Tibetan
་ལྟར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། །འདྲ་བ་ལས་འདྲ་བར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙེད་ཙམ་དུ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་ས་བོན་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ལྟར། དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བས་རྟོགས་པར་བྱས་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོའོ། །མཚན་ཉིད་ཅན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གསང་སྔགས་ལས་སྔགས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བདེ་བ་གནག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གཉིས་སྦྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྙོམས་པར་འཇུག་པའོ། །དངོས་ནི་སངས་རྒྱས་ལྡའི་རང་བཞིན་ནོ། །དངོས་མེད་ནི་དེ་དག་ཉིད་ཀྱིས་སྤྲོས་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དཔལ་དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ་འདི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ནི་ཇི་ལྟར་བདེ་བའི་ངོ་བོར་འགྱུར་ཞེ་ན། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་དག་ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་ཡང་དག་པར་འབྱོར་པ་ལས་འབྱུང་བའི་ས་བོན་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱག་མཚན་གྱི་རྡོ་རྗེ་དང༌། དེའི་དཀྱིལ་ན་གནས་པའི་ས་བོན་ནི་སེམས་དཔའ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་དང་བཅས་པའི་སེམས་དཔའ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའོ། །དེ་ཉིད་བདེ་བ་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་དོ། །རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོས་གསོལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དོན་ཅི་ཞིག་གིས་གསོལ་ཞེ་ན། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་དེ་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདེ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་བསྔགས་པའི་ཕྱིར། རྫོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷ་ཉིད་བསྒོམ་པའོ། །མེད་པའི་ད་སྐྱེད་པ་ཡིས་ནི་ཅི་ཞིག་དགོས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དགོངས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། བདེ་བ་ཆེན་པོར་མོས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་བསྒོམ་པའི་འབད་པ་འདོས་ཅི་ཞིག་དགོས། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་འབའ་ཞིག་ཁོ་ནས་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། གུས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དད་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཉམས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་གུས་པ་དང་ལྡན་པ་ཉམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །ལུས་ཀྱི་དངོས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དེ་ཉིད་ ལ་སྟོངས་པར་བྱེད་པའོ། །ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། གང་ལས་བདེ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་གཞན་ལས་བདེ་བ་ཉེ་བ
Chinese
并非如此，说“相似者会产生相似者”只是世俗的说法。 正如说一切有部宗派认为阿赖耶识是众生的种子持有者一样。同样，通过智慧和知识的灌顶所证悟的是大乐。名为“具有自性的一切法的空性”也是成为一切法之所依，这是大乘密宗所宣说的。为了成就此，说了“乐黑”等。名为“二合”是指以方便和智慧来平等进入。实有是佛陀的自性。无实有是指由它们所产生的无戏论性。那么，如何使方便和智慧的自性，也就是吉祥喜金刚在坛城中转变为安乐的自性呢？说了“金刚萨埵”等。方便和智慧的自性，从太阳和月亮的真实结合中产生的种子所生的手印金刚，以及位于其中心的种子是心，与金刚一起的心就是金刚萨埵。这本身就被称为安乐。名为“金刚心祈请”是以何种意义祈请呢？因为生起次第的彼者，世尊赞叹为安乐的自性。说了“圆满”等。名为“禅修”是指禅修本尊。如果无有，那么通过生起次第又有何用呢？这意思是说没有用处。其密意是，对于信奉大乐的坛城之轮的禅修，又何必需要努力呢？难道仅仅通过大乐就能成就所期望的目的吗？为了表示恭敬，说了“因信仰的力量而完全退失”。对于此，名为“对生起次第具有恭敬心而退失”是指舍弃生起次第本身。名为“身体的无实有”是指使生起次第本身空性。如何做到呢？名为“从何处乐”比从其他地方更接近安乐。
English
It is not like that. Saying "similar things arise from similar things" is only a worldly saying. Just as those who speak of the Alaya-vijñana say that the Alaya-vijñana is the holder of the seeds of beings. Similarly, what is realized through the empowerment of wisdom and knowledge is great bliss. What is called "emptiness of all phenomena with characteristics" is also the basis of all phenomena, which is what is proclaimed in the Great Vehicle Tantra. In order to accomplish this, "Happy Black" and so on are spoken of. What is called "twofold union" is the equal entry through skillful means and wisdom. Reality is the nature of the Buddha. Non-reality is the absence of elaboration by them. How does the nature of skillful means and wisdom, that is, the glorious Hevajra, transform into the nature of bliss in the mandala? "Vajrasattva" and so on are spoken of. The nature of skillful means and wisdom, the hand-seal vajra arising from the seed arising from the true union of the sun and moon, and the seed residing in its center is the mind, and the mind together with the vajra is Vajrasattva. This itself is called bliss. What is the meaning of the prayer called "Vajra Heart Prayer"? Because the Blessed One praised that very thing of the generation stage as the nature of bliss. "Completion" and so on are spoken of. What is called "meditation" is meditating on the deity itself. If there is nothing, then what is the use of the generation stage? This means that there is no use. The intention is, for the meditation on the wheel of the mandala that believes in great bliss, what is the need for effort? Is it possible to accomplish the desired purpose only through great bliss? In order to show respect, it is said, "Completely degenerated by the power of faith." For this, what is called "degenerated with respect for the generation stage" means abandoning the generation stage itself. What is called "the non-reality of the body" means making the generation stage itself empty. How is it done? What is called "From where is happiness" is closer to happiness than from other places.
Tibetan
ར་བསྟན་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བདེ་བས་ཉེ་བར་ཁྱབ་པ་དེ་ཉིད་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་དོ། །ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་འབའ་ཞིག་གིས་ནི་མ་ཡིན་གྱི། ཁྱབ་པར་བྱ་བའི་ངོ་བོས་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །གཉི་ག་ཡང་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་དང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་བདེ་བ་མེད་པར་ཡང་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། ལུས་དེ་མེད་པར་ཡང་བདེ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་མེ་ཏོག་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་དཔེ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་བསྒོམ་པ་ཁོ་ནས་ཆོག་མོད། བདེ་བ་ཆེན་པོ་བསྒོམ་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེ་ན། དངོས་པོ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དངོས་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའི་གཟུགས་ཉིད་དོ། །དངོས་པོ་བདག་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལས་སོགས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་གྱིས་སོ། །གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཉིད་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་ད་ལྟན་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། ཁྱོད་ཉིད་འཁྲུལ་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་དེ་ལྟ་བས་ན་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམས་པའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་སངས་རྒྱས་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ལས་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་དངོས་པོ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོ། །དེ་དག་རྟོགས་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའོ། །ཡེ་ཤེས་དེ་དང་ལྡན་པས་སངས་རྒྱས་བདག་མེད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བདག་ནི་མཆོག་ཏུ་ཟབ་པའི་སྐུ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྨོངས་པ་གང་གིས་ང་མི་ཤེས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྨོངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བ་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཟབ་མོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་གཉིས་གསལ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བདེ་ཆེན་གནས་དེར་རྟག་ཏུ་བཞུགས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ བཞིན་གཤེགས་པ་འདོད་དཔག་མེད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ལ་བདེ་བ་ཅན་ཞེས་བརྗོད་དོ། །འདིར་ནི་བདག་མེད་མ་ལ་སོགས་པའི་བྷ་ག་ལ་བདེ་བ་ཅན་ཞེས་བྱ་སྟེ། མདོར་བསྡུས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་བླན་མེད་པའི་བདེ་བ་སྲུང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དིར་བདག་གནས་པའོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གཟུགས་སུ་གཅིག་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚོན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཨེ་ཡི་རྣམ་པའི་ཆ་བྱད་གཟུགས། །ཞེས་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་རིན་པོ་ཆེའོ། །དེའི་ཟ་མ་ཏོག་ནི་གཞག་པའི་གནས་སོ། །ད་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འཆད་པ་པོ་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདི་ལྟ་བུའི་ཆོས་དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་འཆད་པར་བྱེད་པའོ། །ཉན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་སློབ་མའོ། །བསྒྲུབ་བྱ་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གང་སྔར་བསྟན་པའོ། །དེའི་སྒྲུབ་པ་པོ་ཡང་བདག་ཉིད་ཡིན་བའོ། །འགྲོ་བའི་སྟོན་པ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དག་སྟེ་བདག་ཉིད་ཡིན་པའོ། །འཇིག་རྟེན་འཇིག་རྟེན་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གཉི་ག་སྤྲོས་པ་ལས་བྱུང་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ནི་དེ་དག་ཉིད་རྒྱུར་གྱུར་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཁུ་བ་སྟེ། འདི་འཇིག་རྟེན་ལ་དགོས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་བདག་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཁྱོད་གཙོར་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ན་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཅེ་ན། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དེ་ཁྱད་པ་རྗེ་ལྟ་བུ་ཅན་ཞིག་ཅེ་ན། མཆོག་མཐའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་མཐའ་དག་འབྲལ་གྱི་དང་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཀུན་གྱི་བདག་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཁྱོད་ཡིན་ཞེས་སྔར་གསུངས་པས་འཁོར་བ་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་དེ་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་མ་ཡིན་ནའང༌། དེ་ཇི་ལྟར་ཁྱོད་ཉིད་ཡིན་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་བུས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་གཏན་ཚིགས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་གཙོར་དཔེས་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ པས་འདྲ་བར་འགྱུར་བའི་དཔེ་ཉིད་གྱིས་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་དེ་ཉིད་ནི་གཙོར་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། འདི་ནི་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། མུན་པ་ལ་ནི་མར་མེ་བཞིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འགའ་ཞིག་ཇི་ལྟར་མུན་པའི་ཡུལ་ན་གནས་པའི་བུམ་པ་དང༌། སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་མེ་སྒྲོན་གྱིས་གསལ་བར་བྱེད་པར་བསྒྲུབ་པ་ལྟར། དེ་བཞིན་དུ་དཔར་གྱུར་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བས་བསྒྲུབ་བྱའི་མཚན་ཉིད་བདེ་བ་ཆེན་པོ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །བདེ་གནས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྔར་གསུངས་པ་དེ་ཉིད་གསལ་བར་
Chinese
也不能够显示出来。因此，以安乐所遍布之处，就称之为行者。不是仅仅以能遍布的自性，也是以所遍布的自性。二者都是所遍布和能遍布的自性，就像没有安乐，身体等也不存在，没有身体，安乐也不存在一样。就像用花和鸟等来举例说明。如果那样的话，仅仅观修坛城的轮是不够的，观修大乐有什么用呢？说了事物等。事物主宰是指圆满受用身和化身的自性的坛城轮的形象。非事物主宰等是指法身的自性和大乐的自性。如果你们是坛城轮的形象的自性，那么现在坛城是远离一和多的自性的。你们是迷惑的自性，因此不是佛，这样想的。因此说了佛我等。佛我，事物是指一切法。证悟它们就是一切相智。具有那个智慧，就称为佛无我。因此，为了显示我就是极深奥的二身的自性。说了愚昧者谁不了解我。愚昧是指不具备听闻，远离亲近善知识。为了清楚地显示那样甚深的自性的二身。说了常住大乐处。那
English
