Tibetan
ས་ལུགས་གཞིའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དེ་ཡང་དབང་བསྐུར་ལས་བྱུང་ཚུལ་བརྗོད་དགོས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། དེ་འདྲའི་གཞིའི་ཕྱག་ཆེན་ཁས་མི་ལེན་ན། གཞི་ལ་གནས་པ་ལམ་གྱིས་གོམས་པར་བྱས་ནས་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱེད་དགོས་པས། ལམ་གྱི་ཕྱག་ཆེན་དང་འབྲས་བུའི་ཕྱག་ཆེན་ཡང་མེད་པར་སྨྲ་དགོས་པའི་ཕྱིར་དང་། སྔར་བཤད་པའི་ས་ར་ (༡༩༧)ཧ་ཆེ་ཆུང་ཏཻ་ལོ་ནཱ་རོ་མཻ་ཏྲི་པ་སོགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་གཞུང་དང་། གྲུབ་པ་སྡེ་བདུན་ལ་སོགས་པའི་གཞུང་མང་པོ་ལ་ཆོས་སྤོང་གི་ལས་སྒྲུབ་དགོས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། གཞུང་མཛད་པའི་གྲུབ་ཆེན་དེ་དག་ཀྱང་ལོག་ལྟས་སུན་འབྱིན་དགོས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ལ། ལམ་འདི་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ངོས་བཟུང་བ་དང་། འདི་ལ་མདོ་རྒྱུད་ཀྱི་ཟབ་དོན་འདུས་ཚུལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ནི། དོ་ཧའི་སྐོར་དང་ཕྱག་ཆེན་བརྡ་བརྒྱུད་ཀྱི་སྐོར་འགའ་ཞིག་ཏུ། ལམ་སྲོལ་འདི་ཉིད་མདོ་སྔགས་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་། དེ་ལ་བྱིན་རླབས་ཀྱི་ལམ་དང་། དབུགས་དབྱུང་གི་ལམ་དང་། མངོན་སུམ་གྱི་ལམ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱི་མ་ཡིན་པར་འཆད་ལ། སྨིན་བྱེད་དུ་དབང་རྒྱས་བསྡུས་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་དགོས་པར་བཤད་པ་དང་། ཐེག་པ་སྔ་མ་རྣམས་ལ་མ་སྟེགས་ལྟ་བུར་བཞེད་པས་ཁྱད་དུ་མི་བསད་ཅིང་ཅི་རིགས་སྒོམ་པར་བཤད་དོ། །གསང་སྤྱོད་ཀྱི་སྐོར་ནས། གདུལ་བྱ་བློ་དམན་ (༡༩༨)འབྲིང་མཆོག་གསུམ་གྱི་དབང་གིས། མཚན་ཉིད་ཕར་ཕྱིན་ཐེག་པ་དང་། གསང་སྔགས་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་དང་། བླ་མེད་སྙིང་པོའི་ཐེག་པ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱི་མ་ཡིན་པར་བཞེད་ཅིང་། ཐེག་པ་སྔ་མ་གཉིས་དང་དངོས་སུ་མི་མཐུན་པ་དང་། མི་འགལ་བ་དང་། ཆ་མཐུན་པ་དང་། ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་བཞིའི་ཚུལ་རྣམས་བཤད་ལ། འོན་ཀྱང་དབང་དང་བྱིན་རླབས་རྒྱས་བསྡུས་གང་རུང་རེ་དགོས་པ་དང་། སྐབས་ཅི་རིགས་པར་ལྷ་སྒོམ་པའི་ཚུལ་ཡང་བཤད་དེ། དེ་ལྟར་ན་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པའི་དབྱེ་བར་བསྡུ་དགོས་སོ། །བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱི་གཞུང་ལ་དཔྱད་ན་སྙིང་པོའི་ལམ་ཞེས་གསེང་ལམ་ཞིག་ཏུ་བཞེད་པར་སྣང་སྟེ། དོ་ཧ་ལས། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བླ་མེད་སྙིང་པོའི་ལམ་འདི་ནི། །འབྲས་བུ་ལམ་དུ་ཁྱེར་བས་གདོད་ནས་འབྲས་བུར་གནས། །ཞེས་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་པ་དང་སྦྱིན་སྲེག་པས་སྟོང་ཞིང་། །སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་རབ་གནས་ལ་སོགས་རྣམ་བྲལ་བ། །རྒྱུད་དང་བསྟན་བཅོས་ཀུན་གྱིས་སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པའི། །རྡོ་རྗེ་ཡེ་ཤེས་འདི་ནི་རང
Chinese
而且，萨迦派的基础大手印也必须说明是从灌顶中产生的道理。如果不承认这样的基础大手印，就必须通过安住于基础，以道来熟悉，从而显现果实。因此，也必须说没有道的大手印和果的大手印。而且，对于之前所说的萨ra（197）、哈大小、泰洛、那若、麦智巴等的大手印论典，以及成就者七部等众多论典，就必须进行舍弃佛法的行为。而且，著作论典的那些大成就者，也必须驳斥为邪见者。第四，确定此道的自性如何，以及此道如何包含经续的甚深意义。这两者中的第一个是，在朵哈的章节和大手印传承的某些章节中，此道传统被解释为显密二者中的密咒乘，并且在此基础上，分为加持道、呼吸道和现证道三种，是其中的后者。并且说作为成熟之因，需要广略任何一种灌顶。并且认为之前的乘如同台阶一样，不特别加以区分，而是随顺情况进行修持。从秘密行持的章节中，根据所化众生下、中、上三种根器的不同，分为相乘般若乘、密咒金刚乘和无上心要乘三种，认为是其中的后者。并且讲述了与之前的两种乘不相违、不矛盾、相顺应、特别超胜四种方式。然而，也讲述了需要广略任何一种灌顶和加持，以及在适当情况下修持本尊的方式。这样一来，就必须归入密咒乘的分类中。如果研究大婆罗门本身的论典，似乎认为是心要道，即一条秘密的道路。如朵哈中说：此乃大乘无上心要道，以果为道故，本来安住于果。并且说：远离坛城和火供，远离咒语和手印开光等，一切经续论典都无法成办的，此金刚智慧是自
