Tibetan
ན་པ་དེར། །དེ་ཚེ་འཁོར་བའི་དངོས་པོ་ལས་ནི་རང་གྲོལ་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །ཚུལ་དེ་ལྟར་དུ་སེམས་གནས་འཚོལ་བ་འདི་ལའང་ཡུན་ཐུང་གྲངས་མང་དུ་སྦྱང་བ་དང་སེམས་བྱིང་ན་ཧུར་འདོན་པ་དང་རྒོད་ན་འདོད་པ་གློད་པ་སོགས་སྔར་བཞིན་དུ་བྱ་ཞིང་། གལ་ཏེ་རྨུགས་ནས་ཤེས་པ་གསལ་དྭངས་མི་ཐོན་པ་དང་སེམས་ལས་སུ་མི་རུང་བ་བྱུང་ན། ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་དང་སྡིག་བཤགས་མང་དུ་བྱ་བ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་བར་གསོལ་བ་དྲག་ཏུ་འདེབས་དགོས་པར་མན་ངག་ལས་འབྱུང་ངོ་། །གོང་དུ་གནས་ཆ་ཅུང་ཟད་རྙེད་བདེ་སྐབས་འདིར་རྟེན་མེད་གཏད་མེད་དུ་འཇོག་པ་ལ་བདེ་བར་མ་བྱང་ན་མཚན་མེད་ལ་བོགས་མི་ཐོན་པས་བྱང་བ་གལ་ཆེའོ། །རླུང་ཅན་དང་ (༢༩༢)རླུང་མེད་ཀྱི་སེམས་གནས་འཚོལ་ཚུལ་འདི་ལ་རྡེའུ་དང་ཤིང་བུ་ལྟ་བུའི་དབྱིངས་དང་ཁ་དོག་ཏུ་སྣང་བའི་དངོས་པོ་ལ་སེམས་ཀྱི་རྟེན་བཅའ་བ་མེད་པས་ན་སྒྲུབ་བརྒྱུད་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྟེན་མེད་ཀྱི་ཐ་སྙད་མཛད་ལ། སེམས་ཟིན་པ་བརྟན་པར་བྱེད་པའི་མན་ངག་ཅེས་ཀྱང་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་མཚན་མེད་ཀྱི་ཞི་གནས་ལ། ཞི་གནས་སྐྱོན་མེད་འཚོལ་ཚུལ་དང་། དེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ངོས་བཟུང་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། གྲིམས་ལྷོད་ཀྱི་གནད་ཤེས་པ་གལ་ཆེ་ཚུལ། སྒྲིམ་པའི་དམིགས་པ། གློད་པའི་དམིགས་པ་གསུམ་གྱི། དང་པོ་ནི། ཕྱག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་རིམ་རྣམས་སུ་སྐབས་འདིར་སྒྲིམ་པ་དང་གློད་པའི་དམིགས་པ་གསུངས་པ་ནི། མདོ་ཕྱོགས་སུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྐྱོན་བྱིང་རྒོད་སེལ་ཚུལ་བཤད་པ་དང་ཕྱོགས་མཐུན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་གོང་དུ་སེམས་འཛིན་གྱི་ཡན་ལག་དེ་དག་གིས་སེམས་ཀྱི་གནས་ཆ་ཅི་རིགས་རྙེད་པ་ན། དེ་ལ་བྱིང་སྐྱོན་བྱུང་ན་སྒྲིམ་པའི་དམིགས་པས་སེལ་ལ། རྒོད་སྐྱོན་བྱུང་ན་གློད་པའི་དམིགས་པས་སེལ་ (༢༩༣)བ་ཡིན་ནོ། །སྤྱིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒྲིབ་པ་ལ་མདོ་དགོངས་འགྲེལ་དུ་རྒོད་འགྱོད་རྨུགས་གཉིད་ཐེ་ཚོམ་འདོད་འདུན་གནོད་སེམས་སོགས་མང་དུ་ཕྱེ་ནས་གསུངས་ཀྱང་། ཕལ་ཆེར་བྱིང་རྒོད་གཉིས་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་བསྡུད་པ་ཡིན་ཏེ། རྨུགས་གཉིད་དང་བྱིང་བ་ལ་ནང་སེལ་དུ་ཁྱད་པར་ཡོད་ཀྱང་མདོ་དེར་བྱིང་བ་མ་གསུངས་པས་བྱིང་རྨུགས་ཕྱོགས་མཐུན་པ་ལ་དགོངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྒྲིབ་པ་དེ་དག་རེ་རེ་ལ་གཉེན་པོ་རེ་ཡོད་ཀྱང་བྱིང་རྒོད་ཀྱི་སྐྱོན་བསལ་ན་སྐྱོན་གཞན་ཕལ་ཆེར་སེལ་བ་ལ་དགོངས་ནས་སྒོམ་རིམ་རྣམས་སུ་བྱིང་རྒོད་ཀྱི་སྐྱོན་སེལ་ལུགས་ཉིད་བཤད་དོ། །དེས་ན་བྱིང་རྒོད་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ངོས་བཟུང་སྟེ་སྤོང་བ་དང་། བྱིང་རྒོད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ངོ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། དེ་སེལ་ཚུལ་རྣམས་ཞི་ལྷག་སྤྱི་བཤད་ཀྱི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་ལ། མདོར་ན་ཞི་གནས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱོན་མེད་ཅིག་ལ་སེམས་ཤིན་ཏུ་དངས་པའི་གསལ་ངར་ཡོད་པ་དང་མི་རྟོག་པ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པའི་གནས་ཆ་གཉིས་ཀ་ཚོགས་དགོས་པ་ལས། (༢༩༤)མའི་གེགས་སྐྱོན་ནི་བྱིང་བས་བྱེད་ལ། ཕྱི་མའི་གེགས་སྐྱོན་རྒོད་པས་བྱེད་དེ། དེ་ལྟར་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱོང་བའི་གེགས་ཀྱི་གཙོ་བོ་བྱིང་རྒོད་གཉིས་ཀྱིས་བྱེད་པས་དེ་སེལ་ཐབས་གལ་ཆེའོ། །དེ་ལ་མདོ་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོམ་རིམ་རྣམས་སུ། བྱིང་ན་གཟེང་བསྟོད་པ་དགའ་བའི་དངོས་པོ་ཡིད་ལ་བྱ་བ་སྣང་བའི་མཚན་མ་བཟུང་བ་སོགས་བྱ་བ་དང་། རྒོད་ན་མི་རྟག་པ་སྒོམ་པ་རྣམ་གཡེང་གི་ཉེས་དམིགས་བལྟ་བ་ཞི་གནས་སྒོམ་པ་སོགས་བྱ་བར་བཤད་ཀྱང་། འདི་གཙོ་བོར་སེམས་སྒྲིམ་པ་དང་གློད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱིང་གོད་སེལ་ཞིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཚང་འཚོལ་བ་ཡིན་ཏེ། གྲིམས་ལྷོད་འདི་ཙམ་ཞིག་ལ་བྱིང་སྐྱོན་མེད་ཅིང་། འདི་ཙམ་ཞིག་ལ་རྒོད་སྐྱོན་མེད་དོ་སྙམ་པའི་གནད་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། གཙོ་བོར་བྱིང་བའི་ཕྱོགས་ལ་དགོས་པ་ཡིན་ལ་རྒོད་པ་ཅི་རིགས་ལའང་འགྲོ་བ་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་བྱིང་བ་ནི། ཡིད་རྟོག་མེད་ཀྱི་གནས་ཆ་ལ་སྦྱར་ནས་བསྐྱང་བ་ན་དེའི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་དྲན་པའི་ཤུགས་རིམ་པས་ལྷོད་པོར་སོང་ནས་མཐར་དམིགས་པ་ཤོར་བའམ་མི་གསལ་ཞིང་སེམས་ (༢༩༥)སྙོམ་མེ་བར་སོང་བ་ནི་བྱིང་བ་ཆེ་བའམ་རགས་པ་དང་། དམིགས་པ་མ་ཤོང་ཀྱང་དམིགས་པའི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་གསལ་ཆ་མེད་པར་རྟོག་མེད་ཙམ་དུ་འཇམ་ཉལ་ལེ་གནས་པའང་བྱིང་བ་ཕྲ་མོ་མཆོད་པའི་བྱིང་ཞད་མི་རྟག །མི་མཁས་པ་དག་ཕྱི་མ་འདི་ལ་ཞི་གནས་སྐྱོན་མེད་དུ་སེམ་པ་ཡང་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟ་བུ་བྱིང་བ་ཕྲ་མོ་དེ་ཡང་མ་བསལ་བར་བསྐྱངས་ན། ཇི་ཙམ་བསྐྱང་ཡུན་རིང་བ་བཞིན་དུ་སེམས་ཀྱི་གསལ་ངར་མི་ཐོན་པ་དང་དྲན་པ་བརྟུལ་དུ་འགྲོ་བ་དང་བརྗེད་ངས་ཆེ་བ་སོགས་འབྱུང་བས་སྐྱོན་ཆེན་པོར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་སྐྱོན་དེ་སེལ་ཚུལ་ལ། ལུས་གནད་སྔར་ལྟར་ལས་ལྟ་སྟངས་དཔངས་བསྟོད་དེ་མིག་ཐད་ཀར་བལྟ་བ་དང་། སེམས་སྔར་བསྡུས་ནས་ཞུམ་པའམ་ཐིབས་པ་ལྟར་གྱུར་པ་ལས་བཟློག་སྟེ་སེམས་སྣང་རྒྱ་ཆེ་ཞིང་གུ་ཡངས་སང་ངེ་བྱས་པས་བྱིང་བ་སེལ་ནུས་པར་བཤད་དེ། ཕར་ཕྱིན་བསྡུས་པར། ཞུམ་པར་གྱུར་ན་གཟེང་ཡང་བསྟོད། །ཅེས་དང་། དབུ་མ་སྙི
Chinese
在那之后，那时就能从轮回的实有中自然解脱。像那样去寻找心的安住，也要多次短暂地修习，心 যদি沉没就提起精神，心 যদি散乱就放松欲望等等，像以前一样去做。如果昏沉而无法清晰地显现智慧，或者心变得无法使用，就要向特殊的境地顶礼，多次忏悔罪业，强烈祈祷生起禅定，经文中这样说道。上面稍微容易找到安住的时候，如果对于无所依靠的状态没有习惯，就无法在无相上获得利益，所以习惯非常重要。寻找有风和无风（292）的心安住的方法，因为没有将心安住在像石子和树枝那样显现的形状和颜色上，所以实修传承者们使用了无所依靠这个词语，也说是使心 स्थिर稳定的诀窍。第二，关于无相的寂止，分为寂止无误的寻找方法和确定其禅定。第一，重要的是了解紧和松的关键。紧的目标，松的目标这三者。第一是，大手印的修法次第中，此时所说的紧和松的目标，与经部中所说的消除禅定的沉没和散乱的方法是一致的。也就是说，在上面通过那些摄持心的方法，获得了心的各种安住之后，如果出现沉没的过失，就用紧的目标来消除，如果出现散乱的过失，就用松的目标来消除（293）。一般来说，经部的意趣解释中，将禅定的障碍分为散乱、后悔、昏沉、睡眠、怀疑、欲望、贪求、嗔恨等等很多种，但大多可以归纳为沉没和散乱两种。虽然昏沉、睡眠和沉没在内在消除上有所不同，但因为经部中没有提到沉没，所以是指沉没和昏沉是同一类的。同样，虽然每一种障碍都有各自的对治方法，但考虑到消除沉没和散乱的过失，就可以消除大部分其他的过失，所以在修法次第中只说了消除沉没和散乱的过失的方法。因此，产生沉没和散乱的原因
English
