Tibetan
བསྟན་པས་སོ། །གང་འབྱུང་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །མཐེ་བོ་དང་སྲིན་ལག་དག་གི་རྡོ་རྗེའི་ལག་པས་གཟུང་སྟེ། ཇི་ལྟར་སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བརྗོད་ཅིང་ཆུ་ལ་སོགས་པའི་དབང་སྔོན་དུ་ཐོབ་པའི་སློབ་མའི་ཁར་ནི་བཏུང་བར་བྱ་ཞེས་པ་སྟེ། གསང་བའི་དབང་བསྟན་ཏོ། །ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་བསྟན་པའི་དོན་དུ་གསུངས་པ། བྱ་བར་བྱ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་རིགས་ལྔ་ལ་སོགས་པ་དང་འབྲེལ་པའི་བཅུ་དྲུག་ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཉིད་དོ། །རོ་མཉམ་ཞེས་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ། །སློབ་མའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཞེས་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སློབ་མའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་ཞེས་པ་སྟེ་ཤིན་ཏུ་བཟང་བའི་སློབ་མ་ལའོ། །དེ་ཡང་སློབ་མ་ལ་ཆུ་ལ་སོགས་པའི་དབང་བསྐུར་བའི་རིམ་པས་གསང་བའི་དབང་ཡང་ཐོབ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ། གང་གི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའོ། །སློབ་མའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཞེས་པ་ནི་རོ་མཉམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་བྱ་ཞེས་པར་འབྲེལ་ཏེ་བྱ་བར་བྱ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། གསུངས་པ། རང་རིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་བསྟན་པ་ཤིན་ཏུ་བཤད་པ་ནི། རང་རིག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རང་རིག་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་ ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ལ་ལ་དག་གི་ཚིག་གོ །དེ་ལྟར་འགྱུར་བ་ནི་ལུས་ལས་སོ་ཞེས་བཤད་དོ། །ལྷག་མ་ནི་གོ་སླའོ། །རྡུལ་བྲལ་ཞེས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ཆའི་རྡུལ་ཏེ་དེ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་ཅིང་ཐ་མལ་གྱི་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མི་བྱེད་པས། འདིར་རྟོགས་པར་བྱས་ནས་ཞེས་པས་དེ་བཞིན་དུ་བསྟོད་དོ། །སྟོང་པ་ཞེས་པ་ནི་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པའོ། །མཆོག་ཅེས་པ་ནི་དགའ་བྲལ་དག་ལས་སོ། །དེས་ན་གསུངས་པ། མཐའ་ཞེས་པ་སྟེ། མཐར་འགྱུར་བས་ན་མཐའོ། །དེ་ཡང་གསུངས་པ། དགའ་བྲལ་དང་པོ་ཞེས་པ་སྟེ། དགའ་བྲལ་གང་གི་དང་པོར་དེ་བཞིན་ནོ། །ཕྱིས་ནས་སྐད་ཅིག་མའི་ཞུ་བ་དེ་དག་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པར་གསུངས་པ། ཤེས་རབ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་གོ་སླའོ། །དེ་ཉིད་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ཀྱི་སྲོག །ཅེས་པ་ལ་སྲོག་ནི་རླུང་སྟེ། རླུང་གི་དེ་ཁོ་ཉིད་རིག་པ་སྲོག་ཆགས་ཀུན་དང་འབྲེལ་པས་སོ། །དེ་ཉིད་འགྲོ་བའི་བདག་ཉིད་དེ། །ཞེས་པ་ནི་སྙིང་སྟོབས་དང་རྡུལ་དང་མུན་པ་མཉམ་ཞིང་གནས་སྐབས་ནི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་རང་བཞིན་དུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིའོ། །དེས་ན་རང་བཞིན་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ནི་འགྲོ་
Chinese
教法如是。何者生起？乃菩提心也。以拇指与食指之金刚手印执持，如是念诵“如昔之佛”等偈颂，并令先已获得水等灌顶之弟子饮用，此乃开示秘密灌顶。为开示智慧与般若之义而宣说“应作”等，如前所开示，以与五部等相关之十六等语，即是具有誓言与律仪等功德之智慧本身。味等同者，乃俱生也。弟子之行境者，乃俱生为弟子之行境，即是对极佳之弟子而言。又，弟子经由水等灌顶之次第，亦获得秘密灌顶，彼即是其行境，即成为彼之境。弟子之行境者，与“应如是行味等同”相连，即是“应作”之义。如是作何转变耶？如是宣说。所谓“自知”等，乃是甚深阐释俱生，即所谓“自知”等，从亲身体验自知之乐中 应知，此乃某些人之语。如是转变，乃从身而说。其余易解。离尘者，乃烦恼之尘，即是特别超脱于彼，且不做庸常之事等，故以“于此处证悟”如是赞叹。空性者，乃所取等。殊胜者，乃离喜等。因此宣说“边”，即是转变至边故为边。又宣说“初离喜”，即是于何者之初离喜如是。其后，不分别刹那之融化，如是宣说“智慧”等，易解。彼即是众生之命。所谓命即是风，了知风之自性，因与一切众生相连故。彼即是众生之自性。所谓心力与微尘和黑暗相同，而处境乃是自性，此乃说自性者之语。因此，自性之义相乃是众生。
English