English
Moreover, it is necessary to explain that the foundational Mahamudra of the Sakya school also arises from empowerment. If one does not accept such a foundational Mahamudra, one must abide in the foundation, become familiar with the path, and thereby manifest the fruit. Therefore, it must also be said that there is no Mahamudra of the path or Mahamudra of the fruit. Furthermore, regarding the Mahamudra treatises of Sara (197), Ha the Elder and Younger, Tailo, Naropa, Maitripa, etc., mentioned earlier, as well as the many treatises such as the Seven Classes of Adepts, one would have to engage in the act of abandoning the Dharma. Moreover, those great accomplished masters who composed the treatises would have to be refuted as holders of wrong views. Fourth, to ascertain the nature of this path itself, and how it encompasses the profound meanings of the sutras and tantras. The first of these two is that in some chapters of the Dohas and the Mahamudra transmission, this path tradition is explained as the Secret Mantra Vehicle among the Sutra and Tantra, and on this basis, it is divided into the Path of Blessing, the Path of Breath, and the Path of Direct Realization, the latter being the one in question. It is also said that any kind of empowerment, whether extensive or concise, is necessary as a cause for maturation. And it is considered that the previous vehicles are like steps, not particularly distinguished, but practiced according to circumstances. From the section on secret conduct, according to the three capacities of disciples, lower, middling, and superior (198), it is divided into the Characteristic Perfection Vehicle, the Secret Mantra Vajra Vehicle, and the Unsurpassed Essence Vehicle, and it is considered to be the latter. And it explains the four ways of being not contradictory, not conflicting, in accordance, and particularly superior to the previous two vehicles. However, it also explains that any kind of empowerment and blessing, whether extensive or concise, is necessary, and that the practice of deity yoga is also practiced as appropriate. In this way, it must be included in the classification of the Secret Mantra Vehicle. If one examines the treatises of the Great Brahmin himself, it seems that he considers it to be the Essence Path, a secret path. As it says in the Doha: This is the Great Vehicle, the Unsurpassed Essence Path, because the fruit is taken as the path, it naturally abides in the fruit from the beginning. And it says: Empty of mandala and fire offering, devoid of mantra, mudra, consecration, etc., this Vajra Wisdom, which cannot be accomplished by all the sutras and treatises, is self-
Tibetan
