Tibetan
ར་འགྱུར། །གང་ཚེ་ཏིང་འཛིན་རྡོ་རྗེ་ཡིས། །བུམ་པ་དེ་ནི་བཅག་གྱུར་པ། །དེ་ཚེ་དེ་ནི་ན་མཁའ་ཡི། །མཐར་ཐུག་བར་དུ་སྣང་བར་བྱེད། །ཅེས་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་སྐྱེ་མ་ཡིན། །ནམ་ཡང་འགག་པར་འགྱུར་བ་མེད། །དུས་རྣམས་ཀུན་ཏུ་ཉོན་མོངས་མེད། །ཐོག་མ་བར་མཐར་དྲི་མ་མེད། །ཇི་ལྟར་རིན་ཆེན་བཻ་ཌཱུརྱ། །དུས་རྣམས་ཀུན་ཏུ་འོད་གསལ་ཡང་། །རྡོ་ཡི་ནང་ན་གནས་གྱུར་ན། །དེ་ཡི་འོད་ནི་གསལ་མ་ཡིན། །དེ་བཞིན་ཉོན་མོངས་ཀྱིས་བསྒྲིབས་པའི། །ཆོས་དབྱིངས་ཤིན་ཏུ་དྲི་མེད་པའང་། །འཁོར་བར་ (༡༡༩)འོད་ནི་གསལ་མ་ཡིན། །མྱ་ངན་འདས་ན་འོད་གསལ་འགྱུར། །ཞེས་དང་། ཇི་ལྟར་སྦུན་བས་གཡོགས་གྱུར་པས། །སོ་བ་འབྲས་བུ་མི་འདོད་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཉོན་མོངས་ཀྱིས་གཡོགས་པས། །དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཞེས་མ་བརྟག །ཇི་ལྟར་སྦུན་པ་ལས་གྲོལ་ན། །འབྲས་ཉིད་སྣང་བར་འགྱུར་བ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཉོན་མོངས་ལས་གྲོལ་ན། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཉིད་རབ་ཏུ་གསལ། །ཆུ་ཤིང་སྙིང་པོ་མེད་དོ་ཞེས། །འཇིག་རྟེན་ན་ནི་དཔེར་བྱེད་ཀྱང་། །དེ་ཡི་འབྲས་བུ་སྙིང་པོ་ཉིད། །མངར་པོ་ཟ་བར་བྱེད་པ་ལྟར། །སྙིང་པོ་མེད་པའི་འཁོར་བ་ལས། །ཉོན་མོངས་གཟེབ་དང་བྲལ་གྱུར་ན། །དེ་ཡི་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཉིད། །ལུས་ཅན་ཀུན་གྱི་བདུད་རྩིར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་སྟོན་པའི་མདོ། །རྒྱལ་བས་ཇི་སྙེད་གསུངས་པ་གང་། །དེ་དག་ཀུན་གྱི་ཉོན་མོངས་ལྡོག །ཁམས་དེ་ཉམས་པར་བྱེད་མ་ཡིན། །ཞེས་དང་། ས་ཡི་དཀྱིལ་ན་གནས་པའི་ཆུ། །དྲི་མ་མེད་པར་གནས་པ་ལྟར། །ཉོན་མོངས་ནང་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་། །དེ་བཞིན་དྲི་མ་མེད་པར་གནས། །ཞེས་དང་། ཇི་ལྟར་སྦྲུམ་མའི་ལྟོ་ན་བུ། །ཡོད་ཀྱང་མཐོང་བ་མ་ཡིན་པ། །དེ་བཞིན་ཉོན་མོངས་ཀྱིས་གཡོགས་པས། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱང་མཐོང་མ་ (༡༢༠)ཡིན། །ཞེས་དང་། ཇི་ལྟར་སོ་ཀའི་དུས་སུ་ཆུ། །དྲོ་འོ་ཞེས་ནི་བརྗོད་པར་བྱེད། །དེ་ཉིད་གྲང་བའི་དུས་སུ་ནི། །གྲང་ངོ་ཞེས་ནི་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཉོན་མོངས་དྲ་བས་གཡོགས་པས་ན། །སེམས་ཅན་ཞེས་ནི་བརྗོད་པར་བྱེད། །དེ་ཉིད་ཉོན་མོངས་བྲལ་གྱུར་ན། །སངས་རྒྱས་ཞེས་ནི་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་དང་། ཇི་ལྟར་འོ་མ་དང་འདྲེས་ཆུ། །སྣོད་གཅིག་ལ་ནི་གནས་པ་ལས། །དྲད་པས་འོ་མ་འཐུང་བྱེད་ཅིང་། །ཆུ་ནི་མ་ཡིན་དེ་བཞིན་གནས། །དེ་བཞིན་ཉོན་མོངས་ཀྱིས་གཡོགས་ནས། །ཡེ་ཤེས་ལུས་ནི་གཅིག་གནས་ཀྱང་། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་ཡེ་ཤེས་ལན། །མི་ཤེས་པ་ནི་འདོར་བར་བྱེད། །ཅེས་དང་།
Chinese
又说，何时定执金刚，将瓶击破之时，那时那虚空，直至究竟之间显现。又说，法界非生，亦无灭，一切时中无烦恼，始中末无垢染。如珍宝琉璃，一切时中虽光明，若住于石中，其光不明。如是被烦恼所蔽，法界极清净，于轮回中（119）光不明，灭尽则光明。又说，如糠秕所覆，不欲稻谷果实，如是被烦恼所覆，彼不视为佛。如从糠秕中解脱，稻自显现，如是若从烦恼中解脱，法身极明。水树无有心要，世间虽作比喻，然其果实即心要，如食甘甜。从无心要之轮回中，若离烦恼之壳，其果即是佛，成为一切有情之甘露。又说，宣说空性之经，胜者所说之所有，彼等一切皆遣除烦恼，然不损害彼界。又说，如住于地中之水，无垢而住，烦恼中之智慧亦如是，无垢而住。又说，如孕妇腹中之子，虽有然不可见，如是被烦恼所覆，法界亦不可（120）见。又说，如炎热之时之水，说为暖热，彼于寒冷之时，则说为寒冷。以烦恼网所覆故，说为有情，彼若离烦恼，则说为佛。又说，如乳水相混，于一器中而住，滤取乳而饮用，水则不如是而住。如是被烦恼所覆，智慧身虽住于一处，然瑜伽士取智慧，而舍弃不识之物。又说，
