Tibetan
དུ། བདག་རིག་གཞན་རིག་ཐམས་ཅད་པ། །ཀུན་ལ་ཕན་པའི་གང་ཟག་མཆོག །དཔེར་བྱ་ཀུན་ལས་འདས་པ་སྟེ། །ཤེས་དང་ཤེས་བྱའི་བདག་པོ་མཆོག །ཅེས་གསུངས་པ་དེ་བས་ན། འཇིག་རྟེན་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་རང་རིག་པ་སྤངས་ལ། མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་བསྒོམ་པར་ངེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར། རང་གཞན་ཡང་དག་རིག་པ་སྤངས། ། མཁའ་མཉམ་རྡུལ་བྲལ་སྟོང་པ་ཉིད། །དངོས་དང་དངོས་མེད་བདག་ཉིད་མཆོག །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཤིན་ཏུ་འདྲེས། །ཆགས་དང་ཆགས་བྲལ་རྣམ་པར་འདྲེས། །ཞེས་བྱ་བས་བསྟན་ཏེ། འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་པའི་འདོད་ཆགས་གང་ཡིན་པ་ནི། འཇིག་པ་དང༌། འགྱུར་བ་དང༌། རང་ཉིད་འབའ་ཞིག་རིག་པ་དང༌། ཕྱོགས་གཅིག་པ་དང༌། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཐ་དད་པ་དང༌། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཅེས་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་བརྡར་བསྟན་ཅིང་ཆེར་མ་འདྲེས་པ་དང༌། ཆགས་པ་དང་ཆགས་པ་བྲལ་བའི་ཕྱོགས་ཆེས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་གང་དེ་སྤངས་ལ་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་བཞི་པ་ཞེས་བྱ་བ་བསྒོམ་པར་ངེས་སོ། །དེ་བས་ན་དེའི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་འདི་ཉིད་ལུས་ཅན་རྣམས་ལ་འཁོར་བ་ལས་དོན་ཅིང་རིག་པ་འཛིན་པའི་གནས་སུ་འཁྲིད་དེ། དབུགས་ཆེར་འབྱིན་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། དེ་ཉིད་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ཀྱི་སྲོག །དེ་ཉིད་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བ། །དེ་ཉིད་འགྲོ་བའི་བདག་ཉིད་དེ། །དེ་ཉིད་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་པོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདི་ལྟར་འགྱུར་བ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང༌། གསུང་དང༌། ཐུགས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གསང་བ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་པ་ལ་པའི་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་སུན་འདོན་ཅིང་མ་རུངས་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཁོར་བ་པ་རྣམས་ལ་ལུས་ལ་གནས་པའི་ཁུ་བས་རྟོགས་པར་བྱེད་དེ། ཁུ་བ་མེད་ན་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཁུ་བ་ལ་བརྟེན་ཏེ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་ལོ། །དེ་ནས། ཐམས་ཅད་ལུས་ལ་རྣམ་པར་གནས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་པ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཁུ་བ་དེ་ཉིད་ལས་འབྱུང་སྟེ། འདི་ལྟར་ཁུ་བ་ཐུར་དུ་བལྟས་པ་ལས། བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པའི་གཞི་འབྱུང་ལ། ཁུ་བ་དེ་ཉིད་གྱེན་དུ་ལྟས་ཤིང་རྒྱས་པ་ལས་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མདོ་དང་རྒྱས་པ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན། དངོས་དང་དངོས་མེད་དེ་ལས་འབྱུང༌། །གཞན་དང་གང་རྣམས་དེ་རྣམས་དང༌། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཀུན་གྱི་ཚུལ། །སྐྱེས་བུ་སྔོན་རབས་དབ
Chinese
度。我识他识所有者，利益一切之殊胜士，譬如超越一切者，知与所知之主尊。如是说故，当舍弃如世间之智慧自识，而修不变化之大乐。是故，舍弃自他真实之觉识，等同虚空离尘之空性，有实与无实之自性殊胜者，方便与智慧极相融，贪与离贪极相融。如是所说，如是世间之贪欲，乃是坏灭，变化，唯独自识，片面，有事物与无事物之自性各异，方便与智慧名为非真实而显示，未甚相融，贪着与离贪之方极端相异，故当舍弃彼，而修名为不变化之第四喜。是故，因此俱生之大智慧，救度有身者脱离轮回，引导至持明之境地，大出气息，如是，彼乃众生之命，彼乃殊胜不变化者，彼乃有情之自性，彼乃周遍一切者。如是说，如是不变之大乐，乃一切佛之身，语，意之极密，破斥一切世间之人我执，且令不悦。如是对于轮回者，以住于身之精液令其觉悟，若无精液则不能觉悟，依靠精液而觉悟者，乃贪欲之法相。其后，一切皆住于身中。如是说。如是觉悟有实与无实者，菩提心之精液即由此生，如是精液向下视之，则生起我与我所执之基础，精液彼者向上视之且增长，则能觉悟一切法之纲要与增长。是故，有实与无实由此生，其他与何者彼等与，一切识之相，往昔之士夫。
English
Du. The one who possesses all self-awareness and other-awareness, the supreme individual who benefits all, like the one who transcends all examples, the supreme lord of knowledge and the knowable. Therefore, abandon the self-awareness of wisdom like the world, and definitely meditate on the great bliss of immutability. Therefore, abandon the correct awareness of self and others, the emptiness equal to space, free from dust, the supreme essence of the real and the unreal, where skillful means and wisdom are perfectly blended, and attachment and non-attachment are perfectly blended. As it is taught, worldly desire is perishable, changing, only self-aware, one-sided, the nature of things and non-things are different, skillful means and wisdom are shown as not being truly mixed, and the sides of attachment and non-attachment are very different, so abandon that and definitely meditate on what is called the fourth immutable bliss. Therefore, this great co-emergent wisdom saves embodied beings from samsara and leads them to the place of vidyadharas, greatly exhaling breath, like this: That itself is the life of all living beings, that itself is supremely immutable, that itself is the nature of beings, that itself is all-pervading. As it is said, this great immutable bliss is the supreme secret of the body, speech, and mind of all Buddhas, refuting all worldly views of self and making them unpleasant. Likewise, for those in samsara, it is realized by the semen residing in the body; without semen, there is no realization; what is to be realized by relying on semen is the nature of the dharma of desire. Then, all abide in the body. So it is said. Likewise, what realizes the real and the unreal, the semen of bodhicitta arises from that itself; like this, from looking down on the semen, the basis of grasping at self and mine arises, and from looking up and expanding that semen, the essence and expansion of all dharmas will be realized. Therefore, the real and the unreal arise from that, others and whatever those are with, the nature of all consciousness, men of former times.