་བོས་གནས་པའོ། །བླ་མ་ཞེས་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་སྟེ། འདིས་ནི་བླ་མ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་འཆང་དང༌། རང་ཉིད་ཀྱང་བདག་མེད་མའོ། །དེའི་ཕྱིར་གཉིས་ཀ་དབྱེར་མེད་པར་རྟོག་པ་ལས་གྲུབ་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། ཡང་དག་ཡེ་ཤེས་སྣང་བའོ། །ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྤྲོ་བའི་རང་བཞིན་ནོ། །ཅིའི་དོན་དུ་ཞེ་ན། མནར་མེད་སྤང་བའི་རྒྱུ་ཡི་ཕྱིར། གནོད་པའི་རླབས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མནར་མེད་བདག་མེད་མའོ། །དེ་སྤང་བ་ནི་ཡོངས་སུ་འདོར་བ་སྟེ། དེའི་རྒྱུས་རྒྱུ་དེའི་ཕྱིར་
Chinese
所谓“饮”与“非饮”，饮即水界语金刚，对此执著。非饮即没有那种执著，这二者都是。所谓“行”与“非行”，所行是对于心的执著。非行是没有那种执著，即对于身语意执著与没有执著，二者都是分别念，不要以做与不做之门作为分别的对境，是这个意思。如果像那样完全舍弃一切分别念，因为在任何情况下都没有它的作用，那么对于上师的分别念和对他的顶礼的分别念也将在任何情况下都消失，对于这个疑问，经中说：证得成就亦何学，真实智慧现照者，无间舍弃之因故，成就者亦礼上师。它的意思是，暂时进入行为的修行，喜欢习惯于没有分别念，即使证得成就，也是获得手印的成就。正因为如此，所以是成就者。像那样成为成就者的学生，也应以一切方式向上师导师顶礼。为什么顶礼呢？为了舍弃无间之因故。否则，他也会堕入无间大地狱。或者说，证得成就亦何学，即使证得大手印的成就，也必定从对于我与我的等等各种分别念中解脱出来，自己就是无我的自性。像那样成为瑜伽士的学生，也向上师顶礼，以一切方式顶礼并安住于供养的体性中。上师即金刚持，这指的是上师本身就是金刚持，自己也是无我的。因此，从认为二者无别中成就的，就是无分别的智慧，是真实智慧之显现。是真实智慧喜悦的自性。为了什么目的呢？为了舍弃无间之因故。因为没有损害的波浪，所以是无间无我。舍弃它就是完全抛弃，因为那个原因，因为那个原因。
English
The so-called "drinking" and "non-drinking" refer to drinking, which is the water element, the speech vajra, and attachment to it. Non-drinking is the absence of that attachment, and both of these are the case. The so-called "going" and "non-going" refer to what is to be gone, which is attachment to the mind. Non-going is the absence of that attachment, meaning attachment and non-attachment to body, speech, and mind. Both are merely conceptual thoughts. Do not make it an object of thought through the door of doing and not doing, that is the meaning. If all thoughts are completely abandoned in that way, since there is no function of it in any way, then the conceptual thought of the guru and the conceptual thought of prostrating to him will also disappear in every way. To this doubt, it is said: Even if accomplishments are attained, what kind of student? A manifestor of true wisdom. Because of the cause of abandoning without interruption, the accomplished one also prostrates to the guru. The meaning of this is that, for the time being, engaging in the activity of practice, delighting in being accustomed to non-conceptual thought, even if accomplishments are attained, it is the attainment of the mudra's accomplishment. It is accomplished precisely for that reason. That student who has become like that also prostrates to the guru-teacher, prostrating in every way. Why prostrate? Because of the cause of abandoning without interruption. Otherwise, he will also fall into the great hell of uninterrupted suffering. Or, "Even if accomplishments are attained," even if the accomplishment of the great mudra is attained, one will certainly be liberated from the various conceptual thoughts of self and mine, etc., and one's own nature will be selflessness. The student yogi who has become like that also prostrates to the guru, prostrating in every way and abiding in the nature of offering. Guru means Vajradhara, which refers to the guru himself being Vajradhara, and oneself also being selflessness. Therefore, what is accomplished from thinking that the two are inseparable is non-conceptual wisdom, the manifestation of true wisdom. It is the nature of the joy of true wisdom. For what purpose? Because of the cause of abandoning without interruption. Because there is no wave of harm, it is uninterrupted selflessness. Abandoning it is completely abandoning it, because of that cause, because of that cause.