Tibetan
དེ་བཞིན་དུ་མི་ཕྱེད་པས་ན་རྡོ་རྗེ་ཉིད་ནི་སེམས་དཔའ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་གཞན་དུ་འབྲེལ་ཏེ། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཆོས་ཀྱིས་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་པའི་ཐ་ཚིག་གོ ། ཤེས་རབ་རིག་པ་འདི་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདི་ཡིས་ནི་ཞེས་པ་ནི་ལུང་གིས་ཏེ་སེམས་ཙམ་ཉིད་དུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་སེམས་རྣམ་པར་དག་པས་སེམས་ཙམ་དུ་གང་ལས་ཤེ་ན། ཤེས་རབ་རིགས་པ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། རིགས་པ་ནི་འདིར་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མ་སྟེ། གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བས་སེམས་ཙམ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གནས་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་གཅིག་པ་དང་དུ་མས་ནི་དངོས་པོ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་ཡིན་ལ། དེ་དག་ལོག་པས་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱང་ངེས་པར་ལྡོག་པ་སྟེ་ཇི་ལྟར་ཤིང་ལོག་པས་ཤིང་ཤ་པའི་དོན་ལྡོག་པའོ། །སྦྱོར་བ་དགོད་པ་ནི་འདི་ཡིན་ ཏེ་གང་ཞིག་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བ་དེ་དང་དེ་ནི་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་གཞན་དག་ནི་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བར་འདོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པའོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། གང་ལ་ཤར་ཕྱོགས་དང༌། ནུབ་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་ཕྱེད་པ་དེ་ནི་གཅིག་ཏུ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དུ་མ་ཡང་གཅིག་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པའོ། །རིགས་པ་ཅན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ནི་ཆ་ཤས་ལ་སོགས་པའི་རྫས་རྣམས་སོ། །ཤར་ཕྱོགས་དང༌། ནུབ་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་ཕྱེ་བའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་འདུས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་སུ་སོན་པའི་རྣམ་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་གི་སེམས་ཙམ་འདི་ཉིད་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་བརྫུན་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ལས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་གསུངས་པ། སེམས་ནི་ཆེན་པོ་གཅིག་ཉིད་ལས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་དང་དེ་བཞིན་དུ་ལུང་གཞན་ལས་ཀྱང་གསུངས་ཏེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། །ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་གཟུང་བ་དང༌། འཛིན་པ་རྣམ་པར་སྤངས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་མཉམ་པ། རང་གི་སེམས་ཙམ་མ་སྐྱེས་ཤིང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང༌། ཇི་ལྟར་མེ་ལོང་ནང་གི་གཟུགས། །མཐོང་ཡང་དེ་ལྟར་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་བཞིན་དངོས་པོའི་རྣམ་རྟོག་ཀྱང༌། །གཅིག་དང་དུ་མ་རྣམ་པར་སྤངས། །རྒྱུ་རྐྱེན་དག་ནི་ལོག་པ་དང༌། །བྱེད་པའི་རྣམ་པ་འགག་པས་ན། །སེམས་ཙམ་དུ
Chinese
同样，由于不可分割，金刚本身就是勇士。因为金刚勇士这个名称是另有关联的，极其清净的法界智慧的自性，是称为法身的同义词。所谓“以智慧明辨”，其中的“以”是指依据，即唯心。同样，如果心完全清净，从何处成为唯心呢？经中说“智慧理智”，这里的理智是指推理的量，由于远离一和多的自性，所以才安住于唯心。因为一和多遍及一切事物，如果它们颠倒，事物也必然颠倒，就像树颠倒了，树的意义也颠倒一样。设立论证如下： 凡是远离一和多的，那就不成立，就像虚空中的花朵一样。一切法也都是远离一和多的。如果有人认为其他宗派并不认为远离一和多，因此宗因的体性不成立，那么，凡是被划分为东方和西方等方位的，那就不是一个。多也以一为先导。这是诸佛所证悟的。对于理智者等来说，最成立的是部分等的物质。被划分为东方和西方等方位的极微聚集，也是成熟为智慧的形态。因此，这仅仅是自己的唯心，是从外境虚假显现的形态而来。如是说：心乃一大。 同样，其他经中也说：远离一切事物，五蕴、十八界，以及能取和所取都完全舍弃，一切法在无我中平等，自己的唯心不生且是空性的自性。又如： 如镜中之像， 虽见然非实有。 如是事物之分别， 一与多皆已舍弃。 因缘皆已颠倒， 作者之相已灭尽， 故为唯心。
English
Similarly, because it is indivisible, the Vajra itself is the hero. Because the name Vajrasattva is otherwise related, the extremely pure nature of the wisdom of the Dharmadhatu is synonymous with the Dharmakaya. As for "by means of wisdom and intelligence," "by means of" refers to the source, which is mind-only. Similarly, if the mind is completely pure, from where does it become mind-only? It is said in the scriptures, "wisdom and reason," where reason here refers to the measure of inference. Because it is free from the nature of one and many, it abides in mind-only. Because one and many pervade all things, if they are reversed, things must also be reversed, just as when a tree is reversed, the meaning of the tree is also reversed. The argument is established as follows: Whatever is free from one and many is not established, just like a flower in the sky. All dharmas are also free from one and many. If someone thinks that other schools do not consider it to be free from one and many, therefore the nature of the reason is not established, then, whatever is divided by divisions such as east and west is not one. Many also have one as a precursor. This is what the Buddhas realize. For those with reason and so on, what is most established are the substances of parts and so on. The aggregates of minute particles divided by divisions such as east and west are also the form of maturing into wisdom. Therefore, this is merely one's own mind-only, which comes from the form of the false appearance of external objects. It is said: The mind is one great thing. Similarly, it is also said in other scriptures: being free from all things, the five aggregates, the eighteen realms, and completely abandoning the grasper and the grasped, all dharmas are equal in selflessness, one's own mind-only is unborn and is the nature of emptiness. Also: Like the image in a mirror, Though seen, it is not real. Likewise, the distinctions of things, One and many are all abandoned. Causes and conditions are all reversed, The aspect of the agent is extinguished, Therefore, it is mind-only.