་ (༡༩༩)བཞིན་གནས་ན་མཛེས། །ཞེས་དང་། རྒྱུད་མེད་སྔགས་མེད་བསམ་བྱ་བསམ་གཏན་མེད། །དེ་ཀུན་རང་ཡིད་འཁྲུལ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུ། །ཞེས་དང་། མར་མེ་ཅི་དགོས་ལྷ་བཤོས་དེ་ཅི་དགོས། །དེ་ལ་ཅི་བྱ་གསང་སྔགས་བསྟེན་པས་ཅི། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པས་ལམ་རང་གི་ངོ་བོ་གསང་སྔགས་ལ་མ་བལྟོས་པར་བཤད་ཅིང་། དེ་ཡང་རྐྱེན་གསུམ་དང་བྲལ་བ། དགའ་བ་བཞི་ལས་འདས་པ། འོད་གསལ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་ཞིག་བཞེད་ལ། བཙུན་མོ་དོ་ཧ་ར་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བརྟེན་ཚུལ་དང་། དེ་དབང་གིས་སྨིན་པར་བྱ་ཚུལ་དང་། བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ཚུལ་ཡང་བཤད་པས་གསང་སྔགས་དང་སྦྲེལ་ན་སྦྲེལ་དུ་རུང་བར་བཞེད་དོ། །མཉམ་མེད་དྭགས་པོའི་གསུང་ལས། སྤྱིར་ལམ་གསུམ་ལ། རྗེས་དཔག་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་གྱིས་གཞིགས་ནས་རང་བཞིན་མེད་པར་བྱས་ཤིང་འགྲོ་ས་འདི་ལས་མེད་ཟེར་ནས་དེ་སྒོམ་པའོ། །བྱིན་རླབས་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ནི། ལྷའི་ (༢༠༠)སྐུ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རྩ་རླུང་ལ་སོགས་པ་སྦྱོང་བའོ། །མངོན་སུམ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ནི། གཉུག་མ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའོ། །ཡང་ལམ་གསུམ་ལ། གཞི་སྤོང་བའི་ལམ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། སྤང་བྱ་དང་གཉེན་པོ་ཐ་དད་དུ་བྱས་ནས་སྤོང་བ་ཡིན། གཞི་བསྒྱུར་བའི་ལམ་ནི་གསང་སྔགས་པ་སྟེ། རྟེན་བསྒྱུར་པ་ལུས་ལྷར་བསྐྱེད། བརྟེན་པ་བསྒྱུར་བ་དབང་པོ་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨར་བྱེད། ཆོས་བསྒྱུར་བ་ཉོན་མོངས་པ་ལམ་དུ་བྱེད། རྟོག་པ་ཡེ་ཤེས་སུ་བྱེད། དྲི་མས་དྲི་མ་འཁྲུད། རྟོག་པས་རྟོག་པ་གཅོད་པའོ། །གཞི་ཤེས་པའི་ལམ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྟེ། སྤང་བྱ་མེད་གཉེན་པོ་མེད་བསྒྱུར་དུ་མེད་སྒྱུར་བྱེད་མེད་དེ། ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་ཡིན་ལ། སེམས་ཉིད་གདོད་མ་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དོན་ཆོས་སྐུ་རང་ཆས་སུ་ཡོད་པ་ངོ་ཤེས་ཤིང་མཐོང་བ་གོམས་པར་བྱེད་པས་སངས་རྒྱ་བའོ། །ཡང་ལམ་གསུམ་སྟེ། དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་དུ་འཇུག་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །འབྲིང་རྟོག་པ་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཐབས་ཀྱི་ (༢༠༡)ལམ་དུ་འཇུག་པ་ནི་གསང་སྔགས་སོ། །དབང་པོ་རྣོན་པོ་ཤེས་རབ་ཅན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་མདོ་སྔགས་གཉིས་ཀ་ལས་ལོགས་སུ་གྱུར་པའི་གསེང་ལམ་ཞིག་ཡིན་པར་བཞེད་ཅིང་། སྐབས་འགའ་ཞིག་ཏུ་བྱིན་རླབས་ཀྱི་ལམ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱང་གསུངས་ཏེ། བླ་མ་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་གིས། སློབ་མ་སྐལ་ལྡན་ཚེ་འདིའི
Chinese
（199）安住即美妙。如是说。无续部无密咒，无思无禅定。彼等皆为自心迷惑之因。如是说。何需灯火何需祭品？于彼何为，何需依止密咒？如是等等所说，即是说道本身不依赖密咒，而且认为那是远离三种因缘，超越四喜，胜于光明的一种。而且也说了依止明妃多哈拉业手印的方式，以及以彼力成熟的方式，以及实行苦行的方式，因此认为如果与密咒结合，结合也是可以的。无等达波的教言中说：总的来说，三种道中，以比量作为道，即是观察一切法一与多分离，从而使其无自性，并说没有比这更好的去处，从而修持它。以加持作为道，即是依靠本尊（200）生起次第，从而修习脉气等等。以现量作为道，即是本初大手印。又是三种道，舍弃基的道是波罗蜜多，即是将所舍弃和对治作为不同而舍弃。转变基的道是密咒师，即是转变所依，将身体生起为本尊；转变能依，将根转变为金刚和莲花；转变法，将烦恼转变为道；将分别转变为智慧；以垢洗垢；以分别断分别。认识基的道是大手印，即是没有所舍弃，没有对治，没有可转变，没有转变者，一切都是心的幻化，心性本初以来无生之义，法身自性具有，认识并见到，习惯成自然，从而成佛。又是三种道，根器迟钝者进入资粮道是波罗蜜多。中等分别念和烦恼者进入方便（201）道是密咒。根器敏锐智慧者进入真如是大手印。如是所说，认为这是与显宗密宗二者相分离的间道。有些时候也说了加持道这个词语，即是具有证悟的上师，对于具缘的弟子今生
