Tibetan
ད་དུ་འབྱུང་དགོས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལས། ཇི་ལྟར་བུ་རམ་མངར་བ་དང་། །མེ་ཡི་རང་བཞིན་ཚ་བ་བཞིན། །དེ་བཞིན་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་འདོད། །ཅེས་དང་། ཀུན་རྫོབ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཤད། །སྟོང་ཉིད་ཁོ་ན་ཀུན་རྫོབ་ཡིན། །མེད་ན་མི་འབྱུང་ངེས་པའི་ཕྱིར། །བྱས་དང་མི་རྟག་ཇི་བཞིན་ནོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་ (༣༧༡)སྐབས་འདིར་རྟོག་པ་དང་སྣང་བ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ནི་མདོ་ཕྱོགས་སུ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་གཏན་ལ་འབེབས་པ་དང་མཚུངས་ཏེ། དེ་ལ་སེམས་བྱུང་གི་རྟོག་པ་ཉིད་སེམས་ཀྱི་སྣང་ཆ་ཡིན་ཡང་རེ་ཞིག་རྟོགས་བདེ་བའི་ཕྱིར་སོ་སོར་བརྟག་དཔྱད་བྱ་བ་ལས། དང་པོར་རྟོག་པ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ནི། ལུས་གནད་ལྟ་སྟངས་དང་བཅས་པ་གོང་བཞིན་བྱས་ལ། སེམས་གསལ་སྟོང་ངོས་བཟུང་མེད་པའི་ངང་དུ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མ་ཡེངས་པར་ཅུང་ཟད་ཅིག་མཉམ་པར་བཞག །དེའི་ངང་ནས་ཞེ་སྡང་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མངོན་ཚན་ཅན་རགས་ཤིང་ངར་ཆེ་བ་ཞིག་ཤར་བའམ་ཆེད་དུ་འཆར་དུ་བཅུག །དེ་ཏོལ་གྱིས་ཤར་བ་ན་དེ་ཀ་ཉིད་ལ་ཅེར་གྱིས་བལྟས་ལ། རྟོག་པ་དེ་ལ་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག །དེའི་གནས་ས་དང་བརྟེན་ས། ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་རྒྱུ་དང་རྣམ་པ་ཇི་ལྟར་འདུག་རྣམས་རིམ་བཞིན་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་བརྟག་དཔྱད་ཡང་ཡང་བྱ། གལ་ཏེ་རྟོག་པ་མི་འཆར་ན་བརྟག་དཔྱད་བྱེད་ (༣༧༢)པའི་ཡུལ་མེད་པས་ཅུང་ཟད་ཡེངས་སུ་བཅུག་ནས་དགྲ་ལ་སོགས་པས་རང་ལ་གནོད་འཚེ་བྱས་པ་བསམས་ནས་དེ་ལ་ཞེ་སྡང་གི་རྟོ་པ་བསྐྱེད་ལ་བརྟག །དེའི་རིགས་པས་ཆགས་ཡུལ་ལ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྟོག་པ་བསྐྱེད་ལ་བརྟག་པ་སོགས་རྟོག་པ་རགས་པ་རྣམས་ལ་བརྟག །དེ་བཞིན་དུ་རྟོག་པའི་འཆར་སྒོ་ཕྲ་བ་ཅི་རིགས་ཀྱང་ཤར་བའམ་འཆར་དུ་བཅུག་ལ་སྔར་བཞིན་དུ་བརྟག་གོ །དེ་ལྟར་བརྟགས་པས་རྟོག་པ་ཕྲ་རགས་གང་ལའང་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་དང་གནས་ས་བརྟེན་ས་སོགས་འདི་ཡིན་མེད་པར་རྟོགས་པ་སླ་ཡང་། སླར་རྟོག་མེད་ཀྱི་སེམས་གསལ་སྟོང་གི་ངང་དུ་འགྲོ་ན་རྟོག་པ་དེ་ཉིད་རང་དག་ཏུ་སོང་ནས་མཉམ་བཞག་ལ་བློ་ཁ་ཕྱོགས་པ་ཡིན་ཡང་། དེས་རྣམ་རྟོག་ལ་སྒྲོ་འདོགས་ཅུང་མི་ཆོད་པས་རྟོག་པའི་འཆར་སྒོ་མ་འགགས་པར་གསལ་བཞིན་པ་ལ་བརྟག་དགོས་སོ། །དེ་ཡང་རྟོག་པ་གང་ཤར་དེའི་འཆར་ཚུལ་དེ་ཉིད་མ་བཀག་མ་སངས་པར་གསལ་བཞིན་དུ། སྔར་གྱི་རྣམ་རྟོག་ (༣༧༣)རང་ཁམ་དང་ཅུང་ཟད་མི་འདྲ་བར་རྟོག་པའི་བྱ་བ་བདེན་འཛིན་མི་བསྐྱེད་ཅིང་། ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་འདི་ལྟ་བུ་ཞེས་བརྗོད་པར་དཀའ་བ་ཞིག
Chinese
现在必须出现。如《菩提心释》所说：犹如蔗糖之甜，如火之自性热。如是诸法之，自性即是空性。如是说，世俗是空性，空性唯是世俗。若无则不生，如所作与无常。如是说。第三，（371）此处确定分别念和显现，与经部确定法无我相同。其中，心生起的分别念本身就是心的显现部分，但为了容易理解，需要分别进行观察。首先，确定分别念：身体姿势和视线等如前所述。在心明空、无执的状态中，片刻也不散乱地稍作安住。在那种状态中，生起或特意让生起一种明显的、粗大的、强烈的嗔恨等分别念。当它突然生起时，就那样直视它。对于那个分别念的形状和颜色，它的位置和所依，本体的执著和状态如何等，按照先前所说的那样依次反复观察。如果分别念不生起，因为没有观察（372）的对象，就稍微放松，想着敌人等对自己造成伤害，从而生起对它的嗔恨分别念并进行观察。以同样的道理，对贪恋的对象生起贪恋的分别念并进行观察等，对粗大的分别念进行观察。同样，对于各种细微的分别念生起的方式，也让它生起或特意让它生起，并如先前一样进行观察。这样观察后，无论粗细的分别念，都没有形状、颜色、位置、所依等，虽然容易理解这一点，但如果再次回到无分别的明空状态，那个分别念本身就会自然清净，虽然心会转向入定，但这并不能完全断除对分别念的执著，因此必须观察分别念的生起不灭而显现的状态。也就是说，对于任何生起的分别念，在其生起的方式没有阻断、没有消散而显现的状态中，与之前的分别念（373）的自性略有不同，分别念的活动不会产生实执，并且难以说出本体的执著是这样的。
