Tibetan
པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་དོ། །ཆ་དེ་དང་ཡང་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ཞིང་འདྲ་བ་མ་ཡིན་ཏེ༑འདི་ནི་མཉམ་པ་ནི་དཔེ་ཉིད་མེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་དེ་དང་ཡང་ནམ་མཁའ་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་སེམས་ཅན་ཁམས་ལ་རྟག་མཆོག་གྲུབ་སྩོལ་བ་སྟེ། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ནི་ཚོགས་སོ། །དེ་ལ་མཆོག་གི་གྲུབ་པ་སྩོལ་བ་སྟེ། མཆོག་ནི་སྟོབས་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ནོ། །དེ་དག་གི་གྲུབ་པ་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་སྟེ། གང་དག་ལ་དེ་སྐལ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྩོལ་བའི་ངང་ཚུལ་ཡོད་པ་དེ་དག་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་འདུ་བའི་རྒྱུད་ལས་ནི། །སེམས་ཅན་ཁམས་ལ་མཆོག་གྲུབ་གསལ་སྒྲུབ་པ། །ཞེས་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལ་དོན་ནི་གང་དག་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ལ་སྐལ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མཆོག་གྲུབ་པས་གསལ་ཞིང་ཁྱབ་པ་དེ་སྒྲུབ་པའི་ངང་ཚུལ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་དག་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ ༄། །དེ་དག་ནི་དངོས་གྲུབ་མཉམ་དང་མཐའ་མེད་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ལ་རང་གི་ཡོན་ཏན་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་མཉམ་པ་མེད་པའི་མཐའ་མེད་པ་ཡོད་པས་གཞན་ལའང་རང་དང་མཐུན་པ་ཁོ་ནའི་འབྲས་བུ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པར་མཛད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ནི་དཔེ་བྲལ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་དཔེས་མཚོན་པར་བྱ་བ་ལ་དེ་ལ་ཡོད་པའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པར་འདོད་པ་དང་ཆ་མཐུན་པས་རབ་ཏུ་སྦྱོར་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། ཡུལ་དང་དུས་དང་བྱ་བ་ལ། །སོགས་པས་འགལ་བའི་དཔེ་ཡིན་ན། །མཚོན་པས་བྱ་བ་དཔེ་དང་ནི། །འདྲ་བ་གང་ཡིན་དེ་དཔེ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །འདི་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་དང་མཐའ་མེད་པའི་དངོས་གྲུབ་སྩོལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་དཔེ་མེད་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ནི་གལ་ཏེ་ཆ་ཤས་དང་བཅས་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་ན་དེ་དག་གི་ཆ་ཤས་དང་ཆ་ཤས་ཀྱིས་ཀྱང་རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ལ་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་སྩོལ་བར་འགྱུར་བ་ཉིད་ན། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་ན་ཡོད་པའི་ཡོན་ཏན་རངས་པ་འང༌། ཚོགས་པས་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། ནམ་མཁའ་འམ་གཞན་ཡང་རུང་སྟེ། ཚད་མེད་པ་ཡིན་ཡང་གང་གིས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དཔེར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཅན་མ་ཡིན་གྱི། །ཚད་མེད་པ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་མཚུངས་པ་ལ་དགོངས་ནས་མདོ་ལས། དེ་ལ་གཅིག་པུ་དཔེར་གྱུར་པ། །སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་མཉམ་པ་གང༌། །ནམ་མཁའི་ཁམས་སུ་བསྟ
Chinese
的所有菩提心生起。與那部分也不相同也不相似，這是平等是無可比擬的原因。如果問：如何與那虛空也不相同呢？這樣，諸佛薄伽梵們是恆常賜予有情界殊勝成就者，有情界是聚合。在那裡賜予殊勝的成就，殊勝是力量和菩提的支分等等功德。那些的成就是完全成就，對於哪些如其所應地賜予那份的自性存在，那些就稱之為那樣。在諸佛全部匯聚的續部中說：『有情界中殊勝成就而明亮成辦。』這出現了。對此，意義是對於哪些在有情界中如其所應地以殊勝成就而明亮且遍佈，具有成辦的自性，這被稱為那樣。為何那些是那樣呢？這樣， ༄། །那些是成就平等和無邊者。那些具有自己的功德完全成就，無與倫比的無邊，因此對於其他也僅僅是顯現成辦與自己相符的果。因此，那些是無可比擬的。那是因為以比喻來譬喻，與想要宣說在那裡存在的功德相符而極其結合。如是所說：『處所和時間和事物，等等相違的比喻如果存在，以譬喻來做的事情和比喻，什麼是相似的，那就是比喻。』就像這樣。這是薄伽梵們以一切功德平等和無邊的成就賜予的緣故，想要宣說為無可比擬。薄伽梵的功德如果成為具有部分，那些的部分和部分也恆常會賜予有情界殊勝的成就，在因和果的階段存在的功德各自，聚集起來更不用說了。無論是虛空或其他，即使是無量，但以什麼能成為薄伽梵的比喻，不是那樣的法，僅僅是在無量上相似而考慮，經部中說：『在那裡唯一成為比喻者，與佛法平等者，在虛空界中顯', "english_translation": "of all Bodhicitta arising. It is neither the same nor similar to that part, this equality is the reason for being incomparable. If asked, how is it not the same as that sky? Like this, the Buddhas, the Bhagavat, are the ones who constantly bestow the supreme accomplishment on the sentient realm, the sentient realm is the aggregate. There, bestowing the supreme accomplishment, the supreme is the qualities of strength and the limbs of enlightenment, etc. The accomplishment of those is complete accomplishment, those who have the nature of bestowing that share as it should be, those are called that way. In the Tantra of the Gathering of All Buddhas, it says: 'In the sentient realm, the supreme accomplishment is clear and accomplished.' This appears. For this, the meaning is that for those who are clear and pervasive with supreme accomplishment in the sentient realm as it should be, having the nature of accomplishment, this is called that way. Why are those like that? Like this, ༄། །Those are the ones with equal accomplishment and infinite. Those have their own qualities completely accomplished, unparalleled infinity, therefore, for others also, they only manifest and accomplish the fruit that is in accordance with themselves. Therefore, those are incomparable. That is because it is extremely combined with the metaphor to be illustrated by analogy, in accordance with the desire to proclaim the qualities that exist there. As it is said: 'If there is a metaphor that contradicts place and time and things, etc., the things done by metaphor and metaphor, whatever is similar, that is the metaphor.' Just like this. This is because the Bhagavat bestows the accomplishment of all qualities equally and infinitely, wanting to proclaim it as incomparable. If the qualities of the Bhagavat become with parts, the parts and parts of those will also constantly bestow the supreme accomplishment on the sentient realm, the qualities that exist in the stage of cause and effect, let alone gathering them together. Whether it is space or other, even if it is infinite, but by what can it become a metaphor for the Bhagavat, it is not such a Dharma, only considering the similarity in infinity, it is said in the Sutra: 'There, the only one who becomes a metaphor, who is equal to the Buddha Dharma, appears in the realm of space.'