English
Furthermore, it is said: When the Vajra of Samadhi shatters the vase, at that time, that space appears to the very end. Also, it is said: The Dharmadhatu is unborn, nor does it ever cease. In all times, it is without afflictions, without defilement in the beginning, middle, and end. Like a precious beryl, although it is always radiant, if it dwells within a stone, its light is not clear. Likewise, the extremely pure Dharmadhatu, obscured by afflictions, its light is not clear in Samsara (119). Upon Nirvana, the light becomes clear. Furthermore, it is said: Just as being covered by chaff, one does not desire the fruit of rice, likewise, being covered by afflictions, one does not regard it as Buddha. Just as when freed from chaff, the rice itself appears, likewise, when freed from afflictions, the Dharmakaya becomes extremely clear. It is said that the water tree has no essence, and although it is used as an example in the world, its fruit is the very essence, like eating sweetness. From the essence-less Samsara, when freed from the husk of afflictions, its fruit is the Buddha, becoming the nectar of all sentient beings. Furthermore, it is said: The sutras that teach emptiness, whatever the Victorious Ones have spoken, all of those dispel afflictions, but do not harm that realm. Furthermore, it is said: Just as water dwelling in the middle of the earth remains without defilement, likewise, wisdom within afflictions also remains without defilement. Furthermore, it is said: Just as a child in a pregnant woman's womb, although it exists, is not seen, likewise, being covered by afflictions, the Dharmadhatu is also not (120) seen. Furthermore, it is said: Just as water in the hot season is said to be warm, and in the cold season it is said to be cold, because it is covered by the net of afflictions, it is said to be a sentient being, and when it is free from afflictions, it is said to be a Buddha. Furthermore, it is said: Just as water mixed with milk dwells in one vessel, and by filtering, the milk is drunk, but the water does not remain in that way, likewise, although the wisdom body dwells in one place, covered by afflictions, the yogi takes the wisdom and abandons what is not known. Furthermore, it is said: