Tibetan
འི་ཚོགས་པ་ལས་ཐོབ་པ་ཞེས་པའོ། །ལ་ལ་དག་འདོད་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། བགྲང་བ་ཙམ་གྱིས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་ལྷག་མ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལྟུང་བ་ཉིད་ལ་དགའ་བྲལ་དུ་བྱས་ནས། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དགའ་བྲལ་གྱིས་སྔོན་དུ་ཁྱེར་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ནི་བདེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བསྒྲུབ་བྱ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་རྐྱེན་གྱིས་བསྒྲུབས་པས་སོ། །དེ་ཡང་དངོས་སུ་འམ། བརྒྱུད་ནས་ཏེ། དགའ་བ་དང་མཆོག་ཏུ་དགའ་བས་ཤེས་པར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། འོ་ན་དགའ་བྲལ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། དགའ་བྲལ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང༌། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའོ། །ཅི་སྟེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལྟུང་བ་ལས་ནི་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་དོ། །དེ་ཇི་ལྟར་དགའ་བ་ཞེས་པ་ནི་བདག་ཉིད་དུ་བྱེད་པ་ཡིན། དང་པོར་རེག་པར་འདོད་པ་དང༌། །ཞེས་པ་ནི་ཡི་གེ་བདུན་གྱི་ཚིག་སྟེ། རེག་པ་ཞེས་པ་ནི་ཡུལ་དེ་རྣམས་ལ་རེག་པར་རོ། །འདོད་པ་ནི་གང་གི་ཚེ་རེག་པར་འདོད་པ་སྟེ་དང་པོའི་དགའ་བའོ། །གཉིས་པ་བདེ་བར་འདོད་པ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ཙམ་དུ་འདོད་པ་སྟེ་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །གསུམ་པ་འདོད་ཆགས་འཇིག་པ་ཉིད། །ཅེས་པ་ནི་ཆགས་པའི་བདེ་བ་ལ་ཞེན་པ་མེད་པ་སྟེ། འདིར་འདོད་ཆགས་མེད་པས་ན་དགའ་བྲལ་དེའི་ཆགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གསུམ་པ་དགའ་བྲལ་ནི་ཡུལ་ལ་འཛིན་པ་མེད་པ་སྟེ། བདེ་བ་ཙམ་གྱི་ལྷག་མ་འཛིན་པའོ། །བཞི་པ་ཞེས་པ་ནི་དགའ་བ་བཞི་པ་སྟེ། གང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཞེས་པ་དེར་གྱུར་པའོ། །དེ་རྣམས་ལས་དགའ་བ་དང་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་དང༌། དགའ་བ་འདི་དག་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། གསུངས་པ། བསྒོམ་པར་བྱ་ཞེས་པ་སྟེ། གང་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ནི་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པའོ། །བཞི་པ་ནི་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། མཆོག་དགའ་ནི་བརྗོད་པ་སྟེ། བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པའི་རྒྱུན་གྱི་རང་བཞིན་ཅུང་ཟད་ཀྱིས་འཆིང་བས་སོ། །དགའ་བྲལ་ནི་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའོ། །མྱ་ངན་ལས་ འདས་པ་ནི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་འཆིང་བ་སྤངས་པའོ། །དབུ་མ་ཞེས་པ་ནི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཙམ་ལས་ཡང་དག་པར་བྱུང་བ་ཉིད་དོ། །དགའ་བ་ཙམ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་སྟེ། དང་པོའི་དགའ་བ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཡང་འཁོར་བའི་རྣམ་པ་ཉིད་དོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་འདི་དག་སྤངས། །ཞེས་པ་ལ། འདི་དག་ནི་དགའ་བ་ལ
Chinese
的集合中获得的。有些人认为这是指，仅仅通过计算就能认识到俱生喜的剩余部分，就是将菩提心堕落本身视为离喜，从而使俱生喜被离喜所先导。但这并非真实，因为所要证实的已经成立。因为俱生是因缘所成就的。这或者是直接的，或者是间接的。如果有人问，通过喜和胜喜来了解，那么追随离喜又有什么用呢？因为离喜是需要证实的，而不是证实者。如果菩提心堕落本身就是痛苦，那又怎么能说是喜呢？这是自相矛盾的。首先是想要触摸，这句是七个字的词语。触摸是指触摸那些对境。想要是指想要触摸的时候，也就是最初的喜。第二是想要快乐，这指的是仅仅想要快乐，也就是胜喜的意思。第三是贪欲毁灭，这指的是不执着于贪欲的快乐。这里因为没有贪欲，所以那个离喜就没有执着。因此，第三个离喜是不执着于对境，而是执着于仅仅是快乐的剩余部分。第四个是指第四喜，也就是变成俱生喜的那个。从这些喜、胜喜和喜之中，这些喜是怎样的呢？回答说，应当修习。所要修习的就是喜等等，是具有分别念的。第四个是没有分别念的意思。对于胜喜等等，胜喜是言说，因为被我与我所执着的习气之自性稍微束缚。离喜是远离贪着。涅槃是舍弃了业和烦恼的束缚。中观是指仅仅是平等进入，才是真正生起。仅仅是喜就是那样，是最初的喜的意思。那也是轮回的相状。舍弃这些俱生，这里这些指的是喜
English
obtained from the collection of. Some people think that this refers to recognizing the remainder of co-emergent joy simply by counting, which is to regard the fall of bodhicitta itself as joylessness, thus causing co-emergent joy to be preceded by joylessness. But this is not true, because what is to be proven has already been established. Because co-emergence is accomplished by conditions. This is either direct or indirect. If someone asks, if one understands through joy and supreme joy, then what is the use of following joylessness? Because joylessness is what needs to be proven, not the prover. If the fall of bodhicitta itself is suffering, then how can it be said to be joy? This is self-contradictory. First is wanting to touch, this sentence is a word of seven letters. Touching refers to touching those objects. Wanting refers to the time when one wants to touch, which is the initial joy. Second is wanting happiness, which refers to merely wanting happiness, which is the meaning of supreme joy. Third is the destruction of desire, which refers to not being attached to the happiness of desire. Here, because there is no desire, that joylessness has no attachment. Therefore, the third joylessness is not clinging to the object, but clinging to the remainder of merely happiness. The fourth refers to the fourth joy, which is the one that becomes co-emergent joy. Among these joys, supreme joys, and joys, what are these joys like? The answer is, one should practice. What is to be practiced is joy, etc., which is with conceptual thought. The fourth is the meaning of being without conceptual thought. For supreme joy, etc., supreme joy is speech, because it is slightly bound by the nature of the habit of clinging to self and what belongs to self. Joylessness is being free from attachment. Nirvana is abandoning the bonds of karma and afflictions. Middle Way refers to merely entering into equanimity, which is the true arising. Merely joy is like that, it is the meaning of initial joy. That is also the aspect of samsara. Abandon these co-emergences, here these refer to joy
Tibetan
་སོགས་པ་གསུམ་པོ་སྟེ། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དག་ཏུ་ཤིན་ཏུ་འཛིན་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ་ཞེས་དགོངས་སོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་གསུངས་པ། འདོད་ཆགས་མེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཆགས་པ་མེད་པ་དང༌། ཆགས་བྲལ་མེད་པ་དང༌། དབུ་མ་མེད་པ་སྟེ། ཆགས་པ་དང་ཆགས་བྲལ་ལ་སོགས་པ་ལས་གྲོལ་ཞིང་སོ་སོར་མི་དམིགས་པ་ཞེས་རྟོགས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་དགའ་བ་དང༌། མཆོག་དགའ་ནི་ཆགས་པ་ཡིན་ལ། དགའ་བྲལ་ནི་ཆགས་པ་མེད་པའི། །དེ་དག་ནི་དབུས་སུ་བཞི་པ་རྟོགས་པར་ཡང་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ནི་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱ་ཞེ་ན། དེ་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་ཞེས་པ་གསུངས་པ། གཞན་གྱིས་བརྗོད་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ངག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡུལ་མེད་པ་གཟུགས་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་དང་བྲལ་བ་དང༌། ཕྱོགས་གང་དུ་ཡང་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་མིག་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་མི་དམིགས་པའོ། །འོ་ན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་མིང་ཙམ་སྟེ། རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་བརྟགས་པས་གང་གི་རྣམ་པས་ཀྱང་རྟོགས་པར་བྱ་བ་མེད་དོ་ཞེ་ན་གསུངས་པ། བདག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཅི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་ཤེས་པར་བྱར་མེད་པ་སྟེ། འོན་ཀྱང་ཕ་རོལ་གྱི་སྒྲ་ནི་ནང་ཉིད་ཡིན་པས་བདག་གིས་བདག་ལ་སྟེ་བདུན་པའི་དོན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་བས་ན་བདག་གིས་བདག་ལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་བསོད་ནམས་ལས་ཏེ་བླ་མ་དང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སོགས་པ་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་ལས་བྱུང་བའོ། །གང་འདི་ལྟར་བླ་མ་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་བྱེད་ཅེ་ན། གསུངས་པ། བླ་མའི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བླ་མའི་དུས་ ཐབས་ནི་རིམ་པ་སྟེ། གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་སྟེ་བླ་མ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེས་ན་བླ་མའི་དུས་ཐབས་བསྟེན་པ་སྟེ། དགོས་པའི་དོན་ལ་ཡོན་འབུལ་བ་ལ་སོགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་བསྟེན་པས་སོ། །བསྟེན་པ་དེ་དག་གིས་ནི་བླ་མ་ཉིད་ཀྱི་ཐུགས་དགྱེས་ཤིང་གསལ་བར་གྱུར་ཏེ། རིགས་ཀྱི་འདོད་པའི་ཡུམ་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལས་བྱུང་བའི་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་གཟུང་ངོ༌། །དེས་ན་བསོད་ནམས་དང༌། བདག་གིས་བདག་ལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཤེས་པར་བྱ་ཞེས་པའོ། །ད་ནི་འདིའི་རོ་མཉམ་པ་ཉིད་བསྟན་པའི་དོན་དུ་གསུངས་པ། དམན་དང༌། འབྲིང་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །བསྟན་པ་འདིའི་བཤད་པ་གསུངས་པ། དམན་པའི་གནས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་
Chinese
等等这三者，在轮回和涅槃中，没有丝毫执着的自性是俱生，这样认为。如果问是怎样的，回答说，无贪等等，就是没有贪着，没有离贪，没有中观，就是从贪着和离贪等等中解脱，并且不分别观察，这样理解。因为喜和胜喜是贪着，离喜是没有贪着。这些在中间，第四者即使被理解，也不会成为观察的对象。那么，这样的自性应该如何理解呢？对此说到，应该说，说不出来等等，因为不是言语的对境。没有对境，远离了色和声等等的自性，并且在任何方向，不像瓶子等等那样，不能用眼等等的自性来观察。那么，俱生只是一个名称，就像兔子的角一样，经过分析，用任何方式都无法理解吗？回答说，我等等，难道俱生是无法了解的吗？然而，对方的声音是内在的，所以应该以我对我，即第七格的意义来观察。因此，我对我应该了解俱生。这也要依靠福德，即从供养上师和三宝等等的积聚中产生。如果问，像这样如何侍奉上师等等呢？回答说，上师的等等，上师的方便是次第，即从一到一，意思是上师从一到一。因此，要依止上师的方便，因为以供养等等作为必要的事情先行依止。通过这些依止，上师的心意变得喜悦和明朗，从而获得从种姓的欲母和合而生的喜悦等等的方法。因此，是福德，以及我对我应该了解俱生。现在，为了显示这其中的味道平等性，说到，下等和中等等等。对于这个教法的解释，说到，下等的位置是
English
These three, such as, the nature of being utterly free from clinging in samsara and nirvana is co-emergent, so it is thought. If asked what it is like, it is said, without desire, etc., which means without attachment, without detachment, and without Madhyamaka, which means being liberated from attachment and detachment, etc., and not separately observing, so it is understood. Because joy and supreme joy are attachment, and detachment from joy is without attachment. These in the middle, even if the fourth is understood, will not become the object of observation. So how should such a nature be understood? To this it is said, it should be said, unspeakable, etc., because it is not the object of speech. Without an object, it is separated from the nature of form and sound, etc., and in any direction, like a vase, etc., it cannot be observed by the nature of the eye, etc. So, is co-emergence just a name, like a rabbit's horn, which cannot be understood in any way after analysis? The answer is, I, etc., is co-emergence unknowable? However, the other's voice is internal, so it should be observed as I to myself, that is, in the sense of the seventh case. Therefore, I to myself should understand co-emergence. This also depends on merit, that is, it arises from the accumulation of offerings to the guru and the Three Jewels, etc. If asked, how does one serve the guru, etc., like this? The answer is, the guru's, etc., the guru's means are sequential, that is, from one to one, meaning the guru from one to one. Therefore, one should rely on the guru's means, because one relies on it with offerings, etc., as necessary things preceding. Through these reliances, the guru's mind becomes joyful and clear, and thus one obtains the means of joy, etc., arising from the union of the lineage's desire mother. Therefore, it is merit, and I to myself should understand co-emergence. Now, in order to show the equality of taste in this, it is said, inferior and middle, etc. For the explanation of this teaching, it is said, the position of the inferior is