nor can it be shown. Therefore, that which is pervaded by bliss is called a goer. It is not only by the nature of pervading, but also by the nature of being pervaded. Both are the nature of being pervaded and pervading, just as without bliss, the body and so on do not exist, and without the body, bliss does not exist. It is like giving examples with flowers and birds and so on. If that is the case, it is not enough to meditate only on the wheel of the mandala, what is the use of meditating on great bliss? Things and so on are said. The object-owner refers to the form of the wheel of the mandala, which is the nature of the complete enjoyment body and the manifested body. Non-object-owner and so on are the nature of the Dharma body and the nature of great bliss. If you are the very nature of the form of the wheel of the mandala, then now the mandala is devoid of the nature of one and many. You are the nature of delusion, therefore you are not a Buddha, that is the thought. Therefore, Buddha self and so on are said. Buddha self, object refers to all dharmas. Realizing them is omniscient. Having that wisdom is called Buddha selflessness. Therefore, in order to show that I am the very nature of the two most profound bodies. It is said, "Which ignorant one does not understand me?" Ignorance means not having hearing and being separated from attending to a virtuous friend. In order to clearly show the two bodies of such a profound nature. It is said, "Always abide in the place of great bliss." That
Chinese
的特征是形象。这是它的意思。佛陀本身是珍宝。它的花蕊是放置的地方。现在为了展示这样自性的伟大，说了“讲述者是我”等等。像这样的法喜金刚等要讲述。听者是指具有功德的弟子。要证悟的“我”是指之前所指示的。他的证悟者也是自性。有情众生的导师是圆满报身，也就是自性。世间和出世间等，两者由散乱而生的是世间。出世间是那些作为原因的菩提心精华。因为这对于世间是需要的，并且是圆满报身的自性，所以是自性。如果汝主要是大乐的自性，那么那是怎样的呢？说了“俱生喜”等等。如果俱生喜是像特别的国王一样，那么说了“至上边际”等等。至上的喜悦的边际，一切分离的最初是什么，那就是它，是这个意思。如果之前说要证悟的是一切大乐的自性，那就是汝，那么轮回的俱生喜不是要证悟的，但那怎么会是汝呢？说了“同样儿子也”等等。“也”这个词是理由。因为那主要是要用例子来指示的，所以用相似的例子来极力证悟，那主要是指示的，而这只是近似的表达。为了指示那，说了“对于黑暗就像灯”等等。例如，在黑暗的地方，壶和布等是如何被灯火照亮的，同样，应该看到世间俱生喜的形象，能证悟要证悟的特征大乐。在安乐处等等，是为了阐明之前所说的。
English
The characteristic is form. That is what it means. The Buddha himself is a jewel. Its stamen is the place to put it. Now, in order to show the greatness of such a self-nature, it is said, "The speaker is me," and so on. Such Dharma-joy Vajra and others are to be taught. The listener is a disciple endowed with qualities. The "I" to be realized refers to what was previously indicated. His accomplisher is also self-nature. The teacher of sentient beings is the Sambhogakaya, which is self-nature. Worldly and transworldly, etc., the two that arise from scattering are worldly. The transworldly is the essence of Bodhicitta, which is the cause of those things. Because this is needed for the world, and is the self-nature of the Sambhogakaya, it is self-nature. If you are mainly the self-nature of great bliss, then what is that like? It is said, "Coemergent joy," and so on. If coemergent joy is like a special king, then it is said, "Supreme limit," and so on. The limit of supreme joy, what is the first of all separations, that is it, that is the meaning. If it was previously said that what is to be realized is the self-nature of all great bliss, that is you, then the coemergent joy of samsara is not to be realized, but how could that be you? It is said, "Likewise, the son also," and so on. The word "also" is the reason. Because that is mainly to be indicated by example, so use a similar example to vigorously realize it, that is mainly indicated, and this is just an approximate expression. To indicate that, it is said, "For darkness, like a lamp," and so on. For example, how are pots and cloths, etc., illuminated by a lamp in a dark place? Similarly, it should be seen that the image of worldly coemergent joy can realize the characteristic of great bliss to be realized. In the place of bliss, etc., it is to clarify what was said before.