English
(199) It is beautiful to abide as it is. So it is said. Without tantra, without mantra, without thought, without meditation. All these are the cause of delusion of one's own mind. So it is said. What need is there for lamps, what need is there for offerings to the gods? What is there to do with that, what need is there to rely on secret mantras? So on and so forth, it is said that the path itself is explained as not depending on secret mantras, and it is considered to be something that is free from the three conditions, beyond the four joys, and superior to luminosity. And it also explains the way to rely on the mudra of the consort Dohara karma, and the way to ripen by that power, and the way to practice ascetic conduct, so it is considered that it can be combined with secret mantras if combined. In the words of Jigten Sumgon, in general, among the three paths, taking inference as the path is to examine all dharmas as being separate from one and many, thereby making them without self-nature, and saying that there is no better place to go than this, thereby meditating on it. Taking blessing as the path is to rely on the (200) stage of generating the deity's form, thereby training the channels and winds, and so on. Taking direct perception as the path is the innate Mahamudra. Again, among the three paths, the path of abandoning the base is the Paramita, which is to abandon by making what is to be abandoned and the antidote different. The path of transforming the base is the mantra practitioner, which is to transform the support, generating the body as a deity; transforming the dependent, transforming the senses into vajra and lotus; transforming the dharma, transforming afflictions into the path; transforming thoughts into wisdom; washing away impurities with impurities; cutting off thoughts with thoughts. The path of knowing the base is Mahamudra, which is that there is no object to be abandoned, no antidote, nothing to be transformed, and no transformer, since everything is a magical display of the mind, and the very nature of the mind is primordially unborn, the meaning of which is that the Dharmakaya is inherently present, recognizing and seeing it, and becoming accustomed to it, thereby attaining Buddhahood. Again, there are three paths: those with dull faculties enter the path of accumulation, which is the Paramita. Those with medium thoughts and afflictions enter the path of means (201), which is secret mantra. Those with sharp faculties and wisdom enter the suchness, which is Mahamudra. As it is said, it is considered to be an intermediate path that is separate from both Sutra and Tantra. Sometimes the term "path of blessing" is also used, which is that a lama who possesses realization, for a fortunate disciple in this life