Thus is the teaching. What arises is the mind of enlightenment. Holding with the vajra hands of the thumb and forefinger, reciting verses such as "Like the Buddhas of old," and having the disciple who has previously received the water empowerment drink, this is the teaching of the secret empowerment. For the purpose of teaching wisdom and prajna, it is said, "Should be done," etc. As previously taught, with the sixteenfold words related to the five families, etc., it is wisdom itself, endowed with the qualities of vows and precepts, etc. "Same taste" means co-emergent. "The field of experience of the disciple" means the co-emergent is the field of experience of the disciple, that is, for the very best disciple. Moreover, the disciple, through the sequence of water empowerment, etc., also obtains the secret empowerment, which is their field of experience, that is, what has become their object. "The field of experience of the disciple" is connected to "should act in such a way as to have the same taste," which is the meaning of "should be done." What transformation does this bring about? It is said, "Self-awareness," etc., is a very profound explanation of the co-emergent, that is, "Self-awareness," etc., from personally experiencing the bliss of self-awareness, should be known, this is the word of some. Such a transformation is said to be from the body. The rest is easy to understand. "Free from dust" means the dust of afflictions, that is, being particularly free from that, and not doing ordinary things, etc., therefore, it is praised as "having realized it here." "Emptiness" means the apprehended, etc. "Supreme" means from joylessness, etc. Therefore, it is said, "End," that is, because it transforms into an end, it is the end. Moreover, it is said, "First joylessness," that is, in whatever is the first joylessness, it is thus. Afterwards, without distinguishing the momentary melting, it is said, "Wisdom," etc., which is easy to understand. That itself is the life of beings. "Life" means wind, knowing the very nature of wind, because it is connected to all beings. That itself is the nature of beings. "Heart-strength, dust, and darkness are the same, and the state is nature," this is the word of those who speak of nature. Therefore, the aspect of the meaning of nature is beings.
Tibetan
བའོ་ཞེས་པས་ན་འགྲོ་བའི་བདག་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་པ་པོ། །ཞེས་པ་ནི་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཏེ་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་གིས་ཁྱབ་ཅིང་བྱས་པའི་རང་བཞིན་ནི་འདིའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་ཅིང་གནས་པའོ་ཞེས་པར་ཡང་གསུངས་པ། ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ལུས་རྣམས་ལ་གནས་པས་སོ། །སེམས་ཅན་ཞེས་པ་ནི་འགྲོ་བ་ཀུན་རྟག་པའི་སེམས་ཉིད་ཙམ་མོ་ཞེས་རིག་བྱེད་ཀྱི་མཐའ་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚུལ་ཞེས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིའོ། །སྐྱེས་བུ་སྔོན་རབས་ཞེས་པ་ནི་རིག་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །དབང་ཕྱུག་ཅེས་པ་ནི་དབང་ཕྱུགས་བྱེད་པ་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྟེ་ཡི་གེ་དགུའི་ཚིག་གོ །བདག་དང་ཞེས་པ་ནི་སྔར་གྱི་བསྟན་པ་དེ་འདིར་བཤད་པའོ། །གསོ་བ་ཞེས་པ་ནི་བརྟན་གཡོ་ཐམས་ཅད་སྲོག་དང་བཅས་པ་སྟེ་ཞེས་པ་ཕྱོགས་ཀྱི་གོས་ཅན་ལའོ། །སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བི་ཀྲ་མ་པ་ཏི་སྟེ་རྒྱལ་པོའི་ བསྟན་བཅོས་རིག་པའི་ལུགས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དུས་ཞེས་པ་ནི། འབྱུང་བ་རྣམས་ནི་དུས་ལས་གྱུར། །སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ཀྱང་དུས་ཀྱིས་བསྡུས། །ཞེས་དུས་སུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིའོ། །གང་ཟག་ཉིད་དང་ཞེས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །དེ་དག་གི་དོན་བསྡུ་བ་གསུངས་པ། དངོས་པོ་ཀུན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ད་ནི་དགའ་བ་རྣམས་ཀྱི་གྲངས་ཀྱི་རིམ་པ་གསུངས་པ། དང་པོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མཚན་ཉིད་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པས་ཐོས་ནས་ངོ་མཚར་བ་གསུངས་པ། དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ། །མཆོག་ཏུ་ངོ་མཚར་གྱུར་ནས་ཞེས་པ་ནི་ཡི་གེ་དགུ་པའི་ཚིག་གོ །ངོ་མཚར་ནི་སྔར་མ་མཐོང་བའི་སེམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལས་སོ། །རྒྱལ་བ་ནི་ཡུལ་དག་སྤངས་པས་སོ། །ས་ལ་འགྱེལ་བར་གྱུར་ཞེས་པ་ནི་དེ་ཡང་ཨ་ཕྱིས་པ་སྟེ་གསུང་རབ་ལས་སོ། །དེ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་གསུངས་པ། དང་པོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། འགྲོ་བའི་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་དང་མི་ཕྱེད་པའི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ལ་དམིགས་པ་སྟེ། བདེ་བ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། གསུམ་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མེད། །ཅེས་པའོ། །དེ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ནི་གཏན་ཚིགས་ཏེ། དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མེད་པའི་གཏན་ཚིགས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་
Chinese
“བའོ་”之故，是为有情之自性。彼即是遍及一切者。此乃是说我者，意为我遍及一切有情，且此乃已作之自性。如是，亦曾说遍及且安住于一切身。所谓“一切”等等。又，一切安住于诸身故。所谓“有情”，乃是说一切有情皆是常恒之心性，此乃顺世外道之说。所谓“识之理”，乃是说唯有佛教徒才说识。所谓“往昔之士夫”，乃是顺世外道之说。所谓“自在”，乃是自在造作者之说，乃九字之词。所谓“我与”，乃是说此处之前之教义。所谓“滋养”，乃是指一切动静皆具生命，此乃裸形外道之说。所谓“有情”，乃是毗讫罗摩波底，意为国王之论典，乃是理智之理。所谓“时”，乃是说时论者所说：“诸有皆从时而变，众生亦为时所摄。”所谓“补特伽罗”，乃是声闻乘之说。已说彼等之义之总摄，所谓“以一切事物”等等。现在宣说诸喜悦之数目次第，所谓“首先”等等。宣说了听闻俱生之体性金刚藏等之后感到惊奇，所谓“如是”等等。所谓“如是”，乃是俱生。所谓“极为惊奇”，乃是九字之词。惊奇乃是从未见之心之状态。所谓“胜者”，乃是舍弃诸境之故。所谓“倒于地”，乃是阿毗达磨，出自经藏。若问彼为何如，则说“首先”等等。所谓“有情之色”，乃是蕴等等，意指缘于与彼不可分离之极喜，而非缘于喜悦之外之蕴等等。若问彼为何如，则说“第三俱生无”也。此“彼”字乃是因，乃是诸喜悦等无有俱生之因。何以故？
English
Because of "Bao," it is the nature of beings. That itself is all-pervading. This is what those who speak of self say, meaning that I pervade all beings, and this is the nature of what has been done. Likewise, it is also said to pervade and abide in all bodies. The so-called "all" and so on. Or, because all abide in the bodies. The so-called "sentient being" is what the materialists say, that all sentient beings are merely the eternal mind. The so-called "way of consciousness" is what only the Buddhists say about consciousness. The so-called "ancient man" is what the materialists say. The so-called "Ishvara" is what the makers of Ishvara say, which is a nine-letter word. The so-called "self and" is the explanation of the previous teaching here. The so-called "nourishment" refers to all moving and unmoving things that have life, which is for the Digambaras. The so-called "sentient being" is Vikrama-pati, meaning the king's treatise, which is the principle of reason. The so-called "time" is what the time-speakers say: "All phenomena change from time, and beings are also gathered by time." The so-called "person" is what the Shravakas say. The summary of their meanings has been spoken, the so-called "by all things" and so on. Now, the order of the numbers of joys is spoken, the so-called "first" and so on. Having heard the nature of co-emergence, Vajragarbha, etc., the wonder is spoken, the so-called "thus" and so on. The so-called "thus" is co-emergence. The so-called "extremely wonderful" is a nine-letter word. Wonder is the state of mind that has never been seen before. The so-called "victor" is because he has abandoned the realms. The so-called "fallen to the ground" is Abhidharma, from the Sutra Pitaka. If asked what it is like, it is said, "First" and so on. The so-called "form of beings" is the aggregates and so on, meaning that it is focused on the supreme joy that is inseparable from it, and not on the aggregates and so on other than joy. If asked what it is like, it is said, "The third co-emergent is not." The word "that" is the reason, the reason why there is no co-emergence for the joys and so on. Why?