English
of all Bodhicitta arising. It is neither the same nor similar to that part, this equality is the reason for being incomparable. If asked, how is it not the same as that sky? Like this, the Buddhas, the Bhagavat, are the ones who constantly bestow the supreme accomplishment on the sentient realm, the sentient realm is the aggregate. There, bestowing the supreme accomplishment, the supreme is the qualities of strength and the limbs of enlightenment, etc. The accomplishment of those is complete accomplishment, those who have the nature of bestowing that share as it should be, those are called that way. In the Tantra of the Gathering of All Buddhas, it says: 'In the sentient realm, the supreme accomplishment is clear and accomplished.' This appears. For this, the meaning is that for those who are clear and pervasive with supreme accomplishment in the sentient realm as it should be, having the nature of accomplishment, this is called that way. Why are those like that? Like this, ༄། །Those are the ones with equal accomplishment and infinite. Those have their own qualities completely accomplished, unparalleled infinity, therefore, for others also, they only manifest and accomplish the fruit that is in accordance with themselves. Therefore, those are incomparable. That is because it is extremely combined with the metaphor to be illustrated by analogy, in accordance with the desire to proclaim the qualities that exist there. As it is said: 'If there is a metaphor that contradicts place and time and things, etc., the things done by metaphor and metaphor, whatever is similar, that is the metaphor.' Just like this. This is because the Bhagavat bestows the accomplishment of all qualities equally and infinitely, wanting to proclaim it as incomparable. If the qualities of the Bhagavat become with parts, the parts and parts of those will also constantly bestow the supreme accomplishment on the sentient realm, the qualities that exist in the stage of cause and effect, let alone gathering them together. Whether it is space or other, even if it is infinite, but by what can it become a metaphor for the Bhagavat, it is not such a Dharma, only considering the similarity in infinity, it is said in the Sutra: 'There, the only one who becomes a metaphor, who is equal to the Buddha Dharma, appears in the realm of space.'
Tibetan
ན་པ་སྟེ། །དེ་ལ་ཚད་ནི་གང་ནའང་མེད། །ཅེས་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བ་འདི་མན་ཆད་དེ་སྐད་དུ་གསུངས་པར་ཟད་དོ། །ཀླན་ཀ་ངན་པ་གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་ས་གསུམ་གྱི་བླ་མ་རྣམས་ཐུགས་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ན། དེས་ན་ཇི་ལྟར་དྲི་མ་མེད་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན། སྙིང་རྗེ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བར་འདོད་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་དང་ལྡན་ན་སྐབས་མེད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདི་ནི་བདེ་བ་འགོག་པས་ན་སྙིང་རྗེ་ཞེས་བྱའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་ཐམས་ཅད་རང་གི་རྣམ་པ་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ངོ་བོར་ཞེན་ནས་ཞུགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་ཁོ་ནས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་སྟེ། མ་རིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་འདིར། རྟག་ཏུ་དྲི་མེད་ཐུགས་རྗེའི་ཤུགས་ལས་བྱུང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །རྟག་ཏུ་དྲི་མེད་ནི་རྟག་ཏུ་དྲི་མ་མེད་པ་སྟེ། སྨོན་ལམ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ཐུགས་རྗེའི་ཤུགས་ནི་བྲེད་ཆགས་པ་སྟེ། བར་མ་ཆད་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་དོ། །དེ་ལས་བྱུང་བ་ནི་ཡང་དག་པར་བྱུང་བའོ། །སྨོན་ལམ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གནས་སྐབས་ན་ཡོད་པའི། འགྲོ་ལ་ཕན་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པར་ཤོག །ཅེས་ཡིད་ལ་སྨོན་པའོ། །དེ་གྲུབ་པ་ནི་འབྲས་བུ་སྟེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟ་བུ་ཞིག་ཅི་ཞེ་ན། མི་འགག་ཆོས་ཉིད་དེ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གང་ལ་འགག་པ་སྟེ་རྒྱུན་ཆད་པ་མེད་པར་ཡོད་པ་དེ་ནི་མི་འགག་པ་ཆོས་ཉིད་དོ། །སྨོན་ལམ་གྲུབ་པ་གང་ལ་མི་འགག་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །སྨོན་ལམ་གྲུབ་པ་དེའི་འབྲས་བུ་ཅི་ཞེ་ན། འགྲོ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འགྲོ་བའི་དོན་ནི་ཕན་པ་སྟེ། བདེ་འགྲོ་གཉིས་འཐོབ་པ་དང༌། འགྲོ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ལྡོག་པའོ། །དེ་བསྒྲུབ་པ་ནི་འགྲུབ་པའོ། །དེ་ལྷུར་མཛད་པ་ནི་དེར་བཞོལ་བའོ། །ཅི་དེ་ཡུལ་དང༌། དུས་ཀྱིས་མཚམས་སོ་སོར་དེས་པ་ཞིག་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། མཐའ་ཡས་པའོ། །འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་པའི་ཡུལ་དང་དུས་མཐའ་ཡས་ཤིང་མ་ལུས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ལ་དེ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །གང་དག་ལ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་བདག་ངོ་བོ་ཉིད་དམ་རྒྱུ་ཡོད་པ་དེ་དག་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུ་དེ་ནི་རྟག་ཏུ་སྤྲུལ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་འོད་ཟེར་གྱི་དྲ་བ་འགྱེད་པ་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ཞིང་མཛེས་སོ། །རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་སྟེ་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་
Chinese
是那般。于彼，量于何亦无有。如是说及等同虚空者，仅此而已。其他恶劣责难，若三地之诸上师具大悲自性，何以是无垢法者？慈悲乃欲令众生离苦之分别念自性，若具彼则无暇。是故此乃遮止安乐，故名慈悲。分别念亦皆执著自体为外境之体性而入，故自性即颠倒，是无明耶？是故于此， 恒时无垢大悲力所生。 如是等说。恒时无垢乃恒时无垢，与愿成就相连。大悲力乃惊恐执著，即无间断生起。彼所生乃如实生起。愿乃菩提心之境况，为利有情愿成佛，如是意念。彼成就乃果，即一切智。如是者为何？不灭法性也。法性之自性，于何有灭，即无间断而有者，是不灭法性。于何有愿成就之不灭法性，于彼如是说。愿成就之果为何？谓说“有情之”等。有情之义乃利益，即获得二善趣，且遣除有情之所有痛苦。成办彼乃成就。专注彼乃倾注于彼。彼是否为以处所及时间之界限所限定者耶？非也，乃无边者。成办有情义利之处所与时间乃无边且无余者，于何有彼，于彼如是说。于何等者有大悲之自体性或因，于彼等如是说。如是彼乃恒时以种种化身之光芒网等，显现种种形象且美丽。所谓“恒时”乃接近表示，即亦包含于一切方
English
It is like that. For that, there is no measure anywhere. It is said that it is only as far as this that is like the sky. Other bad criticisms, if the masters of the three realms are of the nature of great compassion, how can they be of the stainless Dharma? Compassion is the nature of the discriminating mind that desires to separate sentient beings from suffering, and if one has it, there is no time. Therefore, this is called compassion because it prevents happiness. Discrimination is also all attached to its own form as the nature of the external object, so its own nature is inverted. Is it ignorance? Therefore, here, Always stainless, born from the power of great compassion. Such things are said. Always stainless is always stainless, connected with the accomplishment of aspiration. The power of great compassion is fear and attachment, that is, it arises without interruption. That which is born from it is truly born. Aspiration is the state of Bodhicitta, may I attain Buddhahood for the benefit of beings, such is the thought. That accomplishment is the fruit, that is, omniscience. What is such a thing? It is the non-ceasing Dharma nature. The nature of Dharma nature, in which there is cessation, that is, that which exists without interruption, is the non-ceasing Dharma nature. In which there is the non-ceasing Dharma nature of the accomplishment of aspiration, to that it is said. What is the fruit of the accomplishment of aspiration? It is said, "Of sentient beings," etc. The meaning of sentient beings is benefit, that is, obtaining the two good destinies, and removing all the suffering of sentient beings. Accomplishing that is accomplishment. Focusing on that is pouring into it. Is it limited by the boundaries of place and time? No, it is infinite. The place and time for accomplishing the benefit of sentient beings are infinite and without remainder, in which there is that, to that it is said. To whom does the self-nature or cause of great compassion exist, to those it is said. Such is always manifested and beautiful in various forms with the net of rays of various manifestations. The so-called "always" is a close indication, that is, it is also included in all directions.