After that, at that time, one will be naturally liberated from the reality of samsara. Like that, to seek the abiding of the mind, one should also practice briefly and frequently, and if the mind sinks, one should raise one's spirits, and if the mind wanders, one should relax desires, etc., as before. If one becomes dull and wisdom cannot appear clearly, or if the mind becomes unusable, one should prostrate to special places, confess sins many times, and strongly pray for the arising of samadhi, according to the instructions. Above, when it is slightly easier to find the abiding, if one is not accustomed to resting without support, one will not benefit from the signless, so getting used to it is very important. The method of seeking the abiding of the mind with and without wind (292), because there is no placing of the mind on objects that appear as shapes and colors like pebbles and twigs, therefore the practice lineage holders use the term without support, and it is also said to be the key to making the mind stable. Second, regarding the signless calm abiding, it is divided into the method of seeking faultless calm abiding and identifying its samadhi. First, it is important to know the key to tightening and loosening. The object of tightening, the object of loosening, these three. The first is that in the stages of practice of Mahamudra, the objects of tightening and loosening mentioned at this time are consistent with the method of eliminating sinking and wandering, which are the faults of samadhi, as explained in the Sutra. That is to say, above, after obtaining various abidings of the mind through those methods of holding the mind, if the fault of sinking arises, it is eliminated by the object of tightening, and if the fault of wandering arises, it is eliminated by the object of loosening (293). In general, in the explanations of the Sutra's intent, the obstacles to samadhi are divided into many kinds such as wandering, regret, dullness, sleep, doubt, desire, craving, hatred, etc., but most can be summarized into two
Chinese
认识并断除掉举，认识昏沉的体性，以及息灭它们的方法，应当像在共同讲述止观时所说的那样去了解。总而言之，一个没有过失的止观禅定，必须具备内心极其清澈的明觉，以及一心安住于无分别的两种状态。 (294)前面的障碍由昏沉造成，后面的障碍由掉举造成。因此，昏沉和掉举是修持禅定的主要障碍，所以息灭它们的方法非常重要。对此，在显宗方面的修法次第中，对于昏沉，有抬高身体、忆念令人愉快的事物、抓住显现的相等等方法；对于掉举，有修无常、观察散乱的过患、修止观等等方法。但这里主要是依靠收紧和放松心来息灭昏沉和掉举，从而寻找禅定的弱点。要领在于认识到，收放达到某种程度时，就不会有昏沉的过失，达到某种程度时，就不会有掉举的过失。第二点是，主要针对昏沉的一方，但对任何程度的掉举也都有用。所谓昏沉，是指在将心专注于无分别的状态并进行修持时，其执持的忆念力量逐渐放松，最终失去对境或变得不清晰，内心(295)变得迟钝，这是大的或粗的昏沉。即使没有失去对境，但对境的执持却不清晰，只是处于无分别的昏睡状态，这也是细微的昏沉，是值得供养的昏沉，并不稳固。不精通的人也会认为后者是无过失的止观。如果不对治这种细微的昏沉而继续修持，那么修持的时间越长，心的明觉就不会显现，忆念会变得迟钝，健忘会变得严重等等，从而变成很大的过失。因此，对于息灭这种过失的方法，身体姿势保持不变，但抬高视线，眼睛直视前方，内心从先前收缩、萎靡或迟钝的状态中解脱出来，使心境开阔、宽敞，这样就能息灭昏沉。如《摄波罗蜜多》中所说：“若萎靡不振，亦当抬举。”以及《中观精
English