English
Now it must arise. As it says in the Bodhicitta Commentary: Just as the sweetness of sugarcane, and the heat of the nature of fire, similarly, the nature of all phenomena is considered emptiness. Thus it is said, conventionality is emptiness, emptiness alone is conventionality. If it does not exist, it will certainly not arise, just like what is made and impermanence. So it is said. Thirdly, (371) here, establishing conceptualization and appearance is the same as establishing the selflessness of phenomena in the Sutra tradition. Among them, the conceptualization that arises from the mind is itself the appearing aspect of the mind, but for the sake of easy understanding, it is necessary to examine them separately. First, establishing conceptualization: the bodily posture and gaze, etc., are done as before. In the state of clear and empty mind, without any grasping, remain calmly for a moment without distraction. In that state, let a manifest, coarse, and intense conceptualization, such as anger, arise or intentionally cause it to arise. When it suddenly arises, stare directly at it. Examine the shape and color of that conceptualization, its location and basis, the grasping of its essence, and how its appearance is, in sequence, repeatedly as described before. If conceptualization does not arise, since there is no object to examine (372), relax slightly and think about enemies or others harming you, and then generate the conceptualization of anger towards them and examine it. In the same way, generate the conceptualization of desire towards the object of attachment and examine it, and so on, examine the coarse conceptualizations. Similarly, let any subtle ways of conceptualization arise or intentionally cause them to arise, and examine them as before. Having examined in this way, it is easy to realize that neither subtle nor coarse conceptualizations have any shape, color, location, basis, etc. However, if one returns to the state of clear and empty mind without conceptualization, that conceptualization itself will become self-purified, and although the mind will turn towards meditative equipoise, this does not completely cut off the clinging to conceptualizations. Therefore, it is necessary to examine the state in which the arising of conceptualization is not obstructed and is still clear. That is, for any conceptualization that arises, in the state where its manner of arising is not blocked or dissolved and is still clear, the activity of conceptualization, slightly different from the nature of the previous conceptualization (373), does not generate true grasping, and it is difficult to say that the grasping of its essence is like this.