Recognizing and abandoning excitement, recognizing the nature of sinking and excitement, and how to eliminate them, should be understood as explained in the context of the general discussion of calm abiding and insight. In short, a flawless samadhi of calm abiding must have both a clear awareness of the mind that is extremely clear and a state of single-pointedness in non-conceptualization. (294) The obstacle of the former is caused by sinking, and the obstacle of the latter is caused by excitement. Therefore, sinking and excitement are the main obstacles to cultivating samadhi, so the method of eliminating them is very important. In this regard, in the stages of meditation in the Sutra tradition, for sinking, there are methods such as raising the body, thinking about pleasant things, grasping the signs of appearance, etc.; for excitement, there are methods such as meditating on impermanence, observing the faults of distraction, meditating on calm abiding, etc. But here, the main thing is to rely on tightening and loosening the mind to eliminate sinking and excitement, thereby finding the weaknesses of samadhi. The key is to realize that when tightening and loosening reach a certain level, there will be no fault of sinking, and when it reaches a certain level, there will be no fault of excitement. The second point is that it is mainly needed for the side of sinking, but it is also useful for any degree of excitement. Sinking refers to when the mind is applied to the state of non-conceptualization and cultivated, the power of memory of its grasping gradually relaxes, and eventually the object is lost or becomes unclear, and the mind (295) becomes dull, which is large or coarse sinking. Even if the object is not lost, but the grasping of the object is not clear, and it remains in a state of non-conceptual sleepiness, this is also subtle sinking, a sinking worthy of offering, which is not stable. Unskilled people also think that the latter is a flawless calm abiding. If this subtle sinking is not eliminated and continues to be cultivated, the longer the cultivation, the less the clarity of the mind will appear, the memory will become dull, and forgetfulness will become severe, etc., which will become a great fault. Therefore, for the method of eliminating this fault, the body posture remains the same, but the line of sight is raised and the eyes look straight ahead, and the mind is released from the previous contracted, depressed, or dull state, making the mind open and spacious, so that sinking can be eliminated. As it is said in the Condensed Perfection of Wisdom: "If you are depressed, you should also raise yourself up." And the Essence